สวัสดีค่ะ หลังจากที่นั่งอ่านเรื่องของคนอื่นมาตั้งแต่ม.ปลายจนตอนนี้จะเรียนจบปีสี่แล้ว เราเลยอยากแชร์ประสบการณ์ความรักของเราบ้าง หนูหวังว่าพี่คงจะได้อ่านมันนะคะ
เราเป็นเด็กธรรมดาคนหนึ่งที่ต้องการความรักเหมือนคนทั่วๆไป และเราก็เคยมีความรักที่คิดว่ามันเป็นความรักที่ยั่งยืนแต่สุดท้ายมันก็สอนเราว่าไม่มีอะไรแน่นอนในชีวิตนี้และประสบการณ์ความรักครั้งนั้นทำให้เราเปลี่ยนไปจากที่เราเคยใสๆเรากลับกลายเป็น "คนเลว" ในสายตาเพื่อนๆที่ไม่สนิทกับเรา ด้วยความที่เราเป็นเลสเบี้ยน ทำให้มีเพื่อนหลายๆคนที่คอยติดตามข่าวเราเพราะมันแปลกในสังคม หลังจากเราโดนทิ้งตอนปีสามเรากลายเป็นคนที่ไม่จริงใจกับใคร ทำอะไรไม่แคร์ความรู้สึกของคนที่เราคบด้วย เราพยายามที่จะทำอะไรคนเดียว อยากไปไหนเราไปโดยที่ไม่บอก อยากอยู่คนเดียวเราก็ปิดเครื่องไม่พกโทรศัพท์ คือถ้าจะติดต่อเราจริงๆต้องโทรหารูมเมทเรา ด้วยนิสัยแย่ๆพวกนี้ทำให้ผู้หญิงที่เข้ามาในชีวิตเราค่อยๆหายไปเพราะทนไม่ได้และทึกคนที่หายไปก็จะด่าเราด้วยคำพูดทำนองเดียวกัน "ไม่ลืมเขาแล้วมาคบกับเราทำไม" "พี่ไม่ใช่ของเล่นของหนูนะพี่มีความรู้สึก"
จนกระทั่งกลางเดือนกุมภาพันธ์ที่ผ่านมาเราได้รู้จักผู้หญิงคนหนึ่งผ่านไลน์ มันเป็นความรู้สึกที่เราเองก็ไม่เข้าใจว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไง เราชอบพี่เขาตั้งแต่ครั้งแรกที่คุย จากที่เราไม่ค่อยพกโทรศัพท์เรากลายเป็นคนติดโทรศัพท์มากจับมันทั้งวันค่ะ คุยกันทั้งวันทั้งคืนไม่รู้ไปสรรหาเรื่องจากไหนมาคุย จนกระทั่งวันหนึ่ง ความหน้าด้านของเราชนะทุกสิ่งค่ะ
เรา : หนูนัดทานข้าวกับเพื่อนที่ร้านxxx ตอนสองทุ่ม ไปทานข้าวด้วยกันไหมคะ
พี่N : พี่ไม่แน่ใจนะคะว่าจะว่างไหม
เรา : ไม่เป็นไรค่ะ (แต่ในใจเรานี่หดหู่มาก) จนเกือบๆทุ่มพี่N ไลน์หาเราค่ะว่าจะไปทานข้าวด้วย เรานี่กรี๊ดลั่นห้องแลปรีบทิ้งโปรเจคให้คู่โปรเจคทำแล้วกลับห้องไปอาบน้ำทันทีค่ะ กราบขอบคุณคู่โปรเจคไว้ ณ ที่นี้นะคะที่เสียสละในวันนั้นทำให้เรามีแฟนในวันนี้
หลังจากการเจอกันครั้งแรกของเรากับพี่ N เราสองคนยังคุยกันมาเรื่อยๆ ด้วยความที่เรียนมาว่าเกิดเป็นผู้หญิงต้องรู้จักรักนวลเสนอตัว เราเลยเดินหน้าเต็มที่ค่ะ ทั้งชวนพี่เขาดูหนัง ทานข้าว หรือแม้กระทั่งพาพี่เขาขึ้นมานั่งเล่นที่ห้องแลปที่เราทำโปรเจคค่ะ เพื่อนๆก็ตกใจพอสมควรเพราะเราไม่เคยพาใครขึ้นมาที่แลป เพราะเราต้องกินอยู่ในแลปทั้งวันถ้าให้คนอื่นรู้เดี๋ยวรถไฟมันจะชนกัน และดูเหมือนพี่N ก็จะชอบเราเหมือนกันนางชอบส่งเพลงมาให้เราฟัง แต่ความสัมพันธ์มันก็ยังคงไม่มีชื่อเรียกมาเรื่อยๆ จนกระทั่งวันที่ 27 กุมภาพันธ์ เราทำเป็นชวนพี่เขาไปช่วยเลือกของให้ป๊าทั้งๆที่เลือกคนเดียวมาตลอดไม่จำเป็นต้องถามความเห็นใคร พี่ N ก็คนดีซะเหลือเกิ๊นนนน ยอมมาเดินกับเรา ไหนๆก็ชวนมาซื้อของละชวนดูหนังด้วยเลยค่าาา เรานี่หว่านล้อมประหนึ่งว่าเป็นหุ้นส่วนหนังเรื่องนั้น ถ้าไม่ได้ดูคงขาดใจตาย สุดท้ายนางเซย์เยสค่ะ แอบยิ้มมุมปากเบาๆ รีบอาบน้ำแต่งตัวออกไปหานางค่ะ กะว่านางคงไม่คิดไรกับเราเท่าไหร่คงใจดีมาเดินเป็นเพื่อนเฉยๆ พอเจอปุ๊บตื่นเต้นมากค่ะ นางส่งช่อดอกไม้เหี่ยวๆที่ขายตามริมถนนให้แล้วบอกว่า สงสารคนขายเค้าจะได้รีบกลับบ้าน ไม่เป็นไรค่ะเราสายมโน เรามโนว่านางตั้งใจซื้อให้เราก็ได้ค่ะทั้งๆที่นางก็บอกเหตุผลอยู่ หลังจากดูหนังจบเราก็ไปเดินซื้อของตามที่แพลนไว้ค่ะ ต้องขอบคุณพนักงานขายคนนั้นมากที่ทำท่าเหมือนจะจีบเราตั้งแต่ตอนเราซื้อของจนจ่ายเงิน เหมือนพี่ N จะรับรู้นางเดินมาโอบเราเบาๆเป็นเชิงบอกว่านี่ของข้าอย่ายุ่ง กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด พลังมโนเราเพิ่มขึ้นอีกยี่สิบเปอร์เซ็น เอาวะวันนี้ต้องบรีฟให้รู้เรื่องว่าเป็นไรกัน หลังจากซื้อของเสร็จเราก็เดินเล่นกันไปเรื่อยๆจนถึงหน้าห้างค่ะ เราก็กอดนางและเริ่มบรีฟนางทันที
เรา : เป็นอะไรคะ ทำไมทำหน้าแบบนั้น
พี่N : เปล่าค่ะ
เรา : ไหนเป็นไรบอกหมอดิ๊
พี่N : เปล่าค่ะ
เรา : เปล่าไรอะทำหน้าแบบนี้ ละเราก็จับแก้มนางบิดไปบิดมา
พี่N : ...
เรา : ตกลงเราเป็นอะไรกันคะไปไหนมาไหนด้วยกันแบบนี้ (แกบังคับเขามานังหมวย)
พี่N : .....
เรา : พี่น้องกันเขากอดกันจับมือกันแบบนี้หรอคะ
พี่N : เป็นอะไรก็ได้แล้วแต่หนู
เรา : พี่น้องเขาหอมแก้มกันได้หรอคะ (ไม่พูดเปล่านะจ๊ะเดี๋ยวผิดคอนเส่ปรักนวลเสนอตัว ดึงเข้ามากอดด้วยค่ะ)
พี่N : แล้วแต่หนู
เรา : หนูต้องรีบกลับบ้านแล้วเนี่ย สรุปเราเป็นอะไรกันคะ
พี่N : หนูอยากเป็นอะไรหละคะ
เรา : เลื่อนหน้าไปกระซิบข้างหู เป็นแฟนค่ะ เอาสิคะด้านได้อายอดถามหลายรอบไม่สรุปอีหมวยสรุปเองค่ะ สรุปเสร็จหอมแก้มนางไปอีกหนึ่งทีค่ะ ป๊าม๊ารู้คงภูมิใจในตัวลูกสาวคนเดียว รักนวลเสนอตัวหนักมากค่ะ
หลังจากวันนั้นเราก็ได้แฟนมาหนึ่งคน อะไรหลายๆอย่างระหว่างเราสองคนเริ่มเปลี่ยนไปจากที่คุยกันตลอดทั้งวัน เหลือแค่คุยกันก่อนนอน เพราะด้วยภาระหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบคนสองคนที่มีความแตกต่างกันอย่างสุดขั้วคงต้องใช้เวลาเยอะในการปรับตัว พี่N อายุ 28 เป็นสายปาร์ตี้ ชอบดื่ม ทำงานด้านไอทีทำให้นางต้องอัพเดทข่าวสารตลอดเวลา นางไม่ชอบถ่ายรูป แต่ชอบอ่านหนังสือ นางเกลียดทะเล ส่วนตัวเราอายุ 22 นานๆดื่มที อยู่แต่ในห้องแลปทั้งวันไม่ได้สนใจข่าวสารอะไร บางทีด้วยความที่ทำแต่แลปอยู่แต่สารเคมี หลุดคุยภาษาเคมีกับนางบ่อยมากจนนางไม่เข้าใจ ว่างเมื่อไหร่เราเป็นต้องหาที่เที่ยวโดยเฉพาะทะเล แต่มีสิ่งหนึ่งที่เราสองคนเหมือนกันคือเราต้องรับผิดชอบครอบครัวเพราะความเป็นพี่คนโตทั้งคู่ เวลามีปัญหามักคิดว่าตัวเองสามารถแก้มันได้ด้วยตัวเองโดยที่มองข้ามคนข้างๆที่คอยเป็นห่วง แต่สุดท้ายคนข้างๆเนี่ยแหละที่คอยจับมือแล้วบอกว่า “มีพี่อยู่ตรงนี้นะ” “พี่เป็นห่วงนะ” แล้วด้วยความที่เราเป็นคนที่ชอบฝืนมากอย่าง สมมติว่าทำแลปอยู่ละแลปไม่เสร็จเราก็จะไม่กินข้าวไม่ทำอะไรจนกว่าแลปจะเสร็จ เราเลยน็อคเข้าโรงพยาบาลอยู่บ่อยๆ แล้วก็มีพี่N เนี่ยแหละที่มาดูแลเราโดยที่เราไม่ต้องร้องขอซักครั้ง จากที่เราผิดหวังในความรักครั้งก่อนและหมดศรัทธาในความรักเราเริ่มมองความรักด้วยมุมมองใหม่ๆ จากที่คิดว่าความรักมันก็แค่เซ็กซ์ มันกลับมีอะไรให้มองมากกว่านั้น จากที่เคยร้องไห้คนเดียว แบกอะไรหลายๆอย่างไว้คนเดียว ทุกวันนี้เรามีคนข้างๆที่คอยเช็ดน้ำตาให้ คอยจับมือเราก้าวผ่านอะไรต่างๆ คอยกอดเราในวันที่อ่อนแอ เราได้แต่หวังว่าความรักที่คนรอบข้างเรามองว่ามันไม่มีทางยั่งยืน มันจะยั่งยืนสำหรับคู่ของเรา ถ้าพี่ได้อ่านจนถึงตรงนี้หนูอยากบอกพี่ว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหนูพร้อมที่จะเดินไปกับพี่นะคะ พี่ไม่ได้อยู่คนเดียวอีกต่อไปแล้วพี่มีหนูอยู่ข้างๆ ทุกครั้งเวลาที่เห็นพี่มีเรื่องไม่สบายใจหนูก็อยากจะแบ่งเบาพี่เหมือนที่พี่ทำกับหนู เป็นห่วงนะคะไม่ว่าตอนนี้พี่จะเจอเรื่องอะไรอยู่ คนข้างๆพี่คนนี้พร้อมที่จะรับฟังพี่เสมอนะคะ
-----------------------------------------สุขสันต์ครบรอบสามเดือนล่วงหน้านะคะ-----------------------------------------------
แชร์ประสบการณ์ความรักของเพศที่สามค่ะ
เราเป็นเด็กธรรมดาคนหนึ่งที่ต้องการความรักเหมือนคนทั่วๆไป และเราก็เคยมีความรักที่คิดว่ามันเป็นความรักที่ยั่งยืนแต่สุดท้ายมันก็สอนเราว่าไม่มีอะไรแน่นอนในชีวิตนี้และประสบการณ์ความรักครั้งนั้นทำให้เราเปลี่ยนไปจากที่เราเคยใสๆเรากลับกลายเป็น "คนเลว" ในสายตาเพื่อนๆที่ไม่สนิทกับเรา ด้วยความที่เราเป็นเลสเบี้ยน ทำให้มีเพื่อนหลายๆคนที่คอยติดตามข่าวเราเพราะมันแปลกในสังคม หลังจากเราโดนทิ้งตอนปีสามเรากลายเป็นคนที่ไม่จริงใจกับใคร ทำอะไรไม่แคร์ความรู้สึกของคนที่เราคบด้วย เราพยายามที่จะทำอะไรคนเดียว อยากไปไหนเราไปโดยที่ไม่บอก อยากอยู่คนเดียวเราก็ปิดเครื่องไม่พกโทรศัพท์ คือถ้าจะติดต่อเราจริงๆต้องโทรหารูมเมทเรา ด้วยนิสัยแย่ๆพวกนี้ทำให้ผู้หญิงที่เข้ามาในชีวิตเราค่อยๆหายไปเพราะทนไม่ได้และทึกคนที่หายไปก็จะด่าเราด้วยคำพูดทำนองเดียวกัน "ไม่ลืมเขาแล้วมาคบกับเราทำไม" "พี่ไม่ใช่ของเล่นของหนูนะพี่มีความรู้สึก"
จนกระทั่งกลางเดือนกุมภาพันธ์ที่ผ่านมาเราได้รู้จักผู้หญิงคนหนึ่งผ่านไลน์ มันเป็นความรู้สึกที่เราเองก็ไม่เข้าใจว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไง เราชอบพี่เขาตั้งแต่ครั้งแรกที่คุย จากที่เราไม่ค่อยพกโทรศัพท์เรากลายเป็นคนติดโทรศัพท์มากจับมันทั้งวันค่ะ คุยกันทั้งวันทั้งคืนไม่รู้ไปสรรหาเรื่องจากไหนมาคุย จนกระทั่งวันหนึ่ง ความหน้าด้านของเราชนะทุกสิ่งค่ะ
เรา : หนูนัดทานข้าวกับเพื่อนที่ร้านxxx ตอนสองทุ่ม ไปทานข้าวด้วยกันไหมคะ
พี่N : พี่ไม่แน่ใจนะคะว่าจะว่างไหม
เรา : ไม่เป็นไรค่ะ (แต่ในใจเรานี่หดหู่มาก) จนเกือบๆทุ่มพี่N ไลน์หาเราค่ะว่าจะไปทานข้าวด้วย เรานี่กรี๊ดลั่นห้องแลปรีบทิ้งโปรเจคให้คู่โปรเจคทำแล้วกลับห้องไปอาบน้ำทันทีค่ะ กราบขอบคุณคู่โปรเจคไว้ ณ ที่นี้นะคะที่เสียสละในวันนั้นทำให้เรามีแฟนในวันนี้
หลังจากการเจอกันครั้งแรกของเรากับพี่ N เราสองคนยังคุยกันมาเรื่อยๆ ด้วยความที่เรียนมาว่าเกิดเป็นผู้หญิงต้องรู้จักรักนวลเสนอตัว เราเลยเดินหน้าเต็มที่ค่ะ ทั้งชวนพี่เขาดูหนัง ทานข้าว หรือแม้กระทั่งพาพี่เขาขึ้นมานั่งเล่นที่ห้องแลปที่เราทำโปรเจคค่ะ เพื่อนๆก็ตกใจพอสมควรเพราะเราไม่เคยพาใครขึ้นมาที่แลป เพราะเราต้องกินอยู่ในแลปทั้งวันถ้าให้คนอื่นรู้เดี๋ยวรถไฟมันจะชนกัน และดูเหมือนพี่N ก็จะชอบเราเหมือนกันนางชอบส่งเพลงมาให้เราฟัง แต่ความสัมพันธ์มันก็ยังคงไม่มีชื่อเรียกมาเรื่อยๆ จนกระทั่งวันที่ 27 กุมภาพันธ์ เราทำเป็นชวนพี่เขาไปช่วยเลือกของให้ป๊าทั้งๆที่เลือกคนเดียวมาตลอดไม่จำเป็นต้องถามความเห็นใคร พี่ N ก็คนดีซะเหลือเกิ๊นนนน ยอมมาเดินกับเรา ไหนๆก็ชวนมาซื้อของละชวนดูหนังด้วยเลยค่าาา เรานี่หว่านล้อมประหนึ่งว่าเป็นหุ้นส่วนหนังเรื่องนั้น ถ้าไม่ได้ดูคงขาดใจตาย สุดท้ายนางเซย์เยสค่ะ แอบยิ้มมุมปากเบาๆ รีบอาบน้ำแต่งตัวออกไปหานางค่ะ กะว่านางคงไม่คิดไรกับเราเท่าไหร่คงใจดีมาเดินเป็นเพื่อนเฉยๆ พอเจอปุ๊บตื่นเต้นมากค่ะ นางส่งช่อดอกไม้เหี่ยวๆที่ขายตามริมถนนให้แล้วบอกว่า สงสารคนขายเค้าจะได้รีบกลับบ้าน ไม่เป็นไรค่ะเราสายมโน เรามโนว่านางตั้งใจซื้อให้เราก็ได้ค่ะทั้งๆที่นางก็บอกเหตุผลอยู่ หลังจากดูหนังจบเราก็ไปเดินซื้อของตามที่แพลนไว้ค่ะ ต้องขอบคุณพนักงานขายคนนั้นมากที่ทำท่าเหมือนจะจีบเราตั้งแต่ตอนเราซื้อของจนจ่ายเงิน เหมือนพี่ N จะรับรู้นางเดินมาโอบเราเบาๆเป็นเชิงบอกว่านี่ของข้าอย่ายุ่ง กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด พลังมโนเราเพิ่มขึ้นอีกยี่สิบเปอร์เซ็น เอาวะวันนี้ต้องบรีฟให้รู้เรื่องว่าเป็นไรกัน หลังจากซื้อของเสร็จเราก็เดินเล่นกันไปเรื่อยๆจนถึงหน้าห้างค่ะ เราก็กอดนางและเริ่มบรีฟนางทันที
เรา : เป็นอะไรคะ ทำไมทำหน้าแบบนั้น
พี่N : เปล่าค่ะ
เรา : ไหนเป็นไรบอกหมอดิ๊
พี่N : เปล่าค่ะ
เรา : เปล่าไรอะทำหน้าแบบนี้ ละเราก็จับแก้มนางบิดไปบิดมา
พี่N : ...
เรา : ตกลงเราเป็นอะไรกันคะไปไหนมาไหนด้วยกันแบบนี้ (แกบังคับเขามานังหมวย)
พี่N : .....
เรา : พี่น้องกันเขากอดกันจับมือกันแบบนี้หรอคะ
พี่N : เป็นอะไรก็ได้แล้วแต่หนู
เรา : พี่น้องเขาหอมแก้มกันได้หรอคะ (ไม่พูดเปล่านะจ๊ะเดี๋ยวผิดคอนเส่ปรักนวลเสนอตัว ดึงเข้ามากอดด้วยค่ะ)
พี่N : แล้วแต่หนู
เรา : หนูต้องรีบกลับบ้านแล้วเนี่ย สรุปเราเป็นอะไรกันคะ
พี่N : หนูอยากเป็นอะไรหละคะ
เรา : เลื่อนหน้าไปกระซิบข้างหู เป็นแฟนค่ะ เอาสิคะด้านได้อายอดถามหลายรอบไม่สรุปอีหมวยสรุปเองค่ะ สรุปเสร็จหอมแก้มนางไปอีกหนึ่งทีค่ะ ป๊าม๊ารู้คงภูมิใจในตัวลูกสาวคนเดียว รักนวลเสนอตัวหนักมากค่ะ
หลังจากวันนั้นเราก็ได้แฟนมาหนึ่งคน อะไรหลายๆอย่างระหว่างเราสองคนเริ่มเปลี่ยนไปจากที่คุยกันตลอดทั้งวัน เหลือแค่คุยกันก่อนนอน เพราะด้วยภาระหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบคนสองคนที่มีความแตกต่างกันอย่างสุดขั้วคงต้องใช้เวลาเยอะในการปรับตัว พี่N อายุ 28 เป็นสายปาร์ตี้ ชอบดื่ม ทำงานด้านไอทีทำให้นางต้องอัพเดทข่าวสารตลอดเวลา นางไม่ชอบถ่ายรูป แต่ชอบอ่านหนังสือ นางเกลียดทะเล ส่วนตัวเราอายุ 22 นานๆดื่มที อยู่แต่ในห้องแลปทั้งวันไม่ได้สนใจข่าวสารอะไร บางทีด้วยความที่ทำแต่แลปอยู่แต่สารเคมี หลุดคุยภาษาเคมีกับนางบ่อยมากจนนางไม่เข้าใจ ว่างเมื่อไหร่เราเป็นต้องหาที่เที่ยวโดยเฉพาะทะเล แต่มีสิ่งหนึ่งที่เราสองคนเหมือนกันคือเราต้องรับผิดชอบครอบครัวเพราะความเป็นพี่คนโตทั้งคู่ เวลามีปัญหามักคิดว่าตัวเองสามารถแก้มันได้ด้วยตัวเองโดยที่มองข้ามคนข้างๆที่คอยเป็นห่วง แต่สุดท้ายคนข้างๆเนี่ยแหละที่คอยจับมือแล้วบอกว่า “มีพี่อยู่ตรงนี้นะ” “พี่เป็นห่วงนะ” แล้วด้วยความที่เราเป็นคนที่ชอบฝืนมากอย่าง สมมติว่าทำแลปอยู่ละแลปไม่เสร็จเราก็จะไม่กินข้าวไม่ทำอะไรจนกว่าแลปจะเสร็จ เราเลยน็อคเข้าโรงพยาบาลอยู่บ่อยๆ แล้วก็มีพี่N เนี่ยแหละที่มาดูแลเราโดยที่เราไม่ต้องร้องขอซักครั้ง จากที่เราผิดหวังในความรักครั้งก่อนและหมดศรัทธาในความรักเราเริ่มมองความรักด้วยมุมมองใหม่ๆ จากที่คิดว่าความรักมันก็แค่เซ็กซ์ มันกลับมีอะไรให้มองมากกว่านั้น จากที่เคยร้องไห้คนเดียว แบกอะไรหลายๆอย่างไว้คนเดียว ทุกวันนี้เรามีคนข้างๆที่คอยเช็ดน้ำตาให้ คอยจับมือเราก้าวผ่านอะไรต่างๆ คอยกอดเราในวันที่อ่อนแอ เราได้แต่หวังว่าความรักที่คนรอบข้างเรามองว่ามันไม่มีทางยั่งยืน มันจะยั่งยืนสำหรับคู่ของเรา ถ้าพี่ได้อ่านจนถึงตรงนี้หนูอยากบอกพี่ว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหนูพร้อมที่จะเดินไปกับพี่นะคะ พี่ไม่ได้อยู่คนเดียวอีกต่อไปแล้วพี่มีหนูอยู่ข้างๆ ทุกครั้งเวลาที่เห็นพี่มีเรื่องไม่สบายใจหนูก็อยากจะแบ่งเบาพี่เหมือนที่พี่ทำกับหนู เป็นห่วงนะคะไม่ว่าตอนนี้พี่จะเจอเรื่องอะไรอยู่ คนข้างๆพี่คนนี้พร้อมที่จะรับฟังพี่เสมอนะคะ
-----------------------------------------สุขสันต์ครบรอบสามเดือนล่วงหน้านะคะ-----------------------------------------------