สวัสดี วันนี้เราเกิดความรู้สึกสงสารแม่มากเลย เพราะทุกวันนี้พ่อเราไม่ค่อยมีรายได้ เงินค่าใช้จ่ายหลักจึงเป็นเงินเดือนของแม่
แม่ทำงานเอกชนแห่งหนึ่ง ส่วนเราก็เป็นพนักงานแห่งหนึ่ง ส่วนพ่อเมื่อก่อนเคยมีรายได้แต่ช่วงนี้เศรษฐกิจแย่เลยไม่ค่อยมีรายได้เลย
ส่วนใหญ่พ่อจึงจะอยู่บ้านเป็นพ่อบ้าน ทำกับข้าว (แต่พ่อจะไม่ซักผ้าเพราะคิดว่าเป็นงานของผู้หญิง) บางทีหาทำพวกmlm. ที่เป็นการลงทุนเงิน(แต่ก็ไม่เคยจะสำเร็จสักที) ถ้าเงินใช้ในบ้านไม่พอก็ขอแม่เพิ่มถ้าไม่พอจริงๆก็มาที่เรา ส่วนเราเราจะให้แม่ทุกเดือนเดือนละ 2,000 แต่ตอนนี้เรามีภาระในการจ่ายค่ารถ (มันจำเป็นต้องมีรถอีกคันเพราะเคยมีปัญหาเวลาต่างคนต่างมีธุระ) กยศ และประกันชีวิตเพิ่มขึ้น เลยให้แม่เดือนละ 1,000 บาท
ทุกวันนี้แม่เราทำงานประจำแล้ว ยังต้องหารายได้เสริมอื่นอีก เราสงสารแม่จัง
พ่อก็คอยบอกบ้างว่าให้เราไปขายประกันชีวิตสิ ลองไปทำพวกขายตรงสิ หรือหัดร้องเพลงเพื่อไปหารายได้สิ ซึ่งเราโดนบังคับตลอดๆมันเป็นสิ่งที่เราไม่ชอบเลย บางทีก็เฟลนะโตขึ้นก็จริงแต่ก็โดนชี้นิ้วแบบนี้ เราไม่เคยมีความรู้สึกเป็นอิสระเลย แต่เราก็อยากช่วยแบ่งเบาภาระแม่บ้าง เราควรทำงานอะไรเพิ่มดี ช่วยแนะนำหน่อยนะจ๊ะ
พ่อไม่ค่อยมีรายได้ เงินที่ใช้เลยเป็นเงินเดือนหลักของแม่ เงินเดือนเราก็น้อยนิด สงสารแม่มาก ทำไงดี
แม่ทำงานเอกชนแห่งหนึ่ง ส่วนเราก็เป็นพนักงานแห่งหนึ่ง ส่วนพ่อเมื่อก่อนเคยมีรายได้แต่ช่วงนี้เศรษฐกิจแย่เลยไม่ค่อยมีรายได้เลย
ส่วนใหญ่พ่อจึงจะอยู่บ้านเป็นพ่อบ้าน ทำกับข้าว (แต่พ่อจะไม่ซักผ้าเพราะคิดว่าเป็นงานของผู้หญิง) บางทีหาทำพวกmlm. ที่เป็นการลงทุนเงิน(แต่ก็ไม่เคยจะสำเร็จสักที) ถ้าเงินใช้ในบ้านไม่พอก็ขอแม่เพิ่มถ้าไม่พอจริงๆก็มาที่เรา ส่วนเราเราจะให้แม่ทุกเดือนเดือนละ 2,000 แต่ตอนนี้เรามีภาระในการจ่ายค่ารถ (มันจำเป็นต้องมีรถอีกคันเพราะเคยมีปัญหาเวลาต่างคนต่างมีธุระ) กยศ และประกันชีวิตเพิ่มขึ้น เลยให้แม่เดือนละ 1,000 บาท
ทุกวันนี้แม่เราทำงานประจำแล้ว ยังต้องหารายได้เสริมอื่นอีก เราสงสารแม่จัง
พ่อก็คอยบอกบ้างว่าให้เราไปขายประกันชีวิตสิ ลองไปทำพวกขายตรงสิ หรือหัดร้องเพลงเพื่อไปหารายได้สิ ซึ่งเราโดนบังคับตลอดๆมันเป็นสิ่งที่เราไม่ชอบเลย บางทีก็เฟลนะโตขึ้นก็จริงแต่ก็โดนชี้นิ้วแบบนี้ เราไม่เคยมีความรู้สึกเป็นอิสระเลย แต่เราก็อยากช่วยแบ่งเบาภาระแม่บ้าง เราควรทำงานอะไรเพิ่มดี ช่วยแนะนำหน่อยนะจ๊ะ