สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู้แรกของเรานะคะ อาจจะเขียนวกไปวนมา ไม่เข้าใจบ้างก็ขอภัยด้วยนะคะ เริ่มกันเลยดีกว่าค่ะ
เราเป็นนศ.อยู่ที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งที่มีการจัดงานกีฬาของมหาวิทลัยแห่งประเทศไทยครั้งล่าสุดของปีนี้ค่ะ เราเป็นสตาฟพิธีเปิด-ปิดงาน ช่วงที่จัดงานเป็นช่วงปิดเทอมค่ะ เราต้องมาช่วยงานช่วงนั้น ทำให้เรามีเวลาว่างค่ะช่วงเปิด ถึง ปิดงาน เราจะทำงานแค่ช่วงเดินขบวนค่ะ เราเป็นผู้หญิงนะคะ แต่ก็ไม่ค่อยชอบผู้ชายเท่าไหร่ เราจะชอบทอมมากกว่าค่ะ ในวันงานแข่งกีฬาวันที่ 12 มกราคม โค้ชหน่องและโค้ชกิฟได้มาเป็นโค้ชของม.นึงค่ะ ซึ่งเราเป็นแฟนคลับของพี่หน่องอยู่แล้ว เลยตามไปเชียร์ทุกรอบเลยค่ะ แล้ววันที่ 14 เป็นวันที่ม.ของโคชทั้งสองต้องแข่งกับม.ที่อยู่ทางภาคใต้ วันนั้นเราก็ไปตามเชียร์โค้ชหน่องเช่นเคยค่ะ ที่สนามวอลเล่บอลจะมีแสตนไว้สำหรับผู้ชมซึ่งแสตนทั้งสองจะอยู่ตรงกับฟากของสนามพอดี คือข้างๆนักกีฬาพอดีค่ะ เห็นภาพชัดเจน เรามากับเพื่อนค่ะ วินาทีที่เราและเพื่อนเดินขึ้นแสตน เราขึ้นทางฟากของม.ภาคใต้นะคะ เราก็เห็นนักกีฬาของม.ภาคใต้ค่ะ 2 คน เราชอบคิดไปเองค่ะว่าเค้าหันมามองเราตอนเรากำลังเดินไป 55555 เราอาจจะมองลูกก็ได้นะคะ เราก็ไปนั่งตรงกับเค้าพอดี แรกๆก็คิดว่าสองคนนั้นน่ารักดีค่ะ เราก็เชียร์ไปเรื่อยๆใครได้ก็เชียร์ค่ะ สิ่งที่เราเห็นและประทับใจมกเลยคือ นักกีฬาสองคนนั้นเขาดูทุ่มเท และมุ่งมั่น เต็มที่กับการแข่งขันได้สะดุดตากว่าคนอื่นๆ เห็นได้ชัดเจนเลยค่ะว่าเขาเล่นดีมาก อันนี้เราดูที่ความทุ่มเทและพยายามของเค้าสองคนนะคะ เราประทับใจและปลื้ม เขาทั้งสองคนมากๆค่ะ พอหลังจากแข่งเสร็จ แน่นอนค่ะว่าทีมของโค้ชหน่องของเราชนะ แต่เราไม่ได้วิ่งตามพี่หน่องแบบรอบที่แล้ว รอบนี้เราได้ไปขอถ่ายรูปกับทั้งสองคนเลย เพราะชื่นชอบและประทับใจสองคนนั้นจริงๆ หลังจากแข่งกีฬาเสร็จ นักกีฬาจะต้องมายืดเส้นคลายกล้ามเนื้อค่ะ เค้าเรียกคูลดาวน์ร่างกายป่ะค่ะ เราไม่แน่ใจคำศัพท์เท่าไหร่ ตอนที่เราออกมาเราก็มาเจอเค้ากำลังนั่งยืดขาพอดี เราเลยได้สะกิดแขนพี่เบอ3 ปล. นักกีฬาสองคนนั้นใส่เสื้อเบอ 2 -3 ค่ะ
เรา: ขอถ่ายรูปได้ไหมคะ?
พี่เบอร์3 : ได้ๆ
เพื่อนเรา: อีกคนด้วยนะคะ
พี่เบอร์ 3 : อันนี้นน้องๆ
เราก็งงๆว่าที่หน้าเหมือนกันนี่เป็นพี่น้องกันหรอ? 55555 แถมยังรองเท้าแบบเดียวกันอีก
แล้วเราก็ชวนพี่เค้าไปถ่ายรูปในอาคารค่ะเพราะตอนนั้นมืดแล้ว
เรา: เล่นดีมากค่ะ ชอบ ><
พี่ทั้งสอง : มองหน้ากันแล้วยิ้ม 555555555
หลังจากถ่ายรูปเสร็จเราก็ขอบคุณพี่เค้าแล้วก็เดินดูกีฬาต่อนิดหน่อยค่ะ เราจะไปดูบาสต่อซึ่งต้องไปอีกสนามนึงค่ะ เราต้องเดินผ่านทางที่พี่เค้านั่งอยู่
พี่เบอร์ 3 กำลังนั่งผูกเชือกรองเท้าอยู่ค่ะ เราก็เดินผ่านพี่เค้าพี่เค้าเลยพูดว่า
พี่เบอร์ 3 : แทกเฟสเลยๆๆ
พร้อมกับมองหน้าเราแล้วยิ้มๆ
เราก็มองหน้าพี่เค้าตอบแล้วก็ยิ้ม คิดในใจว่าจะขอดีไหมนะ เจอกันคงเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายของชีวิตจะติดต่อดีไหม?
ตอนนั้นเราแค่มองหน้าแล้วยิ้มค่ะ แล้วก็เดินไปเลย เราแอบเห็นพี่เค้าหุบยิ้มได้ชัดเจนมาก เรากลัวพี่เค้าเสียเซลฟ์บวกกับคิดว่าเค้าพูดขนาดนี้แล้วก็ต้องขอแล้วล่ะ เราเลยวิ่งกลับไปหาพี่เค้าค่ะ
เรา: ขอเฟสหน่อยค่ะ
พี่เบอร์ 3 ก็บอกชื่อเฟสมาค่ะ เราก็ถามอะไรเล็กน้อย พี่เค้าอยู่ปี 4 เรียนครูพละค่ะ
เราก็ขอบคุณพี่เค้าแล้วก็เดินไปดูบาสค่ะ หลังจากนั้นเราก็ทำใจอยู่วันนึงก่อนจะแอดเฟสพี่เค้าไป คือจะบอกว่าตอนนั้นหัวใจเราเต้นแรงแล้วนะคะ พี่เค้าน่ารักจัง 55555555 เราก็อัพรูปที่ถ่ายกับพี่ทั้งสองคนค่ะ แล้วแทกเฟสไป เราก็ได้คุยกันผ่านรูปนิดหน่อยค่ะว่าจะไปเชียร์พี่เค้า แล้วเราก็ไปจริงๆค่ะ หลังจากแข่งเสร็จ ทีมพี่เค้าไม่เข้ารอบแล้วค่ะ เป็นการแข่งรอบสุดท้ายของพี่เค้า
เรา: เป็นไงบ้าง เหนื่อยไหมคะ?
พี่เบอร์ 3 : เหนื่อยนะ
เรา: แล้วนี่กินข้าวยังคะ?
พี่เบอร์ 3: ยังไม่ได้กินเลย ปวดหัวก็ปวด วันนี้เพลียมากเลย ไม่มีแรง T^T
เราเลยเข้าใจละทำไมพี่เค้าดูแปลกๆไป ไม่กินข้าวกันมานี่เอง เราเสียดายมากเลยอ่ะที่พี่เค้าไม่เข้ารอบ
เรา: โหย ไม่เป็นไรค่ะ แล้วมีแข่งอีกไหมคะเนี่ย?
พี่เบอร์ 3: ไม่มีแล้วค่ะ ขอบคุณน้าาา ที่มาเชียร์ (พร้อมกับยิ้ม โอ้ยยยย เรานี่ละลายเลยค่ะ เขินมาก ทำไมพี่น่ารักจัง)
เรา: อ่าว งั้นก็จะกลับกันแล้วใช่ไหมคะ คงไม่ได้เจอกันอีกเลย
พี่เบอร์ 3: ไม่ๆ เดี๋ยวรอผช.แข่งวอลเล่ชายหาดก่อน กลับวันที่ 16 ถ้าเข้ารอบก็จะอยู่ต่อ ได้เจอๆ
เรา: อ่อออค่ะ แล้วนี่ไปไหนต่อไหมคะ?
พี่เบอร์ 3: นี่ก็แข่งเสร็จแล้วไม่รู้จะไปไหนเลย
เรา: ยิ้มแห้งๆ แหะๆ งั้นไม่กวนแล้วนะคะ
แล้วเราก็เดินออกมา จะบอกว่าจะชวนไปนู่นี่นั่นก็กลัวพี่เค้าจะไม่ไปด้วย เราเป็นคนเข้ากับคนยากอ่ะ 55 ชวนคุยไม่ถนัดเท่าไหร่เลยถอยออกมาก่อน 5555
หลังจากวันนั้นเราก็ไม่รู้ตัวเลยค่ะว่าไปชอบพี่เค้าตอนไหน แบบชอบมากๆน่ะค่ะ เราอยากทักพี่เค้าไปมากๆนะคะ คืนวันที่15 เราอยากทักไปมากกากเลยว่าพี่จะกลับกันยังไง กี่โมง ไรงี้ แต่เราก็ไม่กล้าทักไปค่ะ แล้วจู่แชทก็เด้งขึ้นมา
พี่เบอร์ 3: มาๆ ฟม. (ฟม.นี่เป็นผับเล็กๆแถวม.ค่ะ)
วินาทีทีเราเห็นแชทคือ นึกภาพตามนะคะ เรากรี้ดเสียงดังมาก กระโดดอยูบนเตียง แล้วนอนดิ้นๆอยู่บนเตียง จนเพื่อนหันมาด่าว่าบ้า 555555 วันนั้นเราบอกเพื่อนไว้ค่ะว่าจะไม่ไป ฟม. เพราะเราเหนื่อย แต่พอพี่เค้าทักแชทมา เรานี่หายทุกอย่างเลยค่ะ รีบไปในทันทีทั้งๆที่ปกติเราเป็นคนที่ทำอะไรช้ามาก พี่เค้าทำให้เรากระตือรือร้นหนักมากค่ะ 555555555 ขำตัวเองเหมือนกัน พอไปถึงพี่เค้าบอกอยูโต้ะแรกเปิดประตูไปก็เจอเลย เราเลยเข้าทางข้างหลังค่ะเพราะเขิน แต่พอเรเดินไปหาพี่เค้า คือชอคแรกคือที่เดินมาสะกิดหลัง 555555555555 แล้วพอไปที่โต้ะ ตอนนั้นเขินมากเลยค่ะ
ตอนที่อยู่ที่ ฟม. สนุกมากๆค่ะเพราะมีนักกีฬาจากทั่วไทยมารวมกัน เต้นกันได้สนุกมาก 55555
พี่เบอร์ 3 หยิบแก้วพร้อมรินเบียร์มาให้เรา
เรา: ไม่กินค่ะ (ส่ายมือแลละหัว)
พี่เบอร์ 3: พี่กินจริงดิ โห เด็กดีจัง
เรา: คนไม่กินไม่ได้แปลว่าเป็นเด็กดีนะคะ 55555
พี่เบอร์ 3: ยิ้ม กระชากใจอีกแล้วววว
พี่เค้าเป็นคนไม่พูดเยอะค่ะ นิ่งๆแต่มีเสน่ห์มาก ตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกันพี่เค้าจะดูแลเราดีมากค่ะ จะคอยกันผช.ที่เดินผ่านไปผ่านมาให้เรา พอไปเข้าห้องน้ำก็มีผช.มชนแก้วบ้าง เราก็เอาแก้วพี่เค้ามาชนนั่นแหละค่ะแต่ไม่กิน 5555555 พอไม่ให้เค้าเสียหน้ากัน พอพี่เค้าเดินเข้ามาก็ถามค่ะว่า "มีผช มาจีบไหม?" เราก็ตอบไปว่า"ไม่มีค่ะ" เราก็งงๆ วันก่อนอ่ะมี วันนี้ไม่มี 55555555 พี่ก็ยิ้มๆ พร้อมเอามมือมาโอบเราเหมือนหวง โอ้ย พี่ พี่เท่มาก น่ารักมาก ฮืออออออออ คือช่วงนั้นนักร้องจะบอกให้โอบคนทั้งโต๊ะค่ะ กอดคอกันแล้วกระโดดร้องเพลง เราก็โอบเพื่อนเราและพี่เค้าคนละข้าง หลังจากนั้นผ่านมาสักพักคนอื่นเค้าก็เลิกโอบเลิกปล่อยมือกันแล้วนะคะ แต่ทำไมพี่ไม่เลิกโอบหนูสักทีล่ะคะ? หนูเกร็งๆ เราเป็นคนเต้นแรงไง ถ้าเต้นจะชอบโดดๆ ทำท่าแปลกๆ เต้นสองมือไรงี้ เหมืองลิงปีนต้นไม้ 55555 พี่ก็ยังโอบเราไม่ปล่อยเลย เลยโดนเพื่อนพี่เค้าและเพื่อนเราแซวไปตามระเบียบ พี่ก็ยิ้มแต่ไม่ปล่อยเลยนะ เรารู้สึกอบอุ่นมากอ่ะ ปกติถ้าเป็นคนอื่นเราไม่ให้จับเลยนะ 5555 พี่ก็โอบไปเรื่อยๆ หลังจากนั้นพี่ก็ไปเข้าห้องน้ำอีกรอบ พอกลับมาจ้า ผช ถือขวดมาเราก็เป็นห่วงพี่เค้าเลยโอบๆเอวพี่เค้าให้หลบผช พี่เค้าสงสัยจะเข้าใจไม่ตรงกับเรา เลยมาโอบเราต่อ โถ่วพี่ ไม่ใช่ 555555 เราเลยบอกพี่ว่า หนูให้พี่ระวังผช ข้างหลังค่ะ กลัวขวดโดนพี่เดี๋ยวจะเจ็บ พี่ก็ อ๋อๆ ทำหน้าเข้าใจ แล้วหลังจากนั้นก็โอบเราต่อ ... ค่ะพี่ เอาที่สบายใจเลย ไม่สนใจเลยใช่แ่ะว่าตัวร้อนไปหมดละ โอ่ยยย ใใจบ่ดี รู้สึกอบอุ่นมากแบบบอกไม่ถูก รู้สึกดีมากๆ ยังงงตัวเองว่าเป็นอะไร 5555 พอสักพักพี่ก็เลื่อนลงมาโอบเอวต่อ ก่อนหน้านี้พี่โอบไหล่ สักพักสงสัยพี่ปวดแขน เลยมาจับมือเราแทน เรานี่แบบ เห้ย พี่ เห้ยยย โอ้ยยยยยยยยยย หน้านี่แดงอ่ะ หัวใจเต้นแรงมาก พี่ทำอารายยยยยย T^T หัวใจหนูหวั่นไหวไปหมดแล้ว นอกจากนั้นคือ คิดภาพตามนะ พี่เค้ายืนอยู่ข้างขวาเรา เราเอามือขวาเรไปจับกับมือซ้ายของพี่เค้า จับสักพักพี่ก็จับแบบบีบนิดๆ เราก็บีบตามนิดๆ เขินอ่ะ 555 สักพักพี่อาการหนักละ พี่เอามือด้านขาเราไปครอบครองเลยจ้า เอามือเราไปกุมไว้อ่ะ แบบ จับมืออยู่ดีๆพี่เอามือข้างขวาเราไปจับ เอามือขวาเราไปกุมกับมือตัวเองทั้งสองข้าง พร้อมกับกุมอยู่อย่างนั้นทั้งคืน ฮืออออออออออ พี่ หนูเขินนนนน พอหลังจากนั้นเราก็ออกมากินต่อข้างนอก ลืมบอกพี่ๆเค้ากินเยอะมากอ่ะ มา5-6 คนกินเบียสองลัง 555555 แต่ดูไม่เมามากอ่ะ ยิ่งพี่เบอร์ 3 นะ ไม่เมาอ่ะ ไม่มีอาการเลย คอแข็งมาก พี่แค่บ่นปวดหัวนิดหน่อย กินเหมือนน้ำเปล่าเลยจ้า เรานี่ทำได้แค่มอง กินได้ไงอ่ะ 5555 พอไปนั่งกินข้างนอกพี่ก็มาละ เอามือมาพาดบนด้านหลัง เป็นโซฟาอ่ะ พี่แกก็เอามาพาดไว้ หลังๆก็บอกปวดหัว เริ่มละ เอาหัวมาพิงไหล่ช้านนนนน พี่จะรู้ไหมว่าหนูหวั่นไหวแค่ไหน ฮือออ ตอนที่มานั่งข้างนอกเพื่อนๆของพี่ก็คุยกันเป็นภาษาใต้ ซึ่งเรากับเพื่อนฟังไม่ออกเลย เราได้แต่ลูบแขนพี่ละให้พี่แปลตลอด พี่ก็น่ารักอ่ะ น่ารักมาก ตั้งใจฟัง แปลให้ทุกคน ทุกประโยค แถมยังสอนภาษาใต้ให้อีก โอ้ยยยยยยยยยยยยย มายเบบี้บู 5555555 ไอเลิฟยูววว พีก็แปลให้ตลอดเวลาเลย ทุกคำ ทุกเม็ดเก็บหมด ส่วนเราก็แลกเปลี่ยนกับภาษาอีสาร สอนพี่เค้า ตลก สนุก น่ารักมาก เรามีความสุขมากที่สุดเลยวันนั้น วันนั้นเราชอบพี่เค้าได้เต็มประตูเลยล่ะ เพื่อนๆพี่เค้าก็น่ารักเป็นกันเองมาก เรารักและชอบทั้งพี่และเพื่อนๆพี่เค้าเลย น่ารักมาก พูดแล้วยังคิดถึงอยู่เลย
หลังจากนั้นเราก็ไปส่งพี่เค้า เพราะพี่เค้าไม่มีรถกลับกัน เราหลุดปากถามว่าพี่มีแฟนยัง พี่บอกไม่มีแฟน ไม่เชื่อดูในเฟสเลย 5555 เราก็โอเค ฉันชอบเค้าแล้วนะ ชอบแล้วนะแก ชอบแล้วจริงๆนะ พี่เค้าโสด กรี้ดดดด คือจริงๆก็ควรจะถามก่อนแหละแต่คิดมาตลอดว่าพี่โสดไงเพราะถ้าคนไม่โสดคงไม่ทำแบบบพี่เค้า 5555 ถามเพื่อความแน่ใจ หลังจากนั้นเราก็ชอบพี่เค้ามากๆเลย วันที่เราไปส่งพี่เค้าที่หอเราก็บอกพี่ว่า วันนี้มีความสุขมากเลย จะไม่ได้เจอกันอีกแล้วน้าาา ทำเสียงเศร้า พี่ก็บอกได้เจออออ พรุ่งนี้พี่ไปดูยาสชายหาดขายแข่งนะ 9.00เช้า นี่อ่อยใช่ไหมพี่จะให้หนูไปดูใช่ไหม 55555 เราก็บอกจะไปดูบาส8.00 หลังจากนั้นพี่ดูหน้าง่วงมาก พี่ก็บอก กลับได้ละ ดึกละ ไรงี้ เราก็กลับ พอถึงเวลาว่าจะไปแต่ไม่ทันอ่ะ นอนก็หกโมงเช้าละ พยายามมาก ตื่นมาตอบแชทพี่ พี่ทักมา 8.30 ว่าตื่นยังไรงี้ ตอนนั้นคือร่างไม่ไหวละ แต่ก็อยากคุยอยากเจอ พยายามากแต่ก็ ลุกไม่ได้เลย สมองตื่นแต่ร่างลุกไม่ได้เลย เลยได้แต่รอ พี่ก็ทักมา อยู่ไหน ทำไร ไรงี้ 55555 พี่ดูเก้กๆนะ แต่พอทักมาก็เขินทุกที อยากเจอก็บอกก(คิดไปเอง) หลังจากนั้นพี่ก็ทักมาถามว่าไปรษณีของมออยู่ไหนพี่จะไปเอาของ เราเห็นว่ามันไกลเราเลยจะไปเอาให้ สรุปของยังไม่มาจ้า เราเลยอาสาจะส่งของไปให้เพราะพี่ต้องกลับแล้ว พี่เลยนัดมากินนมที่มอ แต่บังเอินไปเจอน้องที่รู้จักมาแข่งบาสแล้วน้องให้พาออกไปซื้อของพอดี พี่บอกรถจะออก 16.00น. พี่นัดเรา 15.00 พอ 15.00 เรากำลังจะออกไปหาพี่น้องก้ทักมาเราเลยได้พาน้องไปเพราะน้องก็จะอยู่มอวันสุดท้าย ตอนนั้นกำลังจะออกไปซื้อของ พี่ก็โทรมา
พี่เบอร์ 3: ฮัลโหล อยู่ไหน พี่อยู่ร้านนมแล้วนะ มากินนมกัน (น้ำเสียงสบายๆ)
เรา: ค่ะพี่ เดี๋ยวพาน้องไปซื้อของก่อนะคะ เดี๋ยวตามไป
พี่เบอร์ 3: จ้าา แล้วเจอกันนะ
เราก็วางไปค่ะ นี่รีบสุดขับรถไปหน้ามอ รีบกลับเข้ามาใช้เวลาไป 20 นาทีบวกรถติดไฟแดง ฮือออ
แล้วพี่ก็โทรมาค่ะ
พี่เบอร์ 3: ฮัลโหลอยู่ไหนพี่จะกลับแล้วนะ (น้ำเสียงดูรนๆ)
เรา:กำลังจะไปค่ะพี่เพิ่งถึงมอ อยู่สนามบาสเนี่ย
พี่เบอร์ 3: เห้ยๆ รีบออกมา รถจะออกแล้ว(เสียงนี่ตะโกนด้วยความตกใจสุดฤทธิ์) เรานี่โคตรขำ พี่ขี้เก้กอ่ะ 55555
เรา: จ้าๆ เดี๋ยวรีบๆไปเลยพี่ เจอกันน้าาา พร้อมรีบตัดสาย คิดในใจโดนด่าแน่ช้านนน
คิดว่ารถออก16.00ตามที่พี่บอกค่ะ นี่เลยแบบพี่จะตะโกนทำไม ตอนนั้น15.20
พอมาถึงเห็นรถของสงขลาขับไป โอ้ย พี่ไปแล้ว เห้ย จะร้องไห้ กำลังจะขับรถตาม เพื่อนบอก พี่เค้าไม่ได้เรียนมอสงขลาป่ะ เอ้า ลืม55555555 ก็พี่บอกจะกลับสงขลา
เป็นไปได้ไหมที่จะทำให้เขาชอบเรา?
เราเป็นนศ.อยู่ที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งที่มีการจัดงานกีฬาของมหาวิทลัยแห่งประเทศไทยครั้งล่าสุดของปีนี้ค่ะ เราเป็นสตาฟพิธีเปิด-ปิดงาน ช่วงที่จัดงานเป็นช่วงปิดเทอมค่ะ เราต้องมาช่วยงานช่วงนั้น ทำให้เรามีเวลาว่างค่ะช่วงเปิด ถึง ปิดงาน เราจะทำงานแค่ช่วงเดินขบวนค่ะ เราเป็นผู้หญิงนะคะ แต่ก็ไม่ค่อยชอบผู้ชายเท่าไหร่ เราจะชอบทอมมากกว่าค่ะ ในวันงานแข่งกีฬาวันที่ 12 มกราคม โค้ชหน่องและโค้ชกิฟได้มาเป็นโค้ชของม.นึงค่ะ ซึ่งเราเป็นแฟนคลับของพี่หน่องอยู่แล้ว เลยตามไปเชียร์ทุกรอบเลยค่ะ แล้ววันที่ 14 เป็นวันที่ม.ของโคชทั้งสองต้องแข่งกับม.ที่อยู่ทางภาคใต้ วันนั้นเราก็ไปตามเชียร์โค้ชหน่องเช่นเคยค่ะ ที่สนามวอลเล่บอลจะมีแสตนไว้สำหรับผู้ชมซึ่งแสตนทั้งสองจะอยู่ตรงกับฟากของสนามพอดี คือข้างๆนักกีฬาพอดีค่ะ เห็นภาพชัดเจน เรามากับเพื่อนค่ะ วินาทีที่เราและเพื่อนเดินขึ้นแสตน เราขึ้นทางฟากของม.ภาคใต้นะคะ เราก็เห็นนักกีฬาของม.ภาคใต้ค่ะ 2 คน เราชอบคิดไปเองค่ะว่าเค้าหันมามองเราตอนเรากำลังเดินไป 55555 เราอาจจะมองลูกก็ได้นะคะ เราก็ไปนั่งตรงกับเค้าพอดี แรกๆก็คิดว่าสองคนนั้นน่ารักดีค่ะ เราก็เชียร์ไปเรื่อยๆใครได้ก็เชียร์ค่ะ สิ่งที่เราเห็นและประทับใจมกเลยคือ นักกีฬาสองคนนั้นเขาดูทุ่มเท และมุ่งมั่น เต็มที่กับการแข่งขันได้สะดุดตากว่าคนอื่นๆ เห็นได้ชัดเจนเลยค่ะว่าเขาเล่นดีมาก อันนี้เราดูที่ความทุ่มเทและพยายามของเค้าสองคนนะคะ เราประทับใจและปลื้ม เขาทั้งสองคนมากๆค่ะ พอหลังจากแข่งเสร็จ แน่นอนค่ะว่าทีมของโค้ชหน่องของเราชนะ แต่เราไม่ได้วิ่งตามพี่หน่องแบบรอบที่แล้ว รอบนี้เราได้ไปขอถ่ายรูปกับทั้งสองคนเลย เพราะชื่นชอบและประทับใจสองคนนั้นจริงๆ หลังจากแข่งกีฬาเสร็จ นักกีฬาจะต้องมายืดเส้นคลายกล้ามเนื้อค่ะ เค้าเรียกคูลดาวน์ร่างกายป่ะค่ะ เราไม่แน่ใจคำศัพท์เท่าไหร่ ตอนที่เราออกมาเราก็มาเจอเค้ากำลังนั่งยืดขาพอดี เราเลยได้สะกิดแขนพี่เบอ3 ปล. นักกีฬาสองคนนั้นใส่เสื้อเบอ 2 -3 ค่ะ
เรา: ขอถ่ายรูปได้ไหมคะ?
พี่เบอร์3 : ได้ๆ
เพื่อนเรา: อีกคนด้วยนะคะ
พี่เบอร์ 3 : อันนี้นน้องๆ
เราก็งงๆว่าที่หน้าเหมือนกันนี่เป็นพี่น้องกันหรอ? 55555 แถมยังรองเท้าแบบเดียวกันอีก
แล้วเราก็ชวนพี่เค้าไปถ่ายรูปในอาคารค่ะเพราะตอนนั้นมืดแล้ว
เรา: เล่นดีมากค่ะ ชอบ ><
พี่ทั้งสอง : มองหน้ากันแล้วยิ้ม 555555555
หลังจากถ่ายรูปเสร็จเราก็ขอบคุณพี่เค้าแล้วก็เดินดูกีฬาต่อนิดหน่อยค่ะ เราจะไปดูบาสต่อซึ่งต้องไปอีกสนามนึงค่ะ เราต้องเดินผ่านทางที่พี่เค้านั่งอยู่
พี่เบอร์ 3 กำลังนั่งผูกเชือกรองเท้าอยู่ค่ะ เราก็เดินผ่านพี่เค้าพี่เค้าเลยพูดว่า
พี่เบอร์ 3 : แทกเฟสเลยๆๆ
พร้อมกับมองหน้าเราแล้วยิ้มๆ
เราก็มองหน้าพี่เค้าตอบแล้วก็ยิ้ม คิดในใจว่าจะขอดีไหมนะ เจอกันคงเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายของชีวิตจะติดต่อดีไหม?
ตอนนั้นเราแค่มองหน้าแล้วยิ้มค่ะ แล้วก็เดินไปเลย เราแอบเห็นพี่เค้าหุบยิ้มได้ชัดเจนมาก เรากลัวพี่เค้าเสียเซลฟ์บวกกับคิดว่าเค้าพูดขนาดนี้แล้วก็ต้องขอแล้วล่ะ เราเลยวิ่งกลับไปหาพี่เค้าค่ะ
เรา: ขอเฟสหน่อยค่ะ
พี่เบอร์ 3 ก็บอกชื่อเฟสมาค่ะ เราก็ถามอะไรเล็กน้อย พี่เค้าอยู่ปี 4 เรียนครูพละค่ะ
เราก็ขอบคุณพี่เค้าแล้วก็เดินไปดูบาสค่ะ หลังจากนั้นเราก็ทำใจอยู่วันนึงก่อนจะแอดเฟสพี่เค้าไป คือจะบอกว่าตอนนั้นหัวใจเราเต้นแรงแล้วนะคะ พี่เค้าน่ารักจัง 55555555 เราก็อัพรูปที่ถ่ายกับพี่ทั้งสองคนค่ะ แล้วแทกเฟสไป เราก็ได้คุยกันผ่านรูปนิดหน่อยค่ะว่าจะไปเชียร์พี่เค้า แล้วเราก็ไปจริงๆค่ะ หลังจากแข่งเสร็จ ทีมพี่เค้าไม่เข้ารอบแล้วค่ะ เป็นการแข่งรอบสุดท้ายของพี่เค้า
เรา: เป็นไงบ้าง เหนื่อยไหมคะ?
พี่เบอร์ 3 : เหนื่อยนะ
เรา: แล้วนี่กินข้าวยังคะ?
พี่เบอร์ 3: ยังไม่ได้กินเลย ปวดหัวก็ปวด วันนี้เพลียมากเลย ไม่มีแรง T^T
เราเลยเข้าใจละทำไมพี่เค้าดูแปลกๆไป ไม่กินข้าวกันมานี่เอง เราเสียดายมากเลยอ่ะที่พี่เค้าไม่เข้ารอบ
เรา: โหย ไม่เป็นไรค่ะ แล้วมีแข่งอีกไหมคะเนี่ย?
พี่เบอร์ 3: ไม่มีแล้วค่ะ ขอบคุณน้าาา ที่มาเชียร์ (พร้อมกับยิ้ม โอ้ยยยย เรานี่ละลายเลยค่ะ เขินมาก ทำไมพี่น่ารักจัง)
เรา: อ่าว งั้นก็จะกลับกันแล้วใช่ไหมคะ คงไม่ได้เจอกันอีกเลย
พี่เบอร์ 3: ไม่ๆ เดี๋ยวรอผช.แข่งวอลเล่ชายหาดก่อน กลับวันที่ 16 ถ้าเข้ารอบก็จะอยู่ต่อ ได้เจอๆ
เรา: อ่อออค่ะ แล้วนี่ไปไหนต่อไหมคะ?
พี่เบอร์ 3: นี่ก็แข่งเสร็จแล้วไม่รู้จะไปไหนเลย
เรา: ยิ้มแห้งๆ แหะๆ งั้นไม่กวนแล้วนะคะ
แล้วเราก็เดินออกมา จะบอกว่าจะชวนไปนู่นี่นั่นก็กลัวพี่เค้าจะไม่ไปด้วย เราเป็นคนเข้ากับคนยากอ่ะ 55 ชวนคุยไม่ถนัดเท่าไหร่เลยถอยออกมาก่อน 5555
หลังจากวันนั้นเราก็ไม่รู้ตัวเลยค่ะว่าไปชอบพี่เค้าตอนไหน แบบชอบมากๆน่ะค่ะ เราอยากทักพี่เค้าไปมากๆนะคะ คืนวันที่15 เราอยากทักไปมากกากเลยว่าพี่จะกลับกันยังไง กี่โมง ไรงี้ แต่เราก็ไม่กล้าทักไปค่ะ แล้วจู่แชทก็เด้งขึ้นมา
พี่เบอร์ 3: มาๆ ฟม. (ฟม.นี่เป็นผับเล็กๆแถวม.ค่ะ)
วินาทีทีเราเห็นแชทคือ นึกภาพตามนะคะ เรากรี้ดเสียงดังมาก กระโดดอยูบนเตียง แล้วนอนดิ้นๆอยู่บนเตียง จนเพื่อนหันมาด่าว่าบ้า 555555 วันนั้นเราบอกเพื่อนไว้ค่ะว่าจะไม่ไป ฟม. เพราะเราเหนื่อย แต่พอพี่เค้าทักแชทมา เรานี่หายทุกอย่างเลยค่ะ รีบไปในทันทีทั้งๆที่ปกติเราเป็นคนที่ทำอะไรช้ามาก พี่เค้าทำให้เรากระตือรือร้นหนักมากค่ะ 555555555 ขำตัวเองเหมือนกัน พอไปถึงพี่เค้าบอกอยูโต้ะแรกเปิดประตูไปก็เจอเลย เราเลยเข้าทางข้างหลังค่ะเพราะเขิน แต่พอเรเดินไปหาพี่เค้า คือชอคแรกคือที่เดินมาสะกิดหลัง 555555555555 แล้วพอไปที่โต้ะ ตอนนั้นเขินมากเลยค่ะ
ตอนที่อยู่ที่ ฟม. สนุกมากๆค่ะเพราะมีนักกีฬาจากทั่วไทยมารวมกัน เต้นกันได้สนุกมาก 55555
พี่เบอร์ 3 หยิบแก้วพร้อมรินเบียร์มาให้เรา
เรา: ไม่กินค่ะ (ส่ายมือแลละหัว)
พี่เบอร์ 3: พี่กินจริงดิ โห เด็กดีจัง
เรา: คนไม่กินไม่ได้แปลว่าเป็นเด็กดีนะคะ 55555
พี่เบอร์ 3: ยิ้ม กระชากใจอีกแล้วววว
พี่เค้าเป็นคนไม่พูดเยอะค่ะ นิ่งๆแต่มีเสน่ห์มาก ตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกันพี่เค้าจะดูแลเราดีมากค่ะ จะคอยกันผช.ที่เดินผ่านไปผ่านมาให้เรา พอไปเข้าห้องน้ำก็มีผช.มชนแก้วบ้าง เราก็เอาแก้วพี่เค้ามาชนนั่นแหละค่ะแต่ไม่กิน 5555555 พอไม่ให้เค้าเสียหน้ากัน พอพี่เค้าเดินเข้ามาก็ถามค่ะว่า "มีผช มาจีบไหม?" เราก็ตอบไปว่า"ไม่มีค่ะ" เราก็งงๆ วันก่อนอ่ะมี วันนี้ไม่มี 55555555 พี่ก็ยิ้มๆ พร้อมเอามมือมาโอบเราเหมือนหวง โอ้ย พี่ พี่เท่มาก น่ารักมาก ฮืออออออออ คือช่วงนั้นนักร้องจะบอกให้โอบคนทั้งโต๊ะค่ะ กอดคอกันแล้วกระโดดร้องเพลง เราก็โอบเพื่อนเราและพี่เค้าคนละข้าง หลังจากนั้นผ่านมาสักพักคนอื่นเค้าก็เลิกโอบเลิกปล่อยมือกันแล้วนะคะ แต่ทำไมพี่ไม่เลิกโอบหนูสักทีล่ะคะ? หนูเกร็งๆ เราเป็นคนเต้นแรงไง ถ้าเต้นจะชอบโดดๆ ทำท่าแปลกๆ เต้นสองมือไรงี้ เหมืองลิงปีนต้นไม้ 55555 พี่ก็ยังโอบเราไม่ปล่อยเลย เลยโดนเพื่อนพี่เค้าและเพื่อนเราแซวไปตามระเบียบ พี่ก็ยิ้มแต่ไม่ปล่อยเลยนะ เรารู้สึกอบอุ่นมากอ่ะ ปกติถ้าเป็นคนอื่นเราไม่ให้จับเลยนะ 5555 พี่ก็โอบไปเรื่อยๆ หลังจากนั้นพี่ก็ไปเข้าห้องน้ำอีกรอบ พอกลับมาจ้า ผช ถือขวดมาเราก็เป็นห่วงพี่เค้าเลยโอบๆเอวพี่เค้าให้หลบผช พี่เค้าสงสัยจะเข้าใจไม่ตรงกับเรา เลยมาโอบเราต่อ โถ่วพี่ ไม่ใช่ 555555 เราเลยบอกพี่ว่า หนูให้พี่ระวังผช ข้างหลังค่ะ กลัวขวดโดนพี่เดี๋ยวจะเจ็บ พี่ก็ อ๋อๆ ทำหน้าเข้าใจ แล้วหลังจากนั้นก็โอบเราต่อ ... ค่ะพี่ เอาที่สบายใจเลย ไม่สนใจเลยใช่แ่ะว่าตัวร้อนไปหมดละ โอ่ยยย ใใจบ่ดี รู้สึกอบอุ่นมากแบบบอกไม่ถูก รู้สึกดีมากๆ ยังงงตัวเองว่าเป็นอะไร 5555 พอสักพักพี่ก็เลื่อนลงมาโอบเอวต่อ ก่อนหน้านี้พี่โอบไหล่ สักพักสงสัยพี่ปวดแขน เลยมาจับมือเราแทน เรานี่แบบ เห้ย พี่ เห้ยยย โอ้ยยยยยยยยยย หน้านี่แดงอ่ะ หัวใจเต้นแรงมาก พี่ทำอารายยยยยย T^T หัวใจหนูหวั่นไหวไปหมดแล้ว นอกจากนั้นคือ คิดภาพตามนะ พี่เค้ายืนอยู่ข้างขวาเรา เราเอามือขวาเรไปจับกับมือซ้ายของพี่เค้า จับสักพักพี่ก็จับแบบบีบนิดๆ เราก็บีบตามนิดๆ เขินอ่ะ 555 สักพักพี่อาการหนักละ พี่เอามือด้านขาเราไปครอบครองเลยจ้า เอามือเราไปกุมไว้อ่ะ แบบ จับมืออยู่ดีๆพี่เอามือข้างขวาเราไปจับ เอามือขวาเราไปกุมกับมือตัวเองทั้งสองข้าง พร้อมกับกุมอยู่อย่างนั้นทั้งคืน ฮืออออออออออ พี่ หนูเขินนนนน พอหลังจากนั้นเราก็ออกมากินต่อข้างนอก ลืมบอกพี่ๆเค้ากินเยอะมากอ่ะ มา5-6 คนกินเบียสองลัง 555555 แต่ดูไม่เมามากอ่ะ ยิ่งพี่เบอร์ 3 นะ ไม่เมาอ่ะ ไม่มีอาการเลย คอแข็งมาก พี่แค่บ่นปวดหัวนิดหน่อย กินเหมือนน้ำเปล่าเลยจ้า เรานี่ทำได้แค่มอง กินได้ไงอ่ะ 5555 พอไปนั่งกินข้างนอกพี่ก็มาละ เอามือมาพาดบนด้านหลัง เป็นโซฟาอ่ะ พี่แกก็เอามาพาดไว้ หลังๆก็บอกปวดหัว เริ่มละ เอาหัวมาพิงไหล่ช้านนนนน พี่จะรู้ไหมว่าหนูหวั่นไหวแค่ไหน ฮือออ ตอนที่มานั่งข้างนอกเพื่อนๆของพี่ก็คุยกันเป็นภาษาใต้ ซึ่งเรากับเพื่อนฟังไม่ออกเลย เราได้แต่ลูบแขนพี่ละให้พี่แปลตลอด พี่ก็น่ารักอ่ะ น่ารักมาก ตั้งใจฟัง แปลให้ทุกคน ทุกประโยค แถมยังสอนภาษาใต้ให้อีก โอ้ยยยยยยยยยยยยย มายเบบี้บู 5555555 ไอเลิฟยูววว พีก็แปลให้ตลอดเวลาเลย ทุกคำ ทุกเม็ดเก็บหมด ส่วนเราก็แลกเปลี่ยนกับภาษาอีสาร สอนพี่เค้า ตลก สนุก น่ารักมาก เรามีความสุขมากที่สุดเลยวันนั้น วันนั้นเราชอบพี่เค้าได้เต็มประตูเลยล่ะ เพื่อนๆพี่เค้าก็น่ารักเป็นกันเองมาก เรารักและชอบทั้งพี่และเพื่อนๆพี่เค้าเลย น่ารักมาก พูดแล้วยังคิดถึงอยู่เลย
พี่เบอร์ 3: ฮัลโหล อยู่ไหน พี่อยู่ร้านนมแล้วนะ มากินนมกัน (น้ำเสียงสบายๆ)
เรา: ค่ะพี่ เดี๋ยวพาน้องไปซื้อของก่อนะคะ เดี๋ยวตามไป
พี่เบอร์ 3: จ้าา แล้วเจอกันนะ
เราก็วางไปค่ะ นี่รีบสุดขับรถไปหน้ามอ รีบกลับเข้ามาใช้เวลาไป 20 นาทีบวกรถติดไฟแดง ฮือออ
แล้วพี่ก็โทรมาค่ะ
พี่เบอร์ 3: ฮัลโหลอยู่ไหนพี่จะกลับแล้วนะ (น้ำเสียงดูรนๆ)
เรา:กำลังจะไปค่ะพี่เพิ่งถึงมอ อยู่สนามบาสเนี่ย
พี่เบอร์ 3: เห้ยๆ รีบออกมา รถจะออกแล้ว(เสียงนี่ตะโกนด้วยความตกใจสุดฤทธิ์) เรานี่โคตรขำ พี่ขี้เก้กอ่ะ 55555
เรา: จ้าๆ เดี๋ยวรีบๆไปเลยพี่ เจอกันน้าาา พร้อมรีบตัดสาย คิดในใจโดนด่าแน่ช้านนน
คิดว่ารถออก16.00ตามที่พี่บอกค่ะ นี่เลยแบบพี่จะตะโกนทำไม ตอนนั้น15.20
พอมาถึงเห็นรถของสงขลาขับไป โอ้ย พี่ไปแล้ว เห้ย จะร้องไห้ กำลังจะขับรถตาม เพื่อนบอก พี่เค้าไม่ได้เรียนมอสงขลาป่ะ เอ้า ลืม55555555 ก็พี่บอกจะกลับสงขลา