มีลูกชายสองคนค่ะ
ตอนนี้นับถอยหลังรอวันที่สามีจะไปหาผู้หญิงคนนั้นค่ะ
เรื่องราวมันขาดสะบั้นลงตอนที่เราจับได้ว่าเค้าคุยกะผู้หญิงคนนึง ที่มีลูก 2 แล้วเช่นกัน เค้าเลิกกับสามีค่ะ
เมื่อวานนี้เราเลยถามสามีว่า "รักเราอยู่ไหม" เค้าก็ส่ายหน้า เราเลยถามเค้าต่อว่า "ตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอที่ไม่ได้รัก" เค้าก็ส่ายหน้าค่ะ ไม่ตอบ เราเลยถามคำถามสุดท้ายว่า "รักคนนั้นหรือเปล่า" เค้าตอบว่า "รัก" นั่นแหล่ะค่ะฟางเส้นสุดท้าย เราไม่ร้องไห้ ไม่ฟูมฟาย แค่คิดทบทวนเรื่องราวต่างๆ 9 ปีที่ผ่านมา เราเรียกมันว่าความสุขค่ะ ตอนนี้ผู้หญิงคนนั้นอยู่ต่างประเทศค่ะ เค้ากำลังรอจะเดินทางเพื่อไปหากันในเดือน มกราคมนี้
ตอนนี้ก็อยู่บ้านหลังเดียวกันค่ะ แต่ก็ไม่ได้พูดจาอะไรกัน แต่เค้าก็มากอด มาหอม มาแอบมองหน้าเรากลางดึก แต่เราก็บอกเค้าว่า พอเหอะ เราจบกันด้วยดี
ความรู้สึกเรานะคะ อาจจะเพราะรักเค้ามากค่ะ อยากให้เค้ามีความสุข อยากให้เค้าลอง แต่ก็มีแอบร้องไห้บ้างนะคะ เหม่อลอยบ้าง นึกสงสารลูก แต่ก็ไม่ได้ลำบากอะไรนะคะ สามีให้ทรัพย์สินทุกอย่างค่ะ เค้าขอไปแต่ตัว เราก็โอเค
กระทู้นี้ตั้งเพื่ออยากขอกำลังใจค่ะ ขอกอดหน่อย เราเป็นผู้หญิงตัวเล็กๆคนนึงค่ะ ตั้งใจว่าวันที่เค้าจะไป คงจะไม่ไปส่ง อยากพาลูกชายทั้งสองไปพักผ่อนที่ไหนสักที่ ตอนนี้เราปิดทุกช่องทางการติดต่อจากเค้าแล้วค่ะ แค่รอเวลาที่จะจากกันไป
ที่ผ่านมา 9 ปีก็ดีบ้าง ทุกข์บ้างนะคะ ตามประสาครอบครัว แต่วันนี้ถามตัวเอง ต้องการรั้งเค้าไม่ ไม่เลยค่ะ เพราะคำว่าเค้าไม่รักเรา มันวนเวียนอยู่ในทุกห้วงความรู้สึก แค่อยากใช้ชีวิตต่อไป เราลาออกจากงานวันนี้ค่ะ ตั้งใจว่าหลังปีใหม่จะเริ่มต้นสิ่งใหม่ๆ ไม่อยากเจออะไรเดิมๆค่ะ ไม่รู้สึกโกรธ เกลียด ใคร ใดๆเลยนะคะ แม้แต่สามีก็ไม่โกรธเค้าค่ะ แค่เสียใจ เสียความรู้สึก เสียดายคำว่าครอบครัวค่ะ
ขอกำลังใจให้กับผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังจะเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวหน่อยได้ไหมคะ
ตอนนี้นับถอยหลังรอวันที่สามีจะไปหาผู้หญิงคนนั้นค่ะ
เรื่องราวมันขาดสะบั้นลงตอนที่เราจับได้ว่าเค้าคุยกะผู้หญิงคนนึง ที่มีลูก 2 แล้วเช่นกัน เค้าเลิกกับสามีค่ะ
เมื่อวานนี้เราเลยถามสามีว่า "รักเราอยู่ไหม" เค้าก็ส่ายหน้า เราเลยถามเค้าต่อว่า "ตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอที่ไม่ได้รัก" เค้าก็ส่ายหน้าค่ะ ไม่ตอบ เราเลยถามคำถามสุดท้ายว่า "รักคนนั้นหรือเปล่า" เค้าตอบว่า "รัก" นั่นแหล่ะค่ะฟางเส้นสุดท้าย เราไม่ร้องไห้ ไม่ฟูมฟาย แค่คิดทบทวนเรื่องราวต่างๆ 9 ปีที่ผ่านมา เราเรียกมันว่าความสุขค่ะ ตอนนี้ผู้หญิงคนนั้นอยู่ต่างประเทศค่ะ เค้ากำลังรอจะเดินทางเพื่อไปหากันในเดือน มกราคมนี้
ตอนนี้ก็อยู่บ้านหลังเดียวกันค่ะ แต่ก็ไม่ได้พูดจาอะไรกัน แต่เค้าก็มากอด มาหอม มาแอบมองหน้าเรากลางดึก แต่เราก็บอกเค้าว่า พอเหอะ เราจบกันด้วยดี
ความรู้สึกเรานะคะ อาจจะเพราะรักเค้ามากค่ะ อยากให้เค้ามีความสุข อยากให้เค้าลอง แต่ก็มีแอบร้องไห้บ้างนะคะ เหม่อลอยบ้าง นึกสงสารลูก แต่ก็ไม่ได้ลำบากอะไรนะคะ สามีให้ทรัพย์สินทุกอย่างค่ะ เค้าขอไปแต่ตัว เราก็โอเค
กระทู้นี้ตั้งเพื่ออยากขอกำลังใจค่ะ ขอกอดหน่อย เราเป็นผู้หญิงตัวเล็กๆคนนึงค่ะ ตั้งใจว่าวันที่เค้าจะไป คงจะไม่ไปส่ง อยากพาลูกชายทั้งสองไปพักผ่อนที่ไหนสักที่ ตอนนี้เราปิดทุกช่องทางการติดต่อจากเค้าแล้วค่ะ แค่รอเวลาที่จะจากกันไป
ที่ผ่านมา 9 ปีก็ดีบ้าง ทุกข์บ้างนะคะ ตามประสาครอบครัว แต่วันนี้ถามตัวเอง ต้องการรั้งเค้าไม่ ไม่เลยค่ะ เพราะคำว่าเค้าไม่รักเรา มันวนเวียนอยู่ในทุกห้วงความรู้สึก แค่อยากใช้ชีวิตต่อไป เราลาออกจากงานวันนี้ค่ะ ตั้งใจว่าหลังปีใหม่จะเริ่มต้นสิ่งใหม่ๆ ไม่อยากเจออะไรเดิมๆค่ะ ไม่รู้สึกโกรธ เกลียด ใคร ใดๆเลยนะคะ แม้แต่สามีก็ไม่โกรธเค้าค่ะ แค่เสียใจ เสียความรู้สึก เสียดายคำว่าครอบครัวค่ะ