ก่อนอายุ 30 และหลังอายุ 30 ทำไมมันแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง นี่มันคือชีวิตจริงใช่ไหมเนี่ยยยย

ที่ผู้ใหญ่เคยบอกเคยสอนว่า "เขาอาบน้ำร้อนมาก่อน" มันเป็นแบบนี้นี่เอง ก่อนฉันอายุ 30 โลกมันช่างสวยงามเต็มไปด้วยความฝันและจินตนาการ มีแต่เพื่อนที่จริงใจ มีครอบครัวที่อบอุ่น ได้ช็อปปิ้งและท่องเที่ยวได้ตามใจ อยากทำอะไรก็ได้เพราะโตแล้ว แต่พอหลังจากฉันอายุ 30 มันช่างแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ไม่ใช่ไม่มีความฝัน แต่เราต้องอยู่กับความเป็นจริงให้มากขึ้น เพื่อนที่คุยได้ทุกเรื่องหาได้ยากมาก ไม่ใช่เขาไม่จริงใจแต่ทั้งเราและเขาต้องเซฟตัวเองกันทั้งคู่ เรื่องบางเรื่องเราคุยไม่ได้กับทุกคนหรือบางครั้งต้องเก็บไว้เองด้วยซ้ำ คำว่าครอบครัวที่อบอุ่น นอกจากประครองชีวิตคู่ให้อยู่รอดแล้ว ต้องดูแลตัวเองให้มากขึ้น ต้องคอยระวังมือที่ 3 เพราะมันแทบจะแฝงตัวตามเป็นเงา ต้องคอยจัดสรรเงินดูแลเรื่องปากท้อง ต้องดิ้นรนเพื่อการศึกษาของลูกอีก ใช้คำว่าแข่งขันไม่พอ ต้องเรียกว่าการชิงแชมป์เลยหละ การจะใช้จ่ายเงินก้อนใหญ่หรือท่องเที่ยวสักครั้ง ต้องมีการวางแผนล่วงหน้าเป็นเดือนหรือเป็นปี คนที่วางแผนชีวิตไว้ตั้งแต่อายุยังน้อยถือว่าโชคดีมาก เพราะโลกของชีวิตจริงความสำเร็จไม่ได้อยู่กับเราตลอดไป ชีวิตที่ประสบความสำเร็จจริงๆคือชีวิตที่มีการวางแผนชีวิตอย่างรัดกุม การใช้ชีวิตโดยไม่มีแบบแผนหรือแก่นสารสมัยนี้ถือว่าเสี่ยงมาก อย่าคิดแค่ใช้ให้มันคุ้มแล้วเที่ยวเล่นไปวันๆ การที่เข้านอนแบบไม่มีความตึงเครียดและตื่นขึ้นมาโดยไร้กังวลทำงานแบบสบายใจแบบนี้สิถึงจะเรียกว่าความสุข เราพูดในฐานะคนๆนึงที่มีฐานะปานกลางนะ เราไม่รู้หรอกว่าคนที่มีเงินมากๆเค้าจะคิดเหมือนเราหรือเปล่า เพราะคนเราเกิดมาต้นทุนไม่เท่ากันความสำเร็จย่อมแตกต่างกัน แต่เราเชื่อว่าความสุขคนเราเหมือนกันคือยิ้มอย่างสบายใจ ชีวิตไม่สิ้นก็ต้องดิ้นรนกันไป