ความสุขของเพื่อนๆคืออะไรคะ

เราเกิดมาใช้ชีวิตครั้งแรก เราไม่รู้จะต้องจัดการตัวเองยังไงไม่ให้รักคนอื่นมากกว่าตัวเอง รู้อีกทีเราก็รักคนอื่นมากกว่าตัวเองแล้ว เราเป็นคนที่แคร์คนอื่นมากๆ ไม่อยากให้เขาโกรธ ไม่ชอบ หรือไม่อยากคุยกับเรา

เราไม่รู้เป็นอะไรจริงๆค่ะ อยู่ๆก็รู้สึกเบื่อๆไม่อยากทำอะไรเลย บางทีก็รู้สึกกังวลไปเอง กังวลไปซะทุกเรื่องกังวลเรื่องสอบเรื่องเพื่อน ครอบครัว ชีวิต นึกอยากร้องไห้ก็ร้องบางทีก็นั่งฟังเพลงแล้วทบทวนเรื่องต

แคร์คนอื่นมากเกินไปทำไงดี เราไม่สนใจตัวเองเลยเอาแต่สนใจคนอื่น ไม่เคยทำอะไรให้ตัวเองเลย โครตเหนื่อย ทำอะไรกับใครไม่ขึ้น มีแต่คนเกลียดคนซัง แล้วเหมือนไม่มีคนอยากพูดด้วยอะ โครตท้อ เหนื่อย

รู้สึกเหนื่อย ท้อ เครียดกับงานและกับคน ไม่อยากทำงาน ร้องไห้บ่อย อารมณ์แปรปรวน จริงๆรู้นะว่าปัญหาของเรามันเล็กน้อยมากๆ แต่ก็ทุกข์ คิดมาก ฟุ้งซ่าน เครียดทุกวัน งานอดิเรกที่ชอบ(อ่านหนังสือ) ก็ไม่มีความสุ

อันยองค่ะ เราเด้ก69ที่อยู่ภาคใต้ เราอยากเข้าอีเว้นต์ศิลปากรและสังคมสงเคราะห์มธ ตัวเราคาดหวังกับรอบพอร์ตไว้มากเกินไปคิดว่ามันพอจะมีโอกาศ เลยไม่ได้ลงสอบA-levelไว้ สอบแค่tgatอย่างเดียวเผื่อรอบโควต้า สุดท

เครียดมากอยากหยุดกินยา เพราะมันไม่ลงเลยแม้จะกินน้อยลง เชื่อไหม บางทีผมกินยา โดยไม่กินข้าว กินนมกับน้ำเปล่า เพราะอยากผอมมาก ผมไปหาหมอ หมอบอก ค่อยๆปรับ เขาไม่ปรับยาให้ เคยหยุดกินยาแล้วสั่งอาหารเสริมมา

บางครั้งการคาดหวังกับใครสักคนมากเกินไปอาจเป็นสาเหตุที่ทำให้เราต้องผิดหวังที่สุด เราเผลอฝากความรู้สึก ฝากความหวังและจินตนาการถึงสิ่งดี ๆ ที่อยากให้มันเกิดขึ้นจนลืมไปว่าอีกฝ่ายอาจไม่ได้รู้สึกในแบบเดียว

ช่วงหนึ่งมีคนเล่าแนวคิดให้ฟัง เขาบอกว่า ถ้าอยากใช้ชีวิตให้เบาขึ้น ลองจำไว้สามอย่าง อย่าคาดหวังมากเกินไป อย่าเอาชีวิตตัวเองไปเปรียบเทียบกับใคร และยอมรับว่าโลกนี้ไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบ ฟังครั้งแรกก็รู้ส