สวัสดีคะนี่เป็นกระทู้เเรกของเราก็จะอ่านงงๆหน่อยนะคะ5555
เข้าเรื่องกันเลยดีกว่าคะเราคบกับเเฟนเราที่เป้นทอมมาปีกว่าๆเเล้วเขารักเรามากยอมรับทุกอย่างเเต่เรากับเขาไม่เคยไปเที่ยวกันเลยคะเพราะทางบ้านเขาพ่อเเม่ของเขามักจะตีกรอบให้เขาเสมอกับเพื่อนของเขาเขายังไม่ได้ไปเลยเรากับเขาก้มักจะมาเจอกันในโรงเรียนส่วนเทอมนี้เราขึ้นม.5เเต่ส่วเขาต้องจบออกไปขึ้นมหาลัยปิดเทอม2เดือนกว่าไม่เคยเจอกันเเต่ก็คุคอลกันตลอดบางครั้งทะเลาะเลิกกันบ้างเเต่ดีกันทุกครั้ง
ข้ามเรื่องเลยละกันนะคะ55555
มาสักพักพ่อเเม่ของเขาเห้นว่าคะเเนนเก้ทของเขาน้อยมากกกพ่อเเม่เขาโกดปิดวายฟายที่บ้านคะ555โทรสับของเขาน่าจอเสียเลยต้องเล่นกับคอมเเต่จะเล่นยังไงไม่มีวายฟาย55เราก็เข้าใจเขานะไม่อยากให้เบาเครียดคืนนั้นก็บอกฝันดีบอกรักปกติเเต่พอเช้าขึ้นเขาส่งข้อความกับโทรสับของยายเขามาว่าที่บ้านเขาปิดวายฟายโทรสับก้พังไม่รุ้จะคุยกันยังไงเขาบอกไม่อยากให้เรามารอเขาเขาเลยบอกเลิกเราเเล้วหายไปเราก็ไม่รุ้จะติดต่อยังไงพอตกเย้นที่บ้านเขาเปิดวายฟายเเล้วเขาก้ทักมาว่าขอโทดไม่เลิกกันได้ไหมเขาบอกเกิดจากที่เขาเครียดเเต่ต้องมาบอกเลิกเราเลยหรอเราควรให้อภัยเขาดีไหมคะ?
เเฟนเเบบนี้ควรคบต่ออีกไหมคะ
เข้าเรื่องกันเลยดีกว่าคะเราคบกับเเฟนเราที่เป้นทอมมาปีกว่าๆเเล้วเขารักเรามากยอมรับทุกอย่างเเต่เรากับเขาไม่เคยไปเที่ยวกันเลยคะเพราะทางบ้านเขาพ่อเเม่ของเขามักจะตีกรอบให้เขาเสมอกับเพื่อนของเขาเขายังไม่ได้ไปเลยเรากับเขาก้มักจะมาเจอกันในโรงเรียนส่วนเทอมนี้เราขึ้นม.5เเต่ส่วเขาต้องจบออกไปขึ้นมหาลัยปิดเทอม2เดือนกว่าไม่เคยเจอกันเเต่ก็คุคอลกันตลอดบางครั้งทะเลาะเลิกกันบ้างเเต่ดีกันทุกครั้ง
ข้ามเรื่องเลยละกันนะคะ55555
มาสักพักพ่อเเม่ของเขาเห้นว่าคะเเนนเก้ทของเขาน้อยมากกกพ่อเเม่เขาโกดปิดวายฟายที่บ้านคะ555โทรสับของเขาน่าจอเสียเลยต้องเล่นกับคอมเเต่จะเล่นยังไงไม่มีวายฟาย55เราก็เข้าใจเขานะไม่อยากให้เบาเครียดคืนนั้นก็บอกฝันดีบอกรักปกติเเต่พอเช้าขึ้นเขาส่งข้อความกับโทรสับของยายเขามาว่าที่บ้านเขาปิดวายฟายโทรสับก้พังไม่รุ้จะคุยกันยังไงเขาบอกไม่อยากให้เรามารอเขาเขาเลยบอกเลิกเราเเล้วหายไปเราก็ไม่รุ้จะติดต่อยังไงพอตกเย้นที่บ้านเขาเปิดวายฟายเเล้วเขาก้ทักมาว่าขอโทดไม่เลิกกันได้ไหมเขาบอกเกิดจากที่เขาเครียดเเต่ต้องมาบอกเลิกเราเลยหรอเราควรให้อภัยเขาดีไหมคะ?