น่าจะเป็นทฤษฎีสำหรับวัยกลางคนขึ้นไปที่ผ่านร้อนนผ่านหนาวลองผิดลองถูกกับชีวิตมาระดับหนึ่งแล้ว มีภาระแล้ว และ เตรียมตัวสู่วัยเกษียรอย่างมั่นคง แต่กลับกัน เวลาเห็นคนหนุ่มคนสาวบอกว่ายึดหลักเศรษฐกิจพอเพียง กลับไม่ค่อยรู้สึก OK เท่าไหร่ มีความรู้สึกว่าเหล่าคนหนุ่มคนสาวควรมุ่งไปสุดใจทะยานอยาก ให้สุดกำลังก่อน ได้ไม่ได้ช่างมัน มากกว่าจะมาทำตัวพอเพียงกันตั้งแต่เด็ก มันปิดกั้นการเกิดสิ่งใหม่ๆที่เหลือเชื่อ ทรัพยากรที่มีความสามารถและพละกำลังเต็มเปี่ยมกลับไม่ถูกใช้ อะไรประมาณนั้น
เศรษฐกิจพอเพียง << มันถูกแค่ครึ่งเดียวของชีวิตหรือเปล่าครับ?