...น้องมะลิเป็นคนบ้านนอก ถนนหนทางก็ยังเป็นทางลูกรัง ไปไหนมาไหนก็ต้องนั่งเกวียนไป
ใช้ชีวิตไปวันๆอยู่กลางทุ่งนา ไม่กล้าไปไหนมาไหน เพราะกลิ่นตัวมีแต่กลิ่นโคลนสาปควาย
จะพูดจะจากับใครก็กลัวเขารังเกียจว่าเป็นคนบ้านนอก เรียนมาก็น้อย เรื่องการเมืองก็รู้งูๆปลาๆ
ไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรกับเขาหรอกเจ้าค่ะ ก็แค่แอบมาอ่านหาความรู้ในห้องราช ฯ...
.
.
.
.
...กาลครั้ง 1 นานมาแล้ว ตอนนั้นน้องมะลิ อายุ 15 หยกๆ 16 หย่อนๆ
มีญาติผู้ใหญ่ที่ทำงานอยู่กรุงเทพมาเที่ยวหาพ่อกับแม่
พอญาติจะกลับก็ชวนน้องมะลิไปเที่ยวกรุงเทพด้วย
ตาสบตากับแม่ สายตาที่เว้าวอน แม่อ่านใจออก แม่ก็เลยอนุญาต
พร้อมกำชับ ห้ามดื้อ ห้ามซน
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ห้ามไปทำหน้าตาดีกว่าคนเมืองกรุง

(อันนี้เราพูดเอง)
โหหห ดีใจแบบฝุดๆเลยค่ะ รีบไปเก็บเสื้อผ้ายัดใส่ถุงปุ๋ย เย๊ยยย ใส่กระเป๋า
นั่นคือครั้งแรกที่ได้มาเหยียบเมืองหลวง ได้มาเห็นหนูตัวโตๆเท่าแมว
พอถึงวันหยุดน้าก็พาไปปฎิบัติธรรม วัดที่ไปก็วัดธรรมกายเลยค่ะ
ก็ตามประสาเด็กอ๊ะน๊ะ ผู้ใหญ่พาไปไหนก็ต้องไป ไปทั้งๆที่ไม่รู้ว่าไปทำไม
น้าก็จับน้องมะลิมาใส่ชุดขาว คิดดูสภาพ เอาลิงมาใส่ชุดขาว เดี๋ยวคันตรงนั้น เดี๋ยวเกาตรงนี้
น้าก็ใช้สายตาพิฆาต ก็หยุดเกา นั่งหลับตา พอน้าเผลอก็เหยียดขา เหน็บมันกินอ๊ะ
นั่งไปนั่งมาก็เผลอหลับ แต่พอได้กลิ่นอาหารโชยมา ประสาทตื่นตัว นั่งตัวตรงดิ๊ง น้าก็แอบขำ
ไม่ขำเฉยๆ มีแอบหยิกพุงน้องมะลิด้วย ทำหน้าเหมือนน้องมะลิเห็นแก่กิน
คิดดูเด็กบ้านนอก ได้กลิ่นข้าวมันไก่ โอ้โหห อาหารพวกนี้ถ้าไม่เป็นไข้แม่ไม่ซื้อให้กินนะเนี่ย
ข้าวมันไก่ ข้าวหมูแดง อร่อยจริงๆ ปิดเทอมนั้นทั้งเทอม น้องมะลิก็ได้ไปปฎิบัติธรรมทุกวันหยุด
ได้กินข้าวมันไก่อร่อย ได้กินข้าวหมูแดงอร่อย คือมันอร่อยม๊ากกกก
หลังจากนั้น ไม่เคยได้กินข้าวมันไก่ข้าวหมูแดงที่ไหนอร่อยเท่าสที่วัดธรรมกายอีกเลยค่ะ
พอใกล้เปิดเทอน้าก็ส่งกลับบ้าน ก็ไม่ได้ไปวัดธรรมกายอีกเลยค่ะ...




...น้องมะลิ อยากบอกว่า ขอตั้งกระทู้รำลึกความหลังเกี่ยวกับวัดพระธรรมกายซักทู้เห๊อะค่ะ อะคริ อะคริ อะคริ...!!!
ใช้ชีวิตไปวันๆอยู่กลางทุ่งนา ไม่กล้าไปไหนมาไหน เพราะกลิ่นตัวมีแต่กลิ่นโคลนสาปควาย
จะพูดจะจากับใครก็กลัวเขารังเกียจว่าเป็นคนบ้านนอก เรียนมาก็น้อย เรื่องการเมืองก็รู้งูๆปลาๆ
ไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรกับเขาหรอกเจ้าค่ะ ก็แค่แอบมาอ่านหาความรู้ในห้องราช ฯ...
.
.
.
.
...กาลครั้ง 1 นานมาแล้ว ตอนนั้นน้องมะลิ อายุ 15 หยกๆ 16 หย่อนๆ
มีญาติผู้ใหญ่ที่ทำงานอยู่กรุงเทพมาเที่ยวหาพ่อกับแม่
พอญาติจะกลับก็ชวนน้องมะลิไปเที่ยวกรุงเทพด้วย
ตาสบตากับแม่ สายตาที่เว้าวอน แม่อ่านใจออก แม่ก็เลยอนุญาต
พร้อมกำชับ ห้ามดื้อ ห้ามซน [Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
โหหห ดีใจแบบฝุดๆเลยค่ะ รีบไปเก็บเสื้อผ้ายัดใส่ถุงปุ๋ย เย๊ยยย ใส่กระเป๋า
นั่นคือครั้งแรกที่ได้มาเหยียบเมืองหลวง ได้มาเห็นหนูตัวโตๆเท่าแมว
พอถึงวันหยุดน้าก็พาไปปฎิบัติธรรม วัดที่ไปก็วัดธรรมกายเลยค่ะ
ก็ตามประสาเด็กอ๊ะน๊ะ ผู้ใหญ่พาไปไหนก็ต้องไป ไปทั้งๆที่ไม่รู้ว่าไปทำไม
น้าก็จับน้องมะลิมาใส่ชุดขาว คิดดูสภาพ เอาลิงมาใส่ชุดขาว เดี๋ยวคันตรงนั้น เดี๋ยวเกาตรงนี้
น้าก็ใช้สายตาพิฆาต ก็หยุดเกา นั่งหลับตา พอน้าเผลอก็เหยียดขา เหน็บมันกินอ๊ะ
นั่งไปนั่งมาก็เผลอหลับ แต่พอได้กลิ่นอาหารโชยมา ประสาทตื่นตัว นั่งตัวตรงดิ๊ง น้าก็แอบขำ
ไม่ขำเฉยๆ มีแอบหยิกพุงน้องมะลิด้วย ทำหน้าเหมือนน้องมะลิเห็นแก่กิน
คิดดูเด็กบ้านนอก ได้กลิ่นข้าวมันไก่ โอ้โหห อาหารพวกนี้ถ้าไม่เป็นไข้แม่ไม่ซื้อให้กินนะเนี่ย
ข้าวมันไก่ ข้าวหมูแดง อร่อยจริงๆ ปิดเทอมนั้นทั้งเทอม น้องมะลิก็ได้ไปปฎิบัติธรรมทุกวันหยุด
ได้กินข้าวมันไก่อร่อย ได้กินข้าวหมูแดงอร่อย คือมันอร่อยม๊ากกกก
หลังจากนั้น ไม่เคยได้กินข้าวมันไก่ข้าวหมูแดงที่ไหนอร่อยเท่าสที่วัดธรรมกายอีกเลยค่ะ
พอใกล้เปิดเทอน้าก็ส่งกลับบ้าน ก็ไม่ได้ไปวัดธรรมกายอีกเลยค่ะ...