สวัสดีคะ เพื่อนๆ ทุกคน เพื่อนๆในที่นี้หลายคนคงมีความรักต่างๆ นาๆ หลากหลายรูปแบบ ของเราก็หนึ่งในนั้นคะ ไม่รู้ว่าจะเหมือนใครรึป่าว แต่เราอยากจะบอกก่อนจะเล่าเลยว่า เราไม่เคยเขียนแบบนี้มาก่อนอาจจะใช้คำพูดไม่ค่อยเก่งเท่าไรนะคะ ขอเริ่มเลยแล้วกันไม่ต้องเกริ่นนาน เราขอใช้ชื่อแทนของเราว่า "หมู" ส่วน แฟนเก่าคนนั้นของเราขอแทนชื่อเขาว่า "บ้า" นะคะ
เหตุเกิดที่ ปี 2006 (อย่าถามเลยว่าอายุเราเท่าไร 555 มาๆเข้าเรื่องกันต่อดีกว่า คะ) เราได้มีโอกาสเข้าเรียนต่อที่ วิทยาลัยเอกชน ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นอันดับหนึ่ง ในเอเชีย ปีนั้นเป็นปีแรกคะ ที่เราได้เข้าไปเรียนที่นั้น ในภาควิชาปฏิบัติ ซึ่งเป็นวิชาเบื่องต้น ที่นี้เป็นจุดเริ่มต้นที่เราได้รู้จักกันคะ บ้า เขาเป็น นศ. ปี3 คะเขาทำหน้าที่คล้ายๆ TA คือผู้ช่วยสอน เขาค่อนข้างเก่งคะ สามารถสอนน้องๆ ได้ถูกต้องจนอาจารย์ ยอมรับเลยคะ เขาจะเข้ามาสอนเกือบทุกกลุ่ม รวมถึงกลุ่มของเรา บอกตรงเลยว่า ตอนนั้นไม่สนใจเรื่องผู้ชายเลยคะ เพราะเราอยากตั้งใจเรียนมากกว่า ตอนเขามาสอนเราเลยไม่ค่อยชอบเท่าไร ยอมรับคะว่าสอนดี แต่วางมาดชะมัด ทำไมดูท่าทางว่า เก่งจังว่ะ (ในตอนนั้นเรายังไม่รู้คะว่าเค้าและสอนได้จริง นึกว่าพวกวางมาด ขี้แอค ทั่วไป) เวลาเขาเดินมาเมื่อไร เลยลำคาณ เดินหนีไปกลุ่มอื่นบ้าง ไม่ฟังบ้าง เป็นแบบนี้ตลอด จนสอบปลายภาคคะ ที่วิลัยจะสำหรับวิชาที่มีภาคปฏิบัติ เขาจะเริ่มสอบก่อน สำหรับสอบปฏิบัติเราไม่มีปัญหาคะเพราะเรามั่นใจว่าเราทำได้แน่นอน แต่สอบข้อเขียนนี้สิ ไม่ถนัดเลย แต่ตั้งใจมาแล้วเลยต้องทำให้ได้ จากไม่เคยอ่านหนังสือเลยต้องลองทำ พอสอบปฏิบัติเสร็จ เลยถามพวกรุ่นพี่ที่สนิท ว่าพอจะแนะนำข้อสอบให้ได้มั๊ยว่าต้องอ่านตรงไหน อะไรยังไง จะได้อ่านถูกจุด เขาก็ชี้ไปทางนู้นเลยคะ ชี้ไปทางบ้า (คนที่เราไม่ค่อยชอบขี้หน้า) รุ่นพี่เขาบอก อยากรู้แนวข้อสอบ ต้องคนนี้เท่านั้นเขาจำได้หมด ถามกี่คนก็คือคนนี้เท่านั้น เลยนึกในใจ เอาว่ะ แค่ถามแนวข้อสอบเอง เลยฝากรุ่นพี่อีกคนถามเบอร์เค้าให้ที บอกด้วยว่า เราขอ เพราะจะโทรถามแนวข้อสอบ (ที่ไม่ได้ถามเขาตรงๆ เพราะนอกจากห้องเราเขาต้องเตรียมของสอบ ต้องเตรียมตัวสำหรับอีกกลุ่มเลยไม่ค่อยสะดวกเท่าไร) พอได้เบอร์ ได้เบอร์ที่หอ มาตอนนั้นมือถือมีกันแล้วนะ แต่ก็คิดในใจ ลีลาชะมัด ทำไมถึงไม่ให้เบอร์มือถือ พอโทรหา ตู้ดๆๆๆๆๆ กี่สาย กี่สายก็ไม่มีคนรับ (ชักเริ่มหงุดหงิดละนะ ตัวเองไม่ค่อยอยู่ห้อง ละยังให้เบอร์หออีก เบอร์มือถือ ก็ไม่ให้ ไม่อยากสอนก็บอกตรงๆสิ ชิ) แต่ก็บอกเพื่อนที่อยู่หอเดียวกับเขา ช่วยเขียนข้อความหาเขาว่า "หากกลับมาแล้วโทรกลับหาด้วยนะคะ เบอร์ 089xxxxxxx จาก น้องหมู" รอจนดึกเลย เขาก็โทรมา แล้วเขาพูดว่า "ขอโทษนะ พอดีพี่ไปติวน้องๆ อีกที่มา พี่ออกไปแต่เช้าแล้วเพิ่งมาถึงเลยรีบโทรกลับ พอดีพี่ไม่ได้ใช้มือถือ นะ เลยต้องให้รอนานเลย ไม่เข้าใจตรงไหนถามพี่ได้นะ" จำได้ว่า ตอนนั้น คุยกันเรื่อง วิชาเรียนแค่ 20นาที แล้วคุยเล่น เป็นชั่วโมง กลายเป็นคนคุยเก่งสะงั้น ก็ขำดีเหมือนกัน พอสอบเสร็จ เขาก็เอาเบอร์มือถือจากไหนไม่รู้มา แล้วส่งข้อความหา "นี่พี่เองนะ เป็นไงสอบได้มั๊ยคับ" เหมือนถามเพื่อเป็นมารยาท เราก็ตอบไปเป็นมารยาท เอ่อ ลืมบอกไปว่าตอนนั้นเรามีแฟนแล้ว เราเป็นคนค่อนข้างเฟรนลี่ ใครคุยกับเราดีเราคุยได้หมดทุกคน และเราก็บอกเขาแล้วด้วยว่าเรามีแฟนแล้ว แต่แฟนคนนี้ เรามาคบกันด้วยเหตุบางอย่าง ซึ่งยอมรับว่าตอนนั้นเรายังเด็ก กับเรื่องแบบนี้ เลยคบกับแฟนคนนี้ เหมือนเพื่อเพราะความเหงา คือเรามองตัวเองออกตลอดแต่เราก็ให้เกียรติเขา โดยการไม่นอกใจ เพราะแบบนี้เราเลยไม่ค่อยสนใจ กับสิ่งที่พิมพ์มาเท่าไร ไม่เกินเลยคำว่าติวเตอร์ แล้วก่อนหน้าสอบวันสุดท้าย เขาก็พิมพ์มาหาอีก "พรุ่งนี้สอบเสร็จสนใจมากินHOT-POT กับพวกพี่ป่าว เขาฉลองกัน มีกันหลายคน" ไอ้เราในความไม่สนิท เลยตอบกลับไป ว่าขอตัวดีกว่าเพราะไม่สนิทกับใครเลย แต่สุดท้ายเขาเหมือนอยากให้เราไปจอยเลยตอบ ตกลงไป (ในใจตอนนั้นก็คิด ไปก็ได้เผื่อมีเพื่อนมีพี่เพิ่มก็ดีเหมือนกันเนาะ) และแล้ววันจุดเริ่มต้นก็มาถึง ติ้ง!!(เสียงข้อความดัง) "พอดีเขายกเลิกกันหมดแล้ว เรายังจะอยากไปอยู่มั๊ยไปหาไรกินกัน ไหนๆพี่ก็นัดเราแล้ว" สรุปวันนั้นเลยตกลง (ในตอนนั้น เริ่มสนิทกับเค้านิดนึงแล้ว และก็ไม่ได้เกลียดเหมือนตะก่อน แต่มองว่าเขาคงเป็นคนไม่ค่อยพูด เลยนับว่าเขาเป็นรุ่นพี่ที่เราเคารพคนนึงแล้วกัน) เราพากันไปกินไอศครีม กันที่ Swensen's คะ นึกถึงตอนนั้นอมยิ้มเลยคะ เพราะ เราดันมัวแต่กินซุ่มซ่าม ไอศครีมมันหยดลงในชุด นศ. เขาเหลอคะ รีบหยิบกระดาษมาเช็ดให้โดยไว ไวกว่าเราด้วยซ้ำ แต่เขาก็รีบปล่อยมือจากกระดาษ พนมมือ แล้วพูดว่า "อุ๊ย พี่ขอโทษ ไม่ได้ตั้งใจ พอดีเห็นมันหยด เลยอยากรีบเช็ด เดี๋ยวเสื้อมันซักออกยาก" งง กันละสิ ว่า ทำไม เพราะมันหยดตรงหน้าอกเลยคะ 555555 เราก็แอบขำ เพราะนิสัยส่วนตัวเราไม่ใช่ผู้หญิงเรียบร้อยอะไร เพื่อนผู้ชายเยอะมาก เราเลยค่อยข้างเฉยๆ แต่เขานี้สิ หน้าตาเขิลๆ วิตกกังวล จนมองออก แต่ก็ไม่มีอะไรเพิ่มเติม แค่กิน จริงๆ แต่ก็ทำให้เรารู้จักกันมากขึ้น พอปิดเทอมเรากลับบ้านคะ เขาก็เงียบหายไปสักพัก ติ้ง!! (เสียงข้อความดัง) จากเบอร์ใหม่มาอีกบะ ใครหว่า ... (ตะก่อนส่งข้อความทีนึง ครั้งละ 3 บาท อินเตอร์เน็ท เฟสบุค ไลน์ ก็ไม่มีเหมือนตอนนี้ เลยได้แค่ส่งข้อความ อีกอย่างเขาไม่ค่อยโทรหา เขาบอกเขาเกรงใจ แฟนเรา แต่เราเหลอ ยังไงก็ได้ โทรมากะได้แฟนไม่ว่า ดีสะอีก เพราะเราชอบเม้าท์ 5555) สรุป ข้อความดังขึ้นมาว่า "นี่ บ้า นะ ปิดเทอมนี้ทำอะไรอยู่ ไปไหนรึป่าว" เลยพิมพ์ตอบเขาไปว่า "น้องอยู่เชียงรายพี่ น้องกลับบ้าน มีอะไรรึป่าวคะ จะพาไปเที่ยวไหน" เงียบสักพัก ข้อความก็ดังมาอีก "งั้นพี่โทรหานะ"
นี่คือ จุดเริ่มต้น ของเราทั้งสองคนคะ
ทำไม หมู ยังรัก บ้า อยู่เลยละคะ
เหตุเกิดที่ ปี 2006 (อย่าถามเลยว่าอายุเราเท่าไร 555 มาๆเข้าเรื่องกันต่อดีกว่า คะ) เราได้มีโอกาสเข้าเรียนต่อที่ วิทยาลัยเอกชน ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นอันดับหนึ่ง ในเอเชีย ปีนั้นเป็นปีแรกคะ ที่เราได้เข้าไปเรียนที่นั้น ในภาควิชาปฏิบัติ ซึ่งเป็นวิชาเบื่องต้น ที่นี้เป็นจุดเริ่มต้นที่เราได้รู้จักกันคะ บ้า เขาเป็น นศ. ปี3 คะเขาทำหน้าที่คล้ายๆ TA คือผู้ช่วยสอน เขาค่อนข้างเก่งคะ สามารถสอนน้องๆ ได้ถูกต้องจนอาจารย์ ยอมรับเลยคะ เขาจะเข้ามาสอนเกือบทุกกลุ่ม รวมถึงกลุ่มของเรา บอกตรงเลยว่า ตอนนั้นไม่สนใจเรื่องผู้ชายเลยคะ เพราะเราอยากตั้งใจเรียนมากกว่า ตอนเขามาสอนเราเลยไม่ค่อยชอบเท่าไร ยอมรับคะว่าสอนดี แต่วางมาดชะมัด ทำไมดูท่าทางว่า เก่งจังว่ะ (ในตอนนั้นเรายังไม่รู้คะว่าเค้าและสอนได้จริง นึกว่าพวกวางมาด ขี้แอค ทั่วไป) เวลาเขาเดินมาเมื่อไร เลยลำคาณ เดินหนีไปกลุ่มอื่นบ้าง ไม่ฟังบ้าง เป็นแบบนี้ตลอด จนสอบปลายภาคคะ ที่วิลัยจะสำหรับวิชาที่มีภาคปฏิบัติ เขาจะเริ่มสอบก่อน สำหรับสอบปฏิบัติเราไม่มีปัญหาคะเพราะเรามั่นใจว่าเราทำได้แน่นอน แต่สอบข้อเขียนนี้สิ ไม่ถนัดเลย แต่ตั้งใจมาแล้วเลยต้องทำให้ได้ จากไม่เคยอ่านหนังสือเลยต้องลองทำ พอสอบปฏิบัติเสร็จ เลยถามพวกรุ่นพี่ที่สนิท ว่าพอจะแนะนำข้อสอบให้ได้มั๊ยว่าต้องอ่านตรงไหน อะไรยังไง จะได้อ่านถูกจุด เขาก็ชี้ไปทางนู้นเลยคะ ชี้ไปทางบ้า (คนที่เราไม่ค่อยชอบขี้หน้า) รุ่นพี่เขาบอก อยากรู้แนวข้อสอบ ต้องคนนี้เท่านั้นเขาจำได้หมด ถามกี่คนก็คือคนนี้เท่านั้น เลยนึกในใจ เอาว่ะ แค่ถามแนวข้อสอบเอง เลยฝากรุ่นพี่อีกคนถามเบอร์เค้าให้ที บอกด้วยว่า เราขอ เพราะจะโทรถามแนวข้อสอบ (ที่ไม่ได้ถามเขาตรงๆ เพราะนอกจากห้องเราเขาต้องเตรียมของสอบ ต้องเตรียมตัวสำหรับอีกกลุ่มเลยไม่ค่อยสะดวกเท่าไร) พอได้เบอร์ ได้เบอร์ที่หอ มาตอนนั้นมือถือมีกันแล้วนะ แต่ก็คิดในใจ ลีลาชะมัด ทำไมถึงไม่ให้เบอร์มือถือ พอโทรหา ตู้ดๆๆๆๆๆ กี่สาย กี่สายก็ไม่มีคนรับ (ชักเริ่มหงุดหงิดละนะ ตัวเองไม่ค่อยอยู่ห้อง ละยังให้เบอร์หออีก เบอร์มือถือ ก็ไม่ให้ ไม่อยากสอนก็บอกตรงๆสิ ชิ) แต่ก็บอกเพื่อนที่อยู่หอเดียวกับเขา ช่วยเขียนข้อความหาเขาว่า "หากกลับมาแล้วโทรกลับหาด้วยนะคะ เบอร์ 089xxxxxxx จาก น้องหมู" รอจนดึกเลย เขาก็โทรมา แล้วเขาพูดว่า "ขอโทษนะ พอดีพี่ไปติวน้องๆ อีกที่มา พี่ออกไปแต่เช้าแล้วเพิ่งมาถึงเลยรีบโทรกลับ พอดีพี่ไม่ได้ใช้มือถือ นะ เลยต้องให้รอนานเลย ไม่เข้าใจตรงไหนถามพี่ได้นะ" จำได้ว่า ตอนนั้น คุยกันเรื่อง วิชาเรียนแค่ 20นาที แล้วคุยเล่น เป็นชั่วโมง กลายเป็นคนคุยเก่งสะงั้น ก็ขำดีเหมือนกัน พอสอบเสร็จ เขาก็เอาเบอร์มือถือจากไหนไม่รู้มา แล้วส่งข้อความหา "นี่พี่เองนะ เป็นไงสอบได้มั๊ยคับ" เหมือนถามเพื่อเป็นมารยาท เราก็ตอบไปเป็นมารยาท เอ่อ ลืมบอกไปว่าตอนนั้นเรามีแฟนแล้ว เราเป็นคนค่อนข้างเฟรนลี่ ใครคุยกับเราดีเราคุยได้หมดทุกคน และเราก็บอกเขาแล้วด้วยว่าเรามีแฟนแล้ว แต่แฟนคนนี้ เรามาคบกันด้วยเหตุบางอย่าง ซึ่งยอมรับว่าตอนนั้นเรายังเด็ก กับเรื่องแบบนี้ เลยคบกับแฟนคนนี้ เหมือนเพื่อเพราะความเหงา คือเรามองตัวเองออกตลอดแต่เราก็ให้เกียรติเขา โดยการไม่นอกใจ เพราะแบบนี้เราเลยไม่ค่อยสนใจ กับสิ่งที่พิมพ์มาเท่าไร ไม่เกินเลยคำว่าติวเตอร์ แล้วก่อนหน้าสอบวันสุดท้าย เขาก็พิมพ์มาหาอีก "พรุ่งนี้สอบเสร็จสนใจมากินHOT-POT กับพวกพี่ป่าว เขาฉลองกัน มีกันหลายคน" ไอ้เราในความไม่สนิท เลยตอบกลับไป ว่าขอตัวดีกว่าเพราะไม่สนิทกับใครเลย แต่สุดท้ายเขาเหมือนอยากให้เราไปจอยเลยตอบ ตกลงไป (ในใจตอนนั้นก็คิด ไปก็ได้เผื่อมีเพื่อนมีพี่เพิ่มก็ดีเหมือนกันเนาะ) และแล้ววันจุดเริ่มต้นก็มาถึง ติ้ง!!(เสียงข้อความดัง) "พอดีเขายกเลิกกันหมดแล้ว เรายังจะอยากไปอยู่มั๊ยไปหาไรกินกัน ไหนๆพี่ก็นัดเราแล้ว" สรุปวันนั้นเลยตกลง (ในตอนนั้น เริ่มสนิทกับเค้านิดนึงแล้ว และก็ไม่ได้เกลียดเหมือนตะก่อน แต่มองว่าเขาคงเป็นคนไม่ค่อยพูด เลยนับว่าเขาเป็นรุ่นพี่ที่เราเคารพคนนึงแล้วกัน) เราพากันไปกินไอศครีม กันที่ Swensen's คะ นึกถึงตอนนั้นอมยิ้มเลยคะ เพราะ เราดันมัวแต่กินซุ่มซ่าม ไอศครีมมันหยดลงในชุด นศ. เขาเหลอคะ รีบหยิบกระดาษมาเช็ดให้โดยไว ไวกว่าเราด้วยซ้ำ แต่เขาก็รีบปล่อยมือจากกระดาษ พนมมือ แล้วพูดว่า "อุ๊ย พี่ขอโทษ ไม่ได้ตั้งใจ พอดีเห็นมันหยด เลยอยากรีบเช็ด เดี๋ยวเสื้อมันซักออกยาก" งง กันละสิ ว่า ทำไม เพราะมันหยดตรงหน้าอกเลยคะ 555555 เราก็แอบขำ เพราะนิสัยส่วนตัวเราไม่ใช่ผู้หญิงเรียบร้อยอะไร เพื่อนผู้ชายเยอะมาก เราเลยค่อยข้างเฉยๆ แต่เขานี้สิ หน้าตาเขิลๆ วิตกกังวล จนมองออก แต่ก็ไม่มีอะไรเพิ่มเติม แค่กิน จริงๆ แต่ก็ทำให้เรารู้จักกันมากขึ้น พอปิดเทอมเรากลับบ้านคะ เขาก็เงียบหายไปสักพัก ติ้ง!! (เสียงข้อความดัง) จากเบอร์ใหม่มาอีกบะ ใครหว่า ... (ตะก่อนส่งข้อความทีนึง ครั้งละ 3 บาท อินเตอร์เน็ท เฟสบุค ไลน์ ก็ไม่มีเหมือนตอนนี้ เลยได้แค่ส่งข้อความ อีกอย่างเขาไม่ค่อยโทรหา เขาบอกเขาเกรงใจ แฟนเรา แต่เราเหลอ ยังไงก็ได้ โทรมากะได้แฟนไม่ว่า ดีสะอีก เพราะเราชอบเม้าท์ 5555) สรุป ข้อความดังขึ้นมาว่า "นี่ บ้า นะ ปิดเทอมนี้ทำอะไรอยู่ ไปไหนรึป่าว" เลยพิมพ์ตอบเขาไปว่า "น้องอยู่เชียงรายพี่ น้องกลับบ้าน มีอะไรรึป่าวคะ จะพาไปเที่ยวไหน" เงียบสักพัก ข้อความก็ดังมาอีก "งั้นพี่โทรหานะ"
นี่คือ จุดเริ่มต้น ของเราทั้งสองคนคะ