ขอแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับคนฐานะเหมือนกันค่ะ เข้าใจว่าหลายคนฐานะดีคงไม่เจอปัญหาแบบนี้
ตอนนี้เราอายุ 31 เริ่มคิดแล้วว่า ถ้าเราทำงานเป็นลูกจ้างจนถึงอายุ 55 หลังจากนั้นเขาก็เลิกจ้างพอดี แล้วถ้าเรายังไม่ตายเกิดอายุยืนจะทำอาชีพอะไรเลี้ยงตัวเองดี เพราะว่าเราเห็นคนสมัยนี้ 55 ยังมีหนุ่มๆมาจีบอยู่เลยยังแต่งตัวสวยยังไปเที่ยวไหนมาไหนได้ อันนี้สังเกตจากญาติตัวเองที่เป็นหม้ายแล้วลูกเขาก็ไม่ได้เลี้ยงนะยังขอเงินแม่อยู่เลยแต่อันนี้ฐานะทางครอบครัวดีหน่อย อีกคนที่รู้จักก็อายุเท่าๆกันเป็นหม้ายเหมือนกันคือเขาลำบากมากลูกยังเรียนอยู่รับจ้างทั่วไปเก็บขวดขายไม่สบายก็ใช้บัตร 30 รักษาแต่เงินติดตัวก็ไม่มีเพราะไม่สบายทำงานไม่ไหว ทีนี้เราก็เริ่มคิดแล้วว่าจะทำยังไงถ้าอายุเราเกิน 55 ไม่มีงานทำ เพราะเงินบำนาญจากประกันสังคมก็น่าจะได้แค่เดือนละ 4500 ไหนจะอัตราเงินเฟ้อมากขึ้นทุกปีคงจะสู้ค่าครองชีพไม่ไหว ครั้นจะเก็บเงินตั้งแต่ตอนนี้ก็ยากหน่อยเพราะเงินเดือนก็ไม่มากอาศัยอยู่กทม ด้วย ยิ่งเราเห็นคน ตจว ยิ่งน่าสงสารเราชอบคุยกับคนแก่ๆ เดือนๆนึงความหวังของเขาก็คือรอเงินคนชรา เดือนละ 500 หรือ 600 พอได้ซื้อขนมของกินที่เขาชอบ ส่วนใหญ่จะอาศัยลูกอยู่กินข้าวกับลูกเงินทองลูกๆก็ไม่ได้ให้ติดตัวเพราะลูกๆเขาก็มีภาระต้องเลี้ยงลูกตัวเองเหมือนกันคนแก่ก็น้อยใจตามประสาคนแก่ บางคนอายุ 55 ยังไปอาศัยพ่อแม่อยู่ ยังขอเงินพ่อแม่ก็มี อันนี้คือเขาอาจจะไม่ได้วางแผนชีวิต
แต่กรณีเรา คือ จริงๆเราไม่อยากจะอยู่จนแก่อะไรหรอกแต่คนเรามันก็เลือกไม่ได้บางคนลำบากมากปากก็พูดว่าเดี๋ยวก็ตายแล้ว แต่เราเห็นก็อยู่แบบนั้นแหละแถมอายุยืนมาก เราตั้งใจจะไม่มีลูกเพราะเรากลัวเราตายไปลูกจะลำบาก เรามีปมเนื่องจากพ่อกับแม่เราเสียตั้งแต่เรายังเรียนไม่จบมหาวิทยาลัยเรารู้สึกลำบากส่งตัวเองเรียน เราเริ่มสร้างสวนไว้ที่ ตจว 10 กว่าไร่พืชยืนต้น คิดจะกลับไปอยู่บ้านที่ ตจว เราเริ่มวางแผนชีวิตว่าจะทำประกันชีวิตไว้เยอะๆ เงินเก็บเราคงไม่มี คงอาศัยเบี้ยคนชรากับเงินประกันสังคม
เราอยากถามแนวคิดว่า ใครมีแนวคิดในการใช้ชีวิตบั้นปลายชีวิตอย่างไร เราจะได้เก็บไว้เป็นข้อมูลและแลกเปลี่ยนประสบการณ์ ขอบคุณค่ะ
พออายุมากแล้วจะทำอาชีพอะไรเลี้ยงตัวเองกันเหรอคะ
ตอนนี้เราอายุ 31 เริ่มคิดแล้วว่า ถ้าเราทำงานเป็นลูกจ้างจนถึงอายุ 55 หลังจากนั้นเขาก็เลิกจ้างพอดี แล้วถ้าเรายังไม่ตายเกิดอายุยืนจะทำอาชีพอะไรเลี้ยงตัวเองดี เพราะว่าเราเห็นคนสมัยนี้ 55 ยังมีหนุ่มๆมาจีบอยู่เลยยังแต่งตัวสวยยังไปเที่ยวไหนมาไหนได้ อันนี้สังเกตจากญาติตัวเองที่เป็นหม้ายแล้วลูกเขาก็ไม่ได้เลี้ยงนะยังขอเงินแม่อยู่เลยแต่อันนี้ฐานะทางครอบครัวดีหน่อย อีกคนที่รู้จักก็อายุเท่าๆกันเป็นหม้ายเหมือนกันคือเขาลำบากมากลูกยังเรียนอยู่รับจ้างทั่วไปเก็บขวดขายไม่สบายก็ใช้บัตร 30 รักษาแต่เงินติดตัวก็ไม่มีเพราะไม่สบายทำงานไม่ไหว ทีนี้เราก็เริ่มคิดแล้วว่าจะทำยังไงถ้าอายุเราเกิน 55 ไม่มีงานทำ เพราะเงินบำนาญจากประกันสังคมก็น่าจะได้แค่เดือนละ 4500 ไหนจะอัตราเงินเฟ้อมากขึ้นทุกปีคงจะสู้ค่าครองชีพไม่ไหว ครั้นจะเก็บเงินตั้งแต่ตอนนี้ก็ยากหน่อยเพราะเงินเดือนก็ไม่มากอาศัยอยู่กทม ด้วย ยิ่งเราเห็นคน ตจว ยิ่งน่าสงสารเราชอบคุยกับคนแก่ๆ เดือนๆนึงความหวังของเขาก็คือรอเงินคนชรา เดือนละ 500 หรือ 600 พอได้ซื้อขนมของกินที่เขาชอบ ส่วนใหญ่จะอาศัยลูกอยู่กินข้าวกับลูกเงินทองลูกๆก็ไม่ได้ให้ติดตัวเพราะลูกๆเขาก็มีภาระต้องเลี้ยงลูกตัวเองเหมือนกันคนแก่ก็น้อยใจตามประสาคนแก่ บางคนอายุ 55 ยังไปอาศัยพ่อแม่อยู่ ยังขอเงินพ่อแม่ก็มี อันนี้คือเขาอาจจะไม่ได้วางแผนชีวิต
แต่กรณีเรา คือ จริงๆเราไม่อยากจะอยู่จนแก่อะไรหรอกแต่คนเรามันก็เลือกไม่ได้บางคนลำบากมากปากก็พูดว่าเดี๋ยวก็ตายแล้ว แต่เราเห็นก็อยู่แบบนั้นแหละแถมอายุยืนมาก เราตั้งใจจะไม่มีลูกเพราะเรากลัวเราตายไปลูกจะลำบาก เรามีปมเนื่องจากพ่อกับแม่เราเสียตั้งแต่เรายังเรียนไม่จบมหาวิทยาลัยเรารู้สึกลำบากส่งตัวเองเรียน เราเริ่มสร้างสวนไว้ที่ ตจว 10 กว่าไร่พืชยืนต้น คิดจะกลับไปอยู่บ้านที่ ตจว เราเริ่มวางแผนชีวิตว่าจะทำประกันชีวิตไว้เยอะๆ เงินเก็บเราคงไม่มี คงอาศัยเบี้ยคนชรากับเงินประกันสังคม
เราอยากถามแนวคิดว่า ใครมีแนวคิดในการใช้ชีวิตบั้นปลายชีวิตอย่างไร เราจะได้เก็บไว้เป็นข้อมูลและแลกเปลี่ยนประสบการณ์ ขอบคุณค่ะ