สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู้แรกค่ะ
เราเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยนึง(ไม่ขอเอ่ยนาน) เราเป็นคนเฮฮาตลอดเวลา สร้างเสียงหัวเราะ แต่ข้างในลึกเรานิสัยเสียมากอันนี้รู้เลยปากหมามากค่ะ แต่ยอมรับ ไม่ชอบให้ใครมาเอาเปรียบเรา และไม่ยอมรับในสิ่งที่มันไม่ไช่ ไม่ชอบ

เราเป็นคนตรงๆค่ะเพราะเราเป็นคนใต้จริงใจมาจริงใจกลับ แสแสร้งมาแสแสร้งกลับ ตอนเข้ามาแรกๆดีทุกอย่างมีรุ่นพี่คอยเทคแคร์ตั้งแต่เริ่มก้าวเข้ามาในมหาลัยทุกอย่างคือดีหมดเจอเพื่อนที่ดีคนที่ดี(ตอนนั้นยังใสๆทำดีไปก่อน) พอเวลาผ่านไป1เทอม มรสุมเริ่มเข้ามาละ ทะเลอะกับรุ่นพี่ เรื่องมันเกิดจากเรื่องเล็กๆน้อยๆ แต่ก็ไปทำให้ไปเป็นเรื่องใหญ่(ขอโทษน่ะค่ะว่าจำไม่ได้ว่าทะเลอะอะไรกันไม่ใส่ใจ)

และผ่านไปสงสัยพวกมันจะเกลียดเราแล้วแหละ เรื่องนั้นไม่แคร์ค่ะ ผ่านไปอีก1ปีตอนนี้ขึ้นปีที่2ละ เราเป็นรุ่นพี่แล้วต้องไปรับน้อง ตอนนั้นเราก็ทะเลอะกับรุ่นพี่อีก คนที่ออกหน้าจริงๆไม่กี่คนหนึ่งในนั้นคือเราและเราโดนเกลียดอยู่แล้ว(แต่เราไม่แคร์) ครั้งที่2 เรื่องมันเริ่มจากมีเพื่อนคนนึงแคปไลน์ที่เราแชทกันในห้องของเราเอง(ซึ่งมันเป็นเรื่องภายในป่าวว่ะไม่งั้นเค้าจะสร้างไลน์กลุ่มเฉพาะเราใว้ทำไมค่ะ?) ไปให้รุ่นพี่ดู หนึ่งในที่แชทในไลน์มีเราด้วยไง5555 ขำตัวเองจังเลย(ไม่แคร์)

แล้วเราเริ่มรู้ว่ามีคนแคปไลน์ไปให้รุ่นพี่ดูตอนนั้นยังไม่รู้ว่าเป็นใคร เพราะพี่รหัสของเพื่อนสนิทเราทักไลน์มาบอกทำนองว่า(พวกพี่มันไม่มีดีอะไรเลย ประมาณนี้แหละค่ะที่จำได้) ตอนนั้นเพื่อนในห้องก็ต่างสงสัยกัน แต่รู้ไหมค่ะว่าเป็นใคร เป็นคนใกล้ตัวเราคือ เพื่อนสนิทเราเองค่ะกลุ่มเดียวกันด้วย!ใช้ชื่อแทนว่าน้องทอง คือทองให้เหตุผลว่าเล่าให้รุ่นพี่ฟังแล้วเดี๋ยวมันจะไม่ตรงกับในไลน์เลยแคปหน้าจอไปให้รุ่นพี่ดูเลย อ่าว! ตอนนั้นดิฉันจะเป็นยังไงค่ะ จุกค่ะ! พูดอะไรไม่ออกบอกไม่ถูก มันหน้าชา มันแย่ไปหมด พังค่ะความรู้สึกพังค่ะ คำว่าเพื่อนก็พอแค่นั้นแหละค่ะ จบลงตรงนั้น หลังจากนั้นเราก็ไม่พูดไมม่คุยอะไรกับมันอีกเลย เพราะไม่อยากจะคุยด้วยกับคนแบบนั้น *เจอคนแบบนี้ในสังคมมันแย่มากค่ะ*

และเวลาผ่านไปปี2เทอม2เกิดเหตุการณ์ที่ว่ามีเพื่อนอยู่1คู่ ซึ่งมันสนืทกันมาก และเมื่อเวลาผ่านไปทำให้ต่างคนต่างรู้นิสัยกันมากขึ้น และพวกมันก็ทะเลอะกันเองเราก็ไม่รู้ว่าทะเลอะกันเรื่องอะไรเราไม่อยากถาม แล้วเพื่อนคนนึงก็มาอยู่กลุ่มเรา ซึ่งเราเป็นคนตรงๆไม่เคยไปยุแยงตะแครงรั่วให้ใครมาอยู่กับเราอยู่แล้วถ้าใครอยู่กับคนนั้นไม่ได้แสดงว่าเห็นธาตุแท้ของแต่ละคนกันแล้ว และเรื่องมันบานปลายขึ้นเรื่อยๆเราตั้งชื่อให้ว่าน้องดอกละกัน น้องดอกไปสนิทกับคนที่เราเกลียดเพราะมันก็ไม่รู้จะไปคบกับใครแล้วไงเลยไปสนิทกับน้องทอง ตอนนั้นพวกนางเข้าได้ดีมากค่ะเข้าได้เป็นปี่เป็นขลุ่ยเลยทั้งๆที่ไม่ได้สนิทกันมาก่อน งงค่ะ และเรื่องมันก็มาถึงเราในที่สุด เพราะน้องดอกหาว่าเราไม่จิกกัดมันเริ่มเรื่องมาจากคำว่า (

) ขอโทษน่ะค่ะ คือเราจิกกัดทุกคน แต่นางเก็บเอาไปคิดและเกลียดเราในที่สุดถึงขั้นยกเลิกเป็นเพื่อนเราในเฟส อันนี้เราเจ็บใจมากเพราะเรากะจะยกเลิกน้องดอกเป็นเพื่อนนานละแต่เราคิดว่ามันเป็น(เพื่อนร่วมโลก) ยังไม่พอน่ะค่ะนางบอกกับเพื่อนที่นางเคยของนางที่ปัจจุบันมาอยู่กลุ่มเราแล้วว่าไม่ชอบที่เพื่อนสนิทนางมายุ่งกับเราคือเราผิดอะไร เราไม่ได้ไปยุยงให้ใครต้องเกลียดกันซักหน่อย คนเขาเห็นสันดานที่แท้จริงของคุณไงเขาเลยทนไม่ได้ และไปว่าเราลับหลังด้วยไปว่าเราให้เพื่อนสนิทเราฟัง นางก็รับฟังและมาบอกเราสิ่ค่ะ นี่โง่หรือตั้งใจอันนี้เราไม่แน่ใจ แต่ตอนนั้นเราไม่ได้ตอบโต้อะไรเพราะเราไม่อยากมีปัญหาอะไร เรื่องยกเลิกเพื่อนนี่เรามารู้ทีหลังค่ะและเราก็ขึ้นเลย แน่จริงทำไมไม่มาคุยต่อหน้า มาว่าต่อหน้า ไปคุยลับหลังให้ได้อะไร เราทักไปถามน้องดอกว่าจะเอายังไง และเราก็ทะเลอะกันมา จนถึงวันเครียเราไม่เดินเข้าไปหาก่อนน่ะ(ไม่ได้กลัว แต่เราไม่อยากลดตัวลงไปก่อน) และนางก็เข้ามาเครียคือต่างคนต่างอยุ๋ที่นางก็เบี่ยงประเด็นไปที่เพื่อนอีกคนนึงที่มันแคปไลน์ให้รุ่นพี่ดูตั้งแต่วันนั้นเราไม่คุยกับมันเลยจนมานี้ และมันก็ถามว่าแค่เรื่องแค่นี้ถึงกับเป็นขนาดนี้เลยหรอ เรื่องแบบนี้เอาจริงๆไม่เจอกับตัวเราไม่รู้หรอกว่าเป็นยังไง ความรู้สึกมันพังไปแค่ไหน เราเกลียดมันมากแค่เงามันยังไม่อยากเห็นเลย เราเลลยพูดจาหมาไม่-ไป และอีกน้องดอกก็ขึ้นแทนน้องทองว่าทำไมต้องเกลียดทองด้วยทองทำอะไรให้เราเกลียด พูดละอยากจะตบดอกก่อนเลย แต่ไม่เอาดีกว่า ปล่อยให้หมามันเห่าเสียงดังให้พอ ส่วนคนที่นิ่งใส่แบบเราพูดในแบบของเราคือพูดกวนตีนแต่นิ่ง ผ่านไปหนึ่งวันพอวันนี้เราไปนั่งกินข้าวเหนียวหมูปิ้งก่อนเข้าห้องเรียน คือมีเพื่อนสนิทเรานั่งคั่นกลางและมีน้องดอกนั่งข้างและเรา ตอนเรานั่งอยู่ข้างมันไม่พูดอะไรกับเราซักคำ พอเราเข้ามาในห้องเรียน พูดว่าเราแบบโน้นแบบนี้ ต่อหน้าไม่พูดน่ะค่ะ ปากดีเหลือเกิน เราทนใว้ค่ะเพราะคิดเสียว่าขี้หมาเหม็นๆหนึ่งกอง เรื่องก็มีเท่านี้ค่ะ เดี๋ยวค่อยมาต่อน่ะค่ะ
ชีวิตที่เหมือนจะดีในมหาวิทยาลัย
เราเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยนึง(ไม่ขอเอ่ยนาน) เราเป็นคนเฮฮาตลอดเวลา สร้างเสียงหัวเราะ แต่ข้างในลึกเรานิสัยเสียมากอันนี้รู้เลยปากหมามากค่ะ แต่ยอมรับ ไม่ชอบให้ใครมาเอาเปรียบเรา และไม่ยอมรับในสิ่งที่มันไม่ไช่ ไม่ชอบ