เรื่องมันผ่านมาประมาณสองปีได้
เรากับแฟนคนแรกคบกันได้ไม่นานเท่าไหร่ ประมาณสี่ห้าเดือนได้ แต่ไม่รู้เหมือนกันนะว่าทำไมยังลืมเขาไม่ได้จริงๆสักที
ตอนที่คบกัน มันมีทั้งช่วงเวลาที่ทั้งดีและแย่ ส่วนที่ดีก็มีนะ เราได้ไปเที่ยวกัน ทำอะไรด้วยกันหลายอย่าง
แต่เทียบกันแล้วส่วนใหญ่จะแย่มากกว่า เขาไม่ค่อยใส่ใจเราเท่าที่ควร เหมือนมีเราแค่ให้รู้ว่าผมมีแฟนนะ อะไรอย่างนี้ (ความรู้สึกเรามันบอก )
เราทะเลาะกันบ่อย เรื่องเล็กๆน้อยๆ เราก็ทะเลาะกันได้ ทะเลาะกันอยู่อย่างนั้น ทะเลาะกันไปซ้ำๆ ทะเลาะกันไม่เลิก
แล้วเวลาทะเลาะกันเขาจะไม่ยอมมาเจอหน้าค่ะ เขาจะพิมพ์คุยกับเราเอา อันนี้คือเราไม่ชอบเลย เขาให้เหตุผลว่า เวลาอยู่ต่อหน้าพูดไม่ออก
โทรไปเคลียร์ก็เงียบใส่ หลายๆเรื่องไปก็กลายเป็นปัญหา เราทะเลาะกันหนัก(พิมพ์ทะเลาะนั่นแหละ) สุดท้ายเขาก็บอกเลิก เราก็ไม่ได้ง้อ ต่างคนต่างมีอีโก้
ผ่านไปไม่นาน เขาเหมือนทักแชทมาง้อ ชวนเราไปกินข้าว ถึงร้านข้าว เขาก็เอามือถือเราไปเช็ค เห็นคนทักมาคุยกับเรา สีหน้าเขาก็เหมือนจะร้องไห้
เราก็ยอมรับค่ะว่าคุย แต่คุยในที่นี้คือเขาถามเราตอบนะ เพราะเวลาเราคุยกับใคร เราก็คิดถึงแต่เขา คิดถึงจริงๆ ซึ่งเราก็พิมพ์บอกคนที่เราคุยในแชทไปตรงๆค่ะว่าเรายังลืมแฟนเก่าไม่ได้นะ แต่เขาก็ยังอยากคุยอยู่ดี จะแบบเพื่อนหรืออะไรก็ได้ คนนั้นก็เลยชวนคุยต่อ
ซึ่งพอเขา(แฟนเก่า)เห็นแชท เลยเป็นประเด็นให้ทะเลาะกันอีกครั้ง ด้วยความที่เราไม่รู้ไงคะว่าจะมีโอกาสได้มานั่งอยู่กับเขาอีก นึกว่าเลิกกันแล้วจริงๆ
อีกอย่างเราก็ไม่คิดจะลบแชทเพื่อปิดบังอะไรอยู่แล้วว่าช่วงที่เขาบอกเลิกเราไปก็มีคนเข้ามา
แต่มันกลายเป็นว่าเขาเข้าใจว่าเราลืมเขาแล้วและเรามีคนอื่นเรียบร้อย
เราพยายามไปง้อเขาอีกครั้ง อีกครั้ง และอีกครั้ง แต่เขาก็ปฏิเสธเรา เขาอ่านแชทเราแต่ไม่ตอบ เราพิมพ์จนไม่กล้าพิมพ์ไปอีก
จนเวลาผ่านไปไม่นาน เขามีคนใหม่ ความรู้สึกเราคงไม่ต้องถาม เสียใจแบบไม่รู้จะบรรยายออกมายังไง
เราไม่ได้บอกเพื่อนหรือบอกใครทั้งนั้น เราผ่านทุกสิ่งทุกอย่างมาคนเดียว นั่งร้องไห้เสียใจ เดินไปไหนก็นึกถึงแต่เขา
ทุกวันนี้ยังจำได้ดีฝังใจถึงความเสียใจความเจ็บปวดตอนนั้น มัน.. เหมือนฝันร้ายมาตลอด
เราพยายามคุยกับคนใหม่ๆ มาเรื่อยๆ แต่สุดท้ายเราก็ปฏิเสธความรู้สึกในใจไม่ได้อยู่ดี(มันไม่ใช่ว่ารู้สึกรักคนเก่านะ แต่มันเหมือนความเสียใจ ฝันร้ายที่มันยังอยู่ ตามหลอกหลอนไม่เลิกสักที)
จนเรามีโอกาสได้เจอคนใหม่ คนที่เราคิดว่าเขาจะทำให้เราเริ่มต้นใหม่ได้ แต่สุดท้ายเราก็ต้องเลิกกับเขา
ทั้งๆที่เขาเป็นคนดีมาก ดีจริงๆ แต่เราก็ยังบอกเลิกเขา เพราะเราไม่อย่างให้คนดีๆอย่างเขาต้องมาเสียใจกับคนอย่างเรา ซึ่งทุกวันนี้เขาก็ยังรอเราอยู่ค่ะ ทั้งๆที่เราบอกว่าไม่ต้องรอ ย้ำหนักแน่นว่าคนอย่างเธอจะต้องเจอคนที่ดีกว่าเราเยอะแยะ(คนที่ผ่านอดีตร้ายๆไปไม่ได้สักที)
ทุกวันนี้เวลาเราเจอแฟนเก่า ตัวมันชา ใจมันหวิวบอกไม่ถูก ไม่ได้มีความรู้สึกว่ารักหรืออะไรนะ เพราะก็เดินสวนกันไปเหมือนคนไม่รู้จักตลอดทุกครั้ง
มันจะนึกถึงความรู้สึกเสียใจตอนนั้นมากกว่า แล้วเวลาเจอทีไร วันนั้นก็จะกลายเป็นวันที่แย่ไปทั้งวัน
เหมือนเป็นวันนั้นวันแรกของเดือนของผู้หญิงเลยค่ะ
ตอนนี้แฟนเก่าก็ดูมีความสุขดีกับคนใหม่ แต่ทำไมเรายังต้องเป็นอยู่แบบนี้
เราไม่รู้เลย ว่าจะต้องทำยังไงถึงจะลืมแฟนเก่าคนแรกได้จริงๆ
เมื่อไหร่เราจะก้าวผ่านความรู้สึกแย่ๆนี้ได้ เราอยากเริ่มต้นใหม่สักที
เราอิจฉาที่แฟนเก่าดูมีความสุขมาก ในขณะที่เรายังเป็นอยู่อย่างนี้
พอจะมีวิธีให้ลืมได้ไหมคะ? เราไม่อยากเป็นแบบนี้อีกแล้ว จ ริ ง ๆ .
ปล. กระทู้แรกในชีวิตพันทิปค่ะ แท็กผิดพลาดประการใดขออภัย
ต้องทำยังไงถึงจะลืมแฟนคนแรกได้จริงๆสักที ?
เรากับแฟนคนแรกคบกันได้ไม่นานเท่าไหร่ ประมาณสี่ห้าเดือนได้ แต่ไม่รู้เหมือนกันนะว่าทำไมยังลืมเขาไม่ได้จริงๆสักที
ตอนที่คบกัน มันมีทั้งช่วงเวลาที่ทั้งดีและแย่ ส่วนที่ดีก็มีนะ เราได้ไปเที่ยวกัน ทำอะไรด้วยกันหลายอย่าง
แต่เทียบกันแล้วส่วนใหญ่จะแย่มากกว่า เขาไม่ค่อยใส่ใจเราเท่าที่ควร เหมือนมีเราแค่ให้รู้ว่าผมมีแฟนนะ อะไรอย่างนี้ (ความรู้สึกเรามันบอก )
เราทะเลาะกันบ่อย เรื่องเล็กๆน้อยๆ เราก็ทะเลาะกันได้ ทะเลาะกันอยู่อย่างนั้น ทะเลาะกันไปซ้ำๆ ทะเลาะกันไม่เลิก
แล้วเวลาทะเลาะกันเขาจะไม่ยอมมาเจอหน้าค่ะ เขาจะพิมพ์คุยกับเราเอา อันนี้คือเราไม่ชอบเลย เขาให้เหตุผลว่า เวลาอยู่ต่อหน้าพูดไม่ออก
โทรไปเคลียร์ก็เงียบใส่ หลายๆเรื่องไปก็กลายเป็นปัญหา เราทะเลาะกันหนัก(พิมพ์ทะเลาะนั่นแหละ) สุดท้ายเขาก็บอกเลิก เราก็ไม่ได้ง้อ ต่างคนต่างมีอีโก้
ผ่านไปไม่นาน เขาเหมือนทักแชทมาง้อ ชวนเราไปกินข้าว ถึงร้านข้าว เขาก็เอามือถือเราไปเช็ค เห็นคนทักมาคุยกับเรา สีหน้าเขาก็เหมือนจะร้องไห้
เราก็ยอมรับค่ะว่าคุย แต่คุยในที่นี้คือเขาถามเราตอบนะ เพราะเวลาเราคุยกับใคร เราก็คิดถึงแต่เขา คิดถึงจริงๆ ซึ่งเราก็พิมพ์บอกคนที่เราคุยในแชทไปตรงๆค่ะว่าเรายังลืมแฟนเก่าไม่ได้นะ แต่เขาก็ยังอยากคุยอยู่ดี จะแบบเพื่อนหรืออะไรก็ได้ คนนั้นก็เลยชวนคุยต่อ
ซึ่งพอเขา(แฟนเก่า)เห็นแชท เลยเป็นประเด็นให้ทะเลาะกันอีกครั้ง ด้วยความที่เราไม่รู้ไงคะว่าจะมีโอกาสได้มานั่งอยู่กับเขาอีก นึกว่าเลิกกันแล้วจริงๆ
อีกอย่างเราก็ไม่คิดจะลบแชทเพื่อปิดบังอะไรอยู่แล้วว่าช่วงที่เขาบอกเลิกเราไปก็มีคนเข้ามา
แต่มันกลายเป็นว่าเขาเข้าใจว่าเราลืมเขาแล้วและเรามีคนอื่นเรียบร้อย
เราพยายามไปง้อเขาอีกครั้ง อีกครั้ง และอีกครั้ง แต่เขาก็ปฏิเสธเรา เขาอ่านแชทเราแต่ไม่ตอบ เราพิมพ์จนไม่กล้าพิมพ์ไปอีก
จนเวลาผ่านไปไม่นาน เขามีคนใหม่ ความรู้สึกเราคงไม่ต้องถาม เสียใจแบบไม่รู้จะบรรยายออกมายังไง
เราไม่ได้บอกเพื่อนหรือบอกใครทั้งนั้น เราผ่านทุกสิ่งทุกอย่างมาคนเดียว นั่งร้องไห้เสียใจ เดินไปไหนก็นึกถึงแต่เขา
ทุกวันนี้ยังจำได้ดีฝังใจถึงความเสียใจความเจ็บปวดตอนนั้น มัน.. เหมือนฝันร้ายมาตลอด
เราพยายามคุยกับคนใหม่ๆ มาเรื่อยๆ แต่สุดท้ายเราก็ปฏิเสธความรู้สึกในใจไม่ได้อยู่ดี(มันไม่ใช่ว่ารู้สึกรักคนเก่านะ แต่มันเหมือนความเสียใจ ฝันร้ายที่มันยังอยู่ ตามหลอกหลอนไม่เลิกสักที)
จนเรามีโอกาสได้เจอคนใหม่ คนที่เราคิดว่าเขาจะทำให้เราเริ่มต้นใหม่ได้ แต่สุดท้ายเราก็ต้องเลิกกับเขา
ทั้งๆที่เขาเป็นคนดีมาก ดีจริงๆ แต่เราก็ยังบอกเลิกเขา เพราะเราไม่อย่างให้คนดีๆอย่างเขาต้องมาเสียใจกับคนอย่างเรา ซึ่งทุกวันนี้เขาก็ยังรอเราอยู่ค่ะ ทั้งๆที่เราบอกว่าไม่ต้องรอ ย้ำหนักแน่นว่าคนอย่างเธอจะต้องเจอคนที่ดีกว่าเราเยอะแยะ(คนที่ผ่านอดีตร้ายๆไปไม่ได้สักที)
ทุกวันนี้เวลาเราเจอแฟนเก่า ตัวมันชา ใจมันหวิวบอกไม่ถูก ไม่ได้มีความรู้สึกว่ารักหรืออะไรนะ เพราะก็เดินสวนกันไปเหมือนคนไม่รู้จักตลอดทุกครั้ง
มันจะนึกถึงความรู้สึกเสียใจตอนนั้นมากกว่า แล้วเวลาเจอทีไร วันนั้นก็จะกลายเป็นวันที่แย่ไปทั้งวัน
เหมือนเป็นวันนั้นวันแรกของเดือนของผู้หญิงเลยค่ะ
ตอนนี้แฟนเก่าก็ดูมีความสุขดีกับคนใหม่ แต่ทำไมเรายังต้องเป็นอยู่แบบนี้
เราไม่รู้เลย ว่าจะต้องทำยังไงถึงจะลืมแฟนเก่าคนแรกได้จริงๆ
เมื่อไหร่เราจะก้าวผ่านความรู้สึกแย่ๆนี้ได้ เราอยากเริ่มต้นใหม่สักที
เราอิจฉาที่แฟนเก่าดูมีความสุขมาก ในขณะที่เรายังเป็นอยู่อย่างนี้
พอจะมีวิธีให้ลืมได้ไหมคะ? เราไม่อยากเป็นแบบนี้อีกแล้ว จ ริ ง ๆ .
ปล. กระทู้แรกในชีวิตพันทิปค่ะ แท็กผิดพลาดประการใดขออภัย