ยาวหน่อยน้ะค้ะ แต่ถ้าอ่านจบ ขอขอบพระคุณมากค่ะ
พูดเกริ่นก่อนน้ะค้ะ พ่อกับแม่เราอยู่กันมา 20 กว่าปีแล้วค่ะ แม่มักจะเล่าให้ฟังบ่อย ๆ ว่าปู่กับย่าไม่ค่อยชอบแม่ เคยเลิกกันครั้งนึง แม่หอบเสื้อผ้าพาเรากลับบ้านตายาย พ่อจะมาตามแม่กลับ แต่ปู่บอกว่า #มันมีปัณญามาเองได้ก็ต้องมีปัญญากลับเองได้ สุดท้ายแม่เราต้องพาเรากลับเพราะสงสารเรากลัวเราไม่มีพ่อ ... ผ่านมาจน พ่อเราไปทำงานต่างประเทศ น่าจะ 6-7 ปีเราไม่แน่ใจเพราะเราเด็กอยู่ ช่วงเวลาที่พ่อเราไปต่างประเทศ ที่บ้านเรามีปัญหากันค่ะ เรา แม่เรากับปู่ และ ย่า ทำให้แม่เราย้ายออกมาจากบ้านหลังนั้น และพ่อเราก็กลับมาจากต่างประเทศ หลังจากนั้นชีวิตครอบครัวเรา ก็ค่อย แย่ลง ๆ เริ่มกลับมามีหนี่อีกครั้ง 6-7 ปีที่พ่อไปต่างประเทศ แม่เราไม่มีเงินเก็บสักบาท แต่ใช้หนี้ที่ร่วมกันสร้าง 2 แสนได้หมดเกลี้ยง !! แต่พ่อว่าแม่เราไม่ดีค่ะ เค้าว่าประมานไปทำงานตั้งหลายปีแต่เมียไม่มีเก็บสักบาท ตอนนั้นสภาพการเงินเป็นไงเราไม่ทราบค่ะเพราะเด็กอยู่ แต่พอเริ่มโตก็เริ่มมองค่ะ ย้ายออกมาจากบ้านปู่ พ่อกลับมาจากตปท . ก็มาทำอาชีพรับจ้าง คนอื่นทำอาชีพนี้ ตรงจุดนี้ได้วันนึงไม่ต่ำพัน แต่พ่อเราได้ เกิน 300 ก็หรูแล้ว ไม่ได้โทษความผิดพ่อที่ไม่ชอบอาชีพนี้ แต่แค่ไม่เข้าใจว่าทำไมไม่อยากได้ อยากคว้าเหมือนคนอื่น ส่วนแม่เราหันมาขายของด้วยความที่ไม่มีเงินเก็บเลย เงินทุนก็ไม่มีเลย ทำให้การขยับตัวทำอะไรลำบากมากเลยค่ะ ตอนแรกเคยขายได้กำไรวันล้ะพัน แต่หลัง ๆ เศรฐกิจแย่มาก แค่ไม่เหลือ ไม่ขาดทุนก็พอ #สุดท้ายก็จบ ก็ไม่มีเงินเก็บเหมือนเดิม แต่แม่เราสามารถส่งเราเรียนจนจบปวช ส่งน้องเรียนม.ต้น 1 คน และประถม 1 อีกหนึ่งคน โดยได้เงินจากพ่อนับ %ก็ 40 เราตัดสินใจหยุดเรียน เพราะแม่เราช็อตเงินไม่พอจริง ๆ แย่ที่สุดในชีวิตไม่ใช่ไม่มีข้าวสารกรอกหม้อ แต่คือการไม่มีเงินติดตัวเลยสักบาท พอเราหยุดเรียนแม่เราตัดสินใจไปทำงานกรุงเทพ โดยที่พ่อเราก็ยังคิดเท่าเดิม อยู่ที่เดิม รายได้เดิม ... ครอบครัวเหมือนแตกกระจายเลยค่ะ ด้วยเรามีวุทเลยไปหาสมัครงานแต่งานที่นี่มันน้อย และเค้ารับแต่วุท สูง ๆ แต่เรารอเค้าเรียกอย่างเดียวไม่ได้ เราเลยไปทำงานเป็นพนักงานเสิฟที่ร้านอาหารหรู ร้านนึง ร้านนี้ดีหน่อยให้วันล้ะ 150 ไม่รวมติป นั่นคือดีสำหรับเราสำหรับคนที่ไม่รู้สังคม ไม่เคยหาเงินได้เอง เราแถบไม่ได้เจอหน้าพ่อเลย เราทำงานกลางคืน กลับดึกพ่อหลับ ตอนเช้าพ่อไปทำงาน ตอนเย็นเราเข้างาน กลับมาอีกทีพ่อก็หลับ น้องยิ่งไม่ต้องพูดภึงจะเจอกันแค่เสาร์อาทิตนี่อยู่บ้านเดียวกันน้ะ เราหาเงินเองได้ตอนนั้นเราช่วยแม่ใช้หนี้ไปได้ แค่ไม่กี่พัน แต่เราไม่เคยเดือดร้อนเงินพ่อแม่เลย จนถึงจุดเปลี่ยน อีกครั้ง เรามีแฟนในวัย 18 แต่แม่เรากลัวเราเสียเปรียบผ.ช เลยให้เราแต่งงาน นั้นเป็นสิ่งเดียวที่แม่เราบอกว่าเราตัดสินใจผิดที่สุด พอเราแต่งเราก็มาอยู่กับแฟน แต่ไปไม่รอดค่ะเด็กด้วยกันทั้งคู่ #
มาก ความรุ้สึกตอนนั้น เราไม่ได้ท้องน้ะ แค่แม่เราหัวโบราน 55555 เลยโดนจับแต่งแบบเฉย ๆ อ่ะ แม่เรามีญาติอยู่ชลบุรี เลยให้พ่อเราไปทำงานชลบุรี และแม่เราจะตาทไปทีหลัง .. สุดท้ายพ่อเรามีผู้หญิงอื่น แม่เราเสียใจมาก แต่ด้วยความที่เร่ก็ยังไม่ได้โตมากถึงขั้นหาเลี้ยงตัวเองได้และยังมีน้องอีก 2คนที่ต้องส่วเรียน แม่เราต้องอดทนกับการกระทำของพ่อ พ่อเปลี่ยนไปเยอะมาก เมื่อก่อนเวลาเราอยู่กันพร้อมครอบครัว เราจะมีความสุจมาก ถึงแม้เราจะจน ข้าวเราจะไม่มีกิน เราก็ยัวอบอุ่น เรายังอุ่นใจที่มีทั้งพ่อ และแม่อยู่ ข้าง ๆ (อย่าถามถึงญาติทางฝั่งพ่อจะมาช่วยน้ะค้ะ เพราะถ้าเราขอความช่วยเหลือเมื่อไร สิ่งที่ได้คือ การแลกเปลี่ยนค่ะ ) แต่ก็ดีค่ะ ชีวิตสตรองดี หึหึ เอาล่ะกลับมาที่พ่อน้ะค้ะ พ่อเปลี่ยรไปเยอะมาก เราเองยังเสียใจเลย แล้วแม่เรา ร้องไห้ทุกวัน เราเคยถามพ่อ ทำไมพ่อทำแบบนี้ พ่อเราบอก นิสัยของผู้ชาย #ห้ะ แบบนี้ก็ได้หรอ ?? ถ้าผู้หญิงมีชู้บ้างก็ไม่ผิด เพราะผู้หญิงบางคน นิสัยเหมือนผู้ชาย แบบนี้หรอค้ะ ... เราอึ้งกับคำตอบพ่อม่ก คำตอบที่ไร้ซึ่งความรัก ความรับผิดชอบ แม่เราก็หางานทำที่ชล ได้ทำงานก็พอจะมีเงิน ส่วนพ่อโดนให้ออกจากงาน ฐานกินเหล้า เมา อืมมม ดี ... แม่เราเลยให้เราทำงาน โดยเราได้งานค่อนข้างดี ได้เงินเยอะ แต่เค้าจ้างเราแค่หมดสันยา เราก็ช่วยแม่ใช้หนี้ จนเกือบหมด ช่วยจ่ายค่าเช่าห้อง อันที่จิงอยากเรียนต่อแต่ไม่มีเงินตอนนั้นเลยสมัครไม่ทัน พอผ่านมาพ่อเรามีงานทำ คราวนี้ได้เงินเยอะ ส่วนเราหมดสันยาพอดี และกำลังจะหางานใหม่ทำ แม่เลยขอให้พ่อช่วยใช้หนี้ต่อ แต่พ่อเกี่ยงกับแม่เรื่องเงินมาก ไม่ยอมให้แม่จับเงินของตัวเองเลย ส่วนกิ๊กพ่อ ผู้หญิงคนนั้นพอพ่อเราตกงานก็ทิ้งไปเลย แต่ประเด็นมาอยู่ตรงนี้ พ่อจะเกี่ยงแม่เรื่องเงินตลอด หาว่าใฟ้แม่เท่าไรก็หมด เก็บเงินๆม่อยู่ โดยที่พ่อไม่รู้เลยว่า ทุกสิ่งทุกอย่างในบ้านค่าน้ำค่าไฟ ค่าน้องไปร.ร มันจุกจิก และเยอะแค่ไหนเอาแต่ว่าแม่ ... และมาวันนี้ พ่อบอก เค้าทนไม่ไหวแล้ว เนื่องจาก #แม่ขอเงิน 8พัน จากเงินเดือนเค้า 15000 พันบาท แม่เราเอามาใช้จ่ายในบ้าน ทั้งเรา น้อง 2 คน ค่าบ้านืค่าน้ำ ไฟ รถโรงเรียน จิปาถะ แต่พ่อบอก แม่ขอเกินไป #เห็นเค้าเป็นขี้ข้า ?? ถามจิง นี่คือคำพูดหัวหน้าครอบครัว พ่อที่แสนดี พ่อที่รักเราไปไหน ทำไมพ่อเป็นแบบนี่ไปได้ ตั้งแต่เล็กจนโตขึ้นมา เราและน้องๆม่เคยได้รับอะไรที่สมควรได้รับเลย ชุกนักเรียนเราก็ต้องใส่ของที่เค้าให้ พอเราใส่เสร็จ น้องก็เอาไปใส่ต่อ เรื่องอื่นๆม่ต้องพูดถึง ของแฟชั่นสวย ๆ งาม ๆ เราไม่เคยได้เลย ทำไม พ่อเราๆม่เห็นอยากให้เรามีนั่นนี่ เหมือนคนอื่น ทำไมเราต้องด้วยกว่า .. ทั้ง ๆ ที่น้องเราหน้าตาสวยโรงเรียนจะใฟ้เป็นดรัมเมเยอร์ แต่น้องต้องอก เพราะ แม่ไม่มีเงินค่าชุด ทั้ง ๆ ที่น้องเราฉลาด และเรียเก่งสอบได้ที่2 ของห้อง แต่กลับได้เพียงแค่ไอ้ติมถ้วยเดียว ทั้ง ๆ ที่น้องอยากมีแท๊ปเล็ต ทั้ง ๆ ที่คำนวณเงินแล้ว พ่อกับแม่เราใฟ้ได้สบาย แต่ทำไมต้องมาเกี่ยงเงินกัน เราครอยครัวเดียวกันไม่ใช่หรอ ?
จนมาถึงวันนี้ พ่อเราบอก ไม่ไหวแล้ว เหนื่อยเต็มที่และ ... พ่อเราบอกจะเลิกกับแม่แล้ว ไปบวชื... ?????? เพื่ออะไรค่ะพ่อ พ่อใจพ่อคิดอะไรอยู่ .. แม่เราคนเดียว เงินเดือน 1หมื่น ลูก 3 คนวัยเรียน #พ่อเห็นแม่เป็นเครื่องพิมเงินหรอ หรือเห็นเป็นหุ่น แล้วถ้าวันนึง พ่อกับแม่ทรุด ?? พวกหนู น้อง ๆ จะเป็นยังไง ... ??
หนูไม่รู้ฟรอกว่า ระหว่างพ่อกะแม่20 หว่าปีที่ผ่านมาต้องทนอะไรกันมาย้างแต่ กับหนู พ่อจะทิ้งหรูไปได้หรอ จะทิ้งพวกเราไปได้จิง ๆ หรอ ... แล้วหนูควรทำไง ต้องตั้งฟลักยังไง จะเป็นหลังให้แม่ ให้น้องยังไง จะหาเงินมากขนาดไหน ด้วยวิธีไหนน้องและแม่หนูถึงจะรอด ... หนูควรเริ่มจากอะไรค่ะพ่อ ค้ะพี่ ๆ
ถึงแม้หนูอาจจะเขียนถึงพ่อในแง่ที่ไม่ค่อยดี แต่ไม่ว่าพ่อจะเป็นแบบไหน พ่อมีแรงที่จะไปและพ่ออยากไปหนูก็ไม่ว่สแต่ถ้าพ่อไปไม่ไหวยังไงหนํก็จะดูแลพ่อ ถึงพ่อหนูจะแย่แต่หนูก็ขอบคุณที่ทำใฟ้หนูเกิดมา ... จากนี้ถ้าพ่อจะไป ขอแค่อย่าใฟ้พ่อไปลำบากกว่านี้ หนูรักพ่อ น้ะ ถึงหนูจะยังไม่รู้ว่าจะเริ่มอะไรยังไง แต่หนูจะดูแลแม่และน้องให้ดีที่สุด เท่าที่หนูคนนี้จะทำได้ ...
ว่าแต่ จะจัดการอะไรก่อน คือหนูอยากเรียนต่อ เพราวุทน้อยแค่นี้ทำงานลำบากมาก
น้องเปิดเทอม พฤษภา ค่าเช่าห้อง ค่าน้ำไฟ ค่ากับข้าว .... นี่น้ะหรอชีวิตที่มีค่า ??
พ่อ แม่ กำลังจะเลิกกัน .. #เราควรเตรียมตัวรับมือเรื่องนี้ยังไง ?
พูดเกริ่นก่อนน้ะค้ะ พ่อกับแม่เราอยู่กันมา 20 กว่าปีแล้วค่ะ แม่มักจะเล่าให้ฟังบ่อย ๆ ว่าปู่กับย่าไม่ค่อยชอบแม่ เคยเลิกกันครั้งนึง แม่หอบเสื้อผ้าพาเรากลับบ้านตายาย พ่อจะมาตามแม่กลับ แต่ปู่บอกว่า #มันมีปัณญามาเองได้ก็ต้องมีปัญญากลับเองได้ สุดท้ายแม่เราต้องพาเรากลับเพราะสงสารเรากลัวเราไม่มีพ่อ ... ผ่านมาจน พ่อเราไปทำงานต่างประเทศ น่าจะ 6-7 ปีเราไม่แน่ใจเพราะเราเด็กอยู่ ช่วงเวลาที่พ่อเราไปต่างประเทศ ที่บ้านเรามีปัญหากันค่ะ เรา แม่เรากับปู่ และ ย่า ทำให้แม่เราย้ายออกมาจากบ้านหลังนั้น และพ่อเราก็กลับมาจากต่างประเทศ หลังจากนั้นชีวิตครอบครัวเรา ก็ค่อย แย่ลง ๆ เริ่มกลับมามีหนี่อีกครั้ง 6-7 ปีที่พ่อไปต่างประเทศ แม่เราไม่มีเงินเก็บสักบาท แต่ใช้หนี้ที่ร่วมกันสร้าง 2 แสนได้หมดเกลี้ยง !! แต่พ่อว่าแม่เราไม่ดีค่ะ เค้าว่าประมานไปทำงานตั้งหลายปีแต่เมียไม่มีเก็บสักบาท ตอนนั้นสภาพการเงินเป็นไงเราไม่ทราบค่ะเพราะเด็กอยู่ แต่พอเริ่มโตก็เริ่มมองค่ะ ย้ายออกมาจากบ้านปู่ พ่อกลับมาจากตปท . ก็มาทำอาชีพรับจ้าง คนอื่นทำอาชีพนี้ ตรงจุดนี้ได้วันนึงไม่ต่ำพัน แต่พ่อเราได้ เกิน 300 ก็หรูแล้ว ไม่ได้โทษความผิดพ่อที่ไม่ชอบอาชีพนี้ แต่แค่ไม่เข้าใจว่าทำไมไม่อยากได้ อยากคว้าเหมือนคนอื่น ส่วนแม่เราหันมาขายของด้วยความที่ไม่มีเงินเก็บเลย เงินทุนก็ไม่มีเลย ทำให้การขยับตัวทำอะไรลำบากมากเลยค่ะ ตอนแรกเคยขายได้กำไรวันล้ะพัน แต่หลัง ๆ เศรฐกิจแย่มาก แค่ไม่เหลือ ไม่ขาดทุนก็พอ #สุดท้ายก็จบ ก็ไม่มีเงินเก็บเหมือนเดิม แต่แม่เราสามารถส่งเราเรียนจนจบปวช ส่งน้องเรียนม.ต้น 1 คน และประถม 1 อีกหนึ่งคน โดยได้เงินจากพ่อนับ %ก็ 40 เราตัดสินใจหยุดเรียน เพราะแม่เราช็อตเงินไม่พอจริง ๆ แย่ที่สุดในชีวิตไม่ใช่ไม่มีข้าวสารกรอกหม้อ แต่คือการไม่มีเงินติดตัวเลยสักบาท พอเราหยุดเรียนแม่เราตัดสินใจไปทำงานกรุงเทพ โดยที่พ่อเราก็ยังคิดเท่าเดิม อยู่ที่เดิม รายได้เดิม ... ครอบครัวเหมือนแตกกระจายเลยค่ะ ด้วยเรามีวุทเลยไปหาสมัครงานแต่งานที่นี่มันน้อย และเค้ารับแต่วุท สูง ๆ แต่เรารอเค้าเรียกอย่างเดียวไม่ได้ เราเลยไปทำงานเป็นพนักงานเสิฟที่ร้านอาหารหรู ร้านนึง ร้านนี้ดีหน่อยให้วันล้ะ 150 ไม่รวมติป นั่นคือดีสำหรับเราสำหรับคนที่ไม่รู้สังคม ไม่เคยหาเงินได้เอง เราแถบไม่ได้เจอหน้าพ่อเลย เราทำงานกลางคืน กลับดึกพ่อหลับ ตอนเช้าพ่อไปทำงาน ตอนเย็นเราเข้างาน กลับมาอีกทีพ่อก็หลับ น้องยิ่งไม่ต้องพูดภึงจะเจอกันแค่เสาร์อาทิตนี่อยู่บ้านเดียวกันน้ะ เราหาเงินเองได้ตอนนั้นเราช่วยแม่ใช้หนี้ไปได้ แค่ไม่กี่พัน แต่เราไม่เคยเดือดร้อนเงินพ่อแม่เลย จนถึงจุดเปลี่ยน อีกครั้ง เรามีแฟนในวัย 18 แต่แม่เรากลัวเราเสียเปรียบผ.ช เลยให้เราแต่งงาน นั้นเป็นสิ่งเดียวที่แม่เราบอกว่าเราตัดสินใจผิดที่สุด พอเราแต่งเราก็มาอยู่กับแฟน แต่ไปไม่รอดค่ะเด็กด้วยกันทั้งคู่ #
จนมาถึงวันนี้ พ่อเราบอก ไม่ไหวแล้ว เหนื่อยเต็มที่และ ... พ่อเราบอกจะเลิกกับแม่แล้ว ไปบวชื... ?????? เพื่ออะไรค่ะพ่อ พ่อใจพ่อคิดอะไรอยู่ .. แม่เราคนเดียว เงินเดือน 1หมื่น ลูก 3 คนวัยเรียน #พ่อเห็นแม่เป็นเครื่องพิมเงินหรอ หรือเห็นเป็นหุ่น แล้วถ้าวันนึง พ่อกับแม่ทรุด ?? พวกหนู น้อง ๆ จะเป็นยังไง ... ??
หนูไม่รู้ฟรอกว่า ระหว่างพ่อกะแม่20 หว่าปีที่ผ่านมาต้องทนอะไรกันมาย้างแต่ กับหนู พ่อจะทิ้งหรูไปได้หรอ จะทิ้งพวกเราไปได้จิง ๆ หรอ ... แล้วหนูควรทำไง ต้องตั้งฟลักยังไง จะเป็นหลังให้แม่ ให้น้องยังไง จะหาเงินมากขนาดไหน ด้วยวิธีไหนน้องและแม่หนูถึงจะรอด ... หนูควรเริ่มจากอะไรค่ะพ่อ ค้ะพี่ ๆ
ถึงแม้หนูอาจจะเขียนถึงพ่อในแง่ที่ไม่ค่อยดี แต่ไม่ว่าพ่อจะเป็นแบบไหน พ่อมีแรงที่จะไปและพ่ออยากไปหนูก็ไม่ว่สแต่ถ้าพ่อไปไม่ไหวยังไงหนํก็จะดูแลพ่อ ถึงพ่อหนูจะแย่แต่หนูก็ขอบคุณที่ทำใฟ้หนูเกิดมา ... จากนี้ถ้าพ่อจะไป ขอแค่อย่าใฟ้พ่อไปลำบากกว่านี้ หนูรักพ่อ น้ะ ถึงหนูจะยังไม่รู้ว่าจะเริ่มอะไรยังไง แต่หนูจะดูแลแม่และน้องให้ดีที่สุด เท่าที่หนูคนนี้จะทำได้ ...
ว่าแต่ จะจัดการอะไรก่อน คือหนูอยากเรียนต่อ เพราวุทน้อยแค่นี้ทำงานลำบากมาก
น้องเปิดเทอม พฤษภา ค่าเช่าห้อง ค่าน้ำไฟ ค่ากับข้าว .... นี่น้ะหรอชีวิตที่มีค่า ??