สวัสดีครับ ผมมีเรื่องที่อยากจะเข้ามาแชร์ให้ทุกคนได้อ่าน เพราะมันคือความผิดพลาดของตัวผมเอง ......
----- ผมกับแฟนผม เราเพิ่งรู้จักกันไม่นานครับ เขาเป็นเพื่อนกับน้องสาวของผม แต่ก็ไม่ได้สนิทกันมากนะครับ บ้านเราอยู่ใกล้ ๆ ไม่ไกลกันมากครับเราต่างเป็นคนต่างจังหวัดทั้งคู่ครับ แต่เราคบกันก็ไม่ได้บอกหรือเปิดเผยให้ใครรู้มากนักครับ แต่ทางครอบครัวเขาคงรู้นะครับ เพราะผมเป็นครู และ เขาก็เป็นผู้ชายครับ โดยส่วนตัว ผมเป็นฝ่ายรุกและเขาก็ตรงกันข้ามกับผมครับ แฟนผมเขาเป็นคนที่จัดว่าหน้าตาดีมากคนนึงเลยครับ สูงเกือบ 180 ครับ
เขาทำงานที่ต่างจังหวัดครับ ทำงานเป็นกราวด์อยู่ที่สนามบินที่บ้านนั้นแหละครับ (สายการบินที่บูทิกที่สุดละเห็นเขาชอบพูด) เรื่องราวการรู้จักกันของเราสองคนตอนแรก มันก็ไม่ได้สวยหรูอะไรมากครับค่อนข้างทุลักทุเลครับ ผมก็เพิ่งย้ายเข้ามากรุงเทพฯ ได้ไม่นานมากนักครับ จึงทำให้เราไม่ค่อยได้เจอกัน ถ้าผมว่างจากงานผมก็จะรีบจองตั๋วกลับบ้าน นอกจากจะได้กลับบ้านไปหาครอบครัวแล้ว ที่สำคัญมากๆ คือจะได้ไปรับ ไปส่งเขาที่ทำงาน ไปรับเขาไปกินข้าวหรือไปเที่ยวกับเขามันมีความสุขมากครับ โดยปกติแล้วผมเป็นคนไม่ค่อยมีแฟน มีแฟนแค่ 2 คนครับ เพราะผมเจ็บกับรักมาหนักและเยอะแล้วครับ
ผมจึงไม่กล้าที่จะรักใคร กลัวเขาทิ้งผม ผมกล้วการโดนทิ้งมากๆ ครับ ผมมีแฟนมาสองคน ผมโดนเขาทิ้งมาตลอด ด้วยเหตุผลที่คล้าย ๆ กัน คือ เขามีคนใหม่ แต่ผมก็ตัดใจได้แต่ใช้เวลานานมากกว่าจะดึงตัวเองกลับมาได้ หลังจากเลิกกับแฟนไป สาม สี่ ปี ผมก็ใช้ชีวิตแบบคนทั่วไป จริงจังบ้าง เสเพลย์บ้าง ตามประสาชายโสด เลยมีคนรู้จักและโจทก์ก็ประมาณนึงครับ แต่พอผมมาเจอน้องเขา ผมต้องพยายามเป็นอย่างมาก ในการปรับเปลี่ยนชีวิตของผม ให้เป็นคนดี ให้เป็นที่พึ่งกับเขาให้ได้ เขาเป็นคนน่ารักมากครับ คนคุยเก่ง เฟรนด์ลี่ ใคร ๆ ก็ชอบเขาง่ายและติดตามเขาเยอะแยะ แต่บทจะนิ่งและขรึมขึ้นมา ก็น่ากลัวมากครับ สำหรับผมแล้ว ผมมักจะเรียกเขาว่านางฟ้าของผมเสมอครับ
----- เราคบกันมาสักพัก ประมาณ 6 - 7 เดือน ก็เริ่มมีปัญหากันหรือไม่เข้าใจกันนี่ละครับครับ ผมก็คิดว่ามันเป็นธรรมดาของเรื่องนี้ แต่ผมพยายามทำทุกวันที่ให้ดี ให้เขาเชื่อใจให้ได้ แต่ผมก็ยังมีปมเก่า แผลเก่า กับคนเก่า ๆ ที่เคยผ่านมา ผมทำผิดไป สองครั้งแล้ว คือการแอบคุยกับคนอื่น แต่คุยเพราะผมเหงาและคุยเล่นเท่านั้น ตั้งใจเลิกหมดทุกอย่างโดยไม่อยากให้เขารู้ด้านไม่ดีของผม แต่ผมก็สาบานได้เลยว่าผมไม่เคยคิดนอกใจเขาเลยครับ เพราะผมรักเขา เขาเป็นอะไรที่ใช่สำหรับผมมาก เราอายุห่างกันประมาณ 2 - 3 ปีครับ
----- จนล่าสุดที่เรามีปัญหากัน เป็นเพราะมีคนอื่นมาบอก มาใส่ไฟ มากรอกหูผม ว่าเขามีคนใหม่และผมก็เห็นรูปที่เขาถ่ายด้วยกัน แต่พอคุยกันเสร็จทุกอย่างก็เป็นปกติ เพราะเราเคลียร์กัน ผมเชื่อในสิ่งที่เขาพูดและบอก จนมาถึงตอนนี้ก็มีอีกคนที่มาบอกผมว่าแอบคุยกับเขา ไปไหนมาไหนกับเขา มีอะไรกับเขาหลายครั้งแล้ว ----- ทันทีที่ผมรู้ ผมอึ้งนิ่งและตัดสินใจอยุ่นาน ว่าจะคุยกับเขาหรือไม่ จนผมตัดสินใจที่จะบอกเขาว่าผมรู้แล้ว ในที่สุดเขายืนยันว่าไม่มีแล้วเขาโกรธมากที่ไปพาดพิงให้เขาเสียหายเท่านั้นละครับเขาจึงพยายามสืบเสาะและติดต่อไปคุยกับคน ๆ นั้นจนได้ ผมรู้เลยว่าผมโดนคนที่มาบอกเขาหลอกทันที เพราะแฟนผมโกรธมาก เรื่องกลับถูกขุดขึ้นมาเพราะกลับกลายเป็นผมที่เคยไปยุ่ง และ เคยไปมีอะไรกับคนที่มาบอกเรื่องนี้ จนทำให้เขาหมดศรัทธากับผมขึ้นมาสุด ๆ ครับ เขาบอกผมเสมอว่าก่อนหน้านี้เคยเป็นอะไรมา คุยกับใครมา เป็นมายังไงขอให้บอก อย่าให้เขามารู้ทีหลัง ด้วยความที่ไม่อยากบอกอยากให้มันผ่านไป เพราะผมมีเหตุผลของตัวผมเอง
----- จนตอนนี้เขายืนยันหนักแน่นกับผมอย่างชัดเจนเลยครับ ว่า เลิก ว่าพอ ว่าหยุดแล้ว ผมมือเย็น ตีนเย็นไปทั้งตัว แทบจะทำอะไรไม่ได้เลยครับ นอนก็นอนไม่หลับ มาทำงานก็เหมือนคนไม่เอาวิญญาณมา ผมทั้งสวดมนต์ ขอพร กับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ผมเคารพนับถือหมดแล้ว ว่าขอให้เขาให้โอกาสผมอีกครั้งเถอะ ครับ
----- ผมรู้นะว่าผมแย่ ผมงี่เง่า ผมเคยไม่ดีมาก่อน ..... ตั้งแต่ผมมาเจอเขา ผมรู้ทันทีว่าเขาใช่ที่สุดแล้ว ผมก็พยายามซื่อสัตย์กับเขาเสมอ แต่ผมก็เลือกที่จะปิดบังเรื่องในอดีตของตัวผมที่ผ่านมา เพราะผมรู้สึกอาย ผมกลัว กลัวว่าเขารู้แล้วจะไม่ชอบผม ไม่รักผมอีก หรืออาจจะทิ้งผมไปเลย ตอนนี้ชีวิตผมไม่ดีเลยครับ ติดขัดในหลายเรื่อง ผมตั้งใจง้อเขาจะพาเขาไปสิงคโปร์เพราะสัญญากับเขาไว้ ผมซื้อตั๋วจองตั๋วทั้งจองที่พักไว้แล้ว ผมตั้งใจจะเซอร์ไพรส์เขา ขอเขาเป็นแฟนอีกครั้งที่นั้น แต่ตอนนี้เขายืนยันกับผมหนักแน่น ว่าจะไม่ไปแล้ว เขายังบอกให้ไปเปลี่ยนตั๋วเป็นชื่อคนอื่นอีก ผมนี่ทรุดเลยครับ โคตรเสียใจ ผมเสียใจหนักมากครับ ทุกอย่างเหมือนมันพังลงหมดเลยครับ
------ การขอโอกาสครั้งนี้ของผม มันอาจดูอีกแล้วแต่มันทำให้ผมรู้ตัวแล้วครับ ว่า ที่ผ่านมาผมพลาดและผมผิดตรงไหนและคิดในมุมมองผมฝ่ายเดียว ผมถามใจตัวเองจนผมตอบตัวเอง ว่าผมจะสู้ ผมจะรอเขาไปเรื่อย ๆ ถึงเขาจะมองหรือมีคนอื่นแล้วก็ตามผมก็รอเขาได้ แต่ผมไม่รู้ว่าผมต้องรอเขาในลักษณะไหน ผมเป็นคนรักยาก แต่ถ้ารักก็คือรัก ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าผมรักและผูกพันกับเขาแล้ว รู้แล้วว่ารักเขามาก รักจนไม่สามารถที่จะคบคนอื่นได้อีก เพราะเราโตในระดับนึงแล้วรวมทั้งประสบการณ์มันช่วยบอกผมแล้วว่า ผมรักใคร ถึงแม้จะมีคนรอบตัวแค่ไหนก็ตาม
----- ตอนนี้ผมพร้อมทุกอย่างแล้ว ผมพาเขาไปที่บ้านมาแล้ว ผมต้องใช้เวลาอยู่นานมากในการบอกกับครอบครัว จนเขาเริ่มยอมรับทั้งคุณพ่อและคุณแม่ของผม ทั้งที่ท่านไม่เคยรู้มาก่อนเลย ว่าลูกชายเป็นแบบนี้ (ผมเป็นลูกชายคนโตของบ้านนะครับ)
----- ผมจะพยายามทำทุกทางครับ เพื่อแสดงการขอโทษของผมอยากอยู่กับเขา ผมพร้อมจะดูแลเขาจริงๆแล้วทุกอย่าง ทั้งจากนี้และต่อไปเรื่อย ๆ ทุกวัน ๆ และทุกวันครับ ผมไม่รู้ว่ามันจะมีทางไหนอีกบ้างที่จะเรียกความศรัทธาในรักของเขาที่มีต่อผม กลับคืนมาได้อีก
----- ครั้งนี้เป็นครั้งแรกของผมเลยครับกับการทำอะไรแบบนี้ อาจจะดูบ้าบอ ไร้สาระ หรือผมมโน หรือใครจะว่าผมต่าง ๆ นานา แต่ผมอยากบอกเขาว่าผมอยากจะขอโทษกับทุกอย่างที่มันเกิดขึ้น ผมต้องทำยังไงต่อครับ จะมีวิธีไหนบ้างมั่ยครับ ที่ใครก็ได้ช่วยผมที ช่วยผมเถอะครับ ผมอยากผ่านมันไปได้โดยมีเขาอยู่ข้างๆ แบบที่เราฝันกันไว้ครับ
ทำยังไงดีครับ ถึงจะขอโอกาส...ได้อีกครั้ง จากแฟนผม ผมไม่รู้จะทำยังไงแล้วครับ ผมรู้แล้วว่าผมรักเขา รักเขามากจริง ๆ ครับ
----- ผมกับแฟนผม เราเพิ่งรู้จักกันไม่นานครับ เขาเป็นเพื่อนกับน้องสาวของผม แต่ก็ไม่ได้สนิทกันมากนะครับ บ้านเราอยู่ใกล้ ๆ ไม่ไกลกันมากครับเราต่างเป็นคนต่างจังหวัดทั้งคู่ครับ แต่เราคบกันก็ไม่ได้บอกหรือเปิดเผยให้ใครรู้มากนักครับ แต่ทางครอบครัวเขาคงรู้นะครับ เพราะผมเป็นครู และ เขาก็เป็นผู้ชายครับ โดยส่วนตัว ผมเป็นฝ่ายรุกและเขาก็ตรงกันข้ามกับผมครับ แฟนผมเขาเป็นคนที่จัดว่าหน้าตาดีมากคนนึงเลยครับ สูงเกือบ 180 ครับ
เขาทำงานที่ต่างจังหวัดครับ ทำงานเป็นกราวด์อยู่ที่สนามบินที่บ้านนั้นแหละครับ (สายการบินที่บูทิกที่สุดละเห็นเขาชอบพูด) เรื่องราวการรู้จักกันของเราสองคนตอนแรก มันก็ไม่ได้สวยหรูอะไรมากครับค่อนข้างทุลักทุเลครับ ผมก็เพิ่งย้ายเข้ามากรุงเทพฯ ได้ไม่นานมากนักครับ จึงทำให้เราไม่ค่อยได้เจอกัน ถ้าผมว่างจากงานผมก็จะรีบจองตั๋วกลับบ้าน นอกจากจะได้กลับบ้านไปหาครอบครัวแล้ว ที่สำคัญมากๆ คือจะได้ไปรับ ไปส่งเขาที่ทำงาน ไปรับเขาไปกินข้าวหรือไปเที่ยวกับเขามันมีความสุขมากครับ โดยปกติแล้วผมเป็นคนไม่ค่อยมีแฟน มีแฟนแค่ 2 คนครับ เพราะผมเจ็บกับรักมาหนักและเยอะแล้วครับ
ผมจึงไม่กล้าที่จะรักใคร กลัวเขาทิ้งผม ผมกล้วการโดนทิ้งมากๆ ครับ ผมมีแฟนมาสองคน ผมโดนเขาทิ้งมาตลอด ด้วยเหตุผลที่คล้าย ๆ กัน คือ เขามีคนใหม่ แต่ผมก็ตัดใจได้แต่ใช้เวลานานมากกว่าจะดึงตัวเองกลับมาได้ หลังจากเลิกกับแฟนไป สาม สี่ ปี ผมก็ใช้ชีวิตแบบคนทั่วไป จริงจังบ้าง เสเพลย์บ้าง ตามประสาชายโสด เลยมีคนรู้จักและโจทก์ก็ประมาณนึงครับ แต่พอผมมาเจอน้องเขา ผมต้องพยายามเป็นอย่างมาก ในการปรับเปลี่ยนชีวิตของผม ให้เป็นคนดี ให้เป็นที่พึ่งกับเขาให้ได้ เขาเป็นคนน่ารักมากครับ คนคุยเก่ง เฟรนด์ลี่ ใคร ๆ ก็ชอบเขาง่ายและติดตามเขาเยอะแยะ แต่บทจะนิ่งและขรึมขึ้นมา ก็น่ากลัวมากครับ สำหรับผมแล้ว ผมมักจะเรียกเขาว่านางฟ้าของผมเสมอครับ
----- เราคบกันมาสักพัก ประมาณ 6 - 7 เดือน ก็เริ่มมีปัญหากันหรือไม่เข้าใจกันนี่ละครับครับ ผมก็คิดว่ามันเป็นธรรมดาของเรื่องนี้ แต่ผมพยายามทำทุกวันที่ให้ดี ให้เขาเชื่อใจให้ได้ แต่ผมก็ยังมีปมเก่า แผลเก่า กับคนเก่า ๆ ที่เคยผ่านมา ผมทำผิดไป สองครั้งแล้ว คือการแอบคุยกับคนอื่น แต่คุยเพราะผมเหงาและคุยเล่นเท่านั้น ตั้งใจเลิกหมดทุกอย่างโดยไม่อยากให้เขารู้ด้านไม่ดีของผม แต่ผมก็สาบานได้เลยว่าผมไม่เคยคิดนอกใจเขาเลยครับ เพราะผมรักเขา เขาเป็นอะไรที่ใช่สำหรับผมมาก เราอายุห่างกันประมาณ 2 - 3 ปีครับ
----- จนล่าสุดที่เรามีปัญหากัน เป็นเพราะมีคนอื่นมาบอก มาใส่ไฟ มากรอกหูผม ว่าเขามีคนใหม่และผมก็เห็นรูปที่เขาถ่ายด้วยกัน แต่พอคุยกันเสร็จทุกอย่างก็เป็นปกติ เพราะเราเคลียร์กัน ผมเชื่อในสิ่งที่เขาพูดและบอก จนมาถึงตอนนี้ก็มีอีกคนที่มาบอกผมว่าแอบคุยกับเขา ไปไหนมาไหนกับเขา มีอะไรกับเขาหลายครั้งแล้ว ----- ทันทีที่ผมรู้ ผมอึ้งนิ่งและตัดสินใจอยุ่นาน ว่าจะคุยกับเขาหรือไม่ จนผมตัดสินใจที่จะบอกเขาว่าผมรู้แล้ว ในที่สุดเขายืนยันว่าไม่มีแล้วเขาโกรธมากที่ไปพาดพิงให้เขาเสียหายเท่านั้นละครับเขาจึงพยายามสืบเสาะและติดต่อไปคุยกับคน ๆ นั้นจนได้ ผมรู้เลยว่าผมโดนคนที่มาบอกเขาหลอกทันที เพราะแฟนผมโกรธมาก เรื่องกลับถูกขุดขึ้นมาเพราะกลับกลายเป็นผมที่เคยไปยุ่ง และ เคยไปมีอะไรกับคนที่มาบอกเรื่องนี้ จนทำให้เขาหมดศรัทธากับผมขึ้นมาสุด ๆ ครับ เขาบอกผมเสมอว่าก่อนหน้านี้เคยเป็นอะไรมา คุยกับใครมา เป็นมายังไงขอให้บอก อย่าให้เขามารู้ทีหลัง ด้วยความที่ไม่อยากบอกอยากให้มันผ่านไป เพราะผมมีเหตุผลของตัวผมเอง
----- จนตอนนี้เขายืนยันหนักแน่นกับผมอย่างชัดเจนเลยครับ ว่า เลิก ว่าพอ ว่าหยุดแล้ว ผมมือเย็น ตีนเย็นไปทั้งตัว แทบจะทำอะไรไม่ได้เลยครับ นอนก็นอนไม่หลับ มาทำงานก็เหมือนคนไม่เอาวิญญาณมา ผมทั้งสวดมนต์ ขอพร กับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ผมเคารพนับถือหมดแล้ว ว่าขอให้เขาให้โอกาสผมอีกครั้งเถอะ ครับ
----- ผมรู้นะว่าผมแย่ ผมงี่เง่า ผมเคยไม่ดีมาก่อน ..... ตั้งแต่ผมมาเจอเขา ผมรู้ทันทีว่าเขาใช่ที่สุดแล้ว ผมก็พยายามซื่อสัตย์กับเขาเสมอ แต่ผมก็เลือกที่จะปิดบังเรื่องในอดีตของตัวผมที่ผ่านมา เพราะผมรู้สึกอาย ผมกลัว กลัวว่าเขารู้แล้วจะไม่ชอบผม ไม่รักผมอีก หรืออาจจะทิ้งผมไปเลย ตอนนี้ชีวิตผมไม่ดีเลยครับ ติดขัดในหลายเรื่อง ผมตั้งใจง้อเขาจะพาเขาไปสิงคโปร์เพราะสัญญากับเขาไว้ ผมซื้อตั๋วจองตั๋วทั้งจองที่พักไว้แล้ว ผมตั้งใจจะเซอร์ไพรส์เขา ขอเขาเป็นแฟนอีกครั้งที่นั้น แต่ตอนนี้เขายืนยันกับผมหนักแน่น ว่าจะไม่ไปแล้ว เขายังบอกให้ไปเปลี่ยนตั๋วเป็นชื่อคนอื่นอีก ผมนี่ทรุดเลยครับ โคตรเสียใจ ผมเสียใจหนักมากครับ ทุกอย่างเหมือนมันพังลงหมดเลยครับ
------ การขอโอกาสครั้งนี้ของผม มันอาจดูอีกแล้วแต่มันทำให้ผมรู้ตัวแล้วครับ ว่า ที่ผ่านมาผมพลาดและผมผิดตรงไหนและคิดในมุมมองผมฝ่ายเดียว ผมถามใจตัวเองจนผมตอบตัวเอง ว่าผมจะสู้ ผมจะรอเขาไปเรื่อย ๆ ถึงเขาจะมองหรือมีคนอื่นแล้วก็ตามผมก็รอเขาได้ แต่ผมไม่รู้ว่าผมต้องรอเขาในลักษณะไหน ผมเป็นคนรักยาก แต่ถ้ารักก็คือรัก ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าผมรักและผูกพันกับเขาแล้ว รู้แล้วว่ารักเขามาก รักจนไม่สามารถที่จะคบคนอื่นได้อีก เพราะเราโตในระดับนึงแล้วรวมทั้งประสบการณ์มันช่วยบอกผมแล้วว่า ผมรักใคร ถึงแม้จะมีคนรอบตัวแค่ไหนก็ตาม
----- ตอนนี้ผมพร้อมทุกอย่างแล้ว ผมพาเขาไปที่บ้านมาแล้ว ผมต้องใช้เวลาอยู่นานมากในการบอกกับครอบครัว จนเขาเริ่มยอมรับทั้งคุณพ่อและคุณแม่ของผม ทั้งที่ท่านไม่เคยรู้มาก่อนเลย ว่าลูกชายเป็นแบบนี้ (ผมเป็นลูกชายคนโตของบ้านนะครับ)
----- ผมจะพยายามทำทุกทางครับ เพื่อแสดงการขอโทษของผมอยากอยู่กับเขา ผมพร้อมจะดูแลเขาจริงๆแล้วทุกอย่าง ทั้งจากนี้และต่อไปเรื่อย ๆ ทุกวัน ๆ และทุกวันครับ ผมไม่รู้ว่ามันจะมีทางไหนอีกบ้างที่จะเรียกความศรัทธาในรักของเขาที่มีต่อผม กลับคืนมาได้อีก
----- ครั้งนี้เป็นครั้งแรกของผมเลยครับกับการทำอะไรแบบนี้ อาจจะดูบ้าบอ ไร้สาระ หรือผมมโน หรือใครจะว่าผมต่าง ๆ นานา แต่ผมอยากบอกเขาว่าผมอยากจะขอโทษกับทุกอย่างที่มันเกิดขึ้น ผมต้องทำยังไงต่อครับ จะมีวิธีไหนบ้างมั่ยครับ ที่ใครก็ได้ช่วยผมที ช่วยผมเถอะครับ ผมอยากผ่านมันไปได้โดยมีเขาอยู่ข้างๆ แบบที่เราฝันกันไว้ครับ