เรื่องของเรื่องนะ เราชอบมันมานานล่ะ ตั้งแต่ ม.ปลาย แล้วก็เริ่มไปตีเนียนไปสนิทจ่ะ ทำเป็นแว้นมอไซค์ไปส่งมันที่บ้านบ่อยๆบางทีก็ทำเป็นกลับบ้านช้า รอพ่อแม่มารับเป็นเพื่อนมัน เพียงเท่านั่นแหละ ม.6 สนิทเลย โชคเข้าข้าง แม่มันชวนไปทำงานที่ร้านช่วงปิดเทอมก่อนขึ้นปี1 เราก็ได้ไปกินนอนอยู่ด้วยกันสามสี่เดือนก็ผูกพันกันตามประสาเพื่อน (หารู้ไม่ กูคิดไกล) เพราะที่บ้านมันเปิดร้านอาหาร เราก็เสิร์ฟทุกเทศกาลวันหยุดแหละ ตอนเรียนมหาลัยนะปิดเทอมที ไปนอนบ้านมันตลอด บ้านเองไม่เคยนอน อ้างแม่ว่าไปทำงานหารายได้เสริม(มันก็จริงป่ะ!) มันติดเรามากนะ พอใกล้ปิดเทอม แมร่งโทรมาละ! สอบเสร็จวันไหน แล้วให้กลับคืนนั้นเลยนะ แล้วมันก็มารับเราที่สถานีขนส่งตลอดแหละ แล้วก็ไปที่บ้านมัน (มันก็ไม่รู้นะว่าเราชอบมัน) อ่อลืมบอก ตอนเรียนมหาลัย เราอยู่กันคนละม. เราไปเรียนทางใต้ ส่วนมันอ่ะเรียนกรุงเทพ แต่ก็คุยกันตามประสาเพื่อน เอาล่ะ!! เหตุการณ์เริ่มต้นเลย ปิดเทอมใหญ่ก่อนขึ้น ปี2 เช้าวันนั้น ก็นอนกอดกันปกติ แต่เราไปเผลอจูบมัน มันรู้นะแต่มันก็แกล้งหลับ มันคงทำตัวไม่ถูกแหละ พอกลางคืนมันก็พูดเรื่องนี้กับเรา มันบอกว่าไม่อยากให้เราทำแบบนั้น เราก็ขอโทดไป แล้วเรื่องก็จบ เราก็ยังคุยกันปกติ แต่ก็คงไม่เหมือนเดิมแหละ มันไม่ค่อยเข้าหาเราเหมือนก่อน เราเครียดมาก เลยเอาเพื่อนที่มหาลัย มาทำเป็นแฟน เพื่อให้มันไว้ใจเรา (แต่เราก็คบเป็นแฟนคนๆนั้นจิงๆนะ)
ตอนปิดเทอมก่อนขึ้นปี4 คืนนั้นเพื่อนชวนไปงานรับน้องที่ ม. ซึ่งตอนนั้นเราอยู่บ้านมัน เพื่อนทั้งกลุ่มไซโคลจนเราต้องตัดสินใจกลับ ม. อ่ะ มันคงแอบฟังเราคุยโทรสับ เพราะหลังจากนั้นมันซึมๆ เรายังไม่พูดอะไร ต่างคนก็ต่างหลับไป พอตอนเช้า เราบอกมันว่า เออ พรุ่งนี้กูกลับ ม.นะ มันก็ตาแดงๆ แล้วพูดว่า ไปเหอะ! ถ้าเลือกเพื่อนที่ ม. อ่ะ ทันใดนั้น กูCancel เพื่อนที่ม. แทบไม่ทัน แล้ววันนั้นนะ เราก็ขอมันหอม ประมาณ 2-3 หนมั้ง มันก็ได้แค่ยิ้ม พอตกกลางคืน ก่อนนอน มันเข้ามากอดแล้วบอกฝันดี หลังจากนั้น 5 วิจ่ะ ปากมันมาโดนแก้มของผมแล้วขอรับ^^ ช้าอยู่ใยหอมกลับไปแมร่ง3ที หลังจากนั้น (ขึ้นปี4ละ) เราก็เริ่มโทรคุยกันตลอด วีดีโอคอลกันทุกคืนไม่ต่ำกว่าสามชั่วโมง จะตื่น กิน เรียน เที่ยว มันให้รายงานมันตลอด (มันเกินเพื่อนแล้วช่ายป่ะ) กลับไปปิดเทอมเล็กปี4 นอนด้วยกันกรูส์มีการเพิ่มเลเวล เริ่มจูบ เริ่มไซ้ มันก็ไม่ได้ว่าอะไร พอเรียนจบ ระหว่างหางานเราก็อยู่บ้านมันเสริฟ์อีกแหละ! เก็บตังค์ๆ เพราะมันได้งานแล้วที่กรุงเทพ และชวนเราไปอยู่ด้วย ปิดเทอมรอบนี้ ผมก็อัพเลเวลอีกขั้น คือเริ่มมีการถอดเสื้อ แต่มันบอกเราว่ามันไม่โอเค ถามเราว่าที่เราทำกัน มันเลยเถิดไปรึป่าว (คือคงไม่เคยอ่ะมั๊ง ที่บ้านเลี้ยงไว้ดั่งไข่ในหิน) เราเลยหยุดทำมาซักนึง (แค่ไอเรื่องถอดเสื้ออ่ะ ส่วนเรื่องอื่นทำเหมือนเดิม) จนวันที่เรากะมันได้ขึ้นมาอยู่กรุงเทพด้วยกัน ครั้งนี้ ผมอัพเลเวลขั้นสุดเลย คงไม่ต้องอธิบายแล้วนะ เราประทับใจเสียงร้องของมันที่สุดละ! มันดูมาจากใจไม่เสแสร้ง จบที่มันเป็นเมียเราอย่างเป็นทางการละ! ไม่ว่าอะไรซักแอะ แต่มีถามบ้าง ว่าทำเป็นได้ไง ใครสอน เราได้แค่ตอบว่าที่ม. มีวิชาแบบนี้เปิดสอน (แต่ความจริง มันเป็นสัญชาตญาณความเป็นเบี้ยนล้วนๆ ไม่ต้องสอนกรูส์หรอก) กรี๊สสสส! ลืมบอกไป ว่าเรื่องของเราสองคนเป็นความลับ ทั้งครอบครัวฝ่ายมันและฝ่ายเราไม่มีใครรู้ แม้กระทั่งเพื่อนๆของเราสองคน เราก็ไม่ได้บอกใคร "ว่าเรารักกัน"
ตั้งแต่ที่ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันมานะ เราไม่ได้เข้าข้างตัวเอง มันรักเรามากอ่ะ เพราะเราไม่มีไรดีเลย นิสัยก็ไม่โอเท่าไหร่ หนังหน้าก็แย่ ฐานะก็จนกว่า ดูไร้อนาคตมากๆ ทุกวันนี้ยังเกาะมันกินอยู่เลย อะไรๆก็ให้มันออกให้ ซื้อให้ มันเห็นว่าเราชอบอะไรก็แอบมาเซอร์ไพร้ให้ตลอด ก็หวานตามประสาคนเพิ่งรักกัน2ปี (แต่กูจีบมา5ปีกว่าจะได้)
เรารักกันมาก และสัญญากันมานานละ ว่า"ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เราจะยังรักกันอยู่ ถ้าวันนึงใครมีผู้ชายเข้ามา เราก็จะยังรักกัน"
แล้วมาปีใหม่นี้สดๆเลย มันมาบอกเราว่ามันมีชายเข้ามาจีบเป็นเพื่อนมันตอนประถมแหละ มันก็คงมีใจแหละ เลยคุยกันมา มันพูดกับเราว่า ยังไงเรื่องของเรามันเป็นไปไม่ได้ ครอบครัวต้องเสียใจถ้ารู้ว่าเราเป็นกันอย่างนี้ (มันก็จิง วันนึงเราทั้งคู่ต้องมีครอบครัวหาผัวรวยๆ) และมันยังบอกเราว่า ยังไงมันก็ยังรักเราเหมือนเดิม ไม่มีคัยแทนเราได้ (เออ ก็คบกูคนเดียวที่เป็นหญิง ใครจะมาแทนกู==")
แต่บอกตรงๆเราก็เสียใจมาก แบบมากที่สุดอ่ะ เหมือนโดนแบ่งความรักไป รู้สึกพังแต่ เ สื อ กยังรักกันอยู่ เราเคยบอกเลิกมันนะเรื่องนี้ แต่เราทั้งคู่ก็ทำไม่ได้ เพราะมันก็ดูไม่มีเหตุผล จะเลิกทำไม ทั้งที่ยังรักกันอยู่ แต่ต่างตรงที่ว่า มันเจ็บน้อยกว่ากู กูเจ็บเพราะกูเสียใจ แต่มันแค่เจ็บ เพราะทำให้กูเสียใจ แมร่งอารมณ์ประมาณว่า "รักกูมาก แต่เลือกกูไม่ได้" เราเข้าใจมันนะ เพราะมันเป็นคนที่แคร์ครอบครัวมาก
เฮ้ออออนี่แหลเรื่องกรูส์ ทุกวันนี้ก็ยังกินนอนกะมันนี่แหละ ส่วนคนที่จีบมันก็ทำงานอยู่แถวบ้านที่ต่างจังหวัด ได้แค่คุย แต่กูรู้ ว่าอีกไม่นานมันก็คงจะคบกัน....
เบี้ยนกันได้2ปี จะไปมีชายละ (กว่าจะได้รักกัน หวาน 18+)
ตอนปิดเทอมก่อนขึ้นปี4 คืนนั้นเพื่อนชวนไปงานรับน้องที่ ม. ซึ่งตอนนั้นเราอยู่บ้านมัน เพื่อนทั้งกลุ่มไซโคลจนเราต้องตัดสินใจกลับ ม. อ่ะ มันคงแอบฟังเราคุยโทรสับ เพราะหลังจากนั้นมันซึมๆ เรายังไม่พูดอะไร ต่างคนก็ต่างหลับไป พอตอนเช้า เราบอกมันว่า เออ พรุ่งนี้กูกลับ ม.นะ มันก็ตาแดงๆ แล้วพูดว่า ไปเหอะ! ถ้าเลือกเพื่อนที่ ม. อ่ะ ทันใดนั้น กูCancel เพื่อนที่ม. แทบไม่ทัน แล้ววันนั้นนะ เราก็ขอมันหอม ประมาณ 2-3 หนมั้ง มันก็ได้แค่ยิ้ม พอตกกลางคืน ก่อนนอน มันเข้ามากอดแล้วบอกฝันดี หลังจากนั้น 5 วิจ่ะ ปากมันมาโดนแก้มของผมแล้วขอรับ^^ ช้าอยู่ใยหอมกลับไปแมร่ง3ที หลังจากนั้น (ขึ้นปี4ละ) เราก็เริ่มโทรคุยกันตลอด วีดีโอคอลกันทุกคืนไม่ต่ำกว่าสามชั่วโมง จะตื่น กิน เรียน เที่ยว มันให้รายงานมันตลอด (มันเกินเพื่อนแล้วช่ายป่ะ) กลับไปปิดเทอมเล็กปี4 นอนด้วยกันกรูส์มีการเพิ่มเลเวล เริ่มจูบ เริ่มไซ้ มันก็ไม่ได้ว่าอะไร พอเรียนจบ ระหว่างหางานเราก็อยู่บ้านมันเสริฟ์อีกแหละ! เก็บตังค์ๆ เพราะมันได้งานแล้วที่กรุงเทพ และชวนเราไปอยู่ด้วย ปิดเทอมรอบนี้ ผมก็อัพเลเวลอีกขั้น คือเริ่มมีการถอดเสื้อ แต่มันบอกเราว่ามันไม่โอเค ถามเราว่าที่เราทำกัน มันเลยเถิดไปรึป่าว (คือคงไม่เคยอ่ะมั๊ง ที่บ้านเลี้ยงไว้ดั่งไข่ในหิน) เราเลยหยุดทำมาซักนึง (แค่ไอเรื่องถอดเสื้ออ่ะ ส่วนเรื่องอื่นทำเหมือนเดิม) จนวันที่เรากะมันได้ขึ้นมาอยู่กรุงเทพด้วยกัน ครั้งนี้ ผมอัพเลเวลขั้นสุดเลย คงไม่ต้องอธิบายแล้วนะ เราประทับใจเสียงร้องของมันที่สุดละ! มันดูมาจากใจไม่เสแสร้ง จบที่มันเป็นเมียเราอย่างเป็นทางการละ! ไม่ว่าอะไรซักแอะ แต่มีถามบ้าง ว่าทำเป็นได้ไง ใครสอน เราได้แค่ตอบว่าที่ม. มีวิชาแบบนี้เปิดสอน (แต่ความจริง มันเป็นสัญชาตญาณความเป็นเบี้ยนล้วนๆ ไม่ต้องสอนกรูส์หรอก) กรี๊สสสส! ลืมบอกไป ว่าเรื่องของเราสองคนเป็นความลับ ทั้งครอบครัวฝ่ายมันและฝ่ายเราไม่มีใครรู้ แม้กระทั่งเพื่อนๆของเราสองคน เราก็ไม่ได้บอกใคร "ว่าเรารักกัน"
ตั้งแต่ที่ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันมานะ เราไม่ได้เข้าข้างตัวเอง มันรักเรามากอ่ะ เพราะเราไม่มีไรดีเลย นิสัยก็ไม่โอเท่าไหร่ หนังหน้าก็แย่ ฐานะก็จนกว่า ดูไร้อนาคตมากๆ ทุกวันนี้ยังเกาะมันกินอยู่เลย อะไรๆก็ให้มันออกให้ ซื้อให้ มันเห็นว่าเราชอบอะไรก็แอบมาเซอร์ไพร้ให้ตลอด ก็หวานตามประสาคนเพิ่งรักกัน2ปี (แต่กูจีบมา5ปีกว่าจะได้)
เรารักกันมาก และสัญญากันมานานละ ว่า"ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เราจะยังรักกันอยู่ ถ้าวันนึงใครมีผู้ชายเข้ามา เราก็จะยังรักกัน"
แล้วมาปีใหม่นี้สดๆเลย มันมาบอกเราว่ามันมีชายเข้ามาจีบเป็นเพื่อนมันตอนประถมแหละ มันก็คงมีใจแหละ เลยคุยกันมา มันพูดกับเราว่า ยังไงเรื่องของเรามันเป็นไปไม่ได้ ครอบครัวต้องเสียใจถ้ารู้ว่าเราเป็นกันอย่างนี้ (มันก็จิง วันนึงเราทั้งคู่ต้องมีครอบครัวหาผัวรวยๆ) และมันยังบอกเราว่า ยังไงมันก็ยังรักเราเหมือนเดิม ไม่มีคัยแทนเราได้ (เออ ก็คบกูคนเดียวที่เป็นหญิง ใครจะมาแทนกู==")
แต่บอกตรงๆเราก็เสียใจมาก แบบมากที่สุดอ่ะ เหมือนโดนแบ่งความรักไป รู้สึกพังแต่ เ สื อ กยังรักกันอยู่ เราเคยบอกเลิกมันนะเรื่องนี้ แต่เราทั้งคู่ก็ทำไม่ได้ เพราะมันก็ดูไม่มีเหตุผล จะเลิกทำไม ทั้งที่ยังรักกันอยู่ แต่ต่างตรงที่ว่า มันเจ็บน้อยกว่ากู กูเจ็บเพราะกูเสียใจ แต่มันแค่เจ็บ เพราะทำให้กูเสียใจ แมร่งอารมณ์ประมาณว่า "รักกูมาก แต่เลือกกูไม่ได้" เราเข้าใจมันนะ เพราะมันเป็นคนที่แคร์ครอบครัวมาก
เฮ้ออออนี่แหลเรื่องกรูส์ ทุกวันนี้ก็ยังกินนอนกะมันนี่แหละ ส่วนคนที่จีบมันก็ทำงานอยู่แถวบ้านที่ต่างจังหวัด ได้แค่คุย แต่กูรู้ ว่าอีกไม่นานมันก็คงจะคบกัน....