จริงๆเคยตั้งกระทู้ไปแล้วครั้งนึง ตอนนั้นความยังไม่แตก เรื่องยังไม่แดงขยายเป็นวงกว้างขนาดนี้
พ่อเป็นชู้กับเมียเพื่อนบ้านฝั่งตรงข้าม ซึ่งเคยเกิดเหตุการณ์อย่างนี้ กับคนนี้มาเมื่อสิบกว่าปีก่อน หลังจากนั้นบ้านเราไม่เคยคุย หรือมองหน้ากันอีกเลย
ช่วงสองสามเดือนนี้ เราสงสัยว่าพ่อมีพฤติกรรมแปลกๆ คุยโทรศัพท์นานๆ ครั้งนึงมากกว่าชั่วโมง นั่งยิ้มหวาน ทั้งที่ปกติไม่ค่อยใช้โทรศัพท์ บางครั้งแอบไปคุยข้างบ้านเสียงกระซิบ พอเราเข้าไปก็เปลี่ยนเรื่องคุย เราสงสัยเคยแอบเอาเบอร์โทรโทรหา แต่ไม่รู้ว่าเป็นใคร กลัวเราเข้าใจผิดไปเอง จึงแค่คอยดูอยู่ห่างๆ ไม่บุ่มบ่ามทำอะไร และไม่รู้ว่าเป็นใคร เพราะเบอร์ที่บันทึกไว้ไม่ใช่แน่ๆ
ระหว่างนี้บ้านตรงข้ามก็สงสัยแม่เขาเหมือน และเขาตามสืบกัน ปรากฏว่าเขาสืบรู้ว่าแม่เขาเป็นชู้กับพ่อเรา สามีเขาเสียใจมาก เขารักน้าผู้หญิงมาก เขายอมมาครั้งหนึ่งแล้วตอนลูกๆยังเด็ก ตอนนี้ลูกๆโตหมดแล้ว เขาจึงขอเลิก ลูกเขาดูแลพ่อเขาดีมาก พาน้าผู้หญิงไปส่งที่บ้านเดิม และพาน้าผู้ชายหลบไปพักผ่อน ตอนนี้น้าผู้ชายกลับมาอยู่บ้านแล้ว เราแอบดู เขายังซึมเศร่า ดูเหม่อลอย ภาพที่ไม่เคยเห็นก็ได้เห็น มีคนส่งข้าวส่งน้ำให้ ไปหาซื้อกับข้าวกินเอง เพราะโดยปกติจะเป็นน้าผู้หญิง
รู้อะไรไหม บ้านโน้นเขามีหลักฐาน เขามีคลิป แต่เขาบอกแม่เราว่าไม่ใช่พ่อ เป็นคนอื่น ให้เชื่อเขา เพราะเขารู้ว่าแม่ป่วย เขาสงสารแม่
แล้วรู้อะไรไหม เรากลับมาบ้านไม่เอ่ยปากเรื่องนี้สักคำ พยายามทำตัวเป็นปกติ ทั้งที่พอเรื่องแดง ความสงสัยหลายๆอย่างที่เราเคยมี มันเฉลยหมด มันตรงกันทุกเรื่อง ข่าวที่ชาวบ้านพูดกันมันจริงทุกเรื่อง แต่ด้วยสิ่งที่น้าผู้ชายพูดกับแม่ พ่อเลยพยามแก้ตัวว่าไม่ใช่พ่อ และโวยวายถึงคนที่ปล่อยข่าวว่าพูดเรื่องไม่ดี ใส่ร้ายเขา
บ้านเราเป็นร้านค้า มีคนเข้ามามากมายในแต่ละวัน ช่วงแรกมีคนเข้ามาถามแม่ เราก็จะบอกเขาว่า อย่ามาพูดที่ร้าน ไม่อยากให้แม่ฟัง แม่ดูเข้มแข็ง เหมือนไม่สนใจ แต่แม่รู้ดีว่าอะไรเป็นอะไร แม่เสียใจมากเหมือนกัน
พ่อ ซึ่งมีเพื่อนเป็นคนแถวบ้านที่รู้จักกัน เข้ามาพูดคุย เขาก็ยืนยันว่าไม่ใช่เขา โกหกสารพัด โยงคนโน้นคนนี้เข้ามา ว่าทำให้เขาเสียหาย เล่นใหญ่มาก ทั้งๆที่น่าจะรู้ว่าทุกคนมีหลักฐาน และตอนนี้เริ่มบานปลาย เขากลัวว่าน้าผู้ชายจะฆ่าเขา กลัวทั้งๆที่พูดเต็มปากว่า เขาไม่ผิด
น้าผู้หญิง หลังจากลูกพากลับบ้านเดิม ยังกลับมาวนเวียนในหมู่บ้าน มาใกล้ที่พ่อไปทำงาน และเราเพิ่งรู้ว่าหลังจากเกิดเรื่องเขายังคุยกันตลอด
เรา จริงๆแล้ว สงสารครอบครัวโน้นมาก แต่เราทำตัวปกติใบบ้าน เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เรากลัวแม่เราอาการหนัก ชาวบ้านเขาก็ว่าแม่ไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรเลย ทำครอบครัวเค้าพังต้องเคลียร์ ซึ่งจริงๆแล้ว มันไม่เกี่ยวอะไรกับแม่เลย ไม่ต้องมาพูดกับแม่
วันนี้เราได้ยินพ่อโทรศัพท์หาซื้อปืน เราคิดว่ามันบานปลายเกินไปแล้ว ทุกคนอยู่ในโหมดเครียด เราเลยบอกพ่อว่ามีปัญหาอะไรเล่าให้เราฟังได้นะ พ่อบอกว่ามันไม่มีอะไรไง เราเลยถามว่าหลังจากสิบกว่าปีก่อนเคยคุยกันไหม พ่อบอกไม่เคย เราเลยบอกว่าเราเห็นมา และรู้มาตลอด พ่อก็บอกว่ามันได้ผิดเลย ที่เขาทำไม่ผิด เราเลยขอว่าต่อไปนี้เลิกคุยกันได้ไหม เขาบอกก็ไม่มีอะไรไง ประมาณว่าก็ไม่ผิด ก็ยังคุยกันได้ 555 เขาบอกปัญหาที่จะมีก็เพราะลูก เขามีอะไรไม่คุยกับเรากับแม่ แต่เขาคุยกับคนอื่น พ่อพูดหลายคำ ที่เราไม่เคยคิดว่านี่เป็นสิ่งที่พ่อคิด พ่อไม่เคยเป็นอย่างนี้ ในสายตาเราพ่อเป็นคนที่มีเหตุผล
แต่เหตุการณ์นี้พ่อพูดอะไรแบบเข้าข้างตัวเองมาก จนเราหมดคำพูด นั่งฟังพ่อพูด เราน้ำตาไหลพราก ไม่คิดจริงๆ
สิ่งที่เสียใจที่สุด คือพ่อโกหก เขาไม่ไว้ใจครอบครัว และเขายังไม่ยอมหยุด ไม่รู้ว่ามันไม่ถูกต้อง
สิ่งที่กลัว คือ พ่อเครียด กดดัน มีอารมณ์ชั่ววูบ ทำอะไรโดยไม่ได้ยั้งคิด และเป็ห่วงแม่
สำหรับครอบครัว ตอนนี้แม้จะทำเหมือนปกติ แต่มันไม่ปกติแล้ว เราไม่รู้จะคุยอะไรกับพ่อ ทุกอย่างที่เราถามด้วยความเป็นห่วง พ่อจะคิดว่าเราจับผิด
ถ้าพ่อเป็นชู้กับเมียชาวบ้าน ลูกต้องทำอย่างไร ทั้งกับใจลูก ใจแม่ และใจพ่อ
พ่อเป็นชู้กับเมียเพื่อนบ้านฝั่งตรงข้าม ซึ่งเคยเกิดเหตุการณ์อย่างนี้ กับคนนี้มาเมื่อสิบกว่าปีก่อน หลังจากนั้นบ้านเราไม่เคยคุย หรือมองหน้ากันอีกเลย
ช่วงสองสามเดือนนี้ เราสงสัยว่าพ่อมีพฤติกรรมแปลกๆ คุยโทรศัพท์นานๆ ครั้งนึงมากกว่าชั่วโมง นั่งยิ้มหวาน ทั้งที่ปกติไม่ค่อยใช้โทรศัพท์ บางครั้งแอบไปคุยข้างบ้านเสียงกระซิบ พอเราเข้าไปก็เปลี่ยนเรื่องคุย เราสงสัยเคยแอบเอาเบอร์โทรโทรหา แต่ไม่รู้ว่าเป็นใคร กลัวเราเข้าใจผิดไปเอง จึงแค่คอยดูอยู่ห่างๆ ไม่บุ่มบ่ามทำอะไร และไม่รู้ว่าเป็นใคร เพราะเบอร์ที่บันทึกไว้ไม่ใช่แน่ๆ
ระหว่างนี้บ้านตรงข้ามก็สงสัยแม่เขาเหมือน และเขาตามสืบกัน ปรากฏว่าเขาสืบรู้ว่าแม่เขาเป็นชู้กับพ่อเรา สามีเขาเสียใจมาก เขารักน้าผู้หญิงมาก เขายอมมาครั้งหนึ่งแล้วตอนลูกๆยังเด็ก ตอนนี้ลูกๆโตหมดแล้ว เขาจึงขอเลิก ลูกเขาดูแลพ่อเขาดีมาก พาน้าผู้หญิงไปส่งที่บ้านเดิม และพาน้าผู้ชายหลบไปพักผ่อน ตอนนี้น้าผู้ชายกลับมาอยู่บ้านแล้ว เราแอบดู เขายังซึมเศร่า ดูเหม่อลอย ภาพที่ไม่เคยเห็นก็ได้เห็น มีคนส่งข้าวส่งน้ำให้ ไปหาซื้อกับข้าวกินเอง เพราะโดยปกติจะเป็นน้าผู้หญิง
รู้อะไรไหม บ้านโน้นเขามีหลักฐาน เขามีคลิป แต่เขาบอกแม่เราว่าไม่ใช่พ่อ เป็นคนอื่น ให้เชื่อเขา เพราะเขารู้ว่าแม่ป่วย เขาสงสารแม่
แล้วรู้อะไรไหม เรากลับมาบ้านไม่เอ่ยปากเรื่องนี้สักคำ พยายามทำตัวเป็นปกติ ทั้งที่พอเรื่องแดง ความสงสัยหลายๆอย่างที่เราเคยมี มันเฉลยหมด มันตรงกันทุกเรื่อง ข่าวที่ชาวบ้านพูดกันมันจริงทุกเรื่อง แต่ด้วยสิ่งที่น้าผู้ชายพูดกับแม่ พ่อเลยพยามแก้ตัวว่าไม่ใช่พ่อ และโวยวายถึงคนที่ปล่อยข่าวว่าพูดเรื่องไม่ดี ใส่ร้ายเขา
บ้านเราเป็นร้านค้า มีคนเข้ามามากมายในแต่ละวัน ช่วงแรกมีคนเข้ามาถามแม่ เราก็จะบอกเขาว่า อย่ามาพูดที่ร้าน ไม่อยากให้แม่ฟัง แม่ดูเข้มแข็ง เหมือนไม่สนใจ แต่แม่รู้ดีว่าอะไรเป็นอะไร แม่เสียใจมากเหมือนกัน
พ่อ ซึ่งมีเพื่อนเป็นคนแถวบ้านที่รู้จักกัน เข้ามาพูดคุย เขาก็ยืนยันว่าไม่ใช่เขา โกหกสารพัด โยงคนโน้นคนนี้เข้ามา ว่าทำให้เขาเสียหาย เล่นใหญ่มาก ทั้งๆที่น่าจะรู้ว่าทุกคนมีหลักฐาน และตอนนี้เริ่มบานปลาย เขากลัวว่าน้าผู้ชายจะฆ่าเขา กลัวทั้งๆที่พูดเต็มปากว่า เขาไม่ผิด
น้าผู้หญิง หลังจากลูกพากลับบ้านเดิม ยังกลับมาวนเวียนในหมู่บ้าน มาใกล้ที่พ่อไปทำงาน และเราเพิ่งรู้ว่าหลังจากเกิดเรื่องเขายังคุยกันตลอด
เรา จริงๆแล้ว สงสารครอบครัวโน้นมาก แต่เราทำตัวปกติใบบ้าน เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เรากลัวแม่เราอาการหนัก ชาวบ้านเขาก็ว่าแม่ไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรเลย ทำครอบครัวเค้าพังต้องเคลียร์ ซึ่งจริงๆแล้ว มันไม่เกี่ยวอะไรกับแม่เลย ไม่ต้องมาพูดกับแม่
วันนี้เราได้ยินพ่อโทรศัพท์หาซื้อปืน เราคิดว่ามันบานปลายเกินไปแล้ว ทุกคนอยู่ในโหมดเครียด เราเลยบอกพ่อว่ามีปัญหาอะไรเล่าให้เราฟังได้นะ พ่อบอกว่ามันไม่มีอะไรไง เราเลยถามว่าหลังจากสิบกว่าปีก่อนเคยคุยกันไหม พ่อบอกไม่เคย เราเลยบอกว่าเราเห็นมา และรู้มาตลอด พ่อก็บอกว่ามันได้ผิดเลย ที่เขาทำไม่ผิด เราเลยขอว่าต่อไปนี้เลิกคุยกันได้ไหม เขาบอกก็ไม่มีอะไรไง ประมาณว่าก็ไม่ผิด ก็ยังคุยกันได้ 555 เขาบอกปัญหาที่จะมีก็เพราะลูก เขามีอะไรไม่คุยกับเรากับแม่ แต่เขาคุยกับคนอื่น พ่อพูดหลายคำ ที่เราไม่เคยคิดว่านี่เป็นสิ่งที่พ่อคิด พ่อไม่เคยเป็นอย่างนี้ ในสายตาเราพ่อเป็นคนที่มีเหตุผล
แต่เหตุการณ์นี้พ่อพูดอะไรแบบเข้าข้างตัวเองมาก จนเราหมดคำพูด นั่งฟังพ่อพูด เราน้ำตาไหลพราก ไม่คิดจริงๆ
สิ่งที่เสียใจที่สุด คือพ่อโกหก เขาไม่ไว้ใจครอบครัว และเขายังไม่ยอมหยุด ไม่รู้ว่ามันไม่ถูกต้อง
สิ่งที่กลัว คือ พ่อเครียด กดดัน มีอารมณ์ชั่ววูบ ทำอะไรโดยไม่ได้ยั้งคิด และเป็ห่วงแม่
สำหรับครอบครัว ตอนนี้แม้จะทำเหมือนปกติ แต่มันไม่ปกติแล้ว เราไม่รู้จะคุยอะไรกับพ่อ ทุกอย่างที่เราถามด้วยความเป็นห่วง พ่อจะคิดว่าเราจับผิด