โชคดีที่ผม เพิ่งได้ดูเทปเต็มแมทซ์ ไทย-อินโด นัดแรกเมื่อสักครู่นี้หลังจากรู้ผลมาแล้ว เพราะไม่รู้ว่าแข่งกันเมื่อไร
ผมไม่มีความรู้สึกอินมากนัก
เจอแม่บ้านข้างบ้านถามรู้ไหม ไทยแพ้
เขาบอกว่า แพ้อยู่แล้วบอลไทยไปมวยโลกเตะยังไงก็ไม่ดีขึ้นหรอก
ถามแกว่าดูหรือปล่าว แกบอกไม่รู้เรื่อง ไม่ได้ดูกัน
ความฝังใจมันเปลี่ยนกันไม่ได้ง่ายๆ สำหรับคนไทยทั่วไป
ที่แน่ๆคือ
กองเชียร์ต้องเข้าใจว่า ในอาเซียนไม่มีมหามิตรกันหรอก
อยากเป็นเพื่อนกันหรือติดต่อทำธุรกิจกัน มิตรภาพส่วนตัวไม่ได้หมายถึงคนทั้งชาติทั้งเขาและเรา
เจองูกับแขก ตีหัวแขกก่อน คราวนี้คงรู้ดี
อย่าไปวอแวกับชาติอื่นให้มากนัก อยู่เฉยๆไม่ยินดียินร้ายกับเขา เราก็ไม่โมโหไม่เจ็บใจ
นัดนี้ ในสายตาผม
นอกจากกองเชียร์ กรรมการ นักเตะอินโดนีเซียร์ รุมกันถล่มไทยทั้งนอกในกติกาแล้ว ต้องยอมรับว่าเราแพ้เขาอย่างสู้ไม่ได้จริงๆ
นักเตะผมว่าพยายามแล้ว แต่โค้ชนี่เป็นปัญหามาก
นักเตะไทย-อินโด ผมว่าภาพรวมอินโดเหนือกว่า
ความสามารถเฉพาะตัว ผมว่าพอกัน ไม่ต่างกัน
ทักษะการเล่นเป็นระบบ ผมว่าพอกันต่างคนต่างมีระบบ สไตล์เล่นเป็นของตัวเอง
ความทุ่มเท อันนี้อินโดมีมากกว่าไทย
โค้ชอินโด โค้ชไทย อันนี้ต่างกันชัดเจนมาก
โค้ชอินโด ผมว่า2-3 เดือนที่ผ่านมา ทำการบ้านหนักกว่าโค้ชโก้หลายเท่า เอาเทปแมทซ์ไทยตั้งแต่ ซูซูกิคราวที่แล้ว ซีเกม บอลโลกจนถึงครั้งนี้ นั่งดูจนตาแฉะ หารายละเอียด สไตล์ไทย จนทะลุเห็นจุดอ่อนหมด แล้วรู้ว่าไทยไม่เคยคิดที่จะแก้ด้วย
โค้ชโก้ ผมว่าเหมือนคนที่กินอิ่มหมดความกระตือรือล้น มาแต่บอลโลกรอบ2แล้ว แผนการเล่นซ้ำซาก ตัน นึกไม่ออกว่าจะแก้เกมอย่างไร เจออินโดเหมือนเจอกับอิรัก นึกไม่ออก โค้ชโก้ไม่รู้อะไรกับทีมอินโด
ฟุตบอลแพ้เป็นเรื่องปกติ
แต่โค้ชโก้ไม่รู้ว่าจะแก้เกมหรือวิธีเอาชนะอินโดได้ นี่เป็นเรื่องสาหัส
ในขณะอินโดรู้วิธีจะเอาชนะไทยได้ อย่างเป็นรูปธรรม
หากสถานการณ์เป็นแบบนี้ นัดที่2 ผมว่าไทยแพ้หรือหลุดแชมป์ค่อนข้างแน่
โค้ชโก้ แก้ไขอะไรไม่ทันเสียแล้วกระมัง
เพราะมีเวลามาตั้งแต่ฟุตบอลโลกรอบที่2 ที่แข่งกับอิรักมาแล้ว ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
สภาพแวดล้อมแพ้ กรรรมการแพ้ โค้ชแพ้ แล้วจะให้นักเตะชนะได้อย่างไร 
โค้ชโก้ พยายามรักษาเก้าอี้สุดความสามารถแล้ว
ผมไม่มีความรู้สึกอินมากนัก
เจอแม่บ้านข้างบ้านถามรู้ไหม ไทยแพ้
เขาบอกว่า แพ้อยู่แล้วบอลไทยไปมวยโลกเตะยังไงก็ไม่ดีขึ้นหรอก
ถามแกว่าดูหรือปล่าว แกบอกไม่รู้เรื่อง ไม่ได้ดูกัน
ความฝังใจมันเปลี่ยนกันไม่ได้ง่ายๆ สำหรับคนไทยทั่วไป
ที่แน่ๆคือ
กองเชียร์ต้องเข้าใจว่า ในอาเซียนไม่มีมหามิตรกันหรอก
อยากเป็นเพื่อนกันหรือติดต่อทำธุรกิจกัน มิตรภาพส่วนตัวไม่ได้หมายถึงคนทั้งชาติทั้งเขาและเรา
เจองูกับแขก ตีหัวแขกก่อน คราวนี้คงรู้ดี
อย่าไปวอแวกับชาติอื่นให้มากนัก อยู่เฉยๆไม่ยินดียินร้ายกับเขา เราก็ไม่โมโหไม่เจ็บใจ
นัดนี้ ในสายตาผม
นอกจากกองเชียร์ กรรมการ นักเตะอินโดนีเซียร์ รุมกันถล่มไทยทั้งนอกในกติกาแล้ว ต้องยอมรับว่าเราแพ้เขาอย่างสู้ไม่ได้จริงๆ
นักเตะผมว่าพยายามแล้ว แต่โค้ชนี่เป็นปัญหามาก
นักเตะไทย-อินโด ผมว่าภาพรวมอินโดเหนือกว่า
ความสามารถเฉพาะตัว ผมว่าพอกัน ไม่ต่างกัน
ทักษะการเล่นเป็นระบบ ผมว่าพอกันต่างคนต่างมีระบบ สไตล์เล่นเป็นของตัวเอง
ความทุ่มเท อันนี้อินโดมีมากกว่าไทย
โค้ชอินโด ผมว่า2-3 เดือนที่ผ่านมา ทำการบ้านหนักกว่าโค้ชโก้หลายเท่า เอาเทปแมทซ์ไทยตั้งแต่ ซูซูกิคราวที่แล้ว ซีเกม บอลโลกจนถึงครั้งนี้ นั่งดูจนตาแฉะ หารายละเอียด สไตล์ไทย จนทะลุเห็นจุดอ่อนหมด แล้วรู้ว่าไทยไม่เคยคิดที่จะแก้ด้วย
โค้ชโก้ ผมว่าเหมือนคนที่กินอิ่มหมดความกระตือรือล้น มาแต่บอลโลกรอบ2แล้ว แผนการเล่นซ้ำซาก ตัน นึกไม่ออกว่าจะแก้เกมอย่างไร เจออินโดเหมือนเจอกับอิรัก นึกไม่ออก โค้ชโก้ไม่รู้อะไรกับทีมอินโด
แต่โค้ชโก้ไม่รู้ว่าจะแก้เกมหรือวิธีเอาชนะอินโดได้ นี่เป็นเรื่องสาหัส
ในขณะอินโดรู้วิธีจะเอาชนะไทยได้ อย่างเป็นรูปธรรม
หากสถานการณ์เป็นแบบนี้ นัดที่2 ผมว่าไทยแพ้หรือหลุดแชมป์ค่อนข้างแน่
โค้ชโก้ แก้ไขอะไรไม่ทันเสียแล้วกระมัง
เพราะมีเวลามาตั้งแต่ฟุตบอลโลกรอบที่2 ที่แข่งกับอิรักมาแล้ว ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
สภาพแวดล้อมแพ้ กรรรมการแพ้ โค้ชแพ้ แล้วจะให้นักเตะชนะได้อย่างไร