เราเลิกกับแฟนมากนานพอสมควร ในวันที่เขาบอกว่าไม่ได้รักเราแล้วไม่ได้คิดกับเราแบบเดิมแล้ว เขามีคนใหม่แล้ว(ซึ่งคนใหม่ของเขาเป็นเเฟนพี่สาขาเรา)
วันนั้นเราโกรษมาก ทำอะไรลงไปด้วยความสะใจ+อยากให้พวกเขารู้จักผิดชอบชั่วดี ไม่เอาความเห็นแก่ตัวมาเป็นข้ออ้างของความรัก
เราตัดสินใจเอาเรื่องที่แฟนเก่าเรากับผู้หญิงคนนั้นไปบอกพี่สาขาเรา แล้วเราก็บอกกับเเฟนเก่าเราว่าเรารับเขาไม่ได้แล้ว ทั้งๆที่ในใจเรามันยังรักอยู่ บอกเลยค่ะที่ทำลงไปวันนั้นคือความเห็นแก่ตัวมาก ทำไปแล้วคิดว่าเราจะลืมเขาได้ เราพยายามหาคนคุย พยายามอยู่กับเพื่อนให้มากขึ้นแต่มันก็ไม่ได้ช่วยให้เราลืมเขาได้เลย เราไม่รู้นะว่าที่เรายังรู้สึกอยู่ทุกวันนี้ มันคือ "ความรักหรือแค่ความผูกพันธ์" ที่ทำเราให้เราลืมเขาไม่ได้สักที
ทำไมไม่ลืมสักที?
วันนั้นเราโกรษมาก ทำอะไรลงไปด้วยความสะใจ+อยากให้พวกเขารู้จักผิดชอบชั่วดี ไม่เอาความเห็นแก่ตัวมาเป็นข้ออ้างของความรัก
เราตัดสินใจเอาเรื่องที่แฟนเก่าเรากับผู้หญิงคนนั้นไปบอกพี่สาขาเรา แล้วเราก็บอกกับเเฟนเก่าเราว่าเรารับเขาไม่ได้แล้ว ทั้งๆที่ในใจเรามันยังรักอยู่ บอกเลยค่ะที่ทำลงไปวันนั้นคือความเห็นแก่ตัวมาก ทำไปแล้วคิดว่าเราจะลืมเขาได้ เราพยายามหาคนคุย พยายามอยู่กับเพื่อนให้มากขึ้นแต่มันก็ไม่ได้ช่วยให้เราลืมเขาได้เลย เราไม่รู้นะว่าที่เรายังรู้สึกอยู่ทุกวันนี้ มันคือ "ความรักหรือแค่ความผูกพันธ์" ที่ทำเราให้เราลืมเขาไม่ได้สักที