โดยปกติตัวเองจะเป็นคนร่าเริงมาก ไปไหนไปกับใครจะเป็นคนสนุกสนานมาก ส่วนตัวเองก็เป็นคนชอบมีเพื่อนเยอะๆ เพราะว่าเห้ย มันต้องถึงที่สุดดิหว่ะ ใครชวนไปไหน ไปเลยไปกัน กิจกรรมทุกอย่างทำหมด เที่ยวกลับยันเช้าแต่ไปเรียนยังทำมาแล้ว แต่พอเรียนจบชีวิตเปลี่ยนมาก จากเป็นคนพูดเยอะ ร่าเริง ชอบไปเที่ยว แต่ตอนนี้เก็บตัวอยู่แต่ในห้อง ไม่พูดกับใครเลย พ่อกับแม่พูดด้วยกันน้อยมาก ลายจากกลุ่มคุยกันสนุกสนานตอนนี้รู้สึกเปลี่ยน คือบางทีคิดว่าตัวเองเป็นบ้าหรือป่าว หรือจิตตก หรือตัวเองต้องการอะไรตอบไม่ถูกเลย บางทีคิดนะว่า เห้ย ถ้าเราตายไปคงไม่เป็นไรมั่ง คนรอบกายคงเศร้าไม่นานเดี่ยวก็ลืมมั่ง แต่ตัวเองไม่คิดจะทำจริงๆหรอกนะ แค่คิดเฉยๆ จริงๆเสียดายชีวิตตัวเองมาก คือเราเป็นโรคซึมเศร้าหรือต้องพบแพทย์แบบนี้ป่ะ ใครเคยเป็นแบบเราบ้างอ่ะ หรือคนอื่นเค้าทำอย่างไรให้ดีขึ้น จริงๆเราอยากระบายให้ใครสักคนฟังนะแต่เราคิดว่าคนอื่นก็มีเรื่องที่น่าจะเคลียดมากอยู่แล้วไม่พูดดีกว่า (อย่าว่าเราเลยนะเราอยากระบาย)
ใครเคยเจอเรื่องแบบนี้บ้าง