ตามหัวข้อเลยคะ ตอนนี้ความรู้าึกคือเราเหนื่อยและล้าเเละเพลียมากๆ จาก พฤติกรรม หลายๆอย่างที่เจอ พยายามคิดแง่ดี ในหลายๆครั้งว่า ใช้ หนี้กรรมให้หมดๆ จะได้ สยายสักที แต่ความเป็นจริง มันทรมานมากๆ ที่สำคัญ เหนือสิ่งอื่นใด สงสารแม่มากๆ ไม่รู้ทำไม หรือเหตุ ผล อะไร ที่ทำให้คนคนหนึ่งรักและยอมคนอีกคนหนึ่งมากขนาดนี้ ขนาดที่ว่าเป็นเราเราคงทนไม่ไหว และคิดว่า มันคงเป็นสิ่งที่โชคร้ายที่สุดในชีวิต
เริ่มเรื่องเลยนะคะ เราอยู่กับพ่อ กับแม่คะ และมีพี่สาวหนึ่งคน พี่สาว ไปทำงานไกลเลย ย้ายไปพัก กับเพื่อน ที่ทำงานด้วยกัน เป็น ผญ นะคะ ส่วนเราอยู่กับพ่อแม่คะ พ่อเราเป็นคนที่มีความคิดที่แปลกมากๆ เค้าเป็นคน ไม่ขยันเลย เห็นอะไรก็อยากได้ ไปสะหมด อยากกินไปสะหมด พ่อเรา ไม่ได้ทำงานมานานมากละคะ ซัก4-5ปีได้แล้ว ไม่ใช่ว่าทำไมไหวนะคะ แต่เค้าไม่อยากทำงาน เพราะเห็นว่า ลูกสองคนทำงานแล้ว โดยไม่คิดว่าเรายังดูแลตัวเองไม่ได้เลย บ้านเรามีฐานะค่อนข้างลำบากคะ ตอนเด็กเราต้องทำงานด้วยและเรียนด้วย เพื่อ เอาไปใช้หนี้ที่พ่อสร้าง เราให้เงินที่บ้าน ทุกบาทเลยคะ สมัยนั้น จนไม่มีเงินกินข้าว ไม่มีค่ารถ แต่ดีสมัยนั้นมีรถเมล์ฟรีแล้ว ตอนสมัย มัถยมก็เดินกลับบ้านเอา หลาย กม อยู่คะ แต่เดินจนชิน เรียนโรงเรียนวัดคะ มีข้าวกินฟรี เอาเงินไปวันละ10บาทก็เหลือคะ พอโตมาไปเรียนพาณิชย์ ไกลหน่อย แต่มีรถเมล์ฟรีคะ แต่ก็เดินไปขึ้นรถไกลอยุ่เหมือนกันคะ แต่ทนไหว เราทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย เพราะพ่อเรา ชอบสร้างหนี้คะ ตั้งแต่เราเด็ก เราไปเรียนหลักเลิกเรียนไปทำงาน กลับมา ข้าวก็ไม่มีกินคะ เค้ากินกันหมดแล้ว แม่เราไม่ค่อยสนใจเราเท่าไรคะ ตามความรู้สึกเรา เอาเราไว้ทำงานเฉยๆ กลับมาถึงบ้าน เราหิวได้แต่กินน้ำก๊อกคะ นานสุด 3 วันติดกันคะ ที่ไม่ได้กินอะไรเลน ไปโรงเรียน ก็ไม่กินเพราะไม่มีเงิน มีบางวัน ที่ กลับมาเหลือข้าวให้กินบ้างคะ เป็นข้าวก้นหม้อ ที่ไม่มีใครกินแล้ว หือไม่ก็ข้าวบูด กินกับน้ำแกงที่เหลืออยู่หรือไม่ก็กัยซีอิ๊วขาวคะ เป็นอย่างนี้ประจำ เสื้อผ้านอกจากชุด นร แล้ว เราก็ไม่มีใส่ดีๆคะ เป็น ชุดเก่าๆ ที่เหลือ จากพี่ไม่ใส่แล้ว เป็นกาวเกงเก่าๆขาดคะ กับเสื้อขาดๆ ขาดขอบแขนขอบคอคะ เปื่อยๆนิดหน่อย มีสองขุด สลับกันใส่ ตอนนั้นลำบากมากคะเพราะที่บ้านหนี้สินเยอะแต่ทุกคนก็มีกิน พ่อแม่เรา กับพี่เรา เหลือเราที่น้อยใจมากๆสมัยนั้นเพราะเด็กด้วย เราเคยยอกว่า เหลืออะไรให้กินบ้างจะกินมห้หมดเลยหรอ เค้าก็ด่าเราว่า กลัวมันเหลือ เลยกินหมด แล้วไม่เคยคิดเลยว่าเรา หิวบ้าง เรื่องนั้นตกไป และที่เหนื่อยสุดๆ คือพ่อเรา อยากได้รถขับ มานานแล้ว หมายถึงกะบะ นะคะ ประจวบกับว่า เค้าถูกหวยพอดี เป็นแสนคะงวดนั้น เลยเอาเงินทั้งหมดไปดาวรถ และปัญหาก็เกิดคะ เพราะภาระการผ่อนทั้งหมดเป็นของคนอื่นในบ้านด้วยคะ รวมทั้งเราด้วย เราจ้องทำงาน เยอะขึ้นเพื่อให้ได้เงินมาโปะหนี้ ตอนนั้นรู้แต่สงสารแม่ไม่อยากให้รับผิดชอบคนเดียว ค่างวด เดือนละ แปดเกือบเก้าพันคะ ไม่รวม หนี้สินอื่นๆนะคะ เราช่วยที่บ้าน ทำงานผ่อนมากเรื่อยๆ จนไกล้จะหมดคะ พ่อเราไม่ได้ทำงานนะคะ รถนั้นเค้าก็เอาไปขับ ไปรับไปส่งตัวเค้าเอง เราไม่ได้ประโยชน์ อะไรเลย นอกจากเป็นหน้าเป็นตาของตัวเค้าเอง ฝนตกแดดออกเราก็ต้องไปเอง จนชินคะ แล้งเรื่องก็เกิดตรงที่ว่า มีจดหมายจากไฟแนนมาทวงเงิน หลักแสนคะ เพราะเงินที่ให้เค้าเอาไป จ่าย ค่างวดเองทุกเดือน เพราะรถเป็นชื่อเค้าเลยให้เค้าเอาไปจ่ายเอง ปรากฏว่าเค้าไม่ได้เอาไปจ่ายคะ ไฟแนนทวงเงินเป็นแสนคะ เป็นดอกเบี้ย จำไม่ได้ว่ากี่เดือน เราไม่เคยเห็น จม ทวงมาก่อนคะ เค้าบอกถ้าไม่จ่ายจะยึดรถ ที่บ้าน เลยต้องไปกูเงิน นอกระบบมาคะ มาจ่าย เงินตรงนี้ และเราก็รู้เลยคะว่า อยาคตจะเป็นอย่างไร เราทำใจไว้แล้วแต่ก็อดเสียใจไม่ได้คะ เราเป็นคนเรียนดีคะ และ แม่บอก จะให้เราเรียน ไหว แค่จบ ปวช 3เท่านั้น และจพส่งพี่เนียนคนเดียว เพรสะไม่ไหว เรารู้แล้วว่าต้องเป็นแบบนี้แต่แรกคะ เลย ทำใจไว้แล้ว ว่าไม่มีทางเป็นเราอยู่แล้ว เราก็ไม่ได้ว่าอะไรคะ ก็เรียนจบมาก็มาหางานทำ เป็นหมดคะตอนนั้น เป็น แม่บ้าน เป็น พนักงานยกของ เป็นพยักงานรับโทรศัพท์ เป็น พนงร้านสะดวกซื้อ ยอมเราว่าเหนื่อยมากๆ กับชีวิตที่ไม่เคยมีอะไรเลย สภาพเราเหมือนผีเลย แม่เราให้เงิน เราไปทำงานช่วงแรกๆ วันละ50บาทคะ แต่เนาไปทำงานที่ สยามคะตอนนั้น จากรามอินทรา ไปสยาม เราต้องไป ต่อรถหลายป้ายมากๆ ค่ากินและค่านถทั้งวันของ เราคือ50บาท บางวันก็ไม่ได้เงินไปคะ ต้องอดเอา ตอนนั้นได้เงินเดือนพนักงาน ทำความสะอาดกับพนักงานยกของ แค่เดือนละ6000เองคะ เรายอมรับท้อมากๆ เราโกรธพ่อ ตัวเองมากๆ พ่อนอกจากจะชอบ กินทุกอย่างที่มี เหลือแต่ ทุกอย่างที่ไม่ดีไว้ ชอบสร้างหนี้แล้ว ก็ยังชอบ ติดพันธุ์ คนมี ลูกมีเมียแล้ว ด้วยคะ พ่อมีชู้ สามครั้งคะ ในช่วงแรก คือ มีรอบแรก เรื่องแดง เค้าเลือกเมียน้อยคะ ให้เมียน้อยมาด่าแม่เราคะ แล้วเค้าก็ไปอยู่ด้วยกัน จน อีกไม่กี่วันก็กลับมาคะ แฟน ผญคนนั้น ก็เป็น เพื่อนพ่อแม่คะ คือสนิท กัน เวลาผ่านไปพ่อก็ทำเหมือนเดิมคะ กับคนเดิมคะ เหมือนเดิม ไปและกลับมา และแม่ก็ให้โอกาศคะ จน ผช แฟนของผญ มาด่าถึงห้องก็ยังทำคะ ทั้งๆที่เป็นเพื่อนกัน และ ก็ ยังทำอีกคะ ครั้งที่สามนี้ ผญ คนนั้นจะขึ้นมาทำร้ายแม่เราถึงบ้าน เราจะลงไปช่วยแม่ พ่อบอกอย่าลงไป ไม่ให้ลงไป และพ่อก็แอบอยู่ในห้อง เรารู้สึกแย่มากๆ จนหใดความศัทธากับเค้าไปแล้วคะ และเค้าก็ทำตัวเหมือนเดิม และไม่มีเรื่องผญ คนนี้แล้วนะคะ เพราะว่า ผญคนนี้ เลือกผช อีกคนหนึ่งคะ และผญเสียชีวิตไปแล้ว ด้วย โรคภูมิคุ้มกันบกพร่องคะ ทุกวันนี้พ่อก็ไม่ทำงานคะ สร้างหนี้มาเรื่อยๆ จนพวกเราใช้กันจดหมด แม่ เราก็ช่วยพ่อทุกครั้งและทุกเรื่องจนเรางง
ว่าทำไมถึงยอมขนาดนี้ ทำงานได้ค่าแรงขึ้นต่ำ ทำโอทีทุกวัน และไม่เคยหยุดเลย ถ้าใครไม่เคยเห็นคนทำงานทุกวันมาดูแม่เรากับเราคะ ไม่เคยหยุดงานเลย แม่แต่วันเดียว มาเป็นหลายปี ทำโอทุกวัน ที่มีโอ เพื่อเอาเงินมาใช้หนี้ ล่าสุดพ่อ ไปจีบ เมียของคนแถวบ้านคะ เรารู้ และแม่ก็รู้ เพียงแต่สามี ผญไม่รุ้ ผญ เป็นเพื่อนแม่คะ และพ่อก็รู้จัก ไลน์ไปจีบผญ ทุกวัน เรากับแม่แอบไปดูโทรศัพท์ แต่ ผญ คนนั้นแฟนเค้าขยัยคะ ได้เงินเยอะทำมาหากิน เลยไม่มาเล่นกับพ่อ แต่ก็รับของ ที่พ่อขอเงินแม่มาซื้อให้ตลอดคะ แม่จ่ายให้ทุกอย่าง พ่อกินกาแฟ กินพวก เครื่องดื่มบำรุง ดูดบุหรี่วันหนึ่งให้เงินขึ้นต่ำสามร้อยบาทคะ โดยไม่ทำงานนะคะ แม่แต่ ค่าโทรศัพท์ แม่ก็จ่ายให้คะ ค่าโทรศัพท์ค่าเนต ที่ให้เค้าใช้คุยกับคนอื่นคะ
เค้าเป็นแบบนี้ตลอดคะจนทุกวันนี้ และเค้าเป็นคนดวงดีมากคะ ชอบเล่นหวย แม่เราก็เป็นคนจ่ายคะ ทีหนึ่งสามพันบ้าง แพงกว่านี้บ้างถูกกว่านี้บ้าง เค้าถูกหวย ใหญ่ปนะมาณ สี่ห้าครั้งได้คะครั้งละ แสน กว่าๆ และ ต่ำสุดอยู่ที่ หกเจ็ดหมืนคะ แต่ เค้าไม่เคยช่วยค่าใช่จ่ายในบ้านเลยคะ และไม่ได้บอกเรา และที่บ้าน
แต่ คนที่เค้าซื้อหวยด้วยรู้จักแม่เรา เลยมาบอกตลอด เค้าเอาเงินไปแต่งรถไปซื้อเสื้อผ้า ไปเลี้ยงข้างเป็นค่าปิดปาก คนแถวนั้น โดยที่เราต้องแกล้งทำเป็นไม่รู้
ตั้งแต่จำความได้เราชอบเก็บเงินมากคะ เก็บไว้เท่าไร เค้าก็ไปขโมยเอาคะ จนหมด ทุกครั้ง แม้แต่พอโตมา ฝากบัญชีเป็นชื่อแม่ เค้าก็บังคับให้แม่ไปกดมา จนหมดคะ เราไม่ชอบเค้าเลย เคยโมโห ขอร้องเค้าว่า ถ้าไม่คิดจะช่วยอะไร ก็อย่าทำแบบนี้เลย ไม่สงสาร เมียหรอ หาเงินมาให้คุณ ไปคุยกะเมียชาวบ้าน หาแต่เรื่อง ทำไมไม่ย้ายออกไปเลย จะมาอยู่ทำไมทำขนาดนี้ เค้าก็โวยวายหนักมากคะ ด่าเราสารพัด เลยคะ จนเราไม่อยากเถียง และเค้าก็ยัลทำเหมือนเดิม
เนาแปลกใตรงแม่ยอมเค้ามาก ทำไมถึงรักเค้าขนาดนั้น จนลำบากตัวเองลำบากลูกขนาดนี้ แม่เราก็ไม่ได้ว่าดีกัลเรามาก แต่เค้าขัยนคะ เค้าอยากให้พี่สาวมีอนาคตที่ดี เค้าเลี้ยงพี่เรามาดีคะ ให้เรียนจบสูงๆ มีงานมีการทำดีๆ พี่ไม่ต้องทำงานไปเรียนไปแบบเราคะ พี่เคยไปทำงาน ด้วยครั้ง หนึ่ง เป็นครั้งที่เราจำขึ้นใจ เพราะเรานอนหลับเงินเดือนพี่ออก พี่เอาให้แม่
แล้วแม่พูดว่าเก็บไว้ใช้เถอะอยากได้อะไรจะได้ซื้อ จะได้ไม่อายใครมีอะไรดีๆ เราได้ยินพอดีแต่แกล้งทำเป็นหลับ ตั้งแต่เกิดมา แม่ไม่เคยพูดแบบนี้กับเราเลยคะ มีแต่ให้เราเอาเงินให้ให้หมด เราน้ำตาไหลออหมาเองด้วยความน้อยใจ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร และอีกครั้งหนึ่ง ตอนที่ เราแกล้งหลับเหมือนเดิมคะ ปกติแม่ชอบซื้อทอง มากๆ เมื่อก่อน แต่พ่อเอาไปขายกินหมด แต่แม่เก็บตุ้มหูทองไว้ มันขายไม่ได้คะ แม่เอาให้พี่บอกให้พี่เอาไปใส่ พี่เราบอกว่า ไม่ให้อะไรมันบ้างหละ หมายถึงเรา แม่บอกว่า มันไม่ต้องมีอะไรหรอก มันไม่ต้องอยากได้อะไรเหมือนคนอื่นหรอก ใจเราพังหนักมากคะ ไม่รู้จะบรรยายเป็นคำพูดอย่างไร มีอีกหลายๆเรื่องคะ ถ้าเรารายละเอียดคงจะหลายวันก็ไม่จบ พอดีวันนี้มีเรื่องให้เครียดๆ เลยอยาก ระบาย ผิดพลาดประการใดต้องขออภัยด้วยนะคะ
พิมพ์ในโทรศพท์คะ จอเล็กมาก
เมื่อเราไม่อยากมีพ่อแล้ว ระบายคะ
เริ่มเรื่องเลยนะคะ เราอยู่กับพ่อ กับแม่คะ และมีพี่สาวหนึ่งคน พี่สาว ไปทำงานไกลเลย ย้ายไปพัก กับเพื่อน ที่ทำงานด้วยกัน เป็น ผญ นะคะ ส่วนเราอยู่กับพ่อแม่คะ พ่อเราเป็นคนที่มีความคิดที่แปลกมากๆ เค้าเป็นคน ไม่ขยันเลย เห็นอะไรก็อยากได้ ไปสะหมด อยากกินไปสะหมด พ่อเรา ไม่ได้ทำงานมานานมากละคะ ซัก4-5ปีได้แล้ว ไม่ใช่ว่าทำไมไหวนะคะ แต่เค้าไม่อยากทำงาน เพราะเห็นว่า ลูกสองคนทำงานแล้ว โดยไม่คิดว่าเรายังดูแลตัวเองไม่ได้เลย บ้านเรามีฐานะค่อนข้างลำบากคะ ตอนเด็กเราต้องทำงานด้วยและเรียนด้วย เพื่อ เอาไปใช้หนี้ที่พ่อสร้าง เราให้เงินที่บ้าน ทุกบาทเลยคะ สมัยนั้น จนไม่มีเงินกินข้าว ไม่มีค่ารถ แต่ดีสมัยนั้นมีรถเมล์ฟรีแล้ว ตอนสมัย มัถยมก็เดินกลับบ้านเอา หลาย กม อยู่คะ แต่เดินจนชิน เรียนโรงเรียนวัดคะ มีข้าวกินฟรี เอาเงินไปวันละ10บาทก็เหลือคะ พอโตมาไปเรียนพาณิชย์ ไกลหน่อย แต่มีรถเมล์ฟรีคะ แต่ก็เดินไปขึ้นรถไกลอยุ่เหมือนกันคะ แต่ทนไหว เราทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย เพราะพ่อเรา ชอบสร้างหนี้คะ ตั้งแต่เราเด็ก เราไปเรียนหลักเลิกเรียนไปทำงาน กลับมา ข้าวก็ไม่มีกินคะ เค้ากินกันหมดแล้ว แม่เราไม่ค่อยสนใจเราเท่าไรคะ ตามความรู้สึกเรา เอาเราไว้ทำงานเฉยๆ กลับมาถึงบ้าน เราหิวได้แต่กินน้ำก๊อกคะ นานสุด 3 วันติดกันคะ ที่ไม่ได้กินอะไรเลน ไปโรงเรียน ก็ไม่กินเพราะไม่มีเงิน มีบางวัน ที่ กลับมาเหลือข้าวให้กินบ้างคะ เป็นข้าวก้นหม้อ ที่ไม่มีใครกินแล้ว หือไม่ก็ข้าวบูด กินกับน้ำแกงที่เหลืออยู่หรือไม่ก็กัยซีอิ๊วขาวคะ เป็นอย่างนี้ประจำ เสื้อผ้านอกจากชุด นร แล้ว เราก็ไม่มีใส่ดีๆคะ เป็น ชุดเก่าๆ ที่เหลือ จากพี่ไม่ใส่แล้ว เป็นกาวเกงเก่าๆขาดคะ กับเสื้อขาดๆ ขาดขอบแขนขอบคอคะ เปื่อยๆนิดหน่อย มีสองขุด สลับกันใส่ ตอนนั้นลำบากมากคะเพราะที่บ้านหนี้สินเยอะแต่ทุกคนก็มีกิน พ่อแม่เรา กับพี่เรา เหลือเราที่น้อยใจมากๆสมัยนั้นเพราะเด็กด้วย เราเคยยอกว่า เหลืออะไรให้กินบ้างจะกินมห้หมดเลยหรอ เค้าก็ด่าเราว่า กลัวมันเหลือ เลยกินหมด แล้วไม่เคยคิดเลยว่าเรา หิวบ้าง เรื่องนั้นตกไป และที่เหนื่อยสุดๆ คือพ่อเรา อยากได้รถขับ มานานแล้ว หมายถึงกะบะ นะคะ ประจวบกับว่า เค้าถูกหวยพอดี เป็นแสนคะงวดนั้น เลยเอาเงินทั้งหมดไปดาวรถ และปัญหาก็เกิดคะ เพราะภาระการผ่อนทั้งหมดเป็นของคนอื่นในบ้านด้วยคะ รวมทั้งเราด้วย เราจ้องทำงาน เยอะขึ้นเพื่อให้ได้เงินมาโปะหนี้ ตอนนั้นรู้แต่สงสารแม่ไม่อยากให้รับผิดชอบคนเดียว ค่างวด เดือนละ แปดเกือบเก้าพันคะ ไม่รวม หนี้สินอื่นๆนะคะ เราช่วยที่บ้าน ทำงานผ่อนมากเรื่อยๆ จนไกล้จะหมดคะ พ่อเราไม่ได้ทำงานนะคะ รถนั้นเค้าก็เอาไปขับ ไปรับไปส่งตัวเค้าเอง เราไม่ได้ประโยชน์ อะไรเลย นอกจากเป็นหน้าเป็นตาของตัวเค้าเอง ฝนตกแดดออกเราก็ต้องไปเอง จนชินคะ แล้งเรื่องก็เกิดตรงที่ว่า มีจดหมายจากไฟแนนมาทวงเงิน หลักแสนคะ เพราะเงินที่ให้เค้าเอาไป จ่าย ค่างวดเองทุกเดือน เพราะรถเป็นชื่อเค้าเลยให้เค้าเอาไปจ่ายเอง ปรากฏว่าเค้าไม่ได้เอาไปจ่ายคะ ไฟแนนทวงเงินเป็นแสนคะ เป็นดอกเบี้ย จำไม่ได้ว่ากี่เดือน เราไม่เคยเห็น จม ทวงมาก่อนคะ เค้าบอกถ้าไม่จ่ายจะยึดรถ ที่บ้าน เลยต้องไปกูเงิน นอกระบบมาคะ มาจ่าย เงินตรงนี้ และเราก็รู้เลยคะว่า อยาคตจะเป็นอย่างไร เราทำใจไว้แล้วแต่ก็อดเสียใจไม่ได้คะ เราเป็นคนเรียนดีคะ และ แม่บอก จะให้เราเรียน ไหว แค่จบ ปวช 3เท่านั้น และจพส่งพี่เนียนคนเดียว เพรสะไม่ไหว เรารู้แล้วว่าต้องเป็นแบบนี้แต่แรกคะ เลย ทำใจไว้แล้ว ว่าไม่มีทางเป็นเราอยู่แล้ว เราก็ไม่ได้ว่าอะไรคะ ก็เรียนจบมาก็มาหางานทำ เป็นหมดคะตอนนั้น เป็น แม่บ้าน เป็น พนักงานยกของ เป็นพยักงานรับโทรศัพท์ เป็น พนงร้านสะดวกซื้อ ยอมเราว่าเหนื่อยมากๆ กับชีวิตที่ไม่เคยมีอะไรเลย สภาพเราเหมือนผีเลย แม่เราให้เงิน เราไปทำงานช่วงแรกๆ วันละ50บาทคะ แต่เนาไปทำงานที่ สยามคะตอนนั้น จากรามอินทรา ไปสยาม เราต้องไป ต่อรถหลายป้ายมากๆ ค่ากินและค่านถทั้งวันของ เราคือ50บาท บางวันก็ไม่ได้เงินไปคะ ต้องอดเอา ตอนนั้นได้เงินเดือนพนักงาน ทำความสะอาดกับพนักงานยกของ แค่เดือนละ6000เองคะ เรายอมรับท้อมากๆ เราโกรธพ่อ ตัวเองมากๆ พ่อนอกจากจะชอบ กินทุกอย่างที่มี เหลือแต่ ทุกอย่างที่ไม่ดีไว้ ชอบสร้างหนี้แล้ว ก็ยังชอบ ติดพันธุ์ คนมี ลูกมีเมียแล้ว ด้วยคะ พ่อมีชู้ สามครั้งคะ ในช่วงแรก คือ มีรอบแรก เรื่องแดง เค้าเลือกเมียน้อยคะ ให้เมียน้อยมาด่าแม่เราคะ แล้วเค้าก็ไปอยู่ด้วยกัน จน อีกไม่กี่วันก็กลับมาคะ แฟน ผญคนนั้น ก็เป็น เพื่อนพ่อแม่คะ คือสนิท กัน เวลาผ่านไปพ่อก็ทำเหมือนเดิมคะ กับคนเดิมคะ เหมือนเดิม ไปและกลับมา และแม่ก็ให้โอกาศคะ จน ผช แฟนของผญ มาด่าถึงห้องก็ยังทำคะ ทั้งๆที่เป็นเพื่อนกัน และ ก็ ยังทำอีกคะ ครั้งที่สามนี้ ผญ คนนั้นจะขึ้นมาทำร้ายแม่เราถึงบ้าน เราจะลงไปช่วยแม่ พ่อบอกอย่าลงไป ไม่ให้ลงไป และพ่อก็แอบอยู่ในห้อง เรารู้สึกแย่มากๆ จนหใดความศัทธากับเค้าไปแล้วคะ และเค้าก็ทำตัวเหมือนเดิม และไม่มีเรื่องผญ คนนี้แล้วนะคะ เพราะว่า ผญคนนี้ เลือกผช อีกคนหนึ่งคะ และผญเสียชีวิตไปแล้ว ด้วย โรคภูมิคุ้มกันบกพร่องคะ ทุกวันนี้พ่อก็ไม่ทำงานคะ สร้างหนี้มาเรื่อยๆ จนพวกเราใช้กันจดหมด แม่ เราก็ช่วยพ่อทุกครั้งและทุกเรื่องจนเรางง
ว่าทำไมถึงยอมขนาดนี้ ทำงานได้ค่าแรงขึ้นต่ำ ทำโอทีทุกวัน และไม่เคยหยุดเลย ถ้าใครไม่เคยเห็นคนทำงานทุกวันมาดูแม่เรากับเราคะ ไม่เคยหยุดงานเลย แม่แต่วันเดียว มาเป็นหลายปี ทำโอทุกวัน ที่มีโอ เพื่อเอาเงินมาใช้หนี้ ล่าสุดพ่อ ไปจีบ เมียของคนแถวบ้านคะ เรารู้ และแม่ก็รู้ เพียงแต่สามี ผญไม่รุ้ ผญ เป็นเพื่อนแม่คะ และพ่อก็รู้จัก ไลน์ไปจีบผญ ทุกวัน เรากับแม่แอบไปดูโทรศัพท์ แต่ ผญ คนนั้นแฟนเค้าขยัยคะ ได้เงินเยอะทำมาหากิน เลยไม่มาเล่นกับพ่อ แต่ก็รับของ ที่พ่อขอเงินแม่มาซื้อให้ตลอดคะ แม่จ่ายให้ทุกอย่าง พ่อกินกาแฟ กินพวก เครื่องดื่มบำรุง ดูดบุหรี่วันหนึ่งให้เงินขึ้นต่ำสามร้อยบาทคะ โดยไม่ทำงานนะคะ แม่แต่ ค่าโทรศัพท์ แม่ก็จ่ายให้คะ ค่าโทรศัพท์ค่าเนต ที่ให้เค้าใช้คุยกับคนอื่นคะ
เค้าเป็นแบบนี้ตลอดคะจนทุกวันนี้ และเค้าเป็นคนดวงดีมากคะ ชอบเล่นหวย แม่เราก็เป็นคนจ่ายคะ ทีหนึ่งสามพันบ้าง แพงกว่านี้บ้างถูกกว่านี้บ้าง เค้าถูกหวย ใหญ่ปนะมาณ สี่ห้าครั้งได้คะครั้งละ แสน กว่าๆ และ ต่ำสุดอยู่ที่ หกเจ็ดหมืนคะ แต่ เค้าไม่เคยช่วยค่าใช่จ่ายในบ้านเลยคะ และไม่ได้บอกเรา และที่บ้าน
แต่ คนที่เค้าซื้อหวยด้วยรู้จักแม่เรา เลยมาบอกตลอด เค้าเอาเงินไปแต่งรถไปซื้อเสื้อผ้า ไปเลี้ยงข้างเป็นค่าปิดปาก คนแถวนั้น โดยที่เราต้องแกล้งทำเป็นไม่รู้
ตั้งแต่จำความได้เราชอบเก็บเงินมากคะ เก็บไว้เท่าไร เค้าก็ไปขโมยเอาคะ จนหมด ทุกครั้ง แม้แต่พอโตมา ฝากบัญชีเป็นชื่อแม่ เค้าก็บังคับให้แม่ไปกดมา จนหมดคะ เราไม่ชอบเค้าเลย เคยโมโห ขอร้องเค้าว่า ถ้าไม่คิดจะช่วยอะไร ก็อย่าทำแบบนี้เลย ไม่สงสาร เมียหรอ หาเงินมาให้คุณ ไปคุยกะเมียชาวบ้าน หาแต่เรื่อง ทำไมไม่ย้ายออกไปเลย จะมาอยู่ทำไมทำขนาดนี้ เค้าก็โวยวายหนักมากคะ ด่าเราสารพัด เลยคะ จนเราไม่อยากเถียง และเค้าก็ยัลทำเหมือนเดิม
เนาแปลกใตรงแม่ยอมเค้ามาก ทำไมถึงรักเค้าขนาดนั้น จนลำบากตัวเองลำบากลูกขนาดนี้ แม่เราก็ไม่ได้ว่าดีกัลเรามาก แต่เค้าขัยนคะ เค้าอยากให้พี่สาวมีอนาคตที่ดี เค้าเลี้ยงพี่เรามาดีคะ ให้เรียนจบสูงๆ มีงานมีการทำดีๆ พี่ไม่ต้องทำงานไปเรียนไปแบบเราคะ พี่เคยไปทำงาน ด้วยครั้ง หนึ่ง เป็นครั้งที่เราจำขึ้นใจ เพราะเรานอนหลับเงินเดือนพี่ออก พี่เอาให้แม่
แล้วแม่พูดว่าเก็บไว้ใช้เถอะอยากได้อะไรจะได้ซื้อ จะได้ไม่อายใครมีอะไรดีๆ เราได้ยินพอดีแต่แกล้งทำเป็นหลับ ตั้งแต่เกิดมา แม่ไม่เคยพูดแบบนี้กับเราเลยคะ มีแต่ให้เราเอาเงินให้ให้หมด เราน้ำตาไหลออหมาเองด้วยความน้อยใจ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร และอีกครั้งหนึ่ง ตอนที่ เราแกล้งหลับเหมือนเดิมคะ ปกติแม่ชอบซื้อทอง มากๆ เมื่อก่อน แต่พ่อเอาไปขายกินหมด แต่แม่เก็บตุ้มหูทองไว้ มันขายไม่ได้คะ แม่เอาให้พี่บอกให้พี่เอาไปใส่ พี่เราบอกว่า ไม่ให้อะไรมันบ้างหละ หมายถึงเรา แม่บอกว่า มันไม่ต้องมีอะไรหรอก มันไม่ต้องอยากได้อะไรเหมือนคนอื่นหรอก ใจเราพังหนักมากคะ ไม่รู้จะบรรยายเป็นคำพูดอย่างไร มีอีกหลายๆเรื่องคะ ถ้าเรารายละเอียดคงจะหลายวันก็ไม่จบ พอดีวันนี้มีเรื่องให้เครียดๆ เลยอยาก ระบาย ผิดพลาดประการใดต้องขออภัยด้วยนะคะ
พิมพ์ในโทรศพท์คะ จอเล็กมาก