เรางี่เง่าหรือว่าเรายังเข้าใจเขาไม่พอหรอคะ

คือเรื่องมันมีอยู่ว่า ช่วงนี้ใกล้จะสอบเข้ามหาลัยแล้ว เเล้วเราทั้งเครียดทั้งเหนื่อยใจ ทั้งกดดัน ต้องแบกรับความควาดหวังของผู้เป็นพ่อและแม่ เพราะว่าพี่คนโตไม่สนใจการเรียน แล้วก็เกเรมากเลยคะ ถ้าจะให้พูดเลยละก็เเสียคนไปแล้วค่ะกู้ไม่กลับ แล้วฉันเป็นLGBTQค่ะ แล้วฉันก็กลัวว่าพ่อแม่จะรับไม่ได้ค่ะ เพราะฉะนั้นฉันเลยเครียดค่ะ แล้วพ่อกับแม่ คาดหวังกับลูกคนเล็กอย่างฉันมากเลยค่ะ ฉันกลัวที่จะทำให้พวกเขาผิดหวังค่ะ แล้วมีอยู่วันหนึ่ง ฉันเครียดจนทนไม่ได้ค่ะ ก็เลยโทรไปหาแฟน แล้วแฟนบอกว่าทำงานมาทั้งวันเหนื่อย "ถ้าเธอไม่มีอะไรมาก ถ้างั้นขอฉันนอนก่อนได้มั้ย หวังว่าเธอจะเข้าใจ"แล้วเขาก็หลับไปเลยค่ะ ทั้งๆที่ฉันยังไม่ได้เอยอะไรสักคำ ตอนแรกฉันก็ไม่ได้อะไรหรอกนะคะ แล้วมาต่ออีกวันหนึ่ง ก็กะจะเล่าเรื่องที่เราเครียด ให้เขาฟังสักหน่อย ถึงเขาจะไม่ออกความคิดเห็นก็ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ขอแค่เขารับฟังก็พอ กะจะเล่าให้เขาฟังปุ๊ป เขาก็บอกว่าอยากนอนก่อนเลยค่ะ ก็เลยน้อยเลยพูดสวนกลับไปว่า "ฉันมีแค่เธอนะ เราเครียด เราเหนื่อยใจมากเลยนะเธอช่วงนี้" แล้วเขาก็ตอบกลับเรามาว่า"เธอเค้าเป็นคนทำงาน เธอมันก็แค่นักเรียน แค่อ่านหนังสือ แค่นั่งไปวันๆ ไม่เหมือนเค้าที่ต้องทำงานทุกวัน ถึงจะเหนื่อยแค่ไหนก็ต้องปั้นหน้ายิ้มให้กับลูกค้าทุกคน แค่นี้ก็เข้าใจให้หน่อยไม่ได้เลยหรอว่ะ" เราก็แบบเออเราคงจะงี่เง่าใส่เขาเกินไปหรือเปล่าเลยจะเลือกที่จะไม่เล่าให้เขาฟังค่ะ อ่ะถ้าทุกท่าร แล้วนี้ไม่ใช่ครั้งแรกนะคะ ถ้ารวมทั้งครั้งนี้ก็เป็น4ครั้งแล้วค่ะ ที่เราเป็นกันแบบนี้แล้วก็จบด้วยที่ฉันต้องขอโทษเสมอ แล้วมาวันนี้ ฉันเครียดจริงๆค่ะ ฉันเครียดมากตนนอนไม่หลับ2คืนนะค่ะ ก็เลยกะว่า จะลองระบายให้แฟนฟังหน่อยน่ะค่ะ ในใจก็คิดแหละว่าเขาอาจจะพูดเหมือนเดิม แต่ในใจลึกๆก็คิดว่า วันนี้เขาอาจจะเข้าใจเรานิดหน่อยก็ได้ ก็เลยโทรไป แล้วก็เป็นแบบตามเคย แล้วฉันก็พูดคำสุดท้ายกับเขาว่า"ที่ฉันต้องการเธอมันผิดหรอ ฉันก็เหนื่อยเป็นนะ" แล้วเขาก็พูดสวนมาว่า"ความเหนื่อยของเธอกับฉันมันไม่เหมือนกัน ฉันเหนื่อยทั้งกายและใจ เธอมันก็แค่นักเรียนเธอจะไปเข้าใจอะไรล่ะ"ฉันสตั้นเลยค่ะกับคำนั้น ฉันคุยกับเขาก็แปปเดียวนะคะ ไม่ได้นาน นานสุดก็แค่ครึ่งชั่วโมงเองวันหนึ่ง น้อยสุดก็5นาทีค่ะ ทุกท่านมีความเห็นอย่างไรกับเรื่องฉันบ้างหรือเปล่าคะ ถ้ามีช่วยให้คำปรึกษากับฉันด้วยนะคะ ถ้าจะให้ฉันแก้อะไรก็ว่ามาได้เลยค่ะ ขอบคุณมากนะคะที่รับฟัง แล้วก็มีอีกเรื่องนะคะเพื่อทุกท่านจะเข้าใจผิด แฟนฉันเข้างาน7โมงเช้า เลิกงาน5โมงเย็น ส่วนฉันตื่นตี4ครึ่งเพื่อมาอ่านหนังสือ แล้ว7โมงครึ่งดิฉันก็ไปเรียน แล้วก็เลิกบ่าย 3:15 แล้วก็ไปเรียนพิเศษต่อ แล้วก็กลับมาจากเรียนพิเศษก็ 5โมงเย็น แล้วไม่ได้กลับบ้านทันทีนะคะ ไปช่วยแม่ขายของ ประมาณ 2ทุ่มถึงได้กลับบ้าน อาบน้ำกินข้าวอะไรเสร็จก็เกือยสามทุ่ม แล้วฉันก็โทรไปหาแฟน ก่อนอ่านหนังสือ สัก10นาที15นาที กลัวว่ามันจะดึกไปสำหรับเขา ถ้าเขามีเรื่องไม่สบายใจ เขาก็จะเล่าเกือบครึ่งชั่วโมง บางทีฉันก็รับฟังจนเขาหลับ บางทีเขาเล่าเสร็จ ฉันก็ให้คำแนะนำ บ้างถึงจะช่วยอะไรเขาไม่ได้มากก็ตาม คุยกับเขาเสร็จฉันก็อ่านหนังสือต่อจน5ทุ่มครึ่งแล้วก็นอนค่ะ