จากคนที่ร่าเริงสนุกสนาน กลายเป็นคนที่โดดเดี่ยวเก็บตัว ใครเป็นเหมือนเรามาเม้าท์กัน

ชีวิตวนๆ ไม่ก้าวไปไหน สามวันดีสี่วันกลับไปจม มีคนมาจีบก็ไม่อยากคุยไม่อยากเปิดใจไม่อยากพัฒนาความสัมพันธ์ กลัวเจ็บ กลัวการผิดหวังซ้ำๆซากๆ  กลัวการไปรักใครมากๆเเล้วโดนเขี่ยอีกเช่นเคย ฟังธรรมะ ดูโค้ช

เหงามากกกกกก อึกอัด หงุดหงิด555 มาเม้าท์กันหน่อย ปกติเป็นคนอารมณ์ดีนะคุยกับเพื่อนก็ชอบหัวเราะ บางเรื่องไม่ตลกก็หัวเราะได้ ไม่รู้เป็นบ้าอะไร555 แต่พึ่งเลิกกับแฟนที่คบกันมานานแล้วรู้สึกว่าตัวเองซึมไปเลย

คือเราเป็นคนมีเพื่อนและเข้าสังคมบ้าง แต่กลับรู้สึกว่ามีความรู้สึกโดดเดี่ยวทุกครั้งที่เราจะไปไหนหรือชวนเพื่อนไปเที่ยว แบบมันจะเป็นจังหวะของเราตลอด ที่ไม่มีโอกาสที่เพื่อนจะไม่ติดอะไร จะสามารถมาจอยกับเรา

อยากร้องไห้ออกมา แล้วลืมเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมด ตอนนี้กำลังร้องไห้ ร้องอีกแล้ว ร้องซ้ำๆ ไม่รู้จะพูดกับใคร รู้สึกโดดเดี่ยว รู้สึกว่าโลกมันโหดร้าย ชีวิตเหมือนเกิดมาชดใช้เวรกรรม

หนูอยากถามพี่ๆค่ะ ว่าอาการประมาณนี้คือเสี่ยงเป็นโรคซึมเศร้าไหมหรือโรคอื่นๆ ใช้คำดีๆกับหนูหน่อยนะคะ🙏🏻 คือหนูเป็นคนอ่อนไหวง่ายเครียดง่ายร้องไห้ง่าย ดูอ่อนแอมาก ช่วงนี้คือหนูเครียดบ่อย เเละมีความคิดที่จะ

ขอแทนตัวเองว่าเรานะครับ เราขอเกริ่นไว้ก่อนว่านี่เป็นเรื่องจริงของทั้งชีวิตเรา ตั้งแต่จำความได้ อยากเล่าเพื่อเป็นบทเรียนตัวอย่าง ให้ใครหลายๆคนหรือเด็กสมัยใหม่ได้ฉุกคิด หลังจากที่เราเล่าเรื่องทั้งหมดนี่

คำถามตามกระทู้เลยค่ะ ‘ถ้าทั้งชีวิตคุณเหลือเพื่อนสนิทอยู่คนเดียว แต่ไม่สบายใจที่จะคบเพื่อนคนนี้ คุณจะยังคบต่อไหม’ อยากรู้ความคิดเห็นของเพื่อนๆค่ะ ว่าคิดอย่างไรกันบ้าง สมัยเรียน เรามีเพื่อ