อาการที่เราเป็น
1กลัวการเข้าสังคมเราจะอยู่แต่กับบ้านไม่ออกไม่ไหนเลยถ้าไม่จำเป็น หน้าบ้านก็ไม่ออก กลัวการคุยกับคนที่ไม่รู้จัก เพื่อนบ้าน เป็นต้น
2กลัวการสบตากับคน
3เมื่อเราทำงานแต่จะทำได้ไม่นานก็จะพยายามหาทางลาออก อึดอัด วิตกกังวล
4เบื่อ ไม่อยากทำอะไรเลย อยากอยู่นิ่งๆคนเดียวๆ
5เวลาจะทำอะไรก็จะเริ่มคิดในแง่ลบ ร้อนใจ คิดมากจนปวดหัว
6เวลาเสียใจมากๆจะคิดแต่ว่าถ้าตายคงดี แล้วก็จะเริ่มคิดว่าจะตายแบบไหนดี(แต่ก็แค่คิดคะ)
7กลัวการรับโทรศัพท์แล้วคุยกับคนแปลกหน้า
เป็นอาการบ้างส่วนของเรา
เราอยากเป็นคนมีมนุษย์สัมพันธ์บางแต่พอเอาเข้าจริงก็กลัว(เก่งแต่ในโลกออนไลน์)อยากเป็นคนไม่คิดมาก กรณีรับโทรศัพท์ คือเราหางานในเน็ตไว้พอเขาเรียกโทรมาตามสัมภาษณ์งานเราจะไม่กล้ารับกลัวการต้องพูดทำให้เราพลาดโอกาสดีๆไป กว่าจะรับได้สายหนึ่งต้องทำใจนานหลายวันแล้วค่อยโทรกลับแต่ก็ส่วนน้อยมากเวลาโทรศัพท์เสียงเข้าใจรับจะเต้นแรงคล้ายใจวูบอะ เราอยากเป็นคนที่กระตื้อรื้อรนมากกว่านี้ เราไม่รู้เราป่วยไหมแต่แม่เห็นเราแค่ขี้เกียจแต่ใจเราก็อยากทำงานแต่ก็จะเป็นแบบเดิมอึดอัดจะทำทุกวิธีให้ได้ออกเราเบื่อแล้วมันจะวนลูปเหมือนเดิมคือเศร้าคิดแต่ว่าตัวเองไร้ค่า
แนะนำโรงพยาบาลให้หน่อย(ถ้าเราป่วย) ขอราคาถูกเรามีเงินเก็บไม่เยอะ เราไม่เคยติดต่อโรงพยาบาลเองทำไม่เป็นเรากลัวการถามคนอื่นกลัวพูดไม่รู้เรื่องกลัวเขาด่าเรา(ตอนเด็กๆเราเคยถามผู้ใหญ่อะไรสักอย่างแต่จำได้ว่าเขาตะคอกกลับมาเลยกลัวการถามไปเลยรู้สึกกลัว)
ยาวหน่อยแต่ขอบคุณที่อ่านคะ อย่าด่าเรานะ
ปล.เราเคยอ่านมาว่าคนกลัวสังคมจะมี2ประเภทคือ
1 เวลาทำงานจะทำคนเดียวไม่เกี่ยวข้องกับใครอยู่ในโลกส่วนตัว
2เวลาทำงานจะแกล้งทำเป็นเข้ากับคนได้ทุกคน แต่ก็จะสะสมความเครียดจนกลายเป็นความกดดันและพยายามหาทางออก
ซึ่งเราเป็นประเภทที่2 ทำงานไม่เกิน2เดือนทุกที เราอยากทำงานได้นานเป็นปีอยากมีชีวิตไม่ไร้ค่าแต่สุดท้ายเข้าวนลูปเดิมเหมือนบางครั้งจะหายก็กลับมาเป็นอีก เคยเครียดปิดเฟส ไลน์ หนีเก็บตัว555 หายสาปสูญในโลกออนไลน์
อย่างงี้ควรเข้าพบจิตแพทย์ไหมคะ
1กลัวการเข้าสังคมเราจะอยู่แต่กับบ้านไม่ออกไม่ไหนเลยถ้าไม่จำเป็น หน้าบ้านก็ไม่ออก กลัวการคุยกับคนที่ไม่รู้จัก เพื่อนบ้าน เป็นต้น
2กลัวการสบตากับคน
3เมื่อเราทำงานแต่จะทำได้ไม่นานก็จะพยายามหาทางลาออก อึดอัด วิตกกังวล
4เบื่อ ไม่อยากทำอะไรเลย อยากอยู่นิ่งๆคนเดียวๆ
5เวลาจะทำอะไรก็จะเริ่มคิดในแง่ลบ ร้อนใจ คิดมากจนปวดหัว
6เวลาเสียใจมากๆจะคิดแต่ว่าถ้าตายคงดี แล้วก็จะเริ่มคิดว่าจะตายแบบไหนดี(แต่ก็แค่คิดคะ)
7กลัวการรับโทรศัพท์แล้วคุยกับคนแปลกหน้า
เป็นอาการบ้างส่วนของเรา
เราอยากเป็นคนมีมนุษย์สัมพันธ์บางแต่พอเอาเข้าจริงก็กลัว(เก่งแต่ในโลกออนไลน์)อยากเป็นคนไม่คิดมาก กรณีรับโทรศัพท์ คือเราหางานในเน็ตไว้พอเขาเรียกโทรมาตามสัมภาษณ์งานเราจะไม่กล้ารับกลัวการต้องพูดทำให้เราพลาดโอกาสดีๆไป กว่าจะรับได้สายหนึ่งต้องทำใจนานหลายวันแล้วค่อยโทรกลับแต่ก็ส่วนน้อยมากเวลาโทรศัพท์เสียงเข้าใจรับจะเต้นแรงคล้ายใจวูบอะ เราอยากเป็นคนที่กระตื้อรื้อรนมากกว่านี้ เราไม่รู้เราป่วยไหมแต่แม่เห็นเราแค่ขี้เกียจแต่ใจเราก็อยากทำงานแต่ก็จะเป็นแบบเดิมอึดอัดจะทำทุกวิธีให้ได้ออกเราเบื่อแล้วมันจะวนลูปเหมือนเดิมคือเศร้าคิดแต่ว่าตัวเองไร้ค่า
แนะนำโรงพยาบาลให้หน่อย(ถ้าเราป่วย) ขอราคาถูกเรามีเงินเก็บไม่เยอะ เราไม่เคยติดต่อโรงพยาบาลเองทำไม่เป็นเรากลัวการถามคนอื่นกลัวพูดไม่รู้เรื่องกลัวเขาด่าเรา(ตอนเด็กๆเราเคยถามผู้ใหญ่อะไรสักอย่างแต่จำได้ว่าเขาตะคอกกลับมาเลยกลัวการถามไปเลยรู้สึกกลัว)
ยาวหน่อยแต่ขอบคุณที่อ่านคะ อย่าด่าเรานะ
ปล.เราเคยอ่านมาว่าคนกลัวสังคมจะมี2ประเภทคือ
1 เวลาทำงานจะทำคนเดียวไม่เกี่ยวข้องกับใครอยู่ในโลกส่วนตัว
2เวลาทำงานจะแกล้งทำเป็นเข้ากับคนได้ทุกคน แต่ก็จะสะสมความเครียดจนกลายเป็นความกดดันและพยายามหาทางออก
ซึ่งเราเป็นประเภทที่2 ทำงานไม่เกิน2เดือนทุกที เราอยากทำงานได้นานเป็นปีอยากมีชีวิตไม่ไร้ค่าแต่สุดท้ายเข้าวนลูปเดิมเหมือนบางครั้งจะหายก็กลับมาเป็นอีก เคยเครียดปิดเฟส ไลน์ หนีเก็บตัว555 หายสาปสูญในโลกออนไลน์