คุยเกือบ2ปี คบเกือบ2เดือน

เราเคยคุยกะคุยกับคนคนนึง เราคุยกับเค้าช่วงปลายเทอม ม.2 ตอนนั้นเราไม่รู้จักเค้าหรอก เค้าใช้เฟสคนอื่นทักเรามา บอกว่าเค้าชอบเรา เราก็งงนะ อยู๋ดีๆทักมาบอกแบบั้นทั้งที่ไม่รู้จักกัน พอนานๆไปเราก็เริ่มรู้ว่าเค้าเป็นใคร สุดท้ายเค้าก็ใช้เฟสตัวเองทักมา เราก็คุยไปเรื่อยๆ ตอนนั้นเรายังไม่ได้ชอบเค้าหรอก เราชอบอีกคนนึงอยู่ตอนนั้น เราคุยกับเค้าจะว่าเหมือนแฟนก็เหมือนเเหละ55 เค้าก็ทักเรามาทุกวัน ทุกวัน พอนานๆไปก็เริ่มเปลี่ยนไปคุยในไลน์ เค้าคอลมาหาเรา เราคุยกันจนดึกทุกวัน เราปรึกษาเค้าได้ทุกเรื่อง เราแอบชอบคนคนนึง เค้าก็เป็นที่ปรึกษาให้เรา เค้าคอยปลอบเราตลอด ให้กำลังใจเราตลอด พอนานไปอีกเค้าก็ถามเราว่าโทรคุยได้ไหม พอเราเริ่มโทรคุยกัน ความรู้สึกหลายๆอย่างมันก็เริ่มเปลี่ยนไป เราเริ่มสนใจในตัวเค้ามากขึ้น จนบาครั้งเราลืมไปเลยว่าเราชอบอีกคนอยู่ เค้าเป็นคนปลอบใจเก่ง เข้าใจเรา ตั้งเเต่เริ่มคุยโทรสับกัน เราก็คุยกันเกือบเช้าทุกวัน 55 มันก็มีความสุขดีนะ นานๆไปความรู้สึกเราก็ชัดเจนเเล้วว่าเราชอบเค้า มีวันนึงเราก็คุยโทรสับกัยปกติตอนนั้นก็ประมาน 01.30 น. อยู่ดีๆเค้าก็ถามเราว่าเราชอบใคร เราก็อึ้งเลยสิ่ ไม่รู้ว่าจะตอบยังไง ก็เลยถามเค้ากลับว่าเเล้วเค้าอ่ชอบใคร เค้าก็ไม่บอก55 เค้าบอกว่าคุยไปเรื่อยๆถึงตี 4 เดี๋ยวบอก เราก็รอฟัง จนประมาน 03.45 น. เค้าเรียกเราผ่านโทสับอ้ะเเหละ เราได้ยินนะเเต่ไม่ตอบ เค้าคิดว่าเราหลับเเล้ว เค้าก็เลยพูดออกมาว่า "เค้าชอบเธอ" นะ เราก็ยิ้มสิ่ 555 พูดเสดเค้าก็ตัดสายไปเลย พอตอนเช้าเค้าโทรมาปลุก ถามว่าเมื่อคืนได้ยินไหม55 เราก็เลยถามไปว่าชอบนี่จิงดิ่ เค้ายังไม่ตอบเค้าย้อนถามเราคืนว่า เเล้วคำตอบของเราล้ะ ว่าเราชอบใคร เราก็เลยบอกว่า 4ทุ่ม ค่อยรู้ละกันเนอะ 4ทุ่ม เค้าก็โทมา วันนั้นก็เป็นวันที่เราบอกชอบกันตรงๆ เค้าก็ขอเราคบช่วงนั้นเป็นช่วงปิดเทอม ม.2เราก็ลองคบไปเรื่อยๆก่อน พอเปิดเทอม ม.3 เราค่อยมาคบกับเค้าจริงจังช่วงเดือน มิ.ย. จำได้ว่าวันที่ 02/06 มั้ง เราคบกันได้เดือนเศษๆ เราก็เลิกกันเพราะเรื่องไม่เป็นเรื่อง เราเลิกกันวันที่ 09/07 พอเราเลิกกันทุกอย่างเหมือนพังไปหมด เราเสียใจมาก เราต้องเห็นเค้าทุกวัน เพราะตอน ม.3 เราต้องอยู่ห้องเดียวกัน เลขที่ไกล้กัน นั่งใกล้กัน เราก็เสียใจนะ เราไม่คุยกับเค้าไปประมาน 1 เดือนได้ เพราะก่อนหหน้าที่เราจะไม่คุยเราไปขอโทดเค้าที่เรางี่เง่า ตอบไร พูดไรไม่คิด เเต่เค้าตอบเรามาว่า ขอโทดทำไม เเล้วก็เงียบหายไป เราก็ไปต่อไม่เป็นเหมือนกัน เราไม่คุยกันและหายจากการคุยในโทรสับ ในเฟสไปเลย ผ่านไป 1เดือนเค้าทักเรามา ว่าขึ้นสถานะกันไหม เราก็เลยถามว่าขึ้นทำไม ทำไมต้องขึ้น เต้าก็ตอบเราว่าขึ้นเถอะ 3 วันก็ได้ เเต่เราไม่ขึ้น จากนั้นมาเราก็ไม่ค่อยคุยกับเค้า เค้ามาขอโทด เราก็เลยตอบเเบบเดียวกับเค้าว่า ขอโทดทำไม เราก็เงียบใส่กันต่อไป จนใกล้จบม.3 เวลามันผ่านไปเกือบ 8 เดือน เราก็เริ่มกลับมาคุยกัน คุยเเบบเพื่อนนะ เพราะมันไม่มีทางกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ เรารู้ดี จนถึงปัจจุบัน โลกมันคงกลมมากเรามาเรียน ม.ปลายที่เดียวกัน ห้องเดียวกัน เลขที่ติดกัน นั่งโต๊ะเดียวกัน เค้าก็คุยกับเรา เค้าทักเรามา เราก็คุยกันเเบบเพื่อนแบบนี้เเหละ เราว่ารอบชอบตอนคุยกกว่าตอนคบอีกนะ ช่วงปิดเทอมม.4 เราไปเรียนพิเศษ ครั้งนั้นเราไม่มีใครไปส่งเราก็เลยวารให้เเค้าไปส่ง เพราะเค้าเคยไปเรียนที่นั่น ตอนเเรกเค้าก็จะไม่ไปหรอก อยู๋ดีๆเค้าก็บอกว่าโอเคๆไปส่งก็ได้หลงมาทำไง วันนั้นเราต้องไปเรียน 10.30 น. เราไปถึงที่เรียน 10.40 น. เราก็เินเข้าไปเค้าก็ไปร้านเกมซึ่งห่างจากที่เรียนพอสมควร พอเราเข้าไปห้าน้าที่ดูเเลสถานที่เรียน น้าบอกว่าวันนี้เรียนบ่าย2 นะเลื่อน เราก็เลยตามเค้ากลับมาบอกว่าไปกินติมกัน เค้าก็คงจะหงุดหงิดอยู่แหละ555 เพิ่งไปถึงร้านเกมเเล้วต้องกลับมารับ เเต่เค้าก็มานะ เราไปกินไอติมกัน เราถามเค้าว่าเบื่อไหม เค้าก็ตอบว่าไม่เบื่อนนะสนุกดี ครั้งที่2 ที่เค้ามาส่งที่เรียน ก็ต้องเรียนตอนบ่าย 2 อีก เราก็เลยไปกินที่ร้านเเห่งนึง 555 เราก็ขอบใจเค้านะที่ยังทำอะไรให้บ้าง พอเปิดเทอมม.5 เราก็ต้องมาเจอกันนั่งเรียนด้วยกัน เราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน ก็พอเเล้วเนอะ
                                                                       #จบบบบ...
                                                              #ขอบคุณนะค้าาาที่เข้ามาอ่าน..อาจจะเพ้อบ้าๆยอไปบ้างง55ยิ้มดอกไม้
                                                               #กาลครั้งหนึ่งเราเคยได้รักกัน
คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 2
555555 สถานะการคล้ายๆกันเลย ทุกวันนี้คบกันเกือบปี  ผ่านอะไรหลายอย่างมาด้วยกันจนแน่ใจจิงๆว่ากลับไปแล้วต้องไม่จบแบบเดิมอีก แฟนเราชอบเราตั้งแต่เจอกันครั้งแรก เราอยู่ ม.1 เขา อยู่ ม.2 เราเป็นบรรณารักษ์ ต้องเข้าห้องสมุดทุกวัน เราเลยเจอกัน ในห้องสมุด เขาเลยไปสมัครเป็นบรรณารักษ์ เลยสนิทกัน เขาชอบแกล้งเราเวลาจัดหนังสือ จนกระทั่งเขา จบ ม.3 เขามาสารภาพกับเราว่าชอบเรา ตั้งแต่เรา ม.1 ตอนนั้นที่มาสารภาพ ตอนนั้นเรากำลังจะขึ้น ม.3 เขาย้าย รร. พอดี เราก็เลยคุยกับเขามาเรื่อยๆ ประมาน เดือนนึง เขาโทรมาขอเราคบ เราก็ตอบตกลง คบได้เกือบเดือนเลิก เราเสียใจมาก เราห่างกันไป 1 ปีเต็มๆ เรามาเจอเขาตอน ขึ้น ม.4 แล้วเราก็ย้ายมาเรียน รร. ของรัฐบาลที่อยู่ติดกับที่เขาเรียน เรามาเจอกัน อีกครั้งเขาเรียน เทคนิค เราก็เริ่มกลับมาคุยกันเรื่อยๆ มาหากันบ้าง คุยกันตลอด เขาชอบใครก็ปรึกษาเรา เราชอบใครก็ปรึกษาเขา
เป็นแบบนี้จน เราขึ้น ม.5 เทอม 2 เรารู้ใจตัสวเองว่าเราชอบเขาแต่เขาไม่ได้ชอบเรา
เราเลยห่างๆเขาไปแล้วไปคบกับรุ่นพี่อีกคนนึงที่เราคุยอยู่ด้วย คบได้เดือนนึงก้ต้องเลิก เพราะเอาแต่คิดถึงเขาตลอด
เรา 2 คนกลับมาคุยกันใหม่ คุยแบบพี่น้อง เราเริ่มสนิทมากขึ้นเริ่มไปไหนมาไหนบ่อยขึ้น แต่เขาก็ยังไม่ได้ชอบเราอยู่ดี (หึหึ เจ็บไหมล้ะ)
เขามาคุยกะเราตลอดว่าเขาชอบคนนั้น จะขอคบยังไงดี มาปรึกษาเรา
ตอนแรกเราก็อยากจะบอกว่า คบกะกูนี้ไม่มีทิ้ง (เขาไม่เคยมีแฟน เราแฟนคนแรกในอดีตจนวันนี้ก็ยังเป็นแฟนคนแรกอยู่เหมือนเดิม)
แต่พูดไม่ได้ก็ต้องทำนิ่งๆ ตอบแบบน้องสาวคนนึง
จนเราใกล้จบ ม.5 แล้ว เรามีคนใหม่เข้ามา แก่กว่าเราปีนุง เราก็ลองเปิดใจรับ ลองคุย(ขอว่าพี่1ล้ะกัน)
พี่ 1 คุยกับเราได้ 4 เดือน เราก็คุยทั้ง 2 คน ทั้งพี่ 1 แล้วก็แฟนเรา คุยเรื่อยๆ จน พี่ 1 ต้องไปเป็นทหาร 4 เดือน เขาบอกให้เรารอ
เราก็รอ จน 3 เดือนผ่านไป เรากลับสนิทกะคนเก่าเรามากขึ้น คุยกันมากขึ้น นัดเจอมากขึ้น จนจบ ม.5 ขึ้น ม.6 พี่ 1 ก็ยังไม่ออกมา
จากทหาร เราเรียนใช้ชีวิตปกติคือ คุยกะแฟนเราปกติ
จนวันนึงเพื่อนพี่ 1 บอกว่าพี่ 1 ออกมาได้อาทิตย์ นึงแล้ว ไม่ได้บอกหรอ เราเสียใจมาก เราเลยบล๊อคพี่ 1 ทุกอย่าง เรื่องพี่ 1 ผ่านไปเราก้เฉยพยายามไม่อะไรมาก แต่เราก็ยังคุนกับแฟนเราเรื่อยจนใก้กีฬาสี
แล้วเราเป็นสตาฟต้องกลับบ้านดึกๆ ทุกวัน ก่อนกลับบ้านเขาเล่นบอลเส็จเขาจะมาหาเราก่อนอยู่ด้วยกันประจำ
กีฬาสีผ่านไป เราต้องสอบกลางภาค กลับบ้านดึกไม่ได้แล้ว ไม่ค่อยได้เจอ ก็คุยกันปกติ สอบผ่านไป ตอนนั้นเรารู้ว่าเขามีใครอีกคน ที่คุยอยู่เราเลยเฉยๆนิ่งๆ ผ่านไปจน สอบปลายภาคเส็จเราปิดเทอม เราเริ่มออกกำลังกาย
เขารู้ว่าเราออกกำลังกายเลยเริ่มมาหาบ่อยขึ้นตอนเย็นๆ ไปหาที่นั่งเล่นั่งคุยกันตลอด พอกลับถึงบ้านก็จะทักหากัน ใครถึงก่อนก็บอกก่อน
จน วันที่ 6 ตุลา เราแน่ใจว่าเนี้ยเราแน่ใจว่าเราคงไปไหนไม่ได้แล้ว เลยขอเขาคบ
ตอนแรกเราคิดว่าเขาปฏิเสธ แต่เขาดันตอบตกลง เราดีใจมาก เราคบกันได้ 2 เดือน เลิกค้ะเพราะเขามีคนอื่น เขาให้เรารอ เราก็ ผ่านไป 3 เดือนเราก็ยังรอ ยังคุยกะเขาเหมือนเดิม แค่ลดสถานะ
จนเราพูดว่า "เธอหน่ะ ใจร้ายปล่อยให้รอ ให้อยู่ในสถานะที่ไม่รู้จะเรียกว่าอะไร"
เขาเลยบอกว่า "ข้าอยู่สถานะที่คบกับเอง เป็นแฟนกับเอง ข้าเลิกคุยหมดแล้ว"
เราดีใจมาก จนร้องไห้ออกมา เราเลยพูดว่า " 7 เดือน แล้วน้ะ"
เข่บอก "เอ้อ 7 เดือน พอดีเลย ขอโทดน้ะที่ผ่านมา"
จนตอนนี้ วันที่ 6 นี้คบปีล้ะค้ะ ออยู่ด้วยกัน เราขึ้นปี 1 เขาขึ้น ปวส.2 เราเรียน กทม.
เราก็ยังเหมือนเดิม ไม่ใครนอกใจใคร ใครหายไปก็โมโห เพราะไม่บอกก่อนว่าไปไหน
โดยเฉพาะเรา หึหึ เที่ยวหอเพื่อนบ่อยๆ ไม่บอก ก็จะโดนบ่นๆ ตลอด
เราคบกับเขาเราเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ จาก ผญ เที่ยวเก่ง กินเหล้า สูบหรี่บ้างครั้งคราว ไปโน้นนี้นั้น ไม่ติดบ้าน
เรากลายเป็น วันๆ อยู่แต่ไม่ออกกลางคืน เราต้องเข้าบ้านก่อน 2 ทุ่มตลอดไม่งั้นโดนด่า มาอยู่หอก็คอยถาม คอยห่วงตลอด ดูแลกัน เรากลับไปหาเสา อาทิต ประจำ


จขกท. ลองถามใจตัวเองดูว่าคิดอะไรอยู่ ยังรักเขาอยู่มั้ย สาเหตุที่เป็นกันเพราะอะไร ตอนนี้รู้สึกยังไง ถ้าอยากรู้ลองห่างเขาออกมานิดนึงอาจจะรู้ใจตัวเองก็ได้ค้ะ เขาใจดีค้ะ สถานะการณ์ที่เจอมาก็คล้ายๆ กัน
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่