ไม่ชอบมนุษย์แม่ค่ะ

สวัสดีค่ะ เรามีเรื่องอยากระบายมาก เริ่มเลยแล้วกัน คือ เมื่อก่อนตอนเราเด็กๆ เรารักแม่มากก มีอะไรจะคุยกับแม่ตลอดค่ะ แล้วแม่ก็จะฟังแล้วแนะนำเราค่ะ ว่าควรทำยังไง แก้ไขยังไง ตอนเด็กเรามีความสุขมากค่ะ แต่พอพ่อกับแม่เรามีปัญหาจนถึงขั้นเลิกกัน เราก็กลายเป็นเด็กมีปัญหาต้องเลือกค่ะว่าจะอยู่กับพ่อหรือแม่ เล่าย้อนนิดนึงนะ คือพ่อเราชอบกินเหล้าค่ะ กินหนักมากแล้วเมาทุกวัน พอเมาก็พูดไม่รู้เรื่องบ้าง ด่าเราบ้าง ด่าแม่บ้าง ส่วนแม่เราติดการพนันค่ะ ทุกวันหลังจากกลับจากรร.เราไม่เคยเจอแม่เลยค่ะ นานๆแบบนานมาก ที่กลับบ้านแล้วจะเจอแม่ค่ะ สุดท้ายพ่อกับแม่เราเลิกกันค่ะ แน่นอนเราเลือกที่จะอยู่กับแม่ค่ะ แม่เรามีสามีใหม่ค่ะ คนแรกนี้ไม่ชอบให้แม่เราเล่นการพนันแล้วก็ขี้หึงมากๆ โทรเช๊กตลอดว่าทำอะไร อยู่ที่ไหน อะไรยังไงบลาๆๆ เค้าทำงานอยู่ที่บริษัทแห่งหนึ่ง เดือนนึงจะมาหาสองสามครั้งค่ะ แต่แม่เราก็แอบไปเล่นการพนันค่ะ ที่นี้ทั้งเล่นทั้งเมากลับมาเลยค่ะ เราก็คอยดูแล และที่เราโกรธตัวเองมากคือต้องคอยโกหกพ่อเลี้ยงให้แม่ค่ะ เราก็ไม่อยากทำนะ แต่เราไม่มีทางเลือกไง ไม่อยากให้เค้าทะเลาะกัน วันนึงแม่พาเราไปกินข้าวกับผู้ชายคนนึงค่ะ เป็นตำรวจตอนนั้นเราไม่รู้ค่ะว่าแม่กับตำรวจคนนั้นเป็นอะไรกัน เราก็เลยไปด้วยค่ะ แต่บังเอิญพ่อเลี้ยงเราขับรถมาร้านอาหารที่กำลังกิน แล้วมาเจอแม่กับตำรวจคนนั้นค่ะ แม่เลยรีบกลับบ้านเพื่อจะไปอธิบายแต่พ่อเลี้ยงเราทำร้ายแม่ค่ะ ตบหน้า ผลัก ต่อย จนแม่ร้องไห้ สุดท้ายก็เลิกกันค่ะ แต่พอไม่นานแม่ไปคบกับตำรวจคนนั้นค่ะ ตอนแรกเราก็งงนะ ว่าแม่นอกใจมาก่อนหรอ แต่ไม่ได้คิดอะไรค่ะ เราอยูข้างแม่เสมอ พอแม่คบกับตำรวจคนนี้แม่ก็เปลี่ยนไปเลยค่ะ จากที่เมื่อก่อนจะสนใจเรา จะดูแลเรา แต่ตอนนี้แม่เลิกเล่นการพนันแล้ว แต่กลับกลายเป็นว่า แม่ด่าเราค่ะ ด่าทุกเรื่อง ขึ้นกูตลอด เราต้องตื่นแต่เช้าทุกวันค่ะ ถ้าวันไหนตื่นสายแม่จะด่าเราค่ะ แต่แม่กับพ่อเลี้ยงคนใหม่เราตื่นเก้าโมงค่ะ เราต้องทำความสะอาดบ้านทุกอย่าง แต่เราขี้ลืมค่ะ พอวันไหนทำไม่ครบพ่อเลี้ยงจะบอกแม่ค่ะ แล้วแม่เราก็จะด่าแรงมากประมาณว่า ไม่มีใครเอาทำลูกทำเมียหรอก ขี้เกียจแบบนี้ ทำตัวสกปรก ทั้งที่เราก็ทำอย่างอื่นค่ะ แต่แค่ลืมไปอย่างเดียว แม่เราด่าทุกเรื่อง เพื่อนของเราคนไหนแม่ไม่ชอบแม่ก็จะด่าเพื่อนเลยค่ะ ด่าเราด้วย ว่าทำไมคบเพื่อนแบบนั้น เราไม่กล้าพาเพื่อนมาบ้านค่ะ เพราะพามากี่คนแม่เราก็ด่าทุกคน  ทำอะไรผิดพลาดหน่อยแม่ก็จะไล่กลับไปอยู่กับพ่อค่ะ บอกว่าเราสร้างแต่ปัญหาให้ ไม่เคยทำให้แม่สบายใจ ขี้เกียจ ถ้าไม่มีแม่ก็ไม่มีใครอยากเลี้ยงเราหรอก คือเราก็เสียใจนะ ทั้งๆที่เราก็ตั้งใจเรียนไม่เคยได้เกรดต่ำกว่า3.70 เลย แต่แม่บอกเราโง่ค่ะ ปัญญาอ่อนด้วย ไม่มีสมบัติผู้ดี เราต่องทนฟังแบบนี้เกือบทุกวันคะ ส่วนพ่อเล้ยงคนนี้ตามใจแม่มากค่ะ คือแม่อยากได้อะไรซื้อให้หมดค่ะ โทรศัพท์ ครีม เครื่องสำอาง บลาๆๆ แต่เราไม่เคยได้อะไรเลยค่ะ ทำให้ทุกอย่าง แต่พอเราขออะไร ก็จะบอกเราว่า ถ้าอยากซื้อให้ เดี๋ยวจะซื้อให้เองค่ะ ทุกวันนี้เราไม่เคยได้อะไรจากเค้าค่ะ เราชอบหมกตัวอยู่แต่ในห้อง ไม่ชอบสุงสิงกับใครในบ้าน แต่แม่ก็ยังหาเรื่องมาด่าเราอีกค่ะ บอกว่าเราไม่เคยลงมาดูอะไรเลย พ่อกะแม่ทำอะไรกันบ้าง จะไปไหนกัน ด่าว่าเราไม่สนโลกค่ะ ชอบเก็บตัว ไม่ลงไปดูอะไรข้างล่างบ้าง เราก็ฟังนะ แต่ก็ไม่ลงไปอะ แบบเราไม่อยากเจอหน้าทั้งพ่อทั้งแม่เลย ลงไปก็หาเรื่องด่าเราเลยค่ะ ยิ่งพอมีเรื่องด่าก็จะขุดเรื่องที่เราทำผิดเมื่อก่อนมาพูดด้วยคะ ขุดทุกเรื่องที่เราทำผิด คือถ้าเราผิดปุ้ปเราต้องเตรียมใจฟังเรื่องที่เมื่อก่อนเราผิดด้วยค่ะ บางครั้งเราก็นึกนะว่าทำไมแม่ต้องพูดแต่เรื่องความผิดของเรา แล้วเรื่องที่เราทำถูกอะ ไม่เคยพูดถึงหรือชมเลย บางครั้งถึงขั้นบอกว่า อายที่มีลูกแบบเรา คือมันทำร้ายเรามากอ่ะ เราพยายามทำทุกอย่างให้เค้าเหมือนเดิม แต่มันเหมือนยิ่งพยายามยิ่งไกล บ้านกับรร.เราห่างกันแค่สองกิโล แม่บอกไม่ว่างไปส่งเรา มันเช้าไป ตื่นไม่ทัน แล้วก็ให้เราขึ้นรถรับส่ง เราร้องไห้กับเหตุผลของแม่เลยอ่ะ แบบเราเข้าใจเลยว่าเด็กที่ขาดความอบอุ่นมั้นรู้สึกยังไง ทุกวันนี้เราก็ยังอยู่ในสภาพเดิม โดนไล่ โดนใช้ โดนด่า ทุกอย่าง  เราเคยพูดจริงจังกับแม่แล้วประมาณแบบนี้ละ แต่แม่เราบอกว่า ถ้าแม่คนอื่นมันดีก็ไปอยู่กับแม่คนอื่นสิ แม่ก็ไม่อยากมีลูกเ_ี้ยๆแบบเรา คือ ทุกอย่างที่เราพูดไปแม่คิดได้แค่นี้อ่ะ เราเลยไม่อยากพูดอะไรอีกเลย แม่บอกเมื่อก่อนเราทำตัวดีกว่านี้ น่ารักกว่านี้ เราเปลี่ยนไป คือ ทำไมแม่คิดแบบนี้วะ เราทำทุกอย่างหนักกว่าตอนนั้นอีกนะ เมื่อก่อนแม่จะทำทุกอย่าง เราแค่ช่วยนานๆครั้ง แต่นี้เราทำทุกอย่างอ่ะ แต่แม่เอาแต่ด่าเรา จนบางที เราก็หมดกำลังใจอะ เจอแบบนี้  แม่ไม่คิดว่าคนที่เปลี่ยนไปคือแม่บ้างหรอ, ขอบคุณค่ะ ที่อ่านมาถึงตอนสุดท้า