บทนำ.....
https://pantip.com/topic/35971800
ตอนที่ 1...
https://pantip.com/topic/35971904
ตอนที่ 2...
https://pantip.com/topic/35972990
ตอน 3....
https://pantip.com/topic/35973740
มีคนเคยบอกฉันว่า ฟ้าหลังฝนนั้นมีเสมอ ..
เมื่อใดที่คลื่นลูกใหญ่ซัดกระทบชายฝั่งและถดถอยกลับคืนสู่ท้องทะเลไป เมื่อนั้น ..ชายหาดก็จะราบเรียบน่าเดินมากกว่าเดิม
นั่นอาจจะเป็นวลีที่ใช้ได้กับคนอื่น ... แต่คงไม่ใช่กับฉันคนนี้
บทนำ
ฉันชื่อ กุหลาบ ค่ะ เพิ่งถูกยกสถานะให้เป็นหญิงสาวกำพร้าพ่อแม่ เมื่อสามวันที่แล้ว ด้วยอุบัติเหตุรถประสานงาเข้าหากันกับคันอื่นที่วิ่งสวนมาจากอีกฟากของถนน ในขณะที่รถหนึ่งในสองนั้นคือรถทัวร์เหมาเที่ยว เต็มไปด้วยผู้โดยสารเหล่าคณะที่ล้วนแล้วแต่เป็นผู้มีจิตใจศัทธาด้วยกันทั้งนั้น ซึ่ง กำลังจะเดินทางไปปฏิบัติธรรมที่ไหนสักแห่ง ที่พวกเขาเชื่อกันว่ามันคือการทำบุญ นับคร่าวๆแล้วราวๆกว่า 20 ชีวิตเห็นจะได้ สองในนั้นก็มีพ่อกับแม่ของฉันที่เสียชีวิตคาทีอยู่ในซากปรักหักพังของรถทัวร์คันนั้นด้วย
ฉันเสียใจมาก กับข่าวคราวครั้งนี้ ความเจ็บปวดที่ถาโถมเข้ามาในช่วงเวลาเดียวกันกับที่ฝนนั้นกำลังตกหนัก ฉันรับมันไม่ทันจริงๆ ทุกอย่างเร็วเกินไป ก่อนหน้าที่จะมีโทรศัพท์จากทางตำรวจโทรมาแจ้งข่าวกับฉันเพียงสี่ชั่วโมง ฉันยังได้กอดพ่อกับแม่อยู่เลย แต่แล้วตอนนี้ผ่านไปสามวัน ฉันกลับต้องมายืนร้องไห้ฟูมฟายอยู่หน้าโลงศพของท่านทั้งคู่ มันมากไปนะสำหรับฉัน มันมากเกินกว่าที่ลูกคนเดียวอย่างฉันจะรับมันได้
ฟ้าช่างไม่ยุติธรรม และ คำถามที่ก้องอยู่ในใจฉันมาตลอดเวลานับจากนั้น ก็คือ..ฉันจะอยู่คนเดียวได้อย่างไร
เกศิณี แอดมินสกั้ง : เขียน
ปล. ติดตามต่อได้ที่เพจนะคะ
ลำนำกุหลาบขาว
ตอนที่ 1... https://pantip.com/topic/35971904
ตอนที่ 2... https://pantip.com/topic/35972990
ตอน 3.... https://pantip.com/topic/35973740
มีคนเคยบอกฉันว่า ฟ้าหลังฝนนั้นมีเสมอ ..
เมื่อใดที่คลื่นลูกใหญ่ซัดกระทบชายฝั่งและถดถอยกลับคืนสู่ท้องทะเลไป เมื่อนั้น ..ชายหาดก็จะราบเรียบน่าเดินมากกว่าเดิม
นั่นอาจจะเป็นวลีที่ใช้ได้กับคนอื่น ... แต่คงไม่ใช่กับฉันคนนี้
บทนำ
ฉันชื่อ กุหลาบ ค่ะ เพิ่งถูกยกสถานะให้เป็นหญิงสาวกำพร้าพ่อแม่ เมื่อสามวันที่แล้ว ด้วยอุบัติเหตุรถประสานงาเข้าหากันกับคันอื่นที่วิ่งสวนมาจากอีกฟากของถนน ในขณะที่รถหนึ่งในสองนั้นคือรถทัวร์เหมาเที่ยว เต็มไปด้วยผู้โดยสารเหล่าคณะที่ล้วนแล้วแต่เป็นผู้มีจิตใจศัทธาด้วยกันทั้งนั้น ซึ่ง กำลังจะเดินทางไปปฏิบัติธรรมที่ไหนสักแห่ง ที่พวกเขาเชื่อกันว่ามันคือการทำบุญ นับคร่าวๆแล้วราวๆกว่า 20 ชีวิตเห็นจะได้ สองในนั้นก็มีพ่อกับแม่ของฉันที่เสียชีวิตคาทีอยู่ในซากปรักหักพังของรถทัวร์คันนั้นด้วย
ฉันเสียใจมาก กับข่าวคราวครั้งนี้ ความเจ็บปวดที่ถาโถมเข้ามาในช่วงเวลาเดียวกันกับที่ฝนนั้นกำลังตกหนัก ฉันรับมันไม่ทันจริงๆ ทุกอย่างเร็วเกินไป ก่อนหน้าที่จะมีโทรศัพท์จากทางตำรวจโทรมาแจ้งข่าวกับฉันเพียงสี่ชั่วโมง ฉันยังได้กอดพ่อกับแม่อยู่เลย แต่แล้วตอนนี้ผ่านไปสามวัน ฉันกลับต้องมายืนร้องไห้ฟูมฟายอยู่หน้าโลงศพของท่านทั้งคู่ มันมากไปนะสำหรับฉัน มันมากเกินกว่าที่ลูกคนเดียวอย่างฉันจะรับมันได้
ฟ้าช่างไม่ยุติธรรม และ คำถามที่ก้องอยู่ในใจฉันมาตลอดเวลานับจากนั้น ก็คือ..ฉันจะอยู่คนเดียวได้อย่างไร
เกศิณี แอดมินสกั้ง : เขียน
ปล. ติดตามต่อได้ที่เพจนะคะ