ช่วยด้วยค่ะ ชอบใช้ชีวิตอยู่กับความเพ้อฝันมากเกินไป

ช่วยด้วยค่ะอยากทราบว่ามีวิธีแก้ยังไงค่ะ คือ ชอบจินตนาการชอบคิดอะไรเรื่อยเปื่อยคิดอยู่นะหล่ะ ชอบอยู่กับตัวเอง ชอบคิดกับตัวเอง บางทีก็รุ้สึกไร้สาระ แต่เวลาอยู่กับความคิดตัวเองมันมีความสุข แต่รู้สึกว่าเสียเวลาค่ะ เราควรเอาเวลานั้นไปทำอะไรให้มันเกิดประโยชน์มากกว่า การนั่งคิด นอนคิดอะไรแบบนั้นอยู่เฉยๆ ไม่อยากอยู่กับความคิดของตัวเองมากไปอยากดึงตัวเองออกมาและ ใช้ชีวิตในโลกของความจริงจะดีกว่า ควรทำยังไงดีค่ะ

ขอบคุณค่ะ