ทำไมคนเราเวลาตกใจ! ต้องอุทาน

วันนี้อยู่ว่างๆ แอบได้ยิน ได้ฟังเพลงที่หลานเปิด เป็นเพลงของคุณนัท มีเรีย นานหลายปีแล้ว ชิ่อเพลง ตกใจหมดเลย และต่อด้วย ของขวัญวันปวดใจ ส่วนตัว ก็เคยได้ยิน สองเพลงนี้ ในตอนนั้นที่ออกมาวางแผงใหม่ๆด้วย

นั่งกินข้าวอยู่ที่ร้าน อยู่ดีๆป้าผัดข้าวอุทาน ผีแหกกก เลยสงสัยว่าการที่แต่ละคนอุทานคำอะไรออกมาก็ตาม มันสามารถบ่งบอกเรื่องราว วิธีคิด สภาพชีวิตของแต่ละบุคคลได้หรือไม่? เหตุใดจึงอุทานคำแต่ละคำที่แตกต่า

คาดว่าคงเคยเจอกันบ้างกับคำอุทานที่ยาวเป็นประโยคหรือสร้างสรรค์กันสุดๆ ล่าสุดจขกท.กำลังต่อแถวซื้อของในร้านสะดวกซื้อแห่งหนึ่ง แล้วได้ยินคนทำของหล่นเสียงดังมาก ได้ยินลอยมาแต่ไกลว่า "อุ้ยแม่แหกแหกโคต

การลงทุนของต่างชาติ จากนิสัยที่ไม่ได้เป็นคนอื่นตระหนกตกใจกลัวอะไรเกินกว่าเหตุ มักจะดูผลระยะยาวมากกว่าหรือเปล่า ต่างจากคนไทยที่ขี้ตกใจเห็นอะไรได้ยินอะไรมาก็ตื่นธรรมไปหมด เหมือนเหตุการณ์นี้สอนว่า การม

อยากรู้ครับเพื่อนๆ มีใครเคยได้ยินคำอุทานแปลกๆ เก่าๆ บ้างมาแชร์กันนะ เราก็เคยได้ยินมาจากยายเรา เป็นคนโบราณ ชอบอุทานอะไรติดเรท 555+ ( "อี๋ แหก" ได้ยินบ่อยมาก 55)

วันก่อนขึ้นรถไฟฟ้าแล้วรถวิ่งเหวี่ยงค่อนข้างแรง ผู้โดยสารก็ตกใจกัน แต่มีนักเรียนผู้หญิงน่าจะ ม.ปลาย หน้าตาก็น่ารักดี อุทานว่า "ว้าย ห... แหก" กลางรถไฟฟ้าเลย ดูท่าทางเธอจะอายมากๆ ที่ร้องออกมาแ

ผมสงสัยว่า คำว่า"แม่เจ้าประคุนรุนช่อง" เป็นคำอุทานในสมัยโบราณจริงหรือ อีกทั้งคำว่า"ตะเถนตกแตก" นี่ก็เป็นคนที่คนสมัยก่อนใช่อุทานเวลาตกใจใช่ไหมครับ หรือเป็นคำเกิดใหม่แต่ก็มักจะได้ยิ

คือ ตอน ม.5 อาจารย์เคยให้เราขึ้นเวทีไปเป็นพิธีกร ในงานปีใหม่ คือ รอบเวทีตกแต่งไปด้วยไฟสวยๆ ดอกไม้สวยๆและลูกโป่งหลายใบ ในขณะที่กำลังจะกล่าวเรียนเชิญ ผู้อำนวยการโรงเรียนขึ้นบนเวที ลูกโป่งมันแตกพอดีเราเ

ตามหัวข้อเลยค่ะ อยากรู้จริงๆค่ะ