เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อเย็น ตอนที่ผมเห็นว่าบ้านมันรก รกจากฝีมือพี่สาวและแฟนพี่สาวผม สองคนนี้เป็นคนมักง่าย กินข้าวไม่ล้างจาน แต่ก็ไม่เข้าใจว่ามักจะเป็นฝ่ายที่ได้ใจจากแม่มากกว่าเสมอ ผมบอกแม่ว่า "แม่ ผมจะเก็บบ้านนะ" แม่ตอบแบบเสียงห้วนๆว่า " เรื่องของม*งจะทำอะไรก็ทำ " ตอนนั้นยอมรับว่าแอบน้อยใจที่เวลาผมถามอะไร เขาก็ชอบตอบแบบห้วนๆ ซึ่งต่างจากเวลาพี่สาวและแฟนพี่สาวผมถาม ประมาณว่า แม่เห็นหน้าผมแล้วแม่หน้าบึ้ง แต่เวลาแม่เจอหน้าแฟนพี่ผม (ที่โคตรขี้ประจบแม่ผมมากๆ) แม่ก็จะคุยดีด้วย ยิ้มด้วย เข้าเรื่องดีกว่าครับ คือเมื่อเย็นผมเก็บบ้าน ระหว่าางเก็บแม่ก็บ่นผมตลอดครับว่า "เร็วๆ กูรำคาญ จะทำอะไรก็ทำเร็วๆ" ซึงของที่ผมเก็บตามเช็ดตามล้างนั้นก็เป็นของพี่สาวกับแฟนของพี่สาว ทั้งนั้น ผมเครียดครับ ผมไม่เข้าใจว่า ทำไมคนที่ไม่ทำเ**ยอะไรเลยสักอย่างกลับได้รับแต่คำชื่นชม ต่างจากผมที่ตามเช็ดตามล้างทุกอย่างที่พวกพี่สาวผมกับแฟนพี่ทิ้งไว้ กลับถูกด่าตลอด ผมท้อครับ อยากหนีไปไกลๆ แต่คิดไปคิดมามันก็อันตรายเกินไปครับ เลยอยากจะมาปรึกษาเพื่อนๆว่า ผมควรทำอย่างไรกับคนแบบพี่สาวและแฟนพี่สาวผม และ ผมควรจะรับมือเวลาที่ผมรู้สึกน้อยใจมากๆยังไงดีเหรอครับ ?
เครียดมากครับตอนนี้ อยากหนีออกจากบ้าน