✿ หากนี่คือเรื่องจริง เธอก็ช่างน่าสงสารนัก แต่ก็คงไม่อาจให้เธออาละวาดอยู่แบบไม่จบสิ้น

ชีวิตของ "ผู้พิพากษาที่เป็นข่าว" หากตามนี้เป็นเรื่องจริง เธอก็นับว่าน่าสงสารนัก
--------------
เพียงแต่ควรจะให้เธอหยุดทำงานเพื่อพักผ่อนได้แล้ว เพราะเธอยังมีสิทธิ์ที่จะได้รับบำเหน็จ บำนาญ




เพราะเธอไม่สามารถควบคุมตนเองได้

หากกล่าวตามในรูป เธอก็น่าสงสาร แต่อยากจะบอกว่า...

ชีวิตผม ครอบครัวแตกกระสานซ่านเซ็น แยกกันอยู่ เพราะพ่อแม่แยกทางกัน แต่ก็ยังมีการติดต่อกันอยู่และดีต่อกัน


ผมมีครอบครัวแต่ก็มีอันต้องเลิกรา ลูกคนโตอยู่กับผม ตอนหลังน้องเอาไปช่วยเลี้ยง ลูกคนเล็ก 2-3 ขวบแม่พรากออกไปจากอกไปเลี้ยงเอง

สรุปผมอยู่บ้านคนเดียว แมวหมาสักตัวก็ไม่มี


อยู่ได้ก็เพราะเหล่าเพื่อนๆ ใน อินเตอร์เน็ต ที่ได้คุย ได้สนทนาเป็นเพื่อนกัน เป็นสิ่งที่พอจะปลอบประโลมใจ

จากหาเงินได้เดือนละแสนกว่า เหลือเพียงหมื่นกว่า (ในตอนนั้น)  เพราะปัญหาบางอย่าง และเพราะความท้อแท้ทอดอาลัย


ถามว่าทำไมผมไม่ออกมาอาละวาดเพื่อระบายโทสะต่อคนทั้งโลกแบบเธอ หรือเป็นประเภทมาตอบกระทู้แบบ "คุณเห็ดหูหนู"

นั่นอาจเพราะผมยังพอควบคุมสติอารมณ์ได้อยู่



แต่เธอไม่อาจทำเช่นนั้นได้ ต้องควบคุมด้วยยา และเธอก็มักจะหลุดบ่อยๆ

หน่วยงานควรช่วยเหลือพาไปรักษาอย่างจริงจังจะดีกว่าครับ สงสารนะ แต่สิ่งที่เธอแสดงออกมันหลายครั้งแล้ว

และมีมากกว่าที่พวกคนรู้กัน จากการที่คนละแวกบ้านเธอเล่ามา



หากสงสารโปรดช่วยเธอด้วยการพาไปรักษาอย่างจริงๆ ไม่ใช่ให้เธอทำงานอยู่อีก ซึ่งไม่ทราบว่าต้องมีใครประสบเหตุการณ์แบบที่แล้วมาอีก


หรือเพื่อนๆ เห็นว่าไงครับ โปรดให้ความเห็น




ป.ล. หากเห็นว่ากระทู้นี้มีประโยชน์ โปรด กด + เพื่อให้กระทู้ไม่ตก