อยากรู้ว่าเวลาทุกคนเหนื่อย ท้อ ไม่มีแรง ไม่มีใครที่คอยให้กำลังใจเรา ทุกคนเอากำลังใจมาจากไหนกันบ้างครับ

เป็นกระทู้แรกของเราเลยค่ะ..ปกติจะสิง..เอ้ย!!หาข้อมูล ความรู้ต่าง ๆ จาก Pantip ตลอด .......................................เข้าเรื่องเลยนะคะ................................................. เราควบคุมน้

ผมเรียนครุศาสตร์ สาขาสังคมศึกษา ช่วงปีหนึ่ง เจอทั้งกิจกรรม เจอทั้งงานเยอะแต่ผมก็สู้มาจนผ่านไปได้ ปีสองเหนื่อยนะ. แต่ก็ผ่านมาได้เช่นกัน แต่พอขึ้นปีสามเท่านั้นแหละ งานเยอะมากๆ จนบางทีท้อจนอยากปล่อยทุกๆอ

ในระหว่างที่เรามีปัญหาชีวิต เราก็มีคนข้างๆ แต่ทำไมเรากลับรู้สึก ไม่อยากให้เค้าต้องมารับรู้ หรือ ลำบาก เผชิญไปกับเรา เราอยากหายไปจากชีวิตเค้า ไม่อยากให้เค้าลำบากใจ เราเป็นผู้หญิงคนหนึ่ง คนธรรมดาทั่วไป

บอกตัวเองในหลายๆมุม ให้มองบวกและสร้างกำลังใจ ให้สู้และไม่ท้อ...มีคนที่แย่กว่าเราอีกหลายร้อยเท่าพันเท่า .... หากำลังใจและแรงพลักดัน....เพื่อให้ผมลุกขึ้นสู้ต่อไป...ออกไปจากหัวผมที่ ปัญหามากมายเหลือเกิ๊น

เพราะ การลดน้ำหนักมันต้องใช้ความตั้งใจพลังกาย พลังใจสูงมาก ต้องปรับเรื่องการกิน การออกกำลังกาย การนอน อารมณ์ ฯลฯ ในทุกๆวัน ทั้งๆที่บางวันก็เหนื่อยมาก บางช่วงก็เครียดมาก บางทีก็อยากกินอาหารที่อร่อยแต่ม

มีม.6 คนไหนรู้สึกเหมือนเราบ้าง .. การสอบโน้นสอบนี่เยอะแยะ แค่การสมัครก็ยากมากแล้ว ต้องตื่นมาเฝ้าหน้าคอม วิ่งไปแย่งจ่ายตัง กลับมาแย่งสนามสอบอีก ละที่สำคัญคือเรารู้สึกสงสารพ่อแม่ คือพ่อแม่เราถึงเขาไม่

คือผมรู้สึกท้อ อ่อนแรงไม่มีแรงพลักดันสู้ต่อไป ขอกำลังใจหน่อยนะครับ ผมอยากเรียนสูงๆ เพื่อครอบครัวพ่อแม่

บางทีเวลาเหนื่อยเวลาท้อมันก็อยากจะเล่าให้ใครซักคนฟังบางทีการมีคนไว้คอยให้เป็นห่วงไว้คอยให้คิดถึงไว้คอยเป็นกำลังใจมันก็ดีน่ะ แต่ดูเหมือนว่ายิ่งพยายามหายิ่งไม่เจอ 555 บางทีเราอาจเกิดมาเพื่อรักคนอื่นแต่ไ

เราเป็นคนนึงที่ต้องรับแรงกดดันจากทุกคนในบ้านที่หวังที่จะให้เราเป็นตำรวจเราก็โอเคนะถ้าได้เป็นเพราะตำรวจดีๆก็มีแต่ทุกๆวันคนที่บ้านจะคอยพูดใส่เราตลอดว่า "เนียทุกๆคนรอเอ็งอยู่นะ" เเรกๆเราเอาคำพู

เราท้องได้6เดือนแล้วค่ะแต่ท้องใหญ่มากๆ ยังคงทำงานอยที่ร้านกาแฟ เหนื่อยกับงานสุดๆเลยค่ะ ยืนทั้งวันเดินทั้งวันสองสามวันมานี่รู้สึกกลับถึงบ้านแล้ว เหนื่อยจนร้องไห้เลย จะหยุดพักก็ไม่ได้ ท้อมากๆๆ บางทีก็ร