สวัสดีค่ะ..ขอแนะนำตัวนิดหนึ่งนะคะ
จขกท ตอนนี้อายุใกล้ 30 ค่ะ แฟนจขกทอายุเท่ากัน เราสองคนคบกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาลัย (ปีนี้ครบ 10 ปีแล้ว) กำลังมีแพลนจะแต่งงานปลายปี 60 ค่ะ แต่ตอนนี้จขกท เริ่มไม่แน่ใจในความรักที่เรา 2 คนมีให้กันค่ะ ขอเล่าเรื่องให้ฟังนะคะ
ย้อนกลับไปเลยค่ะ เราสองคนเป็นเพื่อนกัน เรียนสาขาเดียวกัน ตอนเป็นเฟรชชี่ มีทำกิจกรรมรับน้อง เค้าเป็นผู้นำกลุ่มตอนเห็นเค้าครั้งแรก จขกทรู้สึกชอบเค้าค่ะ แบบเห็นครั้งแรกคือชอบเลย ไม่มีเหตุผล (เค้าเป็นผช.ที่น่ารักมาก เฟรนลี่กับทุกคน มีเสน่ห์มากๆ เวลาเค้าคุยเล่นกับเพื่อนๆ แต่เค้าไม่ได้หล่อแบบเฟอร์เฟค อะไรนะคะ) แต่ตอนนั้นได้ยินจากเพื่อนๆว่าเค้ามีแฟนแล้ว เราเลยไม่ยุ่ง และเลิกสนใจเค้าไปค่ะ จนผ่านไป 1 ปี (ระหว่าง 1 ปี เราได้คบกันคนอื่นค่ะ แล้วเลิกกัน) ตอนนั้นเราเสียใจมากค่ะ เลยไปหาเพื่อนสนิทกินเหล้ากันค่ะ แล้วเค้าอยู่หอเดียวกับเพื่อน จขกท เราเลยชวนมากินด้วยกัน พออยู่ในวงเหล้าก็คุยกันไปคุยกันมา เราเลยนึกได้ว่าเราเคยแอบชอบเค้า อยู่ๆก็นึกขึ้นมาเอง (แต่ตอนนั้นยังไม่ได้คิดอะไรต่อนะคะ เพราะเสียใจอยู่) พอผ่านไปได้สักเดือน-สองเดือน เรามีทำรายงานกลุ่มด้วยกันค่ะ เค้ามาอยู่กลุ่มเราด้วย ทำให้ได้คุยกันมากขึ้น สนิทมากขึ้น ร่วมกลุ่มไปเที่ยวกันบ่อย ตอนนั้นจขกท เลยคิดว่าถ้าจะมีแฟนอีกครั้ง ครั้งนี้เราขอเป็นคนเลือกเอง (ปกติมีแฟน แฟนเก่าๆเป็นคนมาจีบก่อนค่ะ) ครั้งนี้เราเลยขอเลือกเอง จีบเองค่ะ
เริ่มจากแซวเค้าค่ะ แซวเองบ้าง ให้เพื่อนแซวบ้าง แซวทุกวัน (ประมาณว่าชอบนะ) แต่เค้าคิดว่าเราแซวเล่นค่ะ แกล้งยอกบ้าง ตอดไปเรื่อยๆ จนได้คบกันค่ะ ตอนนั้นรู้สึก win มากไม่คิดว่าเค้าจะคบ เพราะเค้าตอนนั้นก็มีผญ.คนอื่นๆมาจีบอยู่บ้าง ณ เวลานั้น เราเป็นคู่ที่เพื่อนๆอิจฉาก็ว่าได้ค่ะ สวีตมากตัวติดกันตลอด คบกันสักพัก เรา 2 คนก็ย้ายมาอยู่ด้วย (ตอนย้ายมาอยู่ด้วยกัน พ่อแม่จขกท ไม่รู้ค่ะ มารู้ตอนหลัง ประมาณปี 4 โดนด่าเละค่ะ++) ครบกันช่วงแรกๆ ก็ตามโปรเหมือนคู่อื่น อยากทำอะไรตามใจตลอด ไม่เคยขัด ทำให้เราติดเป็นนิสัยจนมาถึงทุกวันนี้ ก็ว่าได้ คบกันมาถึงช่วงปี 3 เทอม 2 เค้าเริ่มกลับไปติดเพื่อนค่ะ ทำให้เราทะเลาะกัน จากเล็กๆ เริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ (ทะเลาะกันเกือบจะเลิกก็มีค่ะ) เป็นแบบนั้นจนเรียนจบ....
เรียนจบแล้วต่างคนต่างแยกย้ายกลับบ้าน เพื่อทำงาน ทำให้เราไม่เจอกัน มีโทรหากันบ้าง เค้าลงมาหาที่บ้านบ้าง แต่ไม่บ่อย มาถึงจุดนี้ เรื่องที่ทะเลาะกัน ก็จะเป็น เค้าไม่โทรหาค่ะ (คือ จขกท โทรหาตลอดนะคะ บ้างครั้งโทรไปเค้าไม่ว่าง บอกจะโทรกลับก็ไม่โทร ทำให้เรารอเก้อ เราเลยโมโหค่ะ) เป็นแบบนี้อยู่ตลอด จขกท ทำงานอยู่ที่บ้าน ประมาณ 3 ปีกว่า จึงลาออกเพื่อเปลี่ยนงานใหม่ค่ะ เค้าเลยให้เราไปหางานที่กรุงเทพฯ ไปอยู่กับเค้า เราก้อเลยไปเพราะตอนนั้น มีคุยๆกันแล้วว่าจะแต่งงานกัน (สุดท้ายยังไม่ได้แต่งค่ะ มีปัญหาด้านการเงิน ต้องใช้ช่วยเหลือครอบครัวก่อน โดยใช้เงินเก็บที่เป็นสินสอด มาใช้ ปัญหานี้เป็นของครอบครัว จขกท ค่ะ ตอนนั้นเราขอเค้า เค้าให้แล้วบอกว่าไม่ต้องคืน เดี๋ยวค่อยเก็บกันใหม่ เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ประทับใจมากค่ะ ^^ รู้สึกว่าเราก็เลือกคนไม่ผิดนะ)
ตอนนี้เรากลับมาอยู่ด้วยกันค่ะ 4 ปีแล้ว ระหว่าง 4 ปีนี้ เราอยู่กันแบบเรื่อยๆ เหมือนเพื่อน มากกว่าคนรัก ไม่ค่อยมีโมเม้นหวานๆ มีบ้างนานๆๆๆครั้งได้ มา 4 ปีหลังนี้ แฟนจขกท ติดเกมส์หนัก ติดทั้งในคอมและมือถือค่ะ เล่นทีเดียว 2 อย่างเลย (บอกนิดหนึ่ง คือสมัยเรียนก่อติดนะคะ แต่ไม่มาก ตอนนั้นอยู่ด้วยกัน เตือนเค้าได้ ว่าเค้าได้ค่ะ) แต่พอมาตอนหลัง ช่วงแยกกันอยู่เราไม่ค่อยรู้พฤติกรรมเค้าค่ะ มารู้ตอนที่กลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้ง ซึ่งตอนนี้มันทำให้เรารู้สึกว่า เราคุยกันน้อยลงมากๆ ระหว่างวันที่ จขกท ออกมาทำงานนอกบ้าน เค้าไม่เคยไลน์หรือเฟสหาเลย พอเราถาม เค้าให้เหตุผลว่าเราอยู่ด้วยกัน จะให้ไลน์หาทำไม (เรากลับมาคิดว่า – โอเคมันก่อจริง เลยปล่อยผ่านไปค่ะ ทะเลาะเรื่องนี้ครั้งเดียว แล้วไม่เคยหยิบมาทะเลาะอีกเลย เพราะเราคิดว่า ถึงจะบังคับให้เค้าทำ เค้าคงทำได้แปปเดียว เดี๋ยวก็เป็นอีก เลยปล่อยไปค่ะ ไม่อยากทะเลาะ) และตอนนี้เราช่วยกันเก็บเงินเพื่อแต่งงาน ถ้าสิ้นปีหน้า ปี 60 ทุกอย่างก่อเรียบร้อยค่ะ สามารถจัดงานแต่งได้
แต่ จขกท เริ่มไม่แน่ใจว่าเรายังรักกันอยู่ไหม จากนิสัย และสิ่งที่เป็นอยู่ในตอนนี้ เลยอยากรู้ว่า คู่อื่นๆ เวลาคบกันนานๆ แล้วความรู้สึก รักที่หวือหวา มันหายไปไหม การใช้ชีวิตคู่คือการอยู่แบบเพื่อนกันไปจนแก่ใช่ไหม ความรู้สึกแรกรัก ใจเต้นแรง คู่อื่นๆยังมีอยู่หรือป่าว อยากรบกวนขอความเห็นค่ะ ขอบคุณค่ะ
แบบนี้เรียกว่า......เรายังรักกันอยู่ไหมค่ะ!!!
จขกท ตอนนี้อายุใกล้ 30 ค่ะ แฟนจขกทอายุเท่ากัน เราสองคนคบกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาลัย (ปีนี้ครบ 10 ปีแล้ว) กำลังมีแพลนจะแต่งงานปลายปี 60 ค่ะ แต่ตอนนี้จขกท เริ่มไม่แน่ใจในความรักที่เรา 2 คนมีให้กันค่ะ ขอเล่าเรื่องให้ฟังนะคะ
ย้อนกลับไปเลยค่ะ เราสองคนเป็นเพื่อนกัน เรียนสาขาเดียวกัน ตอนเป็นเฟรชชี่ มีทำกิจกรรมรับน้อง เค้าเป็นผู้นำกลุ่มตอนเห็นเค้าครั้งแรก จขกทรู้สึกชอบเค้าค่ะ แบบเห็นครั้งแรกคือชอบเลย ไม่มีเหตุผล (เค้าเป็นผช.ที่น่ารักมาก เฟรนลี่กับทุกคน มีเสน่ห์มากๆ เวลาเค้าคุยเล่นกับเพื่อนๆ แต่เค้าไม่ได้หล่อแบบเฟอร์เฟค อะไรนะคะ) แต่ตอนนั้นได้ยินจากเพื่อนๆว่าเค้ามีแฟนแล้ว เราเลยไม่ยุ่ง และเลิกสนใจเค้าไปค่ะ จนผ่านไป 1 ปี (ระหว่าง 1 ปี เราได้คบกันคนอื่นค่ะ แล้วเลิกกัน) ตอนนั้นเราเสียใจมากค่ะ เลยไปหาเพื่อนสนิทกินเหล้ากันค่ะ แล้วเค้าอยู่หอเดียวกับเพื่อน จขกท เราเลยชวนมากินด้วยกัน พออยู่ในวงเหล้าก็คุยกันไปคุยกันมา เราเลยนึกได้ว่าเราเคยแอบชอบเค้า อยู่ๆก็นึกขึ้นมาเอง (แต่ตอนนั้นยังไม่ได้คิดอะไรต่อนะคะ เพราะเสียใจอยู่) พอผ่านไปได้สักเดือน-สองเดือน เรามีทำรายงานกลุ่มด้วยกันค่ะ เค้ามาอยู่กลุ่มเราด้วย ทำให้ได้คุยกันมากขึ้น สนิทมากขึ้น ร่วมกลุ่มไปเที่ยวกันบ่อย ตอนนั้นจขกท เลยคิดว่าถ้าจะมีแฟนอีกครั้ง ครั้งนี้เราขอเป็นคนเลือกเอง (ปกติมีแฟน แฟนเก่าๆเป็นคนมาจีบก่อนค่ะ) ครั้งนี้เราเลยขอเลือกเอง จีบเองค่ะ
เริ่มจากแซวเค้าค่ะ แซวเองบ้าง ให้เพื่อนแซวบ้าง แซวทุกวัน (ประมาณว่าชอบนะ) แต่เค้าคิดว่าเราแซวเล่นค่ะ แกล้งยอกบ้าง ตอดไปเรื่อยๆ จนได้คบกันค่ะ ตอนนั้นรู้สึก win มากไม่คิดว่าเค้าจะคบ เพราะเค้าตอนนั้นก็มีผญ.คนอื่นๆมาจีบอยู่บ้าง ณ เวลานั้น เราเป็นคู่ที่เพื่อนๆอิจฉาก็ว่าได้ค่ะ สวีตมากตัวติดกันตลอด คบกันสักพัก เรา 2 คนก็ย้ายมาอยู่ด้วย (ตอนย้ายมาอยู่ด้วยกัน พ่อแม่จขกท ไม่รู้ค่ะ มารู้ตอนหลัง ประมาณปี 4 โดนด่าเละค่ะ++) ครบกันช่วงแรกๆ ก็ตามโปรเหมือนคู่อื่น อยากทำอะไรตามใจตลอด ไม่เคยขัด ทำให้เราติดเป็นนิสัยจนมาถึงทุกวันนี้ ก็ว่าได้ คบกันมาถึงช่วงปี 3 เทอม 2 เค้าเริ่มกลับไปติดเพื่อนค่ะ ทำให้เราทะเลาะกัน จากเล็กๆ เริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ (ทะเลาะกันเกือบจะเลิกก็มีค่ะ) เป็นแบบนั้นจนเรียนจบ....
เรียนจบแล้วต่างคนต่างแยกย้ายกลับบ้าน เพื่อทำงาน ทำให้เราไม่เจอกัน มีโทรหากันบ้าง เค้าลงมาหาที่บ้านบ้าง แต่ไม่บ่อย มาถึงจุดนี้ เรื่องที่ทะเลาะกัน ก็จะเป็น เค้าไม่โทรหาค่ะ (คือ จขกท โทรหาตลอดนะคะ บ้างครั้งโทรไปเค้าไม่ว่าง บอกจะโทรกลับก็ไม่โทร ทำให้เรารอเก้อ เราเลยโมโหค่ะ) เป็นแบบนี้อยู่ตลอด จขกท ทำงานอยู่ที่บ้าน ประมาณ 3 ปีกว่า จึงลาออกเพื่อเปลี่ยนงานใหม่ค่ะ เค้าเลยให้เราไปหางานที่กรุงเทพฯ ไปอยู่กับเค้า เราก้อเลยไปเพราะตอนนั้น มีคุยๆกันแล้วว่าจะแต่งงานกัน (สุดท้ายยังไม่ได้แต่งค่ะ มีปัญหาด้านการเงิน ต้องใช้ช่วยเหลือครอบครัวก่อน โดยใช้เงินเก็บที่เป็นสินสอด มาใช้ ปัญหานี้เป็นของครอบครัว จขกท ค่ะ ตอนนั้นเราขอเค้า เค้าให้แล้วบอกว่าไม่ต้องคืน เดี๋ยวค่อยเก็บกันใหม่ เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ประทับใจมากค่ะ ^^ รู้สึกว่าเราก็เลือกคนไม่ผิดนะ)
ตอนนี้เรากลับมาอยู่ด้วยกันค่ะ 4 ปีแล้ว ระหว่าง 4 ปีนี้ เราอยู่กันแบบเรื่อยๆ เหมือนเพื่อน มากกว่าคนรัก ไม่ค่อยมีโมเม้นหวานๆ มีบ้างนานๆๆๆครั้งได้ มา 4 ปีหลังนี้ แฟนจขกท ติดเกมส์หนัก ติดทั้งในคอมและมือถือค่ะ เล่นทีเดียว 2 อย่างเลย (บอกนิดหนึ่ง คือสมัยเรียนก่อติดนะคะ แต่ไม่มาก ตอนนั้นอยู่ด้วยกัน เตือนเค้าได้ ว่าเค้าได้ค่ะ) แต่พอมาตอนหลัง ช่วงแยกกันอยู่เราไม่ค่อยรู้พฤติกรรมเค้าค่ะ มารู้ตอนที่กลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้ง ซึ่งตอนนี้มันทำให้เรารู้สึกว่า เราคุยกันน้อยลงมากๆ ระหว่างวันที่ จขกท ออกมาทำงานนอกบ้าน เค้าไม่เคยไลน์หรือเฟสหาเลย พอเราถาม เค้าให้เหตุผลว่าเราอยู่ด้วยกัน จะให้ไลน์หาทำไม (เรากลับมาคิดว่า – โอเคมันก่อจริง เลยปล่อยผ่านไปค่ะ ทะเลาะเรื่องนี้ครั้งเดียว แล้วไม่เคยหยิบมาทะเลาะอีกเลย เพราะเราคิดว่า ถึงจะบังคับให้เค้าทำ เค้าคงทำได้แปปเดียว เดี๋ยวก็เป็นอีก เลยปล่อยไปค่ะ ไม่อยากทะเลาะ) และตอนนี้เราช่วยกันเก็บเงินเพื่อแต่งงาน ถ้าสิ้นปีหน้า ปี 60 ทุกอย่างก่อเรียบร้อยค่ะ สามารถจัดงานแต่งได้
แต่ จขกท เริ่มไม่แน่ใจว่าเรายังรักกันอยู่ไหม จากนิสัย และสิ่งที่เป็นอยู่ในตอนนี้ เลยอยากรู้ว่า คู่อื่นๆ เวลาคบกันนานๆ แล้วความรู้สึก รักที่หวือหวา มันหายไปไหม การใช้ชีวิตคู่คือการอยู่แบบเพื่อนกันไปจนแก่ใช่ไหม ความรู้สึกแรกรัก ใจเต้นแรง คู่อื่นๆยังมีอยู่หรือป่าว อยากรบกวนขอความเห็นค่ะ ขอบคุณค่ะ