สวัสดีค่ะ วันนี้ถอดล็อกอินมาเพื่อการนี้โดยเฉพาะเลยค่ะ อยากขอความกรุณาท่านใดที่เคยมีประสบการณ์จากการเป็น Bulimia หรือโรคกินแล้วอาเจียนออกบ้างคะ ตอนนั้นเป็นอย่างไรบ้าง แล้วหายมั้ยคะ รักษาอย่างไร
ส่วนตัวเป็นมากว่า 15 ปีแล้วค่ะ ตอนนี้ก็จะ 30 แล้ว นานเนอะ ไม่รู้ทนมาได้ยังไง
ทุกอย่างมันเริ่มต้นมากจากตอนเด็กๆเป็นคนอ้วนค่ะ อ้วนมาก แล้วครอบครัวก็ค่อนข้างกดดันให้ลดน้ำหนักให้ได้ เข้าใจค่ะว่าเป็นห่วง ก้อพยายามมาตลอดนะ ว่ายน้ำ ทานอาหารจำกัด บางครั้งทานน้อยจนเพื่อนบ่นว่ากินน้อยมาก ข้าวเหลือเต็มเลย ข้าวเย็นก็ไม่ทานค่ะ ยังไงๆ ก้อยังอ้วนเหมือนเดิม น่าแปลกมั้ยคะ ไม่แปลกหรอกค่ะ เพราะที่บ้านเป็นบ้านที่ย้อนแยงมาก อยากให้ลูกผอมแต่ขยันซื้อขนม ผลไม้ อาหารมาใส่ไว้เสมอ ชนิดที่เคยพูดกันเล่นๆว่า สงครามโลกเกิดบ้านเราก็คงอยู่ได้จนสงครามสงบ มันเป็นอย่างนั้นจริงๆค่ะ เลยไม่เคยผอมเลยสักครั้งในชีวิต
ทีนี้มีอยู่ครั้งหนึ่งจำได้ว่าทานลูกชิ่นทอดไปเยอะมาก ท้องอืดตามระเบียบ ไอ้เราตอนนั้นก็อึดอัดอ่ะเนอะ เลยจัดการ.... ซะ ใช่ค่ะ นั่นเป็นครั้งแรกของเรา ตอนนั้นเด็กหรือใช้ที่ดาราชอบใช้คือรู้เท่าไม่ถึงการณ์น่ะค่ะ ทำแล้วก็รู้สึกว่า เออ สบายดี กลับไปกินได้อีก ก็เป็นลูปอย่างนี้วนไปวนมา ถ้าใครเคยอ่านฮังเกอร์เกม ตอนนี้พีต้ากับแคตนิสไปร่วมงานเลี้ยงของสโนว์แล้วพีต้าบ่นว่าอิ่มมาก เลยมีคนเสนอยาให้ ทานปุ๊บอาเจียนออก แล้วจะได้กลับมากินได้ใหม่ เพื่อที่จะได้ลิ้มลองอาหารทุกชนิดจนกว่าจะพอใจ เรา...คือสิ่งๆนั้นค่ะ
ตอนแรกๆก็ควบคุมได้นะคะ ทำแค่บางวัน บางมื้อ แต่หลังๆมันไม่ใช่แล้วค่ะ เราเกิดอาการ binge eating หรือกินแบบไม่บันยะบันบัง (เขียนถูกป่าว) ซึ่งเป็นหนึ่งในอาการของผู้ป่วย bulimiac ค่ะ ทานเสร็จพอรู้สึกว่าแน่นละ ก้อจัดการ ลองมาดูสิ่งที่วันนึงๆ เรากินนะคะ อย่าตกใจ ย้ำอีกครั้งว่าคนปกติเค้าไม่ทำค่ะ
มื้อเช้า
ข้าว 2 จานพูน
กับข้าว 2 อย่าง 2 ชามโคม
ไก้ทอด 6 ไม้
ข้าวเหนียว 2 ห่อ ห่อใหญ่พอสมควร
โอวันติน
นม 2 กล่อง
ขนมปังก้อน
ไส้กรอก (บางที)
ที่เหลือก้อแล้วแต่อารมณ์ว่าเจออะไรในเซเว่นค่ะ
มื้อกลางวัน
ข้าวพูนๆ กับกับข้าวสองอย่าง วน 2 รอบ
ผลไม้รถผลไม้ 4 ชิ้น
นม 2 กล่อง
บ่าย
อันนี้แล้วแต่วันเลยค่ะ ถ้างานเครียดมาก จะน่ากลัวมาก
ข้าวปั้นเซเว่น 2 ก้อน
บาโลน่าแฮมพริก 1 ห่อ
ขนมปังแถวฟาร์มเฮาส์ห่อแดง แถวยาว 1 แถว (บางทีก็กินไม่หมดที่เดียวก็เก็บไว้ค่ะ)
ป็อกกี้ อันนี้ลืมไม่ได้
ที่เหลือก้อแล้วแต่อารมณ์ว่าเจออะไรในเซเว่นค่ะ
เย็น พอดีทำงานในเมือง ติดห้างทั้งหลายแหล่ค่ะเลยมีตัวเลือกเยอะมาก มากเกินไป
ซิสเลอร์(สลัด 5 จาน ซุป 2-3 พาสต้า ขนมหวาน) บุฟเฟต์พิซซ่า(พิซซ่าประมาณ 6 ชิ้น พาสต้า 3 จาน ซุป อื่นๆอีก) โอโตยะ (กับ2 อย่าง ข้าวกินเฉลี่ยอยู่ที่ประมาณ 6 ถ้วย) ช่วงมีตังนะคะ ก้อแล้วแต่วนๆกันไปหรือไม่จะเป็น
ข้าวราดแกงเพิ่มข้าว 2 จาน และอื่นๆที่แล้วแต่จะหาได้
อ่านมากถึงตรงนี้คงมีหลายคนไม่เชื่อ ไม่จริง เป็นไปไม่ได้ อยากบอกเลยค่ะว่าถ้าคนปกติมันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้วค่ะ แต่เราไม่ได้กินทีเดียวนี่ค่ะ กินเสร็จพอแน่นก็ไปเอาออก วนลูปไปเรื่อยๆ เหมือนไม่มีวันจบสิ้น ถามว่าเคยมีวันไหนทีกินปกติ แล้วอิ่มปกติ มีบ้างมั้ย คำตอบคือ มีค่ะ แต่นานๆครั้ง เช่นว่าเวลาจะไปในที่ที่มีห้องน้ำหายากๆ เดินทางไกลก้อจะกินน้อยๆๆๆๆๆๆๆ เพื่อไม่ให้รู้สึกอื่มเลยค่ะ หรือแค่พอไม่ให้หิว เพราะทนไม่ได้ถ้ารู้สึกว่าที่กินเข้าไปมันจะถูกย่อยและดูดซึม ฟังดูเป็นตรรกะบ้าๆนะคะ ก็บ้าจริงนั่นแหละค่ะ บางคนเห็นเรากินแล้วตกใจว่าทำไมกินเยอะ คือไม่ใช่คนกินมูมมามนะคะ แต่เป็นคนกินเรื่อยๆ ช้าๆ แต่จังหวะไม่เสีย แบบพวกที่กินบุฟเฟต์เป็นกินกันนั่นแหละค่ะ กิน เคี้ยว รับรส เป็นจังหวะ อย่าให้ตก แต่จริงๆมันเป็นปัญหานะคะ ปัญหาคือเราไม่ยอกรับสิ่งที่เรากินเข้าไป แต่สุดท้ายก็กินเข้าไปอีก....
แล็คเชอร์กันมาพอละ มาเข้าสู่ปัญหากันบ้างดีกว่าค่ะ
อย่างแรกเลย มันเหมือนไม่ใช่คนปกติอ่ะค่ะ เป็นตัวประหลาด กินมากกว่าผู้หญิงทั่วๆไป ไปไหนก็พะวงกับห้องน้ำด้วยเหตุผลที่บอกใครไม่ได้
อย่างที่สอง เงินค่ะ เงินไม่เคยเหลือ เพราะเอาไปซื้อของกินพวกนี้ซึ่งสุดท้ายก็นะ เรียกว่าแทบเป็นหนี้บัตรเพราะค่าอาหารเลยก็ว่าได้
พูดๆมาถึงตรงนี้ก็ยอมรับค่ะว่าเกลียดตัวเอง ช่วงที่เป็นวัยรุ่นเราก็ไม่รู้สึกอะไรหรอกค่ะ เงินก้ไม่ได้หาเอง แม่ให้ตลอด แต่พอมาทำงานเอง มีสังคมที่ต้องการความดูดี ดูมีมารยาท มันก็อึดอัดน่ะค่ะ เวลาไปงานคนเค้าก็มองว่าทำไมเธอยังไม่หยุดกินสักที แล้วทำไมไปห้องน้ำบ่อยจัง คืออายค่ะ แต่หยุดตัวเองไม่ได้
อยากขอความกรุณาทุกท่านที่เคยเป็น หรือรู้จักสถานที่รักษา ที่ให้คำปรึกษา ถ้ามีหลังไมค์หน้าไมค์ ชี้เป้า ได้หมดค่ะ
ขอบคุณทุกท่านที่อ่านมาจนถึงตอนนี้ ยอมรับว่ายาวมากอาจจะไร้สาระไป อาจไม่ถูกใจใครหลายคน แต่ก็รู้สึกดีนะที่ได้ระบายเรื่องแบบนี้ออกมา ขอบคุณค่ะ
ขอความกรุณาคนที่เคยเป็น Bulimia noversa ค่ะ อยากระบายและขอความเห็นค่ะ
ส่วนตัวเป็นมากว่า 15 ปีแล้วค่ะ ตอนนี้ก็จะ 30 แล้ว นานเนอะ ไม่รู้ทนมาได้ยังไง
ทุกอย่างมันเริ่มต้นมากจากตอนเด็กๆเป็นคนอ้วนค่ะ อ้วนมาก แล้วครอบครัวก็ค่อนข้างกดดันให้ลดน้ำหนักให้ได้ เข้าใจค่ะว่าเป็นห่วง ก้อพยายามมาตลอดนะ ว่ายน้ำ ทานอาหารจำกัด บางครั้งทานน้อยจนเพื่อนบ่นว่ากินน้อยมาก ข้าวเหลือเต็มเลย ข้าวเย็นก็ไม่ทานค่ะ ยังไงๆ ก้อยังอ้วนเหมือนเดิม น่าแปลกมั้ยคะ ไม่แปลกหรอกค่ะ เพราะที่บ้านเป็นบ้านที่ย้อนแยงมาก อยากให้ลูกผอมแต่ขยันซื้อขนม ผลไม้ อาหารมาใส่ไว้เสมอ ชนิดที่เคยพูดกันเล่นๆว่า สงครามโลกเกิดบ้านเราก็คงอยู่ได้จนสงครามสงบ มันเป็นอย่างนั้นจริงๆค่ะ เลยไม่เคยผอมเลยสักครั้งในชีวิต
ทีนี้มีอยู่ครั้งหนึ่งจำได้ว่าทานลูกชิ่นทอดไปเยอะมาก ท้องอืดตามระเบียบ ไอ้เราตอนนั้นก็อึดอัดอ่ะเนอะ เลยจัดการ.... ซะ ใช่ค่ะ นั่นเป็นครั้งแรกของเรา ตอนนั้นเด็กหรือใช้ที่ดาราชอบใช้คือรู้เท่าไม่ถึงการณ์น่ะค่ะ ทำแล้วก็รู้สึกว่า เออ สบายดี กลับไปกินได้อีก ก็เป็นลูปอย่างนี้วนไปวนมา ถ้าใครเคยอ่านฮังเกอร์เกม ตอนนี้พีต้ากับแคตนิสไปร่วมงานเลี้ยงของสโนว์แล้วพีต้าบ่นว่าอิ่มมาก เลยมีคนเสนอยาให้ ทานปุ๊บอาเจียนออก แล้วจะได้กลับมากินได้ใหม่ เพื่อที่จะได้ลิ้มลองอาหารทุกชนิดจนกว่าจะพอใจ เรา...คือสิ่งๆนั้นค่ะ
ตอนแรกๆก็ควบคุมได้นะคะ ทำแค่บางวัน บางมื้อ แต่หลังๆมันไม่ใช่แล้วค่ะ เราเกิดอาการ binge eating หรือกินแบบไม่บันยะบันบัง (เขียนถูกป่าว) ซึ่งเป็นหนึ่งในอาการของผู้ป่วย bulimiac ค่ะ ทานเสร็จพอรู้สึกว่าแน่นละ ก้อจัดการ ลองมาดูสิ่งที่วันนึงๆ เรากินนะคะ อย่าตกใจ ย้ำอีกครั้งว่าคนปกติเค้าไม่ทำค่ะ
มื้อเช้า
ข้าว 2 จานพูน
กับข้าว 2 อย่าง 2 ชามโคม
ไก้ทอด 6 ไม้
ข้าวเหนียว 2 ห่อ ห่อใหญ่พอสมควร
โอวันติน
นม 2 กล่อง
ขนมปังก้อน
ไส้กรอก (บางที)
ที่เหลือก้อแล้วแต่อารมณ์ว่าเจออะไรในเซเว่นค่ะ
มื้อกลางวัน
ข้าวพูนๆ กับกับข้าวสองอย่าง วน 2 รอบ
ผลไม้รถผลไม้ 4 ชิ้น
นม 2 กล่อง
บ่าย
อันนี้แล้วแต่วันเลยค่ะ ถ้างานเครียดมาก จะน่ากลัวมาก
ข้าวปั้นเซเว่น 2 ก้อน
บาโลน่าแฮมพริก 1 ห่อ
ขนมปังแถวฟาร์มเฮาส์ห่อแดง แถวยาว 1 แถว (บางทีก็กินไม่หมดที่เดียวก็เก็บไว้ค่ะ)
ป็อกกี้ อันนี้ลืมไม่ได้
ที่เหลือก้อแล้วแต่อารมณ์ว่าเจออะไรในเซเว่นค่ะ
เย็น พอดีทำงานในเมือง ติดห้างทั้งหลายแหล่ค่ะเลยมีตัวเลือกเยอะมาก มากเกินไป
ซิสเลอร์(สลัด 5 จาน ซุป 2-3 พาสต้า ขนมหวาน) บุฟเฟต์พิซซ่า(พิซซ่าประมาณ 6 ชิ้น พาสต้า 3 จาน ซุป อื่นๆอีก) โอโตยะ (กับ2 อย่าง ข้าวกินเฉลี่ยอยู่ที่ประมาณ 6 ถ้วย) ช่วงมีตังนะคะ ก้อแล้วแต่วนๆกันไปหรือไม่จะเป็น
ข้าวราดแกงเพิ่มข้าว 2 จาน และอื่นๆที่แล้วแต่จะหาได้
อ่านมากถึงตรงนี้คงมีหลายคนไม่เชื่อ ไม่จริง เป็นไปไม่ได้ อยากบอกเลยค่ะว่าถ้าคนปกติมันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้วค่ะ แต่เราไม่ได้กินทีเดียวนี่ค่ะ กินเสร็จพอแน่นก็ไปเอาออก วนลูปไปเรื่อยๆ เหมือนไม่มีวันจบสิ้น ถามว่าเคยมีวันไหนทีกินปกติ แล้วอิ่มปกติ มีบ้างมั้ย คำตอบคือ มีค่ะ แต่นานๆครั้ง เช่นว่าเวลาจะไปในที่ที่มีห้องน้ำหายากๆ เดินทางไกลก้อจะกินน้อยๆๆๆๆๆๆๆ เพื่อไม่ให้รู้สึกอื่มเลยค่ะ หรือแค่พอไม่ให้หิว เพราะทนไม่ได้ถ้ารู้สึกว่าที่กินเข้าไปมันจะถูกย่อยและดูดซึม ฟังดูเป็นตรรกะบ้าๆนะคะ ก็บ้าจริงนั่นแหละค่ะ บางคนเห็นเรากินแล้วตกใจว่าทำไมกินเยอะ คือไม่ใช่คนกินมูมมามนะคะ แต่เป็นคนกินเรื่อยๆ ช้าๆ แต่จังหวะไม่เสีย แบบพวกที่กินบุฟเฟต์เป็นกินกันนั่นแหละค่ะ กิน เคี้ยว รับรส เป็นจังหวะ อย่าให้ตก แต่จริงๆมันเป็นปัญหานะคะ ปัญหาคือเราไม่ยอกรับสิ่งที่เรากินเข้าไป แต่สุดท้ายก็กินเข้าไปอีก....
แล็คเชอร์กันมาพอละ มาเข้าสู่ปัญหากันบ้างดีกว่าค่ะ
อย่างแรกเลย มันเหมือนไม่ใช่คนปกติอ่ะค่ะ เป็นตัวประหลาด กินมากกว่าผู้หญิงทั่วๆไป ไปไหนก็พะวงกับห้องน้ำด้วยเหตุผลที่บอกใครไม่ได้
อย่างที่สอง เงินค่ะ เงินไม่เคยเหลือ เพราะเอาไปซื้อของกินพวกนี้ซึ่งสุดท้ายก็นะ เรียกว่าแทบเป็นหนี้บัตรเพราะค่าอาหารเลยก็ว่าได้
พูดๆมาถึงตรงนี้ก็ยอมรับค่ะว่าเกลียดตัวเอง ช่วงที่เป็นวัยรุ่นเราก็ไม่รู้สึกอะไรหรอกค่ะ เงินก้ไม่ได้หาเอง แม่ให้ตลอด แต่พอมาทำงานเอง มีสังคมที่ต้องการความดูดี ดูมีมารยาท มันก็อึดอัดน่ะค่ะ เวลาไปงานคนเค้าก็มองว่าทำไมเธอยังไม่หยุดกินสักที แล้วทำไมไปห้องน้ำบ่อยจัง คืออายค่ะ แต่หยุดตัวเองไม่ได้
อยากขอความกรุณาทุกท่านที่เคยเป็น หรือรู้จักสถานที่รักษา ที่ให้คำปรึกษา ถ้ามีหลังไมค์หน้าไมค์ ชี้เป้า ได้หมดค่ะ
ขอบคุณทุกท่านที่อ่านมาจนถึงตอนนี้ ยอมรับว่ายาวมากอาจจะไร้สาระไป อาจไม่ถูกใจใครหลายคน แต่ก็รู้สึกดีนะที่ได้ระบายเรื่องแบบนี้ออกมา ขอบคุณค่ะ