เราเคยอ่านกระทู้พันทิปมามากมาย ทั้งเรื่องแปลกๆ เรื่องเกี่ยวกับความรัก เราแอบแสดงความคิดเห็นในใจบ้าง สงสารเจ้าของกระทู้บ้าง และได้ความรู้มากมายจากกระทู้พันทิป ซึ่ง เราไม่คิดว่าจะมีวันที่ตัวเราเองจะได้สมัครและสร้างกระทู้ของตัวเองขึ้นมาแบบนี้... มันอาจจะกลายเป็นการเล่าเรื่องหรือระบายความในใจสำหรับสายตาคนอื่นๆ หรืออะไรเราก็ไม่รู้ แต่ตอนนี้เรามีพื้นที่ ที่เราสามารถจะแชร์เรื่องราวของเราได้ที่นี่... ไม่ว่ามันจะกลายเป็นกระทู้ที่ไร้สาระสำหรับบางคน หรืออาจจะเป็นเรื่องราวที่เป็นตัวอย่างสำหรับคนที่กำลังจะตัดสินใจบางอย่าง
เพราะวันนี้เราได้ตัดสินใจทิ้งบางสิ่งที่เราเคยให้ความสำคัญมากไป... จะเรียกงั้นได้ป่าวก็ไม่รู้ เราไม่รู้ว่าเราจะกลับไปยืนอยู่ในจุดๆ นั้นอีกเมื่อไหร่.. เพราะหลายครั้งต่อกี่ครั้งไม่รู้ที่เราบอกว่าจะถอยออกมา แต่สุดท้ายเราก็กลับไปอยู่ที่ๆ เราต้องการจากมาอยู่ดี... เรื่องราวทั้งหมดมันเริ่มจาก........
สมัยที่เรายังเรียนมัธยมตอนม.2 ตอนนั้นชีวิตเราเด็กน้อยมาก ถึงจะไม่ใช่เด็กเรียนดีเด่อะไร ออกจะไร้สาระไปวันๆ ด้วยซ้ำ โดดเรียนบ้าง เล่นเกมบ้าง ลอกการบ้านเพื่อนบ้าง ทำตัวผิดระเบียบบ้าง แต่นั่นมันเป็นเรื่องขี้ปะติ๋วไปเลยหลังจากที่เราเรียนจบมัธยมมา (ออกนอกรั้วโรงเรียนอะไรๆ นี่มันเละเทะกว่าเยอะ) บางคนก็เละตั้งแต่เรียนมัธยมไปนี่แหละ สำหรับเรานี่ตอนนั้นใสๆ มากกกกกก...
กลับเข้าเรื่อง...
ตอนนั้น เรามีแค่เพื่อน กับครอบครัว เราไม่ได้สนใจเรื่องการมีแฟน มีคนรัก หรือชอบใครเลย... เอ้อออ อาจจะมีบ้าง แบบชอบ คนนั้นน่ารักงี้ คนนี้น่ารักงั้น อยากอยู่ใกล้ๆ ชอบอะ ชอบบบบบ... แต่!! เราไม่เคยคิดจะจีบหรืออยากได้มาเป็นแฟนควงแขนอะไรแบบนั้นเลย (ตอนเราม.2 ก้มีรุ่นพี่รุ่นน้องมาชอบเหมือนกันน้าาาา... ไม่ได้หลงตัวเอง แต่ก็นะ หลีๆ กันเล่นๆ ไม่ได้จริงๆ จังๆ หรอก) ... ช่วงนั้น ที่โรงเรียนก็มีกิจกรรมมากมายหลายอย่างและที่เด่นสุดก็จะเป็นการประกวดเต้น ซึ่ง... เราไม่เคยสนใจเลย เพราะเขาเต้น cover เกาหลีกัน เราก็ฟังบ้างบางเพลงแต่ไม่ถึงกับติ่งนะ แหะๆ ... แต่เราก็ไม่ได้สนใจกิจกรรมอยู่แล้ว อยู่กับเพื่อน ไปเรียนพิเศษ ไปเล่นเกม แค่นี้ชีวิตก็ยุ่งมากอยู่ละ (บ้ารึ!!! มัธยมนั่นแหละเวลาว่างโคตรจะถมเถ!!)
การมาโรงเรียนของเราช่วงม.ต้นก็ยังเหมือนมุนษย์เด็กประเทศไทยวัยมัธยมทั่วๆ ไป ก็ยังมาเช้าอยู่ ตรงเวลาอยู่บ้าง สายไปบ้าง (ไม่เท่าม.ปลายที่อาจารย์สอนโฮมรูมไปแล้วหรือเที่ยงค่อยเข้ารร.) และทุกๆ เช้าคาบโฮมรูม ที่อาจารย์เข้าบ้างไม่เข้าบ้าง เราก็จะเหลือบไปเห็นกลุ่มรุ่นพี่ม.6 กลุ่มนึงที่ใต้อาคารอเนกประสงค์ฝั่งตรงข้ามกับห้องเรา (นั่งหลังห้องติดประตู) เวลาที่เรามองออกไปนอกห้องก็จะเห็นพี่พวกนี้ตลอดเกือบทั้งคาบเช้า ซึ่งมันเป็นอะไรที่น่าหมั่นไส้สิ้นดี ไม่ว่าเราจะโฮมรูมเสร็จ เรียนคาบเช้าที่ห้องเสร็จแล้วเดินออกไปก็จะเจอกลุ่มนี้ประจำ และที่สำคัญ พี่คนนั้นก็อยู่ด้วย พี่คนนั้นเป็นคนที่เด่นมาก เป็นคนตัวขาว หน้าตาดี ใครๆ ก็ชอบ เป็นคนพูดจาน่ารัก บลาๆๆ เท่าที่ได้ยินมาก็ประมาณนี้ จะชอบมีเด็กม.ต้น ม.ปลายเดินผ่านไปมาก็ทักทายพี่เขา พี่เขาเป็นบุคคลที่มีชื่อในโรงเรียนอย่างรุนแรง ไม่มีใครไม่รู้จัก (ถ้าไม่รู้จักจริงๆ ก็คงพวกเนิร์ด ไม่ก็ส่วนน้อยน่ะนะ) ... และ เรานั้นมีอคติส่วนตัวกับพี่เขาอย่างรุนแรง (ใบ้ให้ว่าอีพี่คนนี้แหละเป็น.......ในปัจจุบัน... เอ้า... ไม่สนุกสิสปอยแล้ว... งั้นต่อๆๆๆ.... --->>) ...เพราะว่า...
ในบรรดาคนที่มาชอบเรา แม้แต่เพื่อนเรา ก็ชอบพูดถึงพี่คนนี้ตลอด ประจำ สม่ำเสมอ แต่ละวันเราจะได้ยินชื่อพี่คนนี้ตลอดไม่ห่างหู ... หมั่นไส้น่ะนะ ...
ตอนนั้นเราปลื้มพี่คนนึง เป็นพี่สต๊าฟตอนกีฬาสี น่ารักใจดี และพี่เขาชอบมารร.สาย พอเรารู้เราก็ดักรอดูพี่เขาที่ประตูหลังรร. เลย แล้วเราก็ได้ติดแถวมาสายกับพี่เขาสมใจ ยืนข้างๆ กันด้วย ... เราก็หยอกล้อกับพี่เขาปกติ แล้วก็ได้ยินเสียงหัวเราะมาจากข้างหลัง...
จ้ะ... คนที่หัวเราะเรากับพี่คนที่เราปลื้ม ก็คือพี่สุดป๊อบคนนั้นแหละ เราก็เลยยิ่งหมั่นไส้เข้าไปใหญ่ เพราะพี่ที่เราปลื้มไปทักทายพี่เขาด้วย...
ผ่านมา... เรื่องราวก็ปกติดีจนมีกิจกรรมประกวดเต้นของทางโรงเรียนอีก... เพื่อนเราชวนไปดู ซึ่งเราก็ไม่ได้เกลียด แค่ไม่ได้ชอบเลยไม่ได้สนใจ แต่วันนั้นว่างพอดีมั้ง เลยได้เดินไปกับเพื่อนๆ ... แล้วก็ถึงทีมที่พี่สุดป๊อบออกมาเต้น...
คือ... ทีมพี่เขาทีมใหญ่นะ คนอื่นเต้นกันเยอะแยะ แต่ว่า... พี่สุดป๊อบเด่นมากเลย เพราะเขาขาวหรอ? หรือเพราะอะไร?? คนอื่นก็เต้นดีนะ ดูแล้วเพลิน ดูแล้วสนุก แต่ว่าสายตาเรามองที่พี่สุดป๊อบคนนั้นคนเดียวเลย... ตอนพี่เขาเต้น ทั้งยิ้ม ทั้งแลบลิ้นปลิ้นตา (์?) ... คือ ทำหน้าทะเล้นน่ะ ดูพี่เขาสนุกมีอารมณ์ร่วมไปกับเพลงที่เต้น (คนอื่นเต้นหน้าเก๊กๆ) เรามองแล้วเรารู้สึกสนุกไปด้วยจนยิ้มออกมาเลย ... เรารู้สึกว่าพี่เขาพิเศษ ไม่เหมือนใคร ... และเข้าใจเลยว่าทำไมใครๆ ก็ชอบพี่เขาเวอร์ขนาดนั้น ... แต่สำหรับเรามันไม่ได้เป็นความรู้สึกชอบแบบใคร่ครวญจวนอยากจะได้มาเป็นศรีภรรยา... เราแค่อยากเป็นเหมือนพี่เขา... เพราะว่า สภาพเพศตอนนั้นคงต้องบอกว่า เราสองคนเป็นเหมือนกันก็ว่าได้...
มันเลยไม่ทำให้คิดว่าเรามีจิตเสน่หากับพี่เขาแต่อย่างใด...
ก็นั่นแหละ... ตั้งแต่นั้นเราก็แอบมองพี่เขามาตลอด (เรียกพี่เขานี่เหมือนควายมั้ย มีเขาด้วย...) ห้ะๆๆๆ...
เราคิดว่าพี่เขามีเสน่ พี่เขาเท่และน่ารัก เราอยากเป็นแบบนั้นบ้าง เราทำตัวเหมือนพี่เขา ใส่เครื่องประดับ ตัดผมทรงเดียวกับพี่เขา อยากมีคนมาชอบเราเยอะๆ แบบนั้นบ้าง (ตอนนั้นนะ ความคิดเด็กมาก อายอ่ะ... ไม่รู้จะอยากเด่นไปทำไม วู้!! -///-) ...
ก็นั่นอีกนั่นแหละ... เราก็เลยเฝ้ามองพี่เขาตลอด หลังเลิกเรียนที่พี่เขาซ้อมเต้น เราก็จะชอบแอบมองอยู่ในห้องเรา เปิดประตูหลังห้องแง้มๆ ไว้แอบดูพี่เขา ซึ่งเพื่อนๆ เราก็อยู่นะ กินขนมกันน้ำอัดลมกันไปสุมหัวกันในห้องโฮมรูมหลังเลิกเรียนทุกวัน... จุดประสงค์เราก็คืออยากเห็นว่าพี่คนนั้นเขาทำอะไรยังไงบ้าง เราอยากรู้จักแต่เราไม่รู้จะเข้าไปคุยแบบไหน เริ่มต้นยังไง เพราะเขาเคยเป็นคนที่เราไม่ชอบหน้าตั้งแต่แรก ... เป็นขัดๆ เขินๆ น่ะนะ... ไม่เคยชอบคนธรรมดาแล้วเกิดอาการแบบนี้ (เคยเกิดอาการแบบนี้กับศิลปินคนไทยคู่พี่น้อง 'ก - ม' ) มันเป็นอารมณ์แบบ เราอยากเป็นแบบเขา เราอยากรู้เขาทำอะไรบ้าง เราเป็นแบบนั้นจนขนาดว่าซื้อกล้องส่องทางไกลมาคอยแอบส่องพี่เขาตลอดเลย...
และเราก็มีชื่อเรียกที่ตั้งใหพี่เขาโดยเฉพาะ... ใช้เรียกกันในกลุ่มเพื่อน เพื่อนจะรู้ว่า ตอนไหนที่พี่เขาเดินผ่านหน้าห้อง หรือเดินสวนกัน จะหันมาบอกเราว่า
"เห๊ย ... x มาแล้ว" มันเป็นชื่อที่เราตั้งมั่วๆ ให้เขาเอง เอาชื่อเขามาเรียงใหม่ เกิดจากความบังเอิญตอนวาดรูปเล่นในห้องเรียนน่ะ ฮ่าๆๆ แต่ไม่ใช่ X หรอกนะ 5555.. อันนี้ใช้เป็นตัวแปรในการเล่าเรื่องนี้...
งั้นเรียก X ไปเลยละกัน...
...หลายครั้งที่เหมือน x จะรู้ตัวว่ามีคนแอบมองอยู่ แล้วเขาก็ดูเหมือนจะสนใจด้วยนะ หลายครั้งที่เรายกกล้องขึ้นมาส่อง X จากที่ไกลๆ ก้จะเห็นเขาเริ่มมองมาทางนี้ ชูสองนิ้วให้ โบกไม้โบกมือทักทาย มันทำให้เรารู้สึกประหม่าไปเลย เราไม่ได้ตั้งจะให้สะดุดตาขนาดนั้น ทำตัวไม่ถูกเหมือนกันถ้าจะต้องรู้จักกัน เรายังไม่ได้เตรียมใจเตรียมคำพูดอะไรไว้เลย...
การเป็นคนที่ไม่รู้จักกันแต่รับรู้ว่าต่างฝ่ายต่างรับรู้ว่ากำลังมีคนๆ นึงเริ่มเข้ามาในชีวิตประจำวัน... จนวันนึง... ไอ้เพื่อนตัวดีมันชอบไปเจาะแจะพูดคุยกับ X ซะอย่างนั้น (เพื่อนใครก็เป็น
เห็นเราชอบใครมันจะชอบไปกระแนะกระแหนคนัน้นใส่เรา ฮ่าๆ ) แล้วไอ้เพื่อนตัวดีคนนี้ก็ดันหลุดปากไปเรียกชื่อพี่เขาว่า X ทำให้พี่เขาสงสัยว่าทำไมถึงเรียกแบบนั้น แล้วไอ้เพื่อนตัวดีมันก็เล่าเรื่องเราให้ X ฟังเฉยเลย 55555555 ดูเหมือน X ก็ยิ่งสนใจเราเข้าไปใหญ่ ...
แต่ก็ในระดับนึงน่ะนะ ไม่ได้สนใจขั้นว่ามีอิทพลกับชีวิตประจำวันอะไรของเขามากมายหรอก...
X เป็นคนน่ารัก หน้าตาดี ชอบหยอดทั้งเด็ก ทั้งผู้ใหญ่ ดูก็รู้ว่าเจ้าชู้... แต่เห๊ย! ตอนนั้นเรายังไม่ได้คิดไรแบบนั้นกับ X จริงๆ นะ แค่รู้ เพราะสภาพเพศเหมือนกัน...5555555... เป็นพวกชอบให้ความหวังคน ขี้หลี เจ้าชู้ ปากหวาน แต่จริงใจนะ ^^
จะอวยทำมายยยยยย.. ต่อๆ .......
แล้ววันนึง เพื่อนต่างห้องที่ท่าทางดูสนิทกับ X แล้วก็รู้จักกับเรา รู้เรื่องที่เราเอากล้องส่องทางไกลไปส่อง X ด้วย... นางก็ไปกระซิบ X ว่า เนี่ยไอ้คนที่แอบส่องพี่น่ะ คือ..... บอกชื่อและห้องเราพร้อม 5555... ทีนี้วันนั้นเรากำลังส่อง X อยู่ แล้วอยู่ดีๆ ก็หายไปจากเฟรมเรา เลยคิดว่าสงสัยไปเข้าห้องน้ำ เราเลยจะเดินออกจากห้อง พอเปิดประตู....
...........................
เราก็เจอ X อยู่อีกฝั่งนึงของประตู!!!
....
เท่านั่นแหละ... เราโกยใส่ตีนหมาวิ่งเข้าห้องแล้วกระโดดออกทางหน้าต่างเลย... (เห๊ย ไม่ต้องตกใจ ห้องเราอยู่ชั้น 1 ติดพื้น)
X ก็ดูตกใจปนงงๆ กับพฤติกรรมเรานะ ...
แต่ X ก็วิ่งตามเรา 55555555555555555.... บ้าบอคอห่าน!!!
... เราเล่าย๊าวยาวเนาะ... นี่ตั้งแต่สมัยเจอกับ X ใหม่ๆ เลยนะ ยังไม่ใช่ประเด็นที่ตั้งกระทู้เลย... 555 ขอโทษน้า... ถ้าต้องมาอ่านไร ไร้สาระ
ตอนเราพิมไว้ครั้งแรก เริ่มเรื่องเราอีกอารมณ์นึง เรากำลังเศร้า... แต่ตอนนี้เราอารมณ์คิดถึงมันเลยเล่าเรื่องเก่าๆ ออกมาเรื่อยๆ... แต่ว่ามันก็เป็นเหตุทั้งหมดนั่นแหละ...
...กลับเข้าเรื่อง...
ก็... เป็นแบบนั้นมาสักพัก ที่Xพยายามจะเห็นหน้าเรา แล้วเราก็หลบเขาตลอด คือเราก็ยังไม่ได้เตรียมใจที่จะทำความรู้จักกับเขา เลยไม่รู้จะทำตัวยังไงดีเพราะเขาก็เป็นรุ่นพี่อีกอย่างเขาไม่รุ้จักเรามาก่อนนี่นามีแต่เราไปแอบมองเขา มันน่าอายอยู่นะ แหะๆๆ แล้วช่วงนั้น มีพี่ผู้หญิงคนนึงมาชอบเราพอดี ชอบแบบ... ไม่รู้สิ เอ็นดูมั้ง ไม่ถึงกับกิ๊กๆ กั๊กๆ เราหรอก.. เราเลยเล่าให้ฟังเรื่อง X พี่ผู้หญิงคนนี้ก็สนับสนุนนะ เอาเบอร์ X มาให้เราเงี้ยะ ซึ่งเราก็ไม่กล้าโทรดา จะให้โทรไปสถานะแบบไหน ไปจีบงี้? เห้ยๆๆ บ้าแล้ว ไม่ได้อยากเป็นแฟน (อีกอย่าง X มีแฟนแล้วด้วยนะตอนนั้น... กิ๊กก็เยอะด้วยนะ 555 เมื่อก่อน X นิสัยเสียมาก เจ้าชู้ปลิ้นปล้อนกระล่อน
... เข้าเรื่องๆ--->>) ...พี่ผู้หญิงคนนั้นเขาก็โทรคุยกับเราตลอดนะ เลยประชุมสายให้เราได้คุยกับ X ด้วยแต่เราก็ไม่กล้าคุยหรอก (เมื่อก่อนเราคุยกับสาวๆ เยอะเหมือนกันน้า...) ...พอวันนึง เราใจกล้าหน่อยเราเลยลองโทหาX แล้วสารภาพว่าเราเป็นใคร ส่องกล้องเขา ชอบเขา อยากเป็นแบบเขา...
แล้วเราก็คุยกันมาสักพัก ช่วงนั้นรร.หยุด เราไปตจว.ก็โทรศัพท์คุยกันตลอดเลย...แต่ยังไม่มีโอกาสตัวต่อตัว เรื่องที่เราคุยกันส่วนมากไม่ใช่การจีบกัน หยอกล้อกัน เหมือนคนจะจีบกันหรอก ... ออกจะแนวว่า ชอบเพลงเดียวกัน เรื่องเล่นกีต้าร์ เรื่องว่าำทำไมเขาถึงมาเต้น คือ...คุยเหมือนกันที่เริ่มเรียนรู้กันน่ะไม่มีอะไรเกินเลยกัน... และคำพูดเขาที่สอนบ้าง ตลกบ้าง หยอกๆ เราบ้าง แต่เรารู้นะว่าเขาไม่คิดอะไร เพราะเขาก็ชอบผู้หญิงธรรมดาทั่วไปที่ต้องสวยและน่ารัก สเป็คที่เขาบอกมันก็ไม่ใช่เราเลยไม่มีไรตรงกะเราเลย 5555.. เราก็ไม่ได้หวังอะไรเลยด้วยตอนนั้นแค่ได้คุยกับเขาเฉยๆ เราก็อมยิ้มทั้งวันอยากไปรร.ทุกวันละ ^_^ เราประทับใจคำพูดของเขา... เขาเคยบอกเราว่า...
"รู้มั้ยว่าเธอไม่เหมือนคนอื่น... ที่ชอบเข้ามาเพื่อหวังจะเป็นแฟนเป็นกิ๊ก เธอเป็นคนแรกที่เข้ามาแล้วอยากเป็นน้อง เราอยากดูแลเธอนะ เวลาดูคนอย่าดูที่คำพูด ให้ดูที่การกระทำ..."
นั่นแหละคือสิ่งที่เราได้ยินจากเขามา มันทำให้เรารู้สึกดีและประทับใจกับเขามาก... หลังจากที่เรากลับจากไปเที่ยวตจว.เราเลยซื้อของฝากไปให้ X เป็นของที่ X ชอบใส่ติดตัวไว้เสมอเป็นเครื่องประดับ... มันเป็นสร้อยข้อมือชิ้นเล็กๆ เราตั้งใจเลือกสีที่เขาชอบ ... เพื่อมาให้เขากับตัวเองในวันเปิดเรียน...
...แล้ว... ก็มาถึงวันเปิดเรียน... เรานัดกับ X ตอนเย็น เพื่อที่จะเอาของฝากไปให้
ตอนเย็น...
X เดินมากับรุ่นน้องคนนึงที่เรารู้จัก..........................
ความรักของเรามันไม่ถูกต้องหรือไม่ควรเกิดขึ้นมาตั้งแต่แรกรึเปล่า ถึงทำให้ตอนนี้เราไม่มีความสุขเลย...
เพราะวันนี้เราได้ตัดสินใจทิ้งบางสิ่งที่เราเคยให้ความสำคัญมากไป... จะเรียกงั้นได้ป่าวก็ไม่รู้ เราไม่รู้ว่าเราจะกลับไปยืนอยู่ในจุดๆ นั้นอีกเมื่อไหร่.. เพราะหลายครั้งต่อกี่ครั้งไม่รู้ที่เราบอกว่าจะถอยออกมา แต่สุดท้ายเราก็กลับไปอยู่ที่ๆ เราต้องการจากมาอยู่ดี... เรื่องราวทั้งหมดมันเริ่มจาก........
สมัยที่เรายังเรียนมัธยมตอนม.2 ตอนนั้นชีวิตเราเด็กน้อยมาก ถึงจะไม่ใช่เด็กเรียนดีเด่อะไร ออกจะไร้สาระไปวันๆ ด้วยซ้ำ โดดเรียนบ้าง เล่นเกมบ้าง ลอกการบ้านเพื่อนบ้าง ทำตัวผิดระเบียบบ้าง แต่นั่นมันเป็นเรื่องขี้ปะติ๋วไปเลยหลังจากที่เราเรียนจบมัธยมมา (ออกนอกรั้วโรงเรียนอะไรๆ นี่มันเละเทะกว่าเยอะ) บางคนก็เละตั้งแต่เรียนมัธยมไปนี่แหละ สำหรับเรานี่ตอนนั้นใสๆ มากกกกกก...
กลับเข้าเรื่อง...
ตอนนั้น เรามีแค่เพื่อน กับครอบครัว เราไม่ได้สนใจเรื่องการมีแฟน มีคนรัก หรือชอบใครเลย... เอ้อออ อาจจะมีบ้าง แบบชอบ คนนั้นน่ารักงี้ คนนี้น่ารักงั้น อยากอยู่ใกล้ๆ ชอบอะ ชอบบบบบ... แต่!! เราไม่เคยคิดจะจีบหรืออยากได้มาเป็นแฟนควงแขนอะไรแบบนั้นเลย (ตอนเราม.2 ก้มีรุ่นพี่รุ่นน้องมาชอบเหมือนกันน้าาาา... ไม่ได้หลงตัวเอง แต่ก็นะ หลีๆ กันเล่นๆ ไม่ได้จริงๆ จังๆ หรอก) ... ช่วงนั้น ที่โรงเรียนก็มีกิจกรรมมากมายหลายอย่างและที่เด่นสุดก็จะเป็นการประกวดเต้น ซึ่ง... เราไม่เคยสนใจเลย เพราะเขาเต้น cover เกาหลีกัน เราก็ฟังบ้างบางเพลงแต่ไม่ถึงกับติ่งนะ แหะๆ ... แต่เราก็ไม่ได้สนใจกิจกรรมอยู่แล้ว อยู่กับเพื่อน ไปเรียนพิเศษ ไปเล่นเกม แค่นี้ชีวิตก็ยุ่งมากอยู่ละ (บ้ารึ!!! มัธยมนั่นแหละเวลาว่างโคตรจะถมเถ!!)
การมาโรงเรียนของเราช่วงม.ต้นก็ยังเหมือนมุนษย์เด็กประเทศไทยวัยมัธยมทั่วๆ ไป ก็ยังมาเช้าอยู่ ตรงเวลาอยู่บ้าง สายไปบ้าง (ไม่เท่าม.ปลายที่อาจารย์สอนโฮมรูมไปแล้วหรือเที่ยงค่อยเข้ารร.) และทุกๆ เช้าคาบโฮมรูม ที่อาจารย์เข้าบ้างไม่เข้าบ้าง เราก็จะเหลือบไปเห็นกลุ่มรุ่นพี่ม.6 กลุ่มนึงที่ใต้อาคารอเนกประสงค์ฝั่งตรงข้ามกับห้องเรา (นั่งหลังห้องติดประตู) เวลาที่เรามองออกไปนอกห้องก็จะเห็นพี่พวกนี้ตลอดเกือบทั้งคาบเช้า ซึ่งมันเป็นอะไรที่น่าหมั่นไส้สิ้นดี ไม่ว่าเราจะโฮมรูมเสร็จ เรียนคาบเช้าที่ห้องเสร็จแล้วเดินออกไปก็จะเจอกลุ่มนี้ประจำ และที่สำคัญ พี่คนนั้นก็อยู่ด้วย พี่คนนั้นเป็นคนที่เด่นมาก เป็นคนตัวขาว หน้าตาดี ใครๆ ก็ชอบ เป็นคนพูดจาน่ารัก บลาๆๆ เท่าที่ได้ยินมาก็ประมาณนี้ จะชอบมีเด็กม.ต้น ม.ปลายเดินผ่านไปมาก็ทักทายพี่เขา พี่เขาเป็นบุคคลที่มีชื่อในโรงเรียนอย่างรุนแรง ไม่มีใครไม่รู้จัก (ถ้าไม่รู้จักจริงๆ ก็คงพวกเนิร์ด ไม่ก็ส่วนน้อยน่ะนะ) ... และ เรานั้นมีอคติส่วนตัวกับพี่เขาอย่างรุนแรง (ใบ้ให้ว่าอีพี่คนนี้แหละเป็น.......ในปัจจุบัน... เอ้า... ไม่สนุกสิสปอยแล้ว... งั้นต่อๆๆๆ.... --->>) ...เพราะว่า...
ในบรรดาคนที่มาชอบเรา แม้แต่เพื่อนเรา ก็ชอบพูดถึงพี่คนนี้ตลอด ประจำ สม่ำเสมอ แต่ละวันเราจะได้ยินชื่อพี่คนนี้ตลอดไม่ห่างหู ... หมั่นไส้น่ะนะ ...
ตอนนั้นเราปลื้มพี่คนนึง เป็นพี่สต๊าฟตอนกีฬาสี น่ารักใจดี และพี่เขาชอบมารร.สาย พอเรารู้เราก็ดักรอดูพี่เขาที่ประตูหลังรร. เลย แล้วเราก็ได้ติดแถวมาสายกับพี่เขาสมใจ ยืนข้างๆ กันด้วย ... เราก็หยอกล้อกับพี่เขาปกติ แล้วก็ได้ยินเสียงหัวเราะมาจากข้างหลัง...
จ้ะ... คนที่หัวเราะเรากับพี่คนที่เราปลื้ม ก็คือพี่สุดป๊อบคนนั้นแหละ เราก็เลยยิ่งหมั่นไส้เข้าไปใหญ่ เพราะพี่ที่เราปลื้มไปทักทายพี่เขาด้วย...
ผ่านมา... เรื่องราวก็ปกติดีจนมีกิจกรรมประกวดเต้นของทางโรงเรียนอีก... เพื่อนเราชวนไปดู ซึ่งเราก็ไม่ได้เกลียด แค่ไม่ได้ชอบเลยไม่ได้สนใจ แต่วันนั้นว่างพอดีมั้ง เลยได้เดินไปกับเพื่อนๆ ... แล้วก็ถึงทีมที่พี่สุดป๊อบออกมาเต้น...
คือ... ทีมพี่เขาทีมใหญ่นะ คนอื่นเต้นกันเยอะแยะ แต่ว่า... พี่สุดป๊อบเด่นมากเลย เพราะเขาขาวหรอ? หรือเพราะอะไร?? คนอื่นก็เต้นดีนะ ดูแล้วเพลิน ดูแล้วสนุก แต่ว่าสายตาเรามองที่พี่สุดป๊อบคนนั้นคนเดียวเลย... ตอนพี่เขาเต้น ทั้งยิ้ม ทั้งแลบลิ้นปลิ้นตา (์?) ... คือ ทำหน้าทะเล้นน่ะ ดูพี่เขาสนุกมีอารมณ์ร่วมไปกับเพลงที่เต้น (คนอื่นเต้นหน้าเก๊กๆ) เรามองแล้วเรารู้สึกสนุกไปด้วยจนยิ้มออกมาเลย ... เรารู้สึกว่าพี่เขาพิเศษ ไม่เหมือนใคร ... และเข้าใจเลยว่าทำไมใครๆ ก็ชอบพี่เขาเวอร์ขนาดนั้น ... แต่สำหรับเรามันไม่ได้เป็นความรู้สึกชอบแบบใคร่ครวญจวนอยากจะได้มาเป็นศรีภรรยา... เราแค่อยากเป็นเหมือนพี่เขา... เพราะว่า สภาพเพศตอนนั้นคงต้องบอกว่า เราสองคนเป็นเหมือนกันก็ว่าได้...
มันเลยไม่ทำให้คิดว่าเรามีจิตเสน่หากับพี่เขาแต่อย่างใด...
ก็นั่นแหละ... ตั้งแต่นั้นเราก็แอบมองพี่เขามาตลอด (เรียกพี่เขานี่เหมือนควายมั้ย มีเขาด้วย...) ห้ะๆๆๆ...
เราคิดว่าพี่เขามีเสน่ พี่เขาเท่และน่ารัก เราอยากเป็นแบบนั้นบ้าง เราทำตัวเหมือนพี่เขา ใส่เครื่องประดับ ตัดผมทรงเดียวกับพี่เขา อยากมีคนมาชอบเราเยอะๆ แบบนั้นบ้าง (ตอนนั้นนะ ความคิดเด็กมาก อายอ่ะ... ไม่รู้จะอยากเด่นไปทำไม วู้!! -///-) ...
ก็นั่นอีกนั่นแหละ... เราก็เลยเฝ้ามองพี่เขาตลอด หลังเลิกเรียนที่พี่เขาซ้อมเต้น เราก็จะชอบแอบมองอยู่ในห้องเรา เปิดประตูหลังห้องแง้มๆ ไว้แอบดูพี่เขา ซึ่งเพื่อนๆ เราก็อยู่นะ กินขนมกันน้ำอัดลมกันไปสุมหัวกันในห้องโฮมรูมหลังเลิกเรียนทุกวัน... จุดประสงค์เราก็คืออยากเห็นว่าพี่คนนั้นเขาทำอะไรยังไงบ้าง เราอยากรู้จักแต่เราไม่รู้จะเข้าไปคุยแบบไหน เริ่มต้นยังไง เพราะเขาเคยเป็นคนที่เราไม่ชอบหน้าตั้งแต่แรก ... เป็นขัดๆ เขินๆ น่ะนะ... ไม่เคยชอบคนธรรมดาแล้วเกิดอาการแบบนี้ (เคยเกิดอาการแบบนี้กับศิลปินคนไทยคู่พี่น้อง 'ก - ม' ) มันเป็นอารมณ์แบบ เราอยากเป็นแบบเขา เราอยากรู้เขาทำอะไรบ้าง เราเป็นแบบนั้นจนขนาดว่าซื้อกล้องส่องทางไกลมาคอยแอบส่องพี่เขาตลอดเลย...
และเราก็มีชื่อเรียกที่ตั้งใหพี่เขาโดยเฉพาะ... ใช้เรียกกันในกลุ่มเพื่อน เพื่อนจะรู้ว่า ตอนไหนที่พี่เขาเดินผ่านหน้าห้อง หรือเดินสวนกัน จะหันมาบอกเราว่า
"เห๊ย ... x มาแล้ว" มันเป็นชื่อที่เราตั้งมั่วๆ ให้เขาเอง เอาชื่อเขามาเรียงใหม่ เกิดจากความบังเอิญตอนวาดรูปเล่นในห้องเรียนน่ะ ฮ่าๆๆ แต่ไม่ใช่ X หรอกนะ 5555.. อันนี้ใช้เป็นตัวแปรในการเล่าเรื่องนี้...
งั้นเรียก X ไปเลยละกัน...
...หลายครั้งที่เหมือน x จะรู้ตัวว่ามีคนแอบมองอยู่ แล้วเขาก็ดูเหมือนจะสนใจด้วยนะ หลายครั้งที่เรายกกล้องขึ้นมาส่อง X จากที่ไกลๆ ก้จะเห็นเขาเริ่มมองมาทางนี้ ชูสองนิ้วให้ โบกไม้โบกมือทักทาย มันทำให้เรารู้สึกประหม่าไปเลย เราไม่ได้ตั้งจะให้สะดุดตาขนาดนั้น ทำตัวไม่ถูกเหมือนกันถ้าจะต้องรู้จักกัน เรายังไม่ได้เตรียมใจเตรียมคำพูดอะไรไว้เลย...
การเป็นคนที่ไม่รู้จักกันแต่รับรู้ว่าต่างฝ่ายต่างรับรู้ว่ากำลังมีคนๆ นึงเริ่มเข้ามาในชีวิตประจำวัน... จนวันนึง... ไอ้เพื่อนตัวดีมันชอบไปเจาะแจะพูดคุยกับ X ซะอย่างนั้น (เพื่อนใครก็เป็น
แต่ก็ในระดับนึงน่ะนะ ไม่ได้สนใจขั้นว่ามีอิทพลกับชีวิตประจำวันอะไรของเขามากมายหรอก...
X เป็นคนน่ารัก หน้าตาดี ชอบหยอดทั้งเด็ก ทั้งผู้ใหญ่ ดูก็รู้ว่าเจ้าชู้... แต่เห๊ย! ตอนนั้นเรายังไม่ได้คิดไรแบบนั้นกับ X จริงๆ นะ แค่รู้ เพราะสภาพเพศเหมือนกัน...5555555... เป็นพวกชอบให้ความหวังคน ขี้หลี เจ้าชู้ ปากหวาน แต่จริงใจนะ ^^
จะอวยทำมายยยยยย.. ต่อๆ .......
แล้ววันนึง เพื่อนต่างห้องที่ท่าทางดูสนิทกับ X แล้วก็รู้จักกับเรา รู้เรื่องที่เราเอากล้องส่องทางไกลไปส่อง X ด้วย... นางก็ไปกระซิบ X ว่า เนี่ยไอ้คนที่แอบส่องพี่น่ะ คือ..... บอกชื่อและห้องเราพร้อม 5555... ทีนี้วันนั้นเรากำลังส่อง X อยู่ แล้วอยู่ดีๆ ก็หายไปจากเฟรมเรา เลยคิดว่าสงสัยไปเข้าห้องน้ำ เราเลยจะเดินออกจากห้อง พอเปิดประตู....
...........................
เราก็เจอ X อยู่อีกฝั่งนึงของประตู!!!
....
เท่านั่นแหละ... เราโกยใส่ตีนหมาวิ่งเข้าห้องแล้วกระโดดออกทางหน้าต่างเลย... (เห๊ย ไม่ต้องตกใจ ห้องเราอยู่ชั้น 1 ติดพื้น)
X ก็ดูตกใจปนงงๆ กับพฤติกรรมเรานะ ...
แต่ X ก็วิ่งตามเรา 55555555555555555.... บ้าบอคอห่าน!!!
... เราเล่าย๊าวยาวเนาะ... นี่ตั้งแต่สมัยเจอกับ X ใหม่ๆ เลยนะ ยังไม่ใช่ประเด็นที่ตั้งกระทู้เลย... 555 ขอโทษน้า... ถ้าต้องมาอ่านไร ไร้สาระ
ตอนเราพิมไว้ครั้งแรก เริ่มเรื่องเราอีกอารมณ์นึง เรากำลังเศร้า... แต่ตอนนี้เราอารมณ์คิดถึงมันเลยเล่าเรื่องเก่าๆ ออกมาเรื่อยๆ... แต่ว่ามันก็เป็นเหตุทั้งหมดนั่นแหละ...
...กลับเข้าเรื่อง...
ก็... เป็นแบบนั้นมาสักพัก ที่Xพยายามจะเห็นหน้าเรา แล้วเราก็หลบเขาตลอด คือเราก็ยังไม่ได้เตรียมใจที่จะทำความรู้จักกับเขา เลยไม่รู้จะทำตัวยังไงดีเพราะเขาก็เป็นรุ่นพี่อีกอย่างเขาไม่รุ้จักเรามาก่อนนี่นามีแต่เราไปแอบมองเขา มันน่าอายอยู่นะ แหะๆๆ แล้วช่วงนั้น มีพี่ผู้หญิงคนนึงมาชอบเราพอดี ชอบแบบ... ไม่รู้สิ เอ็นดูมั้ง ไม่ถึงกับกิ๊กๆ กั๊กๆ เราหรอก.. เราเลยเล่าให้ฟังเรื่อง X พี่ผู้หญิงคนนี้ก็สนับสนุนนะ เอาเบอร์ X มาให้เราเงี้ยะ ซึ่งเราก็ไม่กล้าโทรดา จะให้โทรไปสถานะแบบไหน ไปจีบงี้? เห้ยๆๆ บ้าแล้ว ไม่ได้อยากเป็นแฟน (อีกอย่าง X มีแฟนแล้วด้วยนะตอนนั้น... กิ๊กก็เยอะด้วยนะ 555 เมื่อก่อน X นิสัยเสียมาก เจ้าชู้ปลิ้นปล้อนกระล่อน
แล้วเราก็คุยกันมาสักพัก ช่วงนั้นรร.หยุด เราไปตจว.ก็โทรศัพท์คุยกันตลอดเลย...แต่ยังไม่มีโอกาสตัวต่อตัว เรื่องที่เราคุยกันส่วนมากไม่ใช่การจีบกัน หยอกล้อกัน เหมือนคนจะจีบกันหรอก ... ออกจะแนวว่า ชอบเพลงเดียวกัน เรื่องเล่นกีต้าร์ เรื่องว่าำทำไมเขาถึงมาเต้น คือ...คุยเหมือนกันที่เริ่มเรียนรู้กันน่ะไม่มีอะไรเกินเลยกัน... และคำพูดเขาที่สอนบ้าง ตลกบ้าง หยอกๆ เราบ้าง แต่เรารู้นะว่าเขาไม่คิดอะไร เพราะเขาก็ชอบผู้หญิงธรรมดาทั่วไปที่ต้องสวยและน่ารัก สเป็คที่เขาบอกมันก็ไม่ใช่เราเลยไม่มีไรตรงกะเราเลย 5555.. เราก็ไม่ได้หวังอะไรเลยด้วยตอนนั้นแค่ได้คุยกับเขาเฉยๆ เราก็อมยิ้มทั้งวันอยากไปรร.ทุกวันละ ^_^ เราประทับใจคำพูดของเขา... เขาเคยบอกเราว่า...
"รู้มั้ยว่าเธอไม่เหมือนคนอื่น... ที่ชอบเข้ามาเพื่อหวังจะเป็นแฟนเป็นกิ๊ก เธอเป็นคนแรกที่เข้ามาแล้วอยากเป็นน้อง เราอยากดูแลเธอนะ เวลาดูคนอย่าดูที่คำพูด ให้ดูที่การกระทำ..."
นั่นแหละคือสิ่งที่เราได้ยินจากเขามา มันทำให้เรารู้สึกดีและประทับใจกับเขามาก... หลังจากที่เรากลับจากไปเที่ยวตจว.เราเลยซื้อของฝากไปให้ X เป็นของที่ X ชอบใส่ติดตัวไว้เสมอเป็นเครื่องประดับ... มันเป็นสร้อยข้อมือชิ้นเล็กๆ เราตั้งใจเลือกสีที่เขาชอบ ... เพื่อมาให้เขากับตัวเองในวันเปิดเรียน...
...แล้ว... ก็มาถึงวันเปิดเรียน... เรานัดกับ X ตอนเย็น เพื่อที่จะเอาของฝากไปให้
ตอนเย็น...
X เดินมากับรุ่นน้องคนนึงที่เรารู้จัก..........................