ขอโทษในสิ่งที่เธอไม่รู้ :( (อยากถามมุมมองผู้ชาย)

สวัสดีคะ ปกติเราชอบแต่อ่านและเสพพันทิปอยู่บ่อยๆ แต่ไม่เคยคิดว่าจะเข้ามาพูดเรื่องของตัวเอง แต่นานวันเข้าเรื่องนี้มันยิ่งใหญ่ขึ้นทุกวัน ก่อนอื่นเราขอบอกก่อนว่าเรื่องที่เราทำอยู่เรารู้ว่าผิด ไม่ดีและเห็นแก่ตัวมากๆ ตอนนี้เราอายุ24ปีเพิ่งเรียนจบป.ตรีมา ประกอบธุรกิจอยู่ที่บ้าน เรื่องราวนี้ได้เกิดขึ้นเมื่อเดือนตุลาคม2557 ตอนนั้นเราเรียนอยู่มหาลัยปี3 เราได้ขอเฟสบุคนึงของพี่สาว(ลูกพี่ลูกน้อง)เรามาเล่นพี่สาวเราไม่ได้ใช้เฟสนี้แล้ว ตอนแรกก็แค่จะเอาไอดีมาเล่นเกมเฉยๆ(เฟสบุคเรามีเอามาใช้เล่นเกมทั้งเฟสเราและของพี่สาว)แต่ก็ทำให้สะดุดกับเฟสบุคของผู้ชายคนนึงตอนแรกที่กดแอดไปไม่คิดว่าน้องเขาจะรับหรอกแต่น้องเขารับแล้วเราก็เข้าไปดูและไลค์ให้น้องเขา น้องเขาก็ไลค์รูปกลับมาแบบรัวๆแต่นั้นคือเฟสของพี่สาวนะ เราทักน้องเขาไปทางแชทเริ่มคุยกันเริ่มทำความรู้จักกันผ่านไปเกือบเดือนความสัมพันธ์เริ่มากขึ้นทุกวันจากคนที่คุยเฉยๆก็กลายเป็นแฟนกัน ตอนนั้นเรายอมรับเลยว่าเรารู้สึกผิดมากๆที่โกหกน้องเขาทุกๆเรื่องแต่มีหนึ่งสิ่งที่ไม่โกหกมันคือความรู้สึกที่เรามีให้กับน้องเขา เรารู้สึกชอบและรักน้องเขาจริงๆ น้องคนนี้อายุห่างกับเรา4ปีน้องเขาทำงานแล้ว ว่ากันด้วยเรื่องเฟสปลอมเรารู้นะว่าผิดแต่เราไม่เคยหลอกเอาอะไรจากน้องเขาเลย มีแต่จะให้ด้วยซ้ำ คุยกันมาเรื่อยๆน้องเขาก็มีอยากเจอบ้างแต่เราก็ได้แต่หาข้ออ้างว่าไม่ว่างติดเรียนบ้างไรประมาณนี้ ทุกครั้งที่ทะเลาะกันเราจะบอกเลิกน้องเขาเพราะอยากให้น้องเขาเริ่มต้นใหม่กับใครที่เป้นตัวจริงไม่ใช่รักปลอมๆแบบเรา แต่ทุกครั้งที่เลิกกันทั้งน้องและทั้งเราต่างก็ไม่มีความสุข ตัวเราบอกได้เลยว่าทุกวันนี้มีน้องเขาเป็นกำลังใจตั้งแต่ตอนที่เราเรียนอยู่ปี4ตอนทำสัมมนาหรือโปรเจ็คจบก็มีน้องเขาให้กำลังใจตลอดมา เวลาที่เลิกกันเราจะร้องไห้ทุกคืนเราก็ไม่รู้ว่าทำไมเราถึงรักน้องเขามากขนาดนี้หรืออาจเป็นเพราะเราไม่เคยมีแฟนมั้ง เรียนมหาลัยมา4ปีเราไม่เคยมีแฟนเลยอาจเป็นเพราะเราไม่สวยเราแปลกเราหน้าตาไม่ดีร่างกายสุขภาพอ่อนแอด้วย เราก็ยังหาข้อดีของตัวเราเองไม่เจอแล้วจะให้ใครมาเห็นข้อดีของเรามาจีบเราเนาะ T^T เราเกิดมาในครอบครัวที่สมบูรณ์มีความสุขมีความอบอุ่นนะแต่เมื่อมีน้องเขาเข้ามาในชีวิตเหมือนกับว่ามาเติมเต็มส่วนที่ขาดหายไปส่วนที่เราไม่เคยมีมาก่อน เรามีความสุขทุกครั้งที่ได้คุยกับน้องเขา ตอนนี้เวลาก็ล่วงเลยมาปีกว่าแล้วเรากับน้องก็ยังตัดกันไม่ขาด ทุกครั้งที่ทะเลาะแล้วเลิกกันบ้างก็น้องเขาขอคืนดีบ้างก็เราขอคืนดี เราก็ไม่รู้ว่าถ้าวันนึงเราไม่มีน้องเขาเราจะเป็นยังไง เราไม่รู้ว่าวันนั้นจะมาถึงเมื่อไหร่ เรารู้ว่า"ความลับมันไม่มีในโลก"แต่ไม่รู้ว่าความสุขที่อยู่กับเราตอนนี้เขาจะไปจากเราตอนไหน ไม่รู้ว่าวันไหนที่ความลับนี้จะเปิดออก ถ้าถามว่าทำไมเราไม่บอกน้องเขาตรงๆ เรายอมรับเลยว่าเราขี้ขลาด เราไม่กล้าที่จะยอมรับความจริง เรากลัวว่าน้องเขาจะรับเราไม่ได้ น้องเขาจะเกลียดเราไปเลย เราไม่รู้ว่าถ้าวันนั้นมาถึงเราจะเป็นยังไง แต่ทุกวันนี้กำลังใจในการใช้ชีวิตของเราแต่ละวันเพราะยังมีน้องเขาอยู่ เราไม่รู้ว่าเราจะยื้อเรื่องนี้ไปได้อีกนานแค่ไหน เราควรทำอย่างไรกับเรื่องนี้ดี ขอความคิดเพื่อนๆด้วยนะคะ แต่ขอร้องอย่าด่าเราเลยเรารู้สึกผิดแล้วจิงๆ ถ้าให้คำแนะนำจะดีมากคะขอบคุณล่วงหน้านะค่ะ ใครอยากรู้เรื่องอะไรเพิ่มเติมIBเข้ามาได้นะค่ะ ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ   อยากถามมุมมองผู้ชายคะ ว่าถ้าเจอแบบนี้จะทำยังไงถ้าเกิดวันนึงรู้ความจริงขึ้นมา