ขอระบายหน่อยนะค่ะ

พูดถึงเรื่องชีวิตคู่จะมีใครเจ็บปวดเท่าเราบ้างไหมขอเล่าเรื่องราวชีวิตนะค่ะเราแต่งงานตอนอายุ 16 ช่วงวัยรุ่นกำลังร้อนฮาๆหลายคนคงคิดแบบนั้นแต่มันไม่ใช่แค่นั้นน่ะสิเราแค่เสียท่าให้เขาแค่ครั้งเดียวแต่ผู้ใหญ่จับได้ผู้ใหญ่ที่บ้านของเราแอบกลัวโบราณนิดหน่อยต้องจับแต่งงานแต่เราไม่ได้คิดอยากจะแต่งเลยเพราะช่วงนั้นยังเรียนไม่จบมอสามเลยตั้งใจว่าจะเรียนให้จบแต่เพราะความกดดันทางครอบครัวไม่ใช่อะไรหรอกแต่ยายเราขี้บ่นเราจริงหาทางออกคือแต่งงานแล้วย้ายออกจากบ้าน...แต่มันไม่เป็นอย่างที่คิดเลยเราเลือกลงนรกชัดๆอ่อก่อนอื่นแฟนเรานะใครๆก็ว่าขี้ยาอืมเราไม่สนจัยมันอ้วนขนาดนั้นขี้ยาได้ไงปล่าวเลยมัยเล่นทุกอย่างแต่งข้าวใหม่ปลามันอะไรก็คิดว่าดีหมดผ่านสักเดือน2เดือนเริ่มล่ะไปกินเหล้ากะเพื่อนอืมเราไม่ว่าแต่เราเฝ้าตลอดคือเรากินไม่เป็นอืมพอสังสรรเส็จกลับมานอนเหมือนปกติอืมแต่ปล่าวเลยเรารู้สึกตัวตื่นมาผัวหายอ้าว!!!!ไปไหนไม่รู้เพราะดียังเอาโทรศัพท์ไปโทรติดไม่รับร้องไห้สิคราวนี้จนพ่อแฟนมาเห็นพาออกตามหาไม่เจอตามที่ๆคิดว่ามันจะไปไม่เจอเกรงจัยพ่อกลับมานอนร้องไห้จนหลับ....