เราทำงานในองค์กรหนึ่งตำแหน่งและค่าตอบแทนดีพอสมควร เป็นคนจริงจังกับการทำงานและมีผลงานค่อนข้างดี (อ้างอิงจากผลการประเมินของผู้บริหารในแต่ละปี)  เวลาทำงานรู้สึกมีความสุข ด้วยเป็นงานที่ถนัดและมีประสบการณ์ สามารถบริหารจัดการงานต่างๆที่ต้องทำร่วมกับผู้ร่วมงานได้ เป็นคนจริงจังกับการทำงาน แต่เวลาทำงานก็สามารถพูดคุยเล่นกับผู้ร่วมงานได้บ้าง ไม่รู้สึกว่ากร่อยและรู้สึกว่าเพื่อนร่วมงานก็ให้เกียรติเราดี แต่บางครั้งก็เหมือนว่าเพื่อนร่วมงานจะรู้สึกเกร็งๆ กับเราเหมือนกัน แต่ปัญหาคือนอกเวลางานที่บางครั้ง (หรือบ่อยครั้ง) ต้องมีกิจกรรมที่ต้องเข้าสังคมเช่น งานแต่งงาน งานเลี้ยงปีใหม่ของที่ทำงาน งานวันเกิด งานขึ้นบ้านใหม่.... ซึ่งงานเหล่านี้ต้องไปกับคนอื่นเวลาไปงานต้องมีเพื่อนไป ไปถึงงานต้องหาเพื่อนนั่งร่วมโต๊ะที่สนิทหรือเป็นกลุ่มเดียวกันคุยกัน แต่ปัญหาของเราคือเราไม่มีเพื่อนสนิทในที่ทำงาน ไม่มีกลุ่ม และไม่ดื่ม และไม่รู้จะหาเรื่องอะไรมาคุยเพราะไม่มีประสบการณ์นอกเวลางานกับคนอื่น จะคุยเรื่องงานก็ไม่ใช่เรื่อง ประกอบกับโดยบุคลิกเราเป็นผู้ใหญ่ ไม่ชอบเฮฮา ไม่แอ๊บ ไม่ชอบถ่ายรูปมากนัก (ถ่ายบ้างเล็กน้อย)  เพื่อนร่วมงานส่วนใหญ่อายุน้อยกว่าแต่น้อยกว่าไม่มาก รุ่นราวคราวเดียวกัน   แต่พวกเขาดูสนุกสนานเฮฮากว่า บางครั้งเราก็ไม่อยากให้ตัวเองอึดอัดพยายามคุยกับคนอื่นบ้าง คุยตลกบ้างแต่บางทีเหมือนมันไม่ได้ผล ที่สำคัญคือบางครั้ง "เหมือนถูกกีดกันออกนอกวงสนทนา"

ที่เล่ามาข้างบนเพื่ออยากให้ทุกคนรู้บริบทและที่มาของปัญหาอึดอัดใจของเรา บ่อยครั้งที่เราไม่อยากไปงานไหนเลย แต่ด้วยคำว่า "มารยาทสังคม" มันค้ำคอ และเมื่อถึงเวลางานเรากลัวจะมองหน้าใครไม่ติด กลัวมีปัญหากับงาน กลัวการทำงานร่วมกันไม่ราบรื่น และไม่อยากรู้สึกอึดอัดในที่ทำงานเพราะลักษฯะงานที่ทำมันต้องมีการติดต่อพูดคุยปรึกษาหารือกันตลอด ตอนที่พิมพ์อยู่นี้ก็กำลังอึดอัด เพราะมีงานเลี้ยงที่ถูกเชิญให้ไป แต่ไม่รู้จะไปกับใครจะไปนั่งกับใคร ไปแล้วต้องนั่งอึดอัดแตน่นอน แล้ววันทำงานบรรยากาศในทีทำงานจะเป็นยังไง รู้สึกเบื่อและสับสน ขอใครช่วยวิเคราะห์สถานการณ์ หรือแนะนำ หรือแชร์ประสบการณ์เพื่อไม่ให้รู้สึกว่าตัวเราเองเป็นคนแปลกอยู่คนเดียว (หรือเปล่า?)  หรือใครเห็นว่าเราควรปรึกษาจิตแพทย์ ขอช่วยแนะนำพวกสายด่วนออนไลน์ประมาณนี้ให้ด้วยก็ดีค่ะ ขอบคุณมากค่ะ