[CR] ขาหมูเที่ยงคืน ตรอกโรงหมู

เวลาเที่ยงคืนตรง เสียงท้องร้องโครกคราก ดังสะท้อนไปมาภายในห้องสี่เหลี่ยมกะทัดรัด ดึกๆดื่นๆ อย่างนี้ จะมีร้านไหนเปิดบ้างไหมหนอ? นอกจากเจ้าร้านสะดวกซื้อเจ้าดังที่เคยมีน้ำเสลิฟปี้ให้ชื่นใจคลายร้อนทั้งปีอย่างประเทศสยามเมืองยิ้ม ถ้าเป็นเวลานี้ล่ะก็คงนึกถึงร้านโปรดหนึ่งของผมเลย “ร้านขาหมูเที่ยงคืน” (ตั้งชื่อให้เขาเองเลยครับ)

เตาะแตะๆ เสียงเดินบนถนนในตรอกโรงหมูทำลายบรรยากาศยามราตรีที่เงียบสงบ แสงหลอดไฟที่ห้อยลงมาจากเคาเตอร์ร้านส่องสะท้อนมากระทบนัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนของผม เสียงผู้คนที่มาออกันตรงนั้นได้ยินดังขึ้นเรื่อยๆเมื่อผมเข้าไปใกล้ “เฮียคากิไส้ ไม่เอาไข่” เสียงทุ้มของหนุ่มเสื้อฟ้าผู้ให้บริการรับส่งทุกที่ในกรุงเทพ ผมกวาดสายตามองไปทั่วทั้งร้าน จนหยุดที่ที่ประจำของผมที่บัดนี้ได้ถูกครอบครองไปเสียแล้ว ทำไงละที่นี้ ผมคิดในใจ ต่อมาไม่นานเมื่อเห็นคนโล่งแล้ว ผมจึงเข้าไปใกล้เคาเตอร์ “เฮียเดียวมา นั่งที่เดิมนะครับ” ผมกล่าว

[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้










กลับมาที่ร้านอีกครั้ง พร้อมน้ำชาเขียวยี่ห้อดังที่มีร้านอาหารญี่ปุ่นเป็นชื่อภูเขาดังในประเทศญี่ปุ่นเปิดในห้างทั่วไทย กลิ่นขาหมูลอยโชยมาสัมผัสจมูกของผม กลิ่นมันช่างเย้ายวนเหลือเกิน ถ้าอย่างนั้นจัดไปเลยครับ “เหมือนเดิมเฮีย คาจัก ไส้ หาง ไม่ใส่ผัก” เฮียได้ยินดังนั้น ค่อยๆตักคาจักมาว่างบนเขียงแล้วสับอย่างชำนาญ จากนั้นมาวางบนจานที่เตรียมไว้แล้ว ต่อด้วยไส้ แล้วก็หางหมูแสนอร่อย ไม่นานมันก็มาอยู่ตรงหน้าของผม

[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้





















ไอควันร้อนลอยขึ้นจากจานขาหมูเรียกร้องผู้เป็นเจ้าของ ผมเอาช้อนไปตักมันขึ้นมา ทันใดนั้นไส้ชิ้นน้อยก็มาอยู่ในจานข้าว ผมจ้วงข้าว พร้อมใส่เข้าปาก ความร้อนที่พอเหมาะกระจายไปทั่วปาก ฟันบดเคี้ยวข้าวที่ดูจืดชืดจนหวานขึ้นมา น้ำพะโล้เข้ามาช่วยเสริมรสชาติให้ดียิ่งขึ้น ทันใดนั้นเองที่ผมเคี้ยวโดนกับสิ่งที่เปื่อยนุ่มแทบละลาย ไส้ชิ้นน้อยถูกบดสลายอย่างช้าๆ พร้อมกับความอร่อยที่เพิ่มดีกรีขึ้นทุกขณะ เป็นการเริ่มต้นที่ดีทีเดียว ผมคิด ถึงแม้ว่าบางอาทิตย์อาจจะไม่เปื่อยนุ่มอย่างที่ควรก็ตาม

[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้









คาจักก็เป็นอีกส่วนหนึ่งที่ผมชอบ เอ็นนุ่มๆ กับหนังลื่นลิ้น สวรรค์อยู่ไหนไม่ไกลแล้วครับ พี่น้อง ลืมอ้วนเลยจริงๆ คิดเพลินๆชิ้นเนื้อส่วนนี้มาวางบนจานผมเมื่อไหร่ก็ไม่ทราบ เหมือนสวรรค์ตอบสนองความคิดของผมอย่างนั้น มือซ้ายบรรจงตักน้ำส้ม ราดลงช้าๆ เจ้าชิ้นน้อยพร้อมข้าวค่อยๆลอยเข้าปากผมช้าๆ อ้ำ! ราวกับว่าเวลารอบกายผมได้หยุดเดินทันทีที่ปากผมเริ่มเคี้ยว ในตอนนี้สิ่งที่ผมรู้สึกมีเพียงตัวผมและเจ้าชิ้นน้อยเท่านั้น รสชาติของเอ็นตัดกับน้ำส้มอย่างลงตัว น้ำขาหมูของที่นี้เป็นแบบเค็ม รสชาติอ่อนๆที่ถูกใจผมเป็นอย่างมาก

ที่จะพูดถึงไม่ได้เลยคงเป็น “หาง” เนื้อส่วนหางเป็นอะไรที่ ฟิน สุดๆ ไปเลยครับ เนื้อล้วนส่วนอื่นมาแทนไม่ได้ทีเดียว เสียดายที่เนื้อส่วนหางมันช่างน้อยนิดเสียนี่กระไร ถ้ามองมาที่ผมตอนนี้ คงจะเห็นผมใช้ฟันแทะเนื้อออกมาอย่างเอร็ดอร่อย เมื่อผมมองกลับไปที่จานอีกที ว่างเปล่า จานผมว่างเปล่า แต่ท้องของผมอิ่มเอมเต็มเปี่ยมไปด้วยความสุขที่สามารถชิมได้

[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้


















#petchiandhisyummyjourney
สถานที่ ซอยสุกร(ตรอกโรงหมู) ข้างวัดไตรมิตร
เวลาเปิด-ปิด คืนวันศุกร์และวันเสาร์ เที่ยงคืนจนถึงเช้าๆ 6-7 โมง

คะแนนโดยรวม = 7.5/10
รสชาติโดยรวม = 7.5/10
ความหลากหลาย = 8/10 (มีชิ้นส่วนเนื้อที่จำเป็นครบ มีแต่น้ำชาบริการ)
ความสะอาด (ร้านข้างทาง) = 6/10 (พี่กลัวแมลงสาบครัช)
บริการ = 7/10 (น้ำฟรี เจ้าของร้านเป็นกันเอง)
คุณภาพของวัตถุดิบ = 8/10 (หักข้าวไปเลย ข้าวไม่อร่อย ใช้ข้าวถูก)
สถานที่และบรรยากาศ = 6/10
ราคา = 8/10