เคยมีใครคิด อยากให้ใครสักคนตายไหม

ตั้งเเต่เข้ามหาลัยเเล้วมาอยู่กทม. รู้สึกไม่มีความสุขเลยค่ะ มันเบื่อ มันไม่มีอะไรประทับใจ ไม่มีไฟ ไม่มีความรู้สึกอยากกลับไปกทม.เลย เเค่คิดว่าเปิดเทอมต้องกลับไปก็เหนื่อยเเละท้อเเล้วค่ะ เเค่ผ่านก็ไม่อยาก

คือดิฉันเป็นคนกลัวผีมากๆๆๆ กลัวเเบบขึ้นสมองเลย เเบบถ้าวันไหนเล่าเรื่องผีกับเพื่อน ฟังเรื่องผี หรือมีเหตุให้ประสาทสัมผัสทางหูได้ยิน เกี่ยวกับผี เเบบวันนั้นจะอาบน้ำไวมากกกก เเบบมักจะจิตนาการว่า มีผีคลาน

คือเราไม่เข้าใจว่าการที่เราอ้วนมันเป็นความผิดหรอ เราเป็นคนอ้วนคนหนึ่งที่มักจะได้รับคำพูดต่าง เช่น     "อ้วนเเบบนี้จะมีเเฟนหรอ?"   "เเต่งตัวอะไรอ่ะไม่อายบ้างหรอ?"

หนูนัดพี่เขาไว้ว่าจะไปหาค่ะ เเต่ว่าวันเกิดเพื่อนพอดี เพื่อนนัดกันดื่มเหล้า หนูก็เลยว่าจะไปกินวันเกิดเพื่อนก่อน สักนิดนึงเเล้วค่อยไปหาพี่เขาสักช่วงตีหนึ่งหลังจากดื่มเสร็จ(อาจจะดูดึกไป เเต่ปกติเราไปหากั

คือเราเริ่มทนไม่ไหวแล้วค่ะ เราเหนื่อยเราท้อ เราพยายามเป็นคนที่เขาอยากให้เป็น พยายามทำให้สิ่งที่เขาพอใจ เราเป็นเด็กดีมาโดยตลอด เราทนมือทนไม้เขามาตลอด แต่ตอนนี้เราทนไม่ไหวแล้วค่ะเราอยากหนี ถ้าไม่หนีเราไ

คือเรื่องมันมีอยู่ว่า ช่วงนี้ใกล้จะสอบเข้ามหาลัยแล้ว เเล้วเราทั้งเครียดทั้งเหนื่อยใจ ทั้งกดดัน ต้องแบกรับความควาดหวังของผู้เป็นพ่อและแม่ เพราะว่าพี่คนโตไม่สนใจการเรียน แล้วก็เกเรมากเลยคะ ถ้าจะให้พูดเล

คือเรามีครอบครัวที่toxicมาก เสียสุขภาพจิตสุดๆ เราก็ทนจนตัวเองมหาลัย ก็นึกว่าจะหลุดพ้นใช่มั้ยคะ สรุปตอนปิดเทอมเราต้องกลับบ้านมาอีก ตอนอยู่ที่มหาลัยก็โทรมาด่าเราจนเครียด คือเราเกรียนเหนื่อยมากกลับบ้านมา