คนอย่างผมเหมาะสมที่จะได้รับความรักไหมคับ

คือผมเป็นคนเจ้าชู้มาก เจ้าชู้ แบบถ้ามุมมองผู้หญิงก็คือตัวเห้ดีๆนี่ละ จนผมได้มาเจอผู้หญิงคนนึงเรียนห้องเดียวกันกับผมเธอสวยขาวก็แบบสเป็คของผู้ชายในฝันหลายคน  ผมจึงเลือกเธอเป็นเป้าหมาย แต่เธอเป็นคนเรียบร้อยเรียนเก่ง จึงเป็นโจทย์ที่ยากสำหรับคนเจ้าชู้(คนเจ้าชู้จะรู้ดี) จึงได้ถูกเพื่อนร่วมห้องถ้าและผมก็ได้จีบเธอจนสำเร็จ เธอตอบตกลง และผมก็ได้ตัดสินใจคบกับเธอแบบเปิดเผย(อันนี้ก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร)  แต่ผมก็ยัเจ้าชู้ไปนอนกับคนนู้นนี่นั่นตามใจตัวเอง แต่เธอไม่เคยด่าหรือต่อว่าผมเลยสักคำทั้งๆที่เธอก็รู้ว่าผมไปทำอะไรมา พอผมเริ่มหนักเข้าแต่เธอก็ยังทำเหมือนปกติ ทำเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น เธอรับในตัวผมได้ทุกอย่าง  (ผมคบกะเธอมาตั้งแต่ม.4)ไม่ว่าผมจะทำผิดกี่ครั้งเธอก็พร้อมที่จะให้อภัยเสมอจนผมเริ่มละอายแก่ใจตัวเอง ผมเริ่มปรับตัวตีตัวออกห่างจากสาวๆในสต็อกที่ผมมีอยู่ ผมเริ่มมีเธอแค่คนเดียว แต่แล้วเสียงวิภากวิจารณ์ต่างๆก็ตามมา เนื่องจากเพื่อนของเธอทนเห็นเธอร้องไห้บ่อยๆไม่ไหว จนเพื่อนของเธอได้เข้ามาคุยกับผมว่าผมไม่เหมาะกับคนอย่างเธอ แต่ผมไม่ฟังผมพยามปรับตัวให้ดีได้มากที่สุด แต่ยังว่าเนาะความเจ้าชู้มันอยู่ในสันดานผมเอง  
ผมเผลอไปมีอะไรกับน้องในคณะสีเดียวกัน(คือตอนกีฬาสีน้องเขาเป็นลีดแล้วมาเปลี่ยนเสื้อผ้าต่อหน้าผม) ผมปิดเธอได้แค่ สองเดือน จนเพื่อนเธอรู้และไปบอกความจริงกับเธอ แต่เธอไม่เชื่อ จนผมได้ไปบอกความจริงกับเธอเอง เพราะอะไรก็ไม่รู้แต่สิ่งที่เธอตอบกลับผมมาเธอบอกว่า "ไม่เป็นไรนะเราเข้าใจ อันไหนที่ทำแล้วเป็นความสุขของเธอฉันยอมทุกสิ่ง" จากวันนั้นผมไม่กล้าที่จะเจ้าชู้อีก แต่ด้วยความที่ผมดีไม่พอ ไม่เหมาะสมกับคนอย่างเธอ ผมจึงตัดสินใจบอกเลิกเธอและเป็นวันเดียวกันที่ผมบอกรักเธอ(ผมไม่เคยมีอะไรกับเธอเลยนะ ไม่เคยคิดล่วงเกินแม้แต่วินาทีเดียว และผม็คบกับเธอมาตั้งแต่ ม.4-ม.6)
จากวันนั้นเวลาผ่านไป 2 ผมไม่เคยมีใครและผมควรจะได้รับความรักอีกสักครั้งไหม ถ้าหากผมอยากจะเริ่มต้นใหม่กัยใครสักคน