เพื่อนสนิทกันมาก แต่ตอนนี้ห่างกันมากเหมือนไม่เคยสนิทกัน

ขยายความจากหัวข้อกระทู้เลยนะครับ ผมเรียนอยู่ม.ปลาย ผมเป็นผู้ชายนะครับ ตอน ม.ต้นผมมีเพื่อนสนิทอยู่คนนนึงเป็นผู้ชายครับ ตอนนั้นเราสนิทกันมากๆ มากขนาดที่โทรคุยกันเกือบทุกคืน มีอะไรก็คุยกันอยู่ตลอด เล่าเรื่องนั้นเรื่องนี้ให้ฟัง แต่บอกก่อนเลยนะครับเราเรียนกันอยู่คนละห้องครับ เพราะว่าพอเลื่อนชั้นทางโรงเรียนจะเรียงห้องใหม่ตามเกรดเฉลี่ยครับ เราได้เกรดเฉลี่ยต่างกันเลยเรียนคนละห้องกัน ทุกครั้งที่ถึงเวลาพักกลางวันเพื่อนผมก็จะมารอไปทานอาหารกลางวันพร้อมกันเสมอ (ทานอาหารกันเป็นกลุ่ม กลุ่มค่อนข้างใหญ่ แต่ตัวติดกันตลอด) แต่พอเวลาผ่านไป อยู่ๆทำไมก็เริ่มห่างกัน คุยกันน้อยลงเรื่อยๆ เจอกันน้อยลงเรื่อยๆ จนกระทั่งขึ้นม.ปลาย แน่นอนว่าเรียนคนละห้อง เพราะแยกห้องตามแผนการเรียนครับ ก็ยิ่งห่างกันไปอีก สังคมสภาพแวดล้อมของห้องเรียน เวลาเรียนก็ต่างกัน มาจนทุกวันนี้เจอกันกลายเป็นหลบสายตากัน ไม่ทักกัน ผมกับเพื่อนคนนี้มาโรงเรียนเช้ามากนะครับ ปกติก็จะมานั่งด้วยกันเช้าๆเพราะว่าเพื่อนคนอื่นยังไม่มา แต่กลายเป็นว่าตอนนี้นั่งแยกกันคนละที่ ซึ่งก็ต่างคนต่างนั่งคนเดียวรอเพื่อนคนอื่นมา ถ้าเป็นเมื่อก่อน เวลาผมมาช้ามันก็จะโทรตามผมถึงไหนแล้ว แต่ตอนนี้เดินผ่านกันกลับกลายเป็นไม่มองกันไปเลย ทุกๆครั้งที่ผมเดินผ่านมันผมได้แต่เสียใจว่าอะไรทำให้เป็นแบบนี้ไปได้ ทั้งๆที่ไม่เคยทะเลาะกันหรือโกรธกันเลยสักครั้ง ตอนที่สนิทกันมันดีมากเลยนะครับ แต่ตอนนี้กลายเป็นเหมือนกับแค่คนรู้จักไปแล้ว ในใจลึกๆก็อยากเดินไปถามว่าสรุปแล้วยังสนิทกันอยู่มั้ย แต่ก็ไม่กล้า เพื่อนๆคิดว่าผมควรจะทำยังไงดีครับ คิดว่าในใจลึกยังสนิทกันอยู่มั้ยครับ
ปล.สนิทกันมากสุดตอนม.ต้นกลางๆ ห่างมากสุดตอนม.
ปลายต้นๆ (ปัจจุบัน)