ความน่ารำคานของพนง.ในร้านวัตสัน

เราเข้าไปซื้อของที่วัตสัน สาขาห้างแห่งหนึ่งในวัชรพล เพิ่งเข้าไปซื้อของในวัตสันสาขานี้ครั้งแรก สาขานี้ค่อนข้างเล็กเมื่อเทียบกับห้างอื่น ของมีให้เลือกน้อย เราตั้งใจจะซื้อดินสอเขียนขอบตายี่ห้อนึง ตั้งแต่ก้าวขาเข้าไปในร้านก็จะได้ยินเสียงพนง.ถามได้นะคะ แล้วเดินตามอยู่ตลอดเวลา เราไปกับแม่ ก็แยกย้ายกันเดินดูของ เราก็ยืนเลือกดินสอเขียนขอบตาอยู่ มีตัวเทสให้ลอง เราก็ลอง ก็อ่านสรรพคุณไป จนมีพนง.ผู้ช๊ายเสื้อดำ(น่าจะเป็นพนง.ของเครื่องสำอางยี่ห้ออื่นในร้านวัตสัน) เดินมายืนข้างๆพูดถามได้ๆอยู่นั่นแหละ ยืนกอดอกถามเราห้วนๆ " น้องง จะเอาสีไหน " เราก็ตอบไปนิ่งๆ สีดำค่ะ แต่ตอนตอบเราก็ไม่ได้มองหน้าก็ยืนกำลังหยิบของอยู่ แต่นางก็ยังยืนมองเราอยู่อย่างนั้น จนเราเดินไปดูของตรงอื่น จนกระทั่งจ่ายตัง ออกมาจากร้าน แม่ก็ถามเราผู้ชายเสื้อดำเป็นอะไรจ้องหน้าเราไม่ละสายตาเลย เราก็หรอ อ่อ ก็รู้สึกอย่างนั้นเหมือนกัน คือเรารำคานมากเดินจิกเดินตามอยู่ได้ บางทีเราก็อยากยืนดูของอื่นๆบ้าง หรือมีของที่เราคิดจะซื้อไว้ในใจอยู่แล้ว จะมาให้เราถามๆเพื่ออะไร เดินซื้อของด้วยความกดดันของพนง. ขนาดตอนจ่ายเงินพนง.แคชเชียร์ ก็บอกเราได้สิทธิแลกซื้อของลด50%นะ จะเอาอันไหน เราก็เลือกๆไปมีของที่เราอยากได้พอดี แต่แคชเชียร์ข้างๆเรา เป็นชายหญิงแฟนกันคู่นึงก็กำลังจ่ายเงิน พนง.แคชเชียร์หญิงก็บอกได้สิทธิซื้อของ50%นะ จะเอาอันไหน น้ำเสียงกดดันมากแบบต้องซื้อนะอะไรแบบนี้ เราฟังเรายังกดดันเลย ผู้หญิงที่มากับแฟนก็บอกวันหลังได้ไหม แคชเชียร์ก็บอกต้องวันนี้ แล้วคนที่คิดเงินเราอยู่ก็หันไปเสริมว่าต้องวันนี้ เดี๋ยวเงินเดือนออกของก็หมดพอดี จนแฟนคู่นั้นยอมซื้อแบบเกร็งๆจำใจ

เราก็เข้าใจนะว่าอยากขายของ แต่มารยาทการพูดจา การใช้น้ำเสียง การมองลูกค้าด้วยสายตาที่ราวกับทะเลาะกันมาชาติปางก่อน มันไม่ดีเลย พูดจาจิกกัดลูกค้า เดินตามจนน่ารำคาน สร้างความกดดันให้ลูกค้าแบบนี้ก็ไม่ไหว ไม่แปลกใจเลยทำไมลูกค้าสาขานี้น้อย