สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 3
ก็บอกไปค่ะ ไม่เลือกใครทั้งนั้น
พ่อแม่จะหย่ากัน หนูเคารพการตัดสินใจของพ่อแม่ เพราะสามีภรรยาเลิกรากันได้
แต่ยังไงพ่อก็ยังเป็นพ่อ แม่ก็ยังเป็นแม่ และหนูก็ยังคงเป็นลูก
ความเป็นพ่อแม่ลูก ไม่มีวันเลิกกันได้
พ่อแม่จะหย่ากัน หนูเคารพการตัดสินใจของพ่อแม่ เพราะสามีภรรยาเลิกรากันได้
แต่ยังไงพ่อก็ยังเป็นพ่อ แม่ก็ยังเป็นแม่ และหนูก็ยังคงเป็นลูก
ความเป็นพ่อแม่ลูก ไม่มีวันเลิกกันได้
สมาชิกหมายเลข 5577927 ซึ้ง, สมาชิกหมายเลข 1132862 ซึ้ง, nangfarnaram ถูกใจ, ดอกไม้บานริมรั้ว ถูกใจ, เป็ดน้อยโทริ ถูกใจ, Naraku no Hana ถูกใจ, Ponk Club ถูกใจ, VrdekoP ถูกใจ, i_mafuang ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 875659 ถูกใจรวมถึงอีก 17 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
ความคิดเห็นที่ 4
พี่ขอเก็บกระทู้น้องไว้เป็นกระทู้โปรดในใจนะครับ ทั้งเห็นใจและประทับใจรวมถึงชื่นชมตัวน้องมากๆ น้องมีวุฒิภาวะและความคิดอ่านที่สมกับเป็นปัญญาชนนักศึกษา และเชื่อว่าน้องจะหาทางออกต่อปัญหาต่างๆได้อย่างสุขุมและเหมาะสมยิ่งๆขึ้นตามวัยและประสบการณ์
และจริงๆแล้วพ่อแม่ไม่ควรสนับสนุนให้น้องต้องตัดสินใจเช่นนี้ (ถือว่าพ่อแม่นั้นหลงเอาชนะกันอย่างขาดวุฒิภาวะมากไป) แต่ถึงอย่างไรแล้วจุดยืนที่ถูกต้องของทุกคนนั้นพระพุทธเจ้าท่านชี้ไว้ให้ชัดเจน คือพระโอวาทปาฏิโมกข์
- ละเว้นสิ่งผิด ไม่มุ่งก่อพฤติกรรมในแง่ร้ายต่อใคร (ทางกาย วาจา หรือถ้ามีจิตใจไม่คิดร้ายก็นับว่ายิ่งประเสริฐ)
- สร้างสรรค์สิ่งดี ในที่นี้เช่นกระทำสิ่งที่สร้างสรรค์ในชีวิตของเราไป ประพฤติเป็นกัลยาณมิตรต่อทุกคน(ไม่เกิดอคติมุ่งเข้าข้างฝ่ายใด) ช่วยให้ชีวิตอื่นพ้นทุกข์เดือดร้อนเท่าที่อาจช่วยได้ ช่วยเสนอแนะแบบอย่างหรือคำโพสต์คำพูดที่ดี เพื่อเป็นธรรมทานที่ช่วยให้ผู้อื่นพ้นบาปสมุทัย เท่าที่อาจช่วยได้
- ดำเนินจิตใจอย่างผ่องใส (พ้นทุกข์และอกุศลต่างๆในใจ) แล้วจะเกิดทุกพฤติกรรมและการวางตัวที่ถูกต้องตามมาเสมอ
ส่วนรูปแบบสังคมหรือรูปแบบการดำเนินชีวิตนั้นจะไม่เที่ยงแท้ตายตัว ก็ให้เราเลือกอยู่อาศัยที่ใดก็ได้ที่ไม่ทุกข์ร้อน เช่น อาศัยอยู่บ้านรวม,บ้านพ่อ,บ้านแม่,ออกมาเช่าอยู่ห้องหัก,อยู่กับเพื่อน ฯลฯ ได้ทั้งนั้น และอาจเปลี่ยนย้ายไปมาตามกาลเวลา ก็เป็นไปได้ทั้งสิ้น
และจริงๆแล้วพ่อแม่ไม่ควรสนับสนุนให้น้องต้องตัดสินใจเช่นนี้ (ถือว่าพ่อแม่นั้นหลงเอาชนะกันอย่างขาดวุฒิภาวะมากไป) แต่ถึงอย่างไรแล้วจุดยืนที่ถูกต้องของทุกคนนั้นพระพุทธเจ้าท่านชี้ไว้ให้ชัดเจน คือพระโอวาทปาฏิโมกข์
- ละเว้นสิ่งผิด ไม่มุ่งก่อพฤติกรรมในแง่ร้ายต่อใคร (ทางกาย วาจา หรือถ้ามีจิตใจไม่คิดร้ายก็นับว่ายิ่งประเสริฐ)
- สร้างสรรค์สิ่งดี ในที่นี้เช่นกระทำสิ่งที่สร้างสรรค์ในชีวิตของเราไป ประพฤติเป็นกัลยาณมิตรต่อทุกคน(ไม่เกิดอคติมุ่งเข้าข้างฝ่ายใด) ช่วยให้ชีวิตอื่นพ้นทุกข์เดือดร้อนเท่าที่อาจช่วยได้ ช่วยเสนอแนะแบบอย่างหรือคำโพสต์คำพูดที่ดี เพื่อเป็นธรรมทานที่ช่วยให้ผู้อื่นพ้นบาปสมุทัย เท่าที่อาจช่วยได้
- ดำเนินจิตใจอย่างผ่องใส (พ้นทุกข์และอกุศลต่างๆในใจ) แล้วจะเกิดทุกพฤติกรรมและการวางตัวที่ถูกต้องตามมาเสมอ
ส่วนรูปแบบสังคมหรือรูปแบบการดำเนินชีวิตนั้นจะไม่เที่ยงแท้ตายตัว ก็ให้เราเลือกอยู่อาศัยที่ใดก็ได้ที่ไม่ทุกข์ร้อน เช่น อาศัยอยู่บ้านรวม,บ้านพ่อ,บ้านแม่,ออกมาเช่าอยู่ห้องหัก,อยู่กับเพื่อน ฯลฯ ได้ทั้งนั้น และอาจเปลี่ยนย้ายไปมาตามกาลเวลา ก็เป็นไปได้ทั้งสิ้น
เป็ดน้อยโทริ ถูกใจ, VrdekoP ถูกใจ, History_Lover ถูกใจ, หิวหรืออิ่มก็ยิ้มพอกัน ถูกใจ, Its none of your business ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 2922248 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 1723331 ถูกใจ, moopeepink ถูกใจ, ติ๊ดตี้กับลิลิ ถูกใจ, คลอโรพลาสต์ ถูกใจรวมถึงอีก 5 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
ความคิดเห็นที่ 2
อยู่คนเดียว อายุขนาดนี้ขออยู่หอ
แล้วสลับไปเยี่ยมพ่อแม่ อาทิตย์เว้นอาทิตย์
ของแบบนี้ไม่จำเป็นต้องเลีอก
บอกพ่อแม่ไปไม่ต้องห่วงดูแลตัวเองได้
ไว้จะผลักไปหาอาทิตย์เว้นอาทิตย์
แล้วสลับไปเยี่ยมพ่อแม่ อาทิตย์เว้นอาทิตย์
ของแบบนี้ไม่จำเป็นต้องเลีอก
บอกพ่อแม่ไปไม่ต้องห่วงดูแลตัวเองได้
ไว้จะผลักไปหาอาทิตย์เว้นอาทิตย์
Naraku no Hana ถูกใจ, totiyaa ถูกใจ, MikaRin ถูกใจ, ชอบกินราเม็ง ถูกใจ, Please Save My Earth ถูกใจ, moopeepink ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 831143 ถูกใจ, แก้ไขคำผิด ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 2200000 ซึ้ง, Capture the Timeline ถูกใจ
▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
เมื่อพ่อแม่ถามว่าจะเลือกใครระหว่างพ่อกับแม่? เป็นคุณจะตอบยังไงกันบ้างคะ
พ่อก็ชอบพูดให้เกลียดแม่ แม่ก็ชอบพูดให้เกลียดพ่อ
ปกติเราก็จะอยู่คนเดียวเพราะถ้าอยู่กับใครสักคนนึงเมื่อไหร่เราจะอึดอัดใจมากค่ะ
เรารักท่านทั้งคู่ แต่ท่านทั้งคู่ไม่รักกันแล้วมากดดันให้เราอึดอัด
เราร้องไห้กับเรื่องนี้บ่อยมาก เราเคยบอกไปแล้วว่าไม่ต้องมาพูดให้เราเกลียด เราเกลียดไม่ลงหรอก แล้วเราก็ร้องไห้ใส่เลย เรากลั้นไม่อยู่
เขาก็หยุดนะ แล้วก็เลิกพูดแล้ว ก็สงบสุขมาได้พักนึง โดยครอบครัวเรามีหลายบ้าน เราจะอยู่บ้านหลัก พ่อกับแม่เราจะนอนกันคนละบ้าน
เวลามีธุระหรืออะไรก็จะมารวมตัวกันที่บ้านหลังที่เราอยู่ จนถึงวันนึงที่เขาทะเลาะกันอีกแล้ว ขั้นรุนแรงถึงขั้นตัดขาด แล้วคำถามนั้นก็เกิดขึ้น
ว่าจะให้เราเลือกใครระหว่างพ่อกับแม่?.....
เราตอบไม่ได้ เราได้แต่ร้องไห้ แล้วขอเวลา เราไม่อยากให้เรื่องนี้เกิดขึ้น
ก็อยู่กันมาจนลูกโตป่านนี้แล้วยังเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้
บางคนก็บอกเราว่าเขาอาจจะแค่อารมณ์ร้อนเดี๋ยวก็ดีกันเหมือนเดิม แต่เขาไม่ใช่คนภายในบ้านแบบเรา เขาไม่เข้าใจหรอกว่าครั้งนี้มันเรื่องจริง ของจริง
ไม่มีทางจะกลับมาประกอบกันได้อีกแล้ว
เราไม่รู้จะพูดกับพวกเขายังไง ได้แต่บอกไปว่าไม่อยากเลือก แต่เขาบอกว่ายังไงเราก็ต้องเลือก
อยากจะให้เป็นแบบในอนิเมะ ที่ลูกก็อยู่บ้านคนเดียว เรียนหนังสือไป แล้วพ่อแม่ก็แยกกัน แต่เรายังติดต่อเขาได้ทั้งคู่
เราไม่อยากต้องเลือกใครแล้วต้องตัดขาดจากใคร
แต่เราก็โตพอแล้ว เราจะไม่เอาเรื่องนี้มาเป็นปมแล้วทำให้ตัวเองเสียการเรียน เราจะตั้งใจเรียนทำตัวปกติที่สุดอย่างที่ตัวเองเป็นมาเสมอ
เรื่องนี้เพื่อนๆก็ไม่รู้ มองว่าบ้านเรามีตังมีความสุขดีอยุ่เสมอ แต่ความจริงข้างในบ้านแย่มากๆ ความอบอุ่นของครอบครัวจืดจางสุดๆ
แต่เรื่องอะไรเราต้องมาเล่าทำให้บรรยากาศเสียล่ะ แต่เพื่อนก็ชอบพูดว่ามีอะไรเล่าได้นะ เราเข้าใจแหละ แต่ขอไม่เล่าดีกว่า
พันทิพเป็นพื้นที่ที่ดีที่สุดที่จะระบาย
***
เข้าคำถามเลยดีกว่า
พ่อเคยถามเราว่า "สมมติว่าถ้าเราอยู่กลางเกาะถนน แล้วพ่อกับแม่ก็อยุ่กันคนละฟากของถนน เราจะเลือกเดินข้ามถนนไปหาใคร"
ตอนนั้นเราตอบว่า เราจะแกล้งล้ม แล้วดูว่าใครเข้ามาช่วย เราก็จะเลือกคนนั้น
พ่อเราหัวเราะแล้วบอกว่าแบบนั้นก็เข้ามาหาทั้งคู่น่ะสิ เราก็บอกว่า เราก็เลือกทั้งคู่ไงล่ะ
เขาก็บอกว่าต้องเลือกสิลูกต้องเลือกคนใดคนนึง
แล้วถ้าเป็นคุณจะตอบอย่างไรกันบ้างคะ
จะเอาฮา หรือนอกกรอบ หรือจริงจังก็ได้นะ