ผมสงสัยจริง ๆ นะ
เวลาดูบอลนอก ทำไมเค้าเปิดบอลกันได้ พุ่งเสมอหัว และพอกองหน้าโถมเข้าไป มันดูกดดันกองหลังและผู้รักษาประตูได้พอสมควรเลย เรียกว่าได้ลุ้น
ผมว่าใคร ๆ ก็ต้องเคยดูบอลนอก นักบอลก็ต้องเคยดู
แต่ว่า การเปิดบอลของเรามันไม่คล้ายกันเลยครับ มันเลียนแบบกันไม่ได้จริง ๆ ผมดูแล้ว ผมไม่รู้สึกว่าบอลมันพุ่ง หรือ ได้ลุ้นอะไรเลย รู้สึกบอลมันลอย ๆ ขึ้นไปสูง ๆ แล้วก็ตกลงมาใส่หัวกองหลัง กองหลังก็โหม่งออกไป ... จบ ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
แต่ลูกแรกดีจริงต้องชม แต่ผมไม่ได้หมายถึงนัดนี้นัดเดียว ผมหมายถึงบอลในทุก ๆ นัด ซึ่งโดยส่วนใหญ่ของการเปิดบอลด้านข้าง มันไม่ได้กดดันคู่แข่งเลย
อีกอย่างคือ ทำไมทีมชาติไทย เวลาขึ้นนำแล้ว ต้องเล่นเหมือนแผ่ว ๆ ด้วยครับ ผมเห็นสไตล์นี้มาตั้งแต่เด็กแล้ว หรือบอลมันจำเป็นต้องเป็นแบบนี้ ? ตอนแรกครองบอลดูดี เปิดเกมส์บุก ดูดีมาก พอได้ประตูแรกเท่านั้นแหละ แทบจะเล่นเกมรับเต็มตัวเลย โมเมนตัมเกมบุกหายไปแทบจะทันที ให้โอกาสคู่ต่อสู้เต็มที่
ความลับของการเปิดบอลจากด้านข้างคืออะไรครับ ? เลียนแบบกันไม่ได้ใช่มั๊ยครับ ?
เวลาดูบอลนอก ทำไมเค้าเปิดบอลกันได้ พุ่งเสมอหัว และพอกองหน้าโถมเข้าไป มันดูกดดันกองหลังและผู้รักษาประตูได้พอสมควรเลย เรียกว่าได้ลุ้น
ผมว่าใคร ๆ ก็ต้องเคยดูบอลนอก นักบอลก็ต้องเคยดู
แต่ว่า การเปิดบอลของเรามันไม่คล้ายกันเลยครับ มันเลียนแบบกันไม่ได้จริง ๆ ผมดูแล้ว ผมไม่รู้สึกว่าบอลมันพุ่ง หรือ ได้ลุ้นอะไรเลย รู้สึกบอลมันลอย ๆ ขึ้นไปสูง ๆ แล้วก็ตกลงมาใส่หัวกองหลัง กองหลังก็โหม่งออกไป ... จบ ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
แต่ลูกแรกดีจริงต้องชม แต่ผมไม่ได้หมายถึงนัดนี้นัดเดียว ผมหมายถึงบอลในทุก ๆ นัด ซึ่งโดยส่วนใหญ่ของการเปิดบอลด้านข้าง มันไม่ได้กดดันคู่แข่งเลย
อีกอย่างคือ ทำไมทีมชาติไทย เวลาขึ้นนำแล้ว ต้องเล่นเหมือนแผ่ว ๆ ด้วยครับ ผมเห็นสไตล์นี้มาตั้งแต่เด็กแล้ว หรือบอลมันจำเป็นต้องเป็นแบบนี้ ? ตอนแรกครองบอลดูดี เปิดเกมส์บุก ดูดีมาก พอได้ประตูแรกเท่านั้นแหละ แทบจะเล่นเกมรับเต็มตัวเลย โมเมนตัมเกมบุกหายไปแทบจะทันที ให้โอกาสคู่ต่อสู้เต็มที่