คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 1
ไม่จำเป็นต้องปรึกษาจิตแพทย์หรอกครับ ยังไม่ขนาดนั้น อย่ากังวลเกินเหตุครับ
จขกท.อาจจะเป็นคนขี้เกรงใจ และมักใส่ใจคนอื่น เกรงคนอื่นจะมองในเชิงลบ ในส่วนงานคงวางตัวได้ดีแล้วครับ หากเรื่องความสนิทสนม เฮฮาปาร์ตี้ ขอให้เป็นตัวของตัวเองดีกว่าครับ อย่าไปฝืนในสิ่งที่ไม่ใช่ตัวเรา
ส่วนเรื่องการออกงาน การไปร่วมงานต่างๆ หากจำเป็นต้องเข้าร่วม ถ้ารู้สึกอึดอัดเพราะความไม่สนิทและไม่รู้จะนั่งกับใคร แค่ไปให้เจ้าภาพเห็นหน้าก็พอครับ และขอกลับก่อนอ้างว่าติดธุระ ส่วนคนอื่นจะคิดอย่างไร ปล่อยเค้าไปครับ เพราะเราก็ไปร่วมงานแล้ว มันไม่ได้โหดร้ายอย่างที่เราคิดหรอกครับ คนที่ไม่ไป อาจจะน่ารังเกียจและโดนถล่มมากกว่าอีก เป็นเรื่องปกติครับ ไม่ไปก็ไม่ต้องไปคิดว่าดูไม่ดีครับ ทุกๆที่ก็เป็นกัน หากสนิท ก็ไป ไม่สนิท ก็ฝากซอง หรือไปให้เห็นหน้าก็พอครับ
อยากบอกว่าคนอื่นที่เหมือน จขกท.ก็มีครับ ไม่ใช่เรื่องแปลก อย่ากังวลจนทำให้คิดมาก หากเราวางตัวดี ไม่ได้ไปล้ำเส้นล่วงเกินใคร ทุกอย่างจะดีขึ้นเองครับ คนอื่นที่มีมุมมองที่ดี เค้าก็มีความคิดและรู้ครับว่าควรจะพูดหรือวางตัวกับ จขกท. อย่างไร แต่หากคนอื่นมีแต่จะนินทาว่าร้าย หรือพูดในทางไม่ดี คนกลุ่มนี้อย่าไปใส่ใจให้เสียเวลาเลยครับ และไม่ควรเอาตัวเข้าไปยุ่งเกี่ยวด้วย
เรื่องการนินทาว่าร้ายในสังคมการทำงานมันก็คงมีบ้าง แต่อย่าไปใส่ใจให้ปวดหัวเลยครับ เพราะไม่มีใครที่ไม่เคยโดนนินทา ขอให้ จขกท.วางตัวให้ดีก็พอแล้วครับ ไม่ได้หนักหนาอะไรหรอกครับ แต่หากยังมีกังวลบ้าง ก็ลองปรับบุคลิกให้ขี้เล่นขึ้นมาหน่อย เข้ามาคุยเรื่องทั่วไปกับเพื่อนร่วมงานบ้าง ลองสังเกตว่าส่วนใหญ่เค้าคุยกันเรื่องใด ก็พยายามหาข้อมูลไว้ เผื่อมีโอกาสร่วมวงสนทนาน่ะครับ บางทีหาก จขกท.เริ่มสนิทและคุยกันมากขึ้น จขกท.อาจจะปลีกตัวแยกออกมาต่างหากมากกว่าครับ เพราะจะคุยกันเรื่องไร้สาระซะเป็นส่วนใหญ่
แนะนำว่า จขกท.แค่ดูหนัง ดูละคร ฟังเพลง ติดตามข่าวสารบ้านเมืองบ้าง แค่นี้ก็มีข้อมูลเยอะแยะที่จะไปร่วมแจมกับเค้าได้แล้วครับ หรือออกไปข้างนอกก็ลองซื้อขนม ผลไม้ ติดไม้ติดมือมาฝากบ้างก็ได้ครับ จะช่วยการเข้าสังคมได้เยอะ
ขอให้ จขกท.เป็นตัวของตัวเองดีกว่านะครับ การเข้าสังคมก็ส่วนหนึ่ง แต่อย่าทำให้เราต้องฝืนตัวเองทำในสิ่งที่เราไม่ชอบเลยครับ ขอให้ จขกท.รู้สึกดีขึ้น ทำงานให้ออกมาให้ดีที่สุดดีกว่าครับ แต่หากจะซื้อใจลูกน้อง หรือเพื่อนร่วมงาน ขอให้ซื้อด้วยใจครับ ให้เค้ายอมรับเราที่เราเป็นเราครับ ไม่ใช่เสแสร้งแกล้งทำ ความจริงใจมันสัมผัสกันได้ครับผม ^_^
จขกท.อาจจะเป็นคนขี้เกรงใจ และมักใส่ใจคนอื่น เกรงคนอื่นจะมองในเชิงลบ ในส่วนงานคงวางตัวได้ดีแล้วครับ หากเรื่องความสนิทสนม เฮฮาปาร์ตี้ ขอให้เป็นตัวของตัวเองดีกว่าครับ อย่าไปฝืนในสิ่งที่ไม่ใช่ตัวเรา
ส่วนเรื่องการออกงาน การไปร่วมงานต่างๆ หากจำเป็นต้องเข้าร่วม ถ้ารู้สึกอึดอัดเพราะความไม่สนิทและไม่รู้จะนั่งกับใคร แค่ไปให้เจ้าภาพเห็นหน้าก็พอครับ และขอกลับก่อนอ้างว่าติดธุระ ส่วนคนอื่นจะคิดอย่างไร ปล่อยเค้าไปครับ เพราะเราก็ไปร่วมงานแล้ว มันไม่ได้โหดร้ายอย่างที่เราคิดหรอกครับ คนที่ไม่ไป อาจจะน่ารังเกียจและโดนถล่มมากกว่าอีก เป็นเรื่องปกติครับ ไม่ไปก็ไม่ต้องไปคิดว่าดูไม่ดีครับ ทุกๆที่ก็เป็นกัน หากสนิท ก็ไป ไม่สนิท ก็ฝากซอง หรือไปให้เห็นหน้าก็พอครับ
อยากบอกว่าคนอื่นที่เหมือน จขกท.ก็มีครับ ไม่ใช่เรื่องแปลก อย่ากังวลจนทำให้คิดมาก หากเราวางตัวดี ไม่ได้ไปล้ำเส้นล่วงเกินใคร ทุกอย่างจะดีขึ้นเองครับ คนอื่นที่มีมุมมองที่ดี เค้าก็มีความคิดและรู้ครับว่าควรจะพูดหรือวางตัวกับ จขกท. อย่างไร แต่หากคนอื่นมีแต่จะนินทาว่าร้าย หรือพูดในทางไม่ดี คนกลุ่มนี้อย่าไปใส่ใจให้เสียเวลาเลยครับ และไม่ควรเอาตัวเข้าไปยุ่งเกี่ยวด้วย
เรื่องการนินทาว่าร้ายในสังคมการทำงานมันก็คงมีบ้าง แต่อย่าไปใส่ใจให้ปวดหัวเลยครับ เพราะไม่มีใครที่ไม่เคยโดนนินทา ขอให้ จขกท.วางตัวให้ดีก็พอแล้วครับ ไม่ได้หนักหนาอะไรหรอกครับ แต่หากยังมีกังวลบ้าง ก็ลองปรับบุคลิกให้ขี้เล่นขึ้นมาหน่อย เข้ามาคุยเรื่องทั่วไปกับเพื่อนร่วมงานบ้าง ลองสังเกตว่าส่วนใหญ่เค้าคุยกันเรื่องใด ก็พยายามหาข้อมูลไว้ เผื่อมีโอกาสร่วมวงสนทนาน่ะครับ บางทีหาก จขกท.เริ่มสนิทและคุยกันมากขึ้น จขกท.อาจจะปลีกตัวแยกออกมาต่างหากมากกว่าครับ เพราะจะคุยกันเรื่องไร้สาระซะเป็นส่วนใหญ่
แนะนำว่า จขกท.แค่ดูหนัง ดูละคร ฟังเพลง ติดตามข่าวสารบ้านเมืองบ้าง แค่นี้ก็มีข้อมูลเยอะแยะที่จะไปร่วมแจมกับเค้าได้แล้วครับ หรือออกไปข้างนอกก็ลองซื้อขนม ผลไม้ ติดไม้ติดมือมาฝากบ้างก็ได้ครับ จะช่วยการเข้าสังคมได้เยอะ
ขอให้ จขกท.เป็นตัวของตัวเองดีกว่านะครับ การเข้าสังคมก็ส่วนหนึ่ง แต่อย่าทำให้เราต้องฝืนตัวเองทำในสิ่งที่เราไม่ชอบเลยครับ ขอให้ จขกท.รู้สึกดีขึ้น ทำงานให้ออกมาให้ดีที่สุดดีกว่าครับ แต่หากจะซื้อใจลูกน้อง หรือเพื่อนร่วมงาน ขอให้ซื้อด้วยใจครับ ให้เค้ายอมรับเราที่เราเป็นเราครับ ไม่ใช่เสแสร้งแกล้งทำ ความจริงใจมันสัมผัสกันได้ครับผม ^_^
แสดงความคิดเห็น
เป็นคนไม่ชอบเข้าสังคม เวลามีกิจกรรมอื่นที่ต้องทำร่วมกับคนอื่นที่ไม่เกี่ยวกับการทำงานมักรู้สึกอึดอัด
ที่เล่ามาข้างบนเพื่ออยากให้ทุกคนรู้บริบทและที่มาของปัญหาอึดอัดใจของเรา บ่อยครั้งที่เราไม่อยากไปงานไหนเลย แต่ด้วยคำว่า "มารยาทสังคม" มันค้ำคอ และเมื่อถึงเวลางานเรากลัวจะมองหน้าใครไม่ติด กลัวมีปัญหากับงาน กลัวการทำงานร่วมกันไม่ราบรื่น และไม่อยากรู้สึกอึดอัดในที่ทำงานเพราะลักษฯะงานที่ทำมันต้องมีการติดต่อพูดคุยปรึกษาหารือกันตลอด ตอนที่พิมพ์อยู่นี้ก็กำลังอึดอัด เพราะมีงานเลี้ยงที่ถูกเชิญให้ไป แต่ไม่รู้จะไปกับใครจะไปนั่งกับใคร ไปแล้วต้องนั่งอึดอัดแตน่นอน แล้ววันทำงานบรรยากาศในทีทำงานจะเป็นยังไง รู้สึกเบื่อและสับสน ขอใครช่วยวิเคราะห์สถานการณ์ หรือแนะนำ หรือแชร์ประสบการณ์เพื่อไม่ให้รู้สึกว่าตัวเราเองเป็นคนแปลกอยู่คนเดียว (หรือเปล่า?) หรือใครเห็นว่าเราควรปรึกษาจิตแพทย์ ขอช่วยแนะนำพวกสายด่วนออนไลน์ประมาณนี้ให้ด้วยก็ดีค่ะ ขอบคุณมากค่ะ