หน้าแรก
คอมมูนิตี้
ห้อง
แท็ก
คลับ
ห้อง
แก้ไขปักหมุด
ดูทั้งหมด
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
แท็ก
แก้ไขปักหมุด
ดูเพิ่มเติม
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
{room_name}
{name}
{description}
กิจกรรม
แลกพอยต์
อื่นๆ
ตั้งกระทู้
เข้าสู่ระบบ / สมัครสมาชิก
เว็บไซต์ในเครือ
Bloggang
Pantown
PantipMarket
Maggang
ติดตามพันทิป
ดาวน์โหลดได้แล้ววันนี้
เกี่ยวกับเรา
กฎ กติกา และมารยาท
คำแนะนำการโพสต์แสดงความเห็น
นโยบายเกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคล
สิทธิ์การใช้งานของสมาชิก
ติดต่อทีมงาน Pantip
ติดต่อลงโฆษณา
ร่วมงานกับ Pantip
Download App Pantip
Pantip Certified Developer
คือผมแต่งกลอนแต่มีปัญหาตรงที่การใช้คำไครพอจะช่วยผมไดบ้างคับ
กระทู้คำถาม
แต่งกลอน
ครั้นหยุดเรียน คราใด เหงาใจนัก
ได้แค่พัก ร่างกาย ให้คลายหิว
แต่หัวใจ ของเรา สิไม่ชิว
ถึงได้หิว โหยหา ถึงเพียงเธอ
ครั้นเจอเธอ เมื่อไหร่ สุขในนัก
เพราะความรัก ที่มอบให้ มากเหลือหลาย
ยอมฝ่าฟัน อุปสรรค อันตลาย
แม้ความตาย ฉันก็ยอม มอบให้เธอ😍😍😍
▼
กำลังโหลดข้อมูล...
▼
แสดงความคิดเห็น
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
คนมาทีหลัง
https://www.youtube.com/watch?v=OibiLZgfSF8 คนมาทีหลัง บ่ฮู้ดอกหนา ที่ผ่านมา น้องหล่าฮักไผ อ้ายกะหนึ่งหัวใจ ที่พร้อมมอบให้ แต่น้องเท่านั้น นับต่อจากนี้ จะมีพี่ร
กวีขี่มอไซค์
### เพียงเธอ ###
https://www.youtube.com/watch?v=3jciONcUE4Y ขอบคุณภาพและเพลงจากเนตและยูทูป เดินผ่านทาง โหดร้าย ช่างนานนัก เพิ่งประจักษ์ รักน้อง ที่มอบให้ อยากขอบคุณ รักนี้ จากห
ส่องแสงตะวันฉาย
“หวั่นไหว”
“หวั่นไหว” เมื่อหัวใจหมายมั่นสัญญามอบ เป็นคำตอบชอบซึ้งเป็นหนึ่งหมาย สายใยทักสลักอยู่มิรู้คลาย จวบสุดท้ายปลายฝันมิผันแปร ตราบวันนั้นจนถึงซึ่งวันนี้ ผ่านเดือนปีนา
สุนันยา
+++ที่ห้องกลอน ฉันรอ ขออ้อนใจ+++
กลั่นอักษร กลอนหวาน ขานคิดถึง อ้อนรำพึง ถึงรัก จักก่อสาน วางใจมั่น ปั่นเขียน เรียงบทกานท์ ให้นงคราญ ผ่านกลอน ก่อนนิทรา ส่งอักษร อ้อนขาน มาหวานรัก เอาใจภักดิ์ แท
สมาชิกหมายเลข 3214228
วันที่หัวใจมันสั่นแรงกว่าอาการปวดหลัง
หลังจากเขาพูดประโยคสุดท้าย “ผมไม่อยากให้คุณหายไปจากผมเลย… แม้แค่วันเดียว” เรานิ่งไปประมาณห้าวินาที — แต่ที่หัวใจ เต้นแรงเหมือนเบรกไม่อยู่ เขายังไม่ปล่อยมือออกจา
สมาชิกหมายเลข 9164778
O ร่ำร้อย .. พจีเรียง .. O
๑๔ 0 ผองภุมรินผัสะพบู นิระรู้ประจาคบิน สมเสพวิเลปนะถวิล ตฤปะพินทุเกสร . . ๘ 0 รุ่งสางที่ .. เย็นฉ่ำหยาดน้ำค้าง ภาพปีกลายบอบบางลอยร่าง-ร่อน แสงแรกวันจากสรวงเผยช่
สดายุ...
เรื่อง อาหารตา
ตั้งแต่มีเธอเป็นคู่ชีวิต ไม่เคยคิดออกนอกเส้นทางเลย ถึงทำงานตัวห่างไกลก็เฉยๆ ความเหงาเอ่ยคลายได้โทรหาเธอ รูปครอบครัวตั้งไว้บนมือถือ ไม่เคยดือถึงสายตาอาจมีเผลอ ขอ
สมาชิกหมายเลข 6970016
เมื่อเรามองทะเลอารมณ์ก็เปลี่ยนไป
เวลาไปทะเล มองทะเลเราไม่ได้แค่เห็นวิวสวย แต่สมองกำลังได้พักจริงๆ เส้นขอบฟ้าที่กว้างและการเคลื่อนไหวซ้ำๆของคลื่นช่วยให้สมองลดภาระการประมวลผลที่ซับซ้อนลง เกิดภาวะ
แสงเรืองรองของฟ้าหลังฝน
หัวใจอ้ายลงถังขยะ
หัวใจ ที่อ้าย ส่งฝาก แต่น้องลำบาก บ่อาจ รับได้ เห็นกัน มานาน ปานใด๋ จึงกล้าหอบใจ มานำเสนอ คิดไว้ คงใช่ แน่แน่ เข้าไปเทคแคร์ กลับต้องพบเจอ ดอกไม้ ที่ฉันมอบ ให้เธ
กวีขี่มอไซค์
สู้ไปไม่ยกธง
บนเส้นทาง สายนี้ ที่ทอดยาว มีดวงดาว ทอแสง เติมแรงฝัน แบบทดสอบ มากมาย ให้ฝ่าฟัน แต่ว่าฉัน ยังสู้ไป ไม่ยกธง ยังศรัทธา แสงไฟ ในตัวเอง มิหวั่นเกรง ลมปากใคร พัดให้หล
สมาชิกหมายเลข 1261517
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
แต่งกลอน
บนสุด
ล่างสุด
อ่านเฉพาะข้อความเจ้าของกระทู้
หน้า:
หน้า
จาก
แชร์ :
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน
อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่
ยอมรับ
คือผมแต่งกลอนแต่มีปัญหาตรงที่การใช้คำไครพอจะช่วยผมไดบ้างคับ
ได้แค่พัก ร่างกาย ให้คลายหิว
แต่หัวใจ ของเรา สิไม่ชิว
ถึงได้หิว โหยหา ถึงเพียงเธอ
ครั้นเจอเธอ เมื่อไหร่ สุขในนัก
เพราะความรัก ที่มอบให้ มากเหลือหลาย
ยอมฝ่าฟัน อุปสรรค อันตลาย
แม้ความตาย ฉันก็ยอม มอบให้เธอ😍😍😍