แด่ . . . เธอและความรักที่จากไป

5102 11 32 3102 4 1

ถึง . . .

ขอบคุณนะ ที่ปลุกฉันจากความฝัน ที่จริงฉันรู้ตัวนานแล้วแหละ ตั้งแต่ที่เราสองคนห่างกัน

ก็ตั้งสองสามสัปดาห์เจอกันทีนิเนาะ อะไรๆก็คงเปลี่ยนไปแหละ แม้แต่ความรักก็คงหนีไม่พ้น

คงมีแต่ฉันเองแหละที่คิดเองเออเองว่าความห่างไกลจะทำไห้เราคิดถึงกันมากขึ้น มโนเก่งดีเนอะ

ทั้งๆที่เธอก็เตือนฉันตั้งนาน ส่งสัญญานบอกตั้งนาน คงมีแต่คนบ้าแหละที่หลอกตัวเองไปวันๆ

ยังคอยมองหน้าเธอแล้วยิ้ม มีความสุขทุกครั้งที่ได้เจอ ทำเหมือนความเฉยชาที่เธอแสดงไม่มีตัวตน

ยังคอยโทรหา ส่งข้อความ ที่แทบจะนับคำคุยได้ เหมือนเดิมทำกิจวัตเดิมๆ ซ้ำๆ ทั้งๆที่รู้ว่ามันไม่เหมือนเดิมแล้ว

สี่เดือนกว่าๆ หรือก่อนหน้านั้นอีกมั้ง ขนาดมีเวลาเตรียมใจมานานยัง เจ็บ ได้ขนาดนี้

แต่ก็ไม่โทษเธอหรอก เมื่อความรักมาถึงจุดที่ใครซักคนหมดรักแล้ว ถึงคบไปก็คงไม่มีอะไรดีขึ้นหรอกเนาะ

ต้องขอบคุณด้วยซ้ำที่ เธอ กล้าทำไห้มันชัดเจน

ต่างกับคนขี้ขลาดบางคนที่รู้ตัวตั้งนาน แต่ไม่กล้าถาม ไม่กล้าทำอะไรเลย ทำได้เพียงแค่รอ . . . แค่นั้น


ถึง . . . ความรัก

ขอบคุณที่อยู่ด้วยกันมานานขนาดนี้ อีกไม่กี่เดือนก็จะสามปีแล้วนิเนาะ ตอนนี้คงได้เวลาบอกลากันแล้วละ

หวังว่าคงจะมีโอกาสได้เจอกันอีกนะ คงจะ สองปี สามปี หรืออาจจะเป็นพรุ่งนี้ก็ได้ใครจะรู้ จริงมั้ย บาย...

#ลาก่อนและพบกันใหม่อีกครั้ง "ความรัก"
แก้ไขข้อความเมื่อ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่