อยากรู้ว่าเวลาทุกคนเหนื่อย ท้อ ไม่มีแรง ไม่มีใครที่คอยให้กำลังใจเรา ทุกคนเอากำลังใจมาจากไหนกันบ้างครับ

เป็นกระทู้แรกของเราเลยค่ะ..ปกติจะสิง..เอ้ย!!หาข้อมูล ความรู้ต่าง ๆ จาก Pantip ตลอด .......................................เข้าเรื่องเลยนะคะ................................................. เราควบคุมน้

ในระหว่างที่เรามีปัญหาชีวิต เราก็มีคนข้างๆ แต่ทำไมเรากลับรู้สึก ไม่อยากให้เค้าต้องมารับรู้ หรือ ลำบาก เผชิญไปกับเรา เราอยากหายไปจากชีวิตเค้า ไม่อยากให้เค้าลำบากใจ เราเป็นผู้หญิงคนหนึ่ง คนธรรมดาทั่วไป

ผมเรียนครุศาสตร์ สาขาสังคมศึกษา ช่วงปีหนึ่ง เจอทั้งกิจกรรม เจอทั้งงานเยอะแต่ผมก็สู้มาจนผ่านไปได้ ปีสองเหนื่อยนะ. แต่ก็ผ่านมาได้เช่นกัน แต่พอขึ้นปีสามเท่านั้นแหละ งานเยอะมากๆ จนบางทีท้อจนอยากปล่อยทุกๆอ

บอกตัวเองในหลายๆมุม ให้มองบวกและสร้างกำลังใจ ให้สู้และไม่ท้อ...มีคนที่แย่กว่าเราอีกหลายร้อยเท่าพันเท่า .... หากำลังใจและแรงพลักดัน....เพื่อให้ผมลุกขึ้นสู้ต่อไป...ออกไปจากหัวผมที่ ปัญหามากมายเหลือเกิ๊น

แฟนนหัวร้อน ตะคอกใส่เราตลไม่ไม่ไม่ได้ดังใจ ท้อมาก บางทีก็ไล่ออกจากบ้าน

ทุกครั้งตอนที่เราเจอปัญหาหนักๆ ใหญ่ๆ ทุกๆครั้งที่เราคิดหาวิธีแก้ปัญหาเองคนเดียว ในทุกเรื่องราวที่ผ่านเข้ามา จนผ่านปัญหามาได้บ้างไม่ได้บ้าง ล้มบ้าง ชนะบ้าง มันทำให้เราแข็งแกร่ง หรือแข็งกระด้างขึ้นกันแน

แม่ๆในชานเรือน ใครเคยเจอปัญหา เกี่ยวกับเรื่องในครอบครัว รุมเร้า ไม่ว่าจะเป็นเรื่องงาน เรื่องสามี เรื่องลูก เรื่องแม่สามี เรื่องเงิน ...... กันบ้างรึเปล่าคะ แถมเวลาเจอปัญหา ยังไม่รู้จะหันหน้าไปปรึกษา

คือเริ่มเลยนะคะ คือตอนแรกเราชอบเขามาก ด้วยความคิดเขาหลายๆอย่าง เราคิดว่าเขาโต แบบพร้อมที่จะเข้าใจกัน แต่พอคุยกัน คือแบบโห เอาความคิดเป็นใหญ่สุดๆ คือแบบ เราท้อมาก พอเราพูด บอกเราเถียง หรือบางทีเขาถามเร