เราไม่ได้อยู่ ในฐานะแม่ แต่เราอยู่ในฐานะผู้อาศัย

ไปเยี่ยมคุณแม่ของเพื่อน  ที่อยู่กับลูกสาว สองคนแม่ลูก  จากแม่ที่เก่งกาจเลี้ยงลูกมาแบบซิงเกิลมอม สอนอบรมลูกได้ทุกเรื่อง จนแม่แก่ชราลง ลูกเป็นคนหาเลี้ยง และไม่ต้องการคำสอนหรือความเห็นใดๆอีกแล้ว คนเป็นแม่ต้องยอมปรับตัว แม่เล่าให้ฟังเพื่อระบาย เลยบอกแม่ว่า ถ้าทำได้มันก็ดี ปรับที่ตัวเรา ดีกว่าจะทะเลาะกัน การที่แม่ลูกทะเลาะกัน มันก็คงจะเป็นปัญหาเรืองทิฐิ และการไม่ปรับตัว คุณแม่เคยไปปรึกษาจิตแพทย์ จิตแพทย์แนะว่า เสือสองตัว อยู่ถ้ำเดียวกันไม่ได้ ต้องยอมไปคนหนึ่ง ในเมื่อลูกหาเงินได้เป้นแสนเป็นล้าน แม่ก็ต้องให้ลูกเป็นผู้นำ และสงบปากสงบคำไว้จะดีที่สุด คุณลูกเป็นเซเลบที่คนรู้จักกันทั่วประเทศ เลยปลอบคุณแม่ไปว่า เจ้าฟ้าเจ้าแผ่นดิน ก็หนีไม่พ้นความทุกข์ คิดเสียว่าเราโชคดีกว่าคนอีกร้อยล้าน มีบ้าน มีคนใช้  มีกิน มีใช้ มีทุกอย่าง อย่าไปคิดเรื่องที่ทำให้จิตตก