หน้าที่การงานที่ดี ชีวิตที่ไม่ต้องดิ้นรนอะไร
ตื่นเช้ามาทำงาน แล้วกลับไปนอน ทุกๆ สิ้นเดือนแค่สอดบัตรกดเอทีเอ็ม ก็มีกินมีใช้ไม่ขาด
อยากได้อะไรก็ได้ อยากซื้ออะไรก็ซื้อ อยากไปเที่ยวไหนก็เก็บตังค์ หาวันลา หนีเที่ยวแม่ม อัพเฟสบุ๊ค ไอจี ชีวิตดี๊ดีอะแกร
แต่...
มันก็เป็นเหมือนเดิมทุกวัน จนบางทีก็ไม่รู้ว่าจริงๆ แล้วที่ลืมตาตื่นขึ้นมาทุกวันนี้ เรากำลังทำอะไรอยู่
ใช่ เราทำงานเพื่อองค์กร เพื่อบรรลุเป้าหมายอะไรบางอย่าง ไม่สิ เพื่อแลกเงินมาเลี้ยงชีพ น่าจะถูกต้องมากกว่า
เงินที่ทำให้ชีวิตเราสบาย
เงินที่เราคิดว่ามันเติมทุกอย่างให้เรา
เงินที่เราเคยคิดว่า มันซื้อความสุขได้
แต่เมื่อถึงจุดนึง มันก็ได้แค่นั้น
มันคือแค่นั้นจริงๆ
เรียกความรู้สึกนี้ว่า เบื่อ ได้รึป่าว
เบื่อที่ต้องทำอะไรแบบเดิมทุกๆวัน
เบื่อที่ต้องเป็นแบบนี้
เมื่อสิ่งที่เคยคิดว่ามันท้าทาย แต่วันนี้กลับไม่
บางอย่างกลืนกิน ความคิด จิตวิญญาณ ของตัวเอง ที่เคยมีอยู่ไปจนหมด บางอย่างที่เรียกว่า ความเคยชิน
ความเคยชิน ที่อาจทำให้เราไปไหนไม่ได้อีกต่อไป
ไม่รู้ว่าเป็นอะไรไป...
ออกจากตรงนี้ ดีมั้ย?
เมื่อก่อนเราเคย ทำงาน เลิกงาน แล้วกลับบ้านได้ แต่ตอนนี้ ต้องไปหาอะไรทำ ไปกินข้าว ไปสังสรรค์ ไปชอปปิ้งก่อน ถึงจะกลับได้ เพราะ เบื่อ
เมื่อก่อน อยู่เฉยๆ ก็มีความสุขได้
แต่ตอนนี้ต้องไปเที่ยว ไปนู่นไปนี่
แบบว่าขอซักนิดก็ยังดี
นี่เป็นอะไรไป?
เหมือนต้องคอยหาอะไรมาเติม ทั้งๆที่สิ่งนั้นเป็นสิ่งที่ไม่เคยขาด ความสุข กลายเป็นสิ่งที่ต้องออกตามหา
พยายามเปลี่ยนความคิด เปลี่ยนตัวเอง
แต่มันไม่ได้แล้วจริงๆ สุดท้ายก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม ผิดที่เราเอง ไม่ได้ผิดที่ใคร
ไม่รู้จะทำไงดี เอาวะ
...
หนี เลยมั้ย?
ทั้งๆที่คิดทบทวนมาแล้วไม่รู้กี่สิบตลบ
ไม่อยากจะเชื่อ ว่า ประโยคนี้ มันพูดยากขนาดนี้
แต่ในที่สุด มันก็ผ่านไปด้วยดี
" หนูขอลาออกค่ะ... "
แล้วยังไงต่อ...
เงินที่เก็บมา
เงิน ที่ใช้แล้วหมดไป สิ้นเดือนไม่มีเติม
มันไม่สนุกเลย 55555 ขอขำก่อน อีกแป๊บน้ำตาไหลละ
อิสระนี่มันราคาแพงจัง เนอะ !!
จริงๆแล้ว เรา มีบางอย่างที่เคยอยากทำ ที่คิดว่าจะต้องทำ ก่อนที่จะไปเป็นภาระตัวเองตอนแก่ แล้วมานั่งเสียดายทีหลัง
ทำ ทำ ทำ ทำให้หมด จนกว่าจะพอใจ
ทำๆไป คนเราเกิดมา ตายเมื่อไหร่ไม่รู้เนอะ
ทั้งๆที่ทางข้างหน้าก็มองเห็นแล้ว
ถ้าเดินต่อไปเราอาจจะมีทุกอย่าง
แต่ตอนนี้กลับทิ้งทุกอย่าง นี่ทำบ้าอะไรลงไป555
แต่ก็นะ ขอซักครั้ง
ไม่รู้ว่าการตัดสินใจครั้งนี้จะถูกหรือผิด แต่ว่าก็ตัดสินใจไปแล้ว รอรับผิดชอบอยู่... ไม่เป็นไร
ครั้งแรกในชีวิตที่ "ตัดสินใจ" ด้วยอารมณ์ล้วนๆ
แต่อารมณ์ก็เป็นเหตุผลอย่างนึงปะ? เค้าบอกมา
.. เค้าไหนก็ไม่รู้สิ
ก็ไม่แน่ ในอนาคตอาจจะอยากกลับมาขอบคุณตัวเองก็ได้ที่ตัดสินใจแบบนี้ หรือไม่แน่ อาจจะอยากด่าก็ได้ ว่าไอ้โง่ ทำอะไรลงไปวะ ..ไรงี้
แต่ก็นะ ชีวิตมีทางเลือกเสมอ
เราเดินมาตั้งไกลแล้ว แต่ก็ถอยกลับมาอยู่ที่จุดเริ่มต้นเฉย ก็แค่อยากลอง ลองทางอื่นบ้าง เท่านั้นเอง
มันก็เท่านั้นเอง
ชีวิตเป็นของเรา ใช้ซะ
สวัสดี
บัวลลิน
การลาออกครั้งแรกของบัวลลิน
ตื่นเช้ามาทำงาน แล้วกลับไปนอน ทุกๆ สิ้นเดือนแค่สอดบัตรกดเอทีเอ็ม ก็มีกินมีใช้ไม่ขาด
อยากได้อะไรก็ได้ อยากซื้ออะไรก็ซื้อ อยากไปเที่ยวไหนก็เก็บตังค์ หาวันลา หนีเที่ยวแม่ม อัพเฟสบุ๊ค ไอจี ชีวิตดี๊ดีอะแกร
แต่...
มันก็เป็นเหมือนเดิมทุกวัน จนบางทีก็ไม่รู้ว่าจริงๆ แล้วที่ลืมตาตื่นขึ้นมาทุกวันนี้ เรากำลังทำอะไรอยู่
ใช่ เราทำงานเพื่อองค์กร เพื่อบรรลุเป้าหมายอะไรบางอย่าง ไม่สิ เพื่อแลกเงินมาเลี้ยงชีพ น่าจะถูกต้องมากกว่า
เงินที่ทำให้ชีวิตเราสบาย
เงินที่เราคิดว่ามันเติมทุกอย่างให้เรา
เงินที่เราเคยคิดว่า มันซื้อความสุขได้
แต่เมื่อถึงจุดนึง มันก็ได้แค่นั้น
มันคือแค่นั้นจริงๆ
เรียกความรู้สึกนี้ว่า เบื่อ ได้รึป่าว
เบื่อที่ต้องทำอะไรแบบเดิมทุกๆวัน
เบื่อที่ต้องเป็นแบบนี้
เมื่อสิ่งที่เคยคิดว่ามันท้าทาย แต่วันนี้กลับไม่
บางอย่างกลืนกิน ความคิด จิตวิญญาณ ของตัวเอง ที่เคยมีอยู่ไปจนหมด บางอย่างที่เรียกว่า ความเคยชิน
ความเคยชิน ที่อาจทำให้เราไปไหนไม่ได้อีกต่อไป
ไม่รู้ว่าเป็นอะไรไป...
เมื่อก่อนเราเคย ทำงาน เลิกงาน แล้วกลับบ้านได้ แต่ตอนนี้ ต้องไปหาอะไรทำ ไปกินข้าว ไปสังสรรค์ ไปชอปปิ้งก่อน ถึงจะกลับได้ เพราะ เบื่อ
เมื่อก่อน อยู่เฉยๆ ก็มีความสุขได้
แต่ตอนนี้ต้องไปเที่ยว ไปนู่นไปนี่
แบบว่าขอซักนิดก็ยังดี
นี่เป็นอะไรไป?
พยายามเปลี่ยนความคิด เปลี่ยนตัวเอง
แต่มันไม่ได้แล้วจริงๆ สุดท้ายก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม ผิดที่เราเอง ไม่ได้ผิดที่ใคร
ไม่รู้จะทำไงดี เอาวะ
...
หนี เลยมั้ย?
ทั้งๆที่คิดทบทวนมาแล้วไม่รู้กี่สิบตลบ
ไม่อยากจะเชื่อ ว่า ประโยคนี้ มันพูดยากขนาดนี้
แต่ในที่สุด มันก็ผ่านไปด้วยดี
" หนูขอลาออกค่ะ... "
แล้วยังไงต่อ...
เงินที่เก็บมา
เงิน ที่ใช้แล้วหมดไป สิ้นเดือนไม่มีเติม
มันไม่สนุกเลย 55555 ขอขำก่อน อีกแป๊บน้ำตาไหลละ
อิสระนี่มันราคาแพงจัง เนอะ !!
จริงๆแล้ว เรา มีบางอย่างที่เคยอยากทำ ที่คิดว่าจะต้องทำ ก่อนที่จะไปเป็นภาระตัวเองตอนแก่ แล้วมานั่งเสียดายทีหลัง
ทำ ทำ ทำ ทำให้หมด จนกว่าจะพอใจ
ทำๆไป คนเราเกิดมา ตายเมื่อไหร่ไม่รู้เนอะ
ทั้งๆที่ทางข้างหน้าก็มองเห็นแล้ว
ถ้าเดินต่อไปเราอาจจะมีทุกอย่าง
แต่ตอนนี้กลับทิ้งทุกอย่าง นี่ทำบ้าอะไรลงไป555
แต่ก็นะ ขอซักครั้ง
ไม่รู้ว่าการตัดสินใจครั้งนี้จะถูกหรือผิด แต่ว่าก็ตัดสินใจไปแล้ว รอรับผิดชอบอยู่... ไม่เป็นไร
ครั้งแรกในชีวิตที่ "ตัดสินใจ" ด้วยอารมณ์ล้วนๆ
แต่อารมณ์ก็เป็นเหตุผลอย่างนึงปะ? เค้าบอกมา
.. เค้าไหนก็ไม่รู้สิ
ก็ไม่แน่ ในอนาคตอาจจะอยากกลับมาขอบคุณตัวเองก็ได้ที่ตัดสินใจแบบนี้ หรือไม่แน่ อาจจะอยากด่าก็ได้ ว่าไอ้โง่ ทำอะไรลงไปวะ ..ไรงี้
เราเดินมาตั้งไกลแล้ว แต่ก็ถอยกลับมาอยู่ที่จุดเริ่มต้นเฉย ก็แค่อยากลอง ลองทางอื่นบ้าง เท่านั้นเอง
มันก็เท่านั้นเอง
ชีวิตเป็นของเรา ใช้ซะ
สวัสดี